• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Claude Backvis

    Przeczytaj także...
    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Université Libre de Bruxelles (ULB) – francuskojęzyczny uniwersytet znajdujący się w Brukseli w Belgii, założony w 1834 roku. Liczy około 20 000 studentów.
    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji.

    Claude Backvis (ur. 24 kwietnia 1910 w Schaerbeek, zm. 16 maja 1998) – belgijski slawista piszący w języku francuskim, historyk literatury polskiej.

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Ukończył studia z zakresu filologii klasycznej na Université Libre de Bruxelles (1931). Pod wpływem wykładów Wacława Lednickiego zainteresował się literaturą polską. W latach 1933-1939 był asystentem W. Lednickiego przy katedrze slawistyki na Uniwersytecie brukselskim. W 1939 objął katedrę slawistyki w Uniwersytecie w Brukseli. Od 1946 był dyrektorem Instytutu Filologii Słowiańskiej Université Libre de Bruxelles. Należał do Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, Polskiej Akademii Nauk od 1966 i Polskiej Akademii Umiejętności od 1991. W 1973 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego.

    Wacław Lednicki (ur. w 29 kwietnia 1891 w Moskwie, zm. 29 października 1967 w Nowym Jorku) – polski literaturoznawca i krytyk literacki, wolnomularz.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

    Wybrane publikacje w języku polskim[ | edytuj kod]

  • Nad antologią dramatu staropolskiego, "Pamiętnik Teatralny" (1960), z. 3-4 (35-36), s. 525-559.
  • Szkice o kulturze staropolskiej, wybór tekstów i oprac. Andrzej Biernacki, przeł. Maria Daszkiewicz, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy 1975.
  • Renesans i barok w Polsce. Studia o kulturze, wybór i oprac. Hanna Dziechcińska, Ewa Jolanta Głębicka, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN 1993.
  • Właśnie jak Neta, śmiertelna bogini [w:] Necessitas et ars. Studia staropolskie dedykowane prof. Januszowi Pelcowi, pod red. Barbary Otwinowskiej, Warszawa: Semper 1993.
  • Panorama poezji polskiej okresu baroku, t.1. red. nauk. Alina Nowicka-Jeżowa, Roman Krzywy, przeł. Wanda Błońska-Wolfarth, Alicja i Krzysztof Choińscy, Grażyna Majcher, Warszawa: Wydawnictwo Optima JG 2003.
  • Panorama poezji polskiej okresu baroku, t.2, red. nauk. Alina Nowicka-Jeżowa, Roman Krzywy, przeł. Grażyna Majcher, posł. Alina Nowicka-Jeżowa, Roman Krzywy, Warszawa: Wydawnictwo Optima JG 2003.
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Jean Blankoff, Claude Backvis 1910-1998, "Revue des Études Slaves" 70 (1998), z. 4, s. 951-952.
  • Janusz Pelc, Profesor Claude Backvis (1910-1998), "Barok" 5 (1998), z. 2, s. 247-250.
  • Janusz Tazbir, Claude Backvis (1910-1998), "Kwartalnik Historyczny" 106 (1999), z. 2, s. 136-138.
  • Jacek Głażewski, Barok polski w belgijskim zwierciadle. Dyskusja panelowa oraz promocja książki Claude'a Backvisa "Panorama poezji polskiej okresu baroku", Warszawa, Pałac Kazimierzowski, 27 października 2004 r, "Barok" 12 (2005), z. 1, s. 205-206.
  • 24 kwietnia jest 114. (w latach przestępnych 115.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 251 dni. Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.




    Warto wiedzieć że... beta

    Janusz Tazbir (ur. 5 sierpnia 1927 w Kałuszynie) – polski historyk, badacz dziejów kultury staropolskiej oraz reformacji i kontrreformacji w Polsce, członek Polskiej Akademii Nauk.
    SUDOC (fr. Système Universitaire de Documentation, pol. Uniwersytecki System Dokumentacji) – centralny katalog informacji bibliograficznej francuskiego szkolnictwa wyższego.
    Biblioteka Narodowa Republiki Czeskiej (cz. Národní knihovna České republiky) – biblioteka narodowa Czech z siedzibą w Pradze. Biblioteka znajduje się w gmachu Clementinum. Jedna z najstarszych bibliotek na terenie Czech, której zbiory obejmują ponad 6,5 miliona woluminów.
    Polska Akademia Umiejętności (w skrócie PAU, do 1919 pod nazwą Akademia Umiejętności, w skrócie AU) – instytucja naukowa mająca status stowarzyszenia, korporacja uczonych skupiająca elitę kadry naukowej.
    Janusz Pelc, ur. 5 września 1930 w Warszawie, zm. 9 maja 2005 – uczony polski, historyk literatury polskiej, badacz epok dawnych, zwłaszcza renesansu i baroku, edytor, organizator życia naukowego, profesor zwyczajny. Członek PAU i polskiego PEN Clubu.
    BIBSYS – katalog centralny dwóch norweskich bibliotek uniwersyteckich, przekształcony w organizację non-profit, która skupia norweskie biblioteki uniwersyteckie i naukowe wraz z Biblioteką Narodową.
    Narodowy Uniwersalny Katalog Centralny (NUKAT) – katalog centralny polskich bibliotek naukowych i akademickich funkcjonujący od lipca 2002 roku. Katalog obejmuje pozycje ze wszystkich katalogów rozproszonych naukowych bibliotek uniwersyteckich tworzących NUKAT. Obecnie jest to 130 bibliotek naukowych, w tym 37 z Warszawy oraz 17 z Krakowa, w dalszej kolejności są biblioteki gdańskie (10), wrocławskie (10) oraz łódzkie (9).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.95 sek.