• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Cmentarz ewangelicko-augsburski w Warszawie



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Komitet Obrony Robotników – polska organizacja opozycyjna działająca od września 1976 do września 1977, sprzeciwiająca się polityce władz PRL, niosąca pomoc osobom represjonowanym w wyniku wydarzeń Czerwca 1976, przede wszystkim w Radomiu i Ursusie. Po częściowym spełnieniu jej postulatów przez władze PRL przekształciła się w Komitet Samoobrony Społecznej KOR.Emil Kipa (ur. 17 marca 1886 we Lwowie, zm. 5 stycznia 1958) – polski historyk, dyplomata; przedstawiciel warszawskiej szkoły historycznej.
    Kaplica grobowa Halpertów
    Wykonana z żeliwa kaplica rodziny Braeunigów, najpiękniejszy przykład architektury neogotyckiej na warszawskich cmentarzach ewangelickich
    Grób rodziny Kazimierza Granzowa
    Kaplica grobowa Hermana Junga
    Nagrobek Ireny Grosman
    Tablica upamiętniających żołnierzy batalionu „Zośka” poległych w czasie obrony cmentarzy wolskich (1944)

    Cmentarz ewangelicko-augsburskicmentarz położony na Woli w Warszawie przy ulicy Młynarskiej 54/58.

    Samuel Bogumił Linde (ur. 11 (24) kwietnia 1771 w Toruniu, zm. 8 sierpnia 1847 w Warszawie) – polski leksykograf, językoznawca, tłumacz, bibliograf, pedagog i bibliotekarz.Medal Sprawiedliwy wśród Narodów Świata (transkrypcja z hebrajskiego: Chasid Umot ha-Olam, חסיד אומות העולם) – najwyższe izraelskie odznaczenie cywilne nadawane nie-Żydom, przyznawane przez Instytut Pamięci Męczenników i Bohaterów Holocaustu Jad Waszem w Jerozolimie.

    Opis[ | edytuj kod]

    Nekropolia została założona 2 maja 1792. Projektantem był Szymon Bogumił Zug. W 1835 zbudowano kaplicę rodziny Halpertów, która służyła całej gminie luterańskiej. Przebudowano ją w latach 60. XIX wieku.

    Alfred Figaszewski (ur. 8 listopada 1924 w Warszawie) – duchowny Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP, wieloletni proboszcz Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Gliwicach.Bronisław Syzdek (ur. 1922 w Bączalu Górnym, zm. 2001) – historyk, działacz PZPR. Urodził się w Bączalu Górnym na Rzeszowszczyźnie w rodzinie o tradycjach lewicowych. Jego ojciec brał udział w rewolucji październikowej, oboje rodzice należeli do KPP i PPR. Bronisław Syzdek od 1937 roku był działaczem Związku Młodzieży Wiejskiej. Lata 1942-1945 spędził w obozie pracy przymusowej na terenie Austrii. Po powrocie nadal działał w nowozorganizowanych strukturach ZMW RP „Wici”, w 1945 roku wstąpił również do PPR. W latach 1945-1947 był pełnomocnikiem powiatowym Wojewódzkiego Urzędu Kontroli Prasy w Jaśle, gdzie następnie pracował w Komitecie Powiatowym PPR, później w Komitecie Wojewódzkim PPR i PZPR w Rzeszowie. W 1950 roku ukończył Centralną Szkołę Partyjną w Łodzi. Następnie pracował w Wydziale Ekonomicznym, potem w Wydziale Organizacyjnym KC PZPR w Warszawie. W latach 1953-1957 studiował w INS przy KC PZPR, a w latach 1958-1960 był kierownikiem referatu historii partii w KW PZPR w Warszawie. W latach 1960-1970 pracował w Zakładzie Historii Partii przy KC PZPR, w latach 1971 – 1981 był zastępcą kierownika Ośrodka Kursów Partyjnych w Warszawie. W 1981 zastąpił Janusza Durko na stanowisku kierownika Centralnego Archiwum KC PZPR. Bronisław Syzdek w 1972 roku obronił pracę doktorską Polska Partia Socjalistyczna w latach 1944-1946 napisaną pod kierunkiem Henryka Jabłońskiego. Opublikował m.in. Początki rewolucji socjalistycznej w Polsce, Warszawa 1977; Lata decydujących przemian (szkice z historii Polski Ludowej 1944-1959), Warszawa 1980; Polityczne dylematy Władysława Gomułki [wraz Eleonorą Syzdek], Warszawa 1985; Zanim zostanie zapomniany [biografia Józefa Cyrankiewicza, napisana wraz z Eleonorą Syzdek], Warszawa 1996. W 1998 roku ukazał się również wywiad-rzeka z Bronisławem Syzdkiem przeprowadzony przez Leona Wiareckiego Zrozumieć przeszłość.

    W czasie powstania warszawskiego 1944 roku na jego terenie toczyły się ciężkie walki. Cmentarz został wówczas częściowo zniszczony.

    Przy wschodnim murze znajduje się lapidarium, w którym zgromadzono płyty i nagrobki, głównie z XIX wieku, które po zniszczeniach nekropolii (w tym ksiąg cmentarnych) trudno było umieścić na pierwotnym miejscu.

    Na cmentarzu spoczywa około 100 tys. zmarłych. W lipcu 2014 cmentarz, razem z pięcioma innymi nekropoliami tworzącymi zespół zabytkowych cmentarzy wyznaniowych na Powązkach, został uznany za pomnik historii.

    Jarosław Henryk Rudniański (ur. 1 lipca 1921 w Warszawie, zm. 18 kwietnia 2008) – polski filozof, psycholog, prakseolog, prof. Instytutu Filozofii i Socjologii PAN.Franciszek Ludwik Neugebauer (ur. 13 kwietnia 1856, Kalisz, zm. 13 listopada 1914, Warszawa) – polski i rosyjski ginekolog przełomu XIX i XX wieku.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Ginekologia – dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką i leczeniem chorób żeńskiego układu płciowego. Najczęstsze problemy, jakimi zajmują się ginekolodzy, to: zaburzenia miesiączkowania, stany zapalne pochwy, antykoncepcja, niepłodność, nowotwory narządów rodnych. Ściśle związana z położnictwem.
    Bronisław Nikodem Rydzewski (ur. 15 września 1884 w Wilnie, zm. 16 września 1945 w Mądralinie) – polski geolog, wykładowca, nauczyciel, senator II Rzeczypospolitej III kadencji (1930-1935)
    Marek Leykam, właściwie Maurycy Jan Lewiński (ur. 4 września 1908 w Warszawie, zm. 27 lutego 1983 tamże), polski historyk sztuki i architekt.
    Karol Henryk Plage (ur. 1857, zm. 1927) – warszawski numizmatyk, urzędnik kolejowy, kolekcjoner, w latach 1925-1926 pierwszy kustosz muzeum powstałego przy Mennicy Państwowej, autor cenionych monografii numizmatycznych monet Stanisława Augusta Poniatowskiego oraz okresu porozbiorowego.
    Henryk Leopold Bartsch (ur. 19 grudnia 1832 r. we Władysławowie k. Kalisza, zm. 28 lutego 1899 r. w Warszawie) – pastor ewangelicki, muzyk.
    Ks. Zygmunt Michelis (ur. 17 marca 1890 w Byczu, zm. 2 grudnia 1977 w Warszawie) – polski duchowny ewangelicki, biskup-adiunkt Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce, prekursor ekumenicznej współpracy z Kościołem Rzymskokatolickim.
    Jan Walter (ur. 6 grudnia 1934 w Kaliszu, zm. 27 stycznia 1995 w Warszawie) – polski duchowny luterański, długoletni proboszcz parafii ewangelicko-augsburskiej w Poznaniu i parafii ewangelicko-augsburskiej Św. Trójcy w Warszawie, senior diecezji warszawskiej, działacz ekumeniczny.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.049 sek.