Cimitero Monumentale di Staglieno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Cimitero Monumentale di Staglieno – cmentarz w Genui, otwarty 1 stycznia 1851 roku. Miejsce pochówku znanych osobistości, z Genui i z zagranicy, odwiedzany w przeszłości przez znane postacie ze świata kultury i polityki (Friedrich Nietzsche, Guy de Maupassant, Mark Twain i Elżbieta Bawarska, znana jako cesarzowa Sissi) oraz artystów (Peter Hook).

Porządek joński to jeden z trzech podstawowych porządków architektonicznych występujących w architekturze starożytnej Grecji. Ma dwie odmiany: attycką i małoazjatycką, różniące się przede wszystkim detalami bazy i belkowania. Powstał w Azji Mniejszej na przełomie VII i VI w. p.n.e. pod wpływem budownictwa ludów Wschodu.David Lloyd George, 1. hrabia Lloyd George of Dwyfor (ur. 17 stycznia 1863 w Manchesterze, Anglia, zm. 26 marca 1945 w Tŷ Newydd, Llanystumdwy, Walia), premier Wielkiej Brytanii w latach 1916-1922 i minister wojny w 1916 r.

Wśród rzeźbiarzy, których dzieła zdobią nagrobki, są tacy twórcy jak: Santo Varni, Giulio Monteverde, Augusto Rivalta, Lorenzo Orengo, Leonardo Bistolfi, Demetrio Paernio, Edoardo De Albertis, Eugenio Baroni i inni.

Spis treści

  • 1 Historia cmentarza
  • 1.1 Projekt
  • 1.2 Budowa
  • 1.3 Rozbudowa
  • 2 Znane osobistości odwiedzające cmentarz lub pochowane na nim
  • 3 Opis cmentarza
  • 3.1 Cmentarz dolny (Sektor A)
  • 3.1.1 Część zachodnia
  • 3.1.2 Część wschodnia
  • 3.2 Galeria półkolista (Sektor B)
  • 3.3 Cmentarz górny (Sektor D)
  • 3.3.1 Część zachodnia
  • 3.3.2 Część wschodnia
  • 3.4 Panteon (Sektor D)
  • 3.4.1 Wygląd zewnętrzny
  • 3.4.2 Wnętrze
  • 3.5 Zachodnia część cmentarza (Sektor C)
  • 3.5.1 Aleja Bohaterów Poległych na Wojnie
  • 3.5.2 Galeria Montino
  • 3.5.3 Galeria Sant’Antonino
  • 3.6 Cmentarz żydowski
  • 3.7 Cmentarz angielski
  • 3.8 Cmentarz Protestancki (Sektor F)
  • 3.9 Cmentarz grecki i prawosławny (Sektor F)
  • 3.10 Sektor G
  • 3.10.1 Sanktuarium Poległych w I Wojnie Światowej
  • 3.11 Boschetto Irregolare (Sektor E)
  • 4 Uczestnictwo cmentarza w Staglieno w ASCE
  • 5 Cmentarz w Staglieno na Szlaku Europejskich Cmentarzy
  • 6 Uwagi
  • 7 Przypisy
  • 8 Bibliografia
  • Historia cmentarza[ | edytuj kod]

    Projekt[ | edytuj kod]

    W 1832 roku król Karol Albert wydał, w oparciu o dekret napoleoński z Saint-Cloud z 1804 roku dekret zabraniający, z uwagi na zagrożenie dla zdrowia publicznego, pochówków w obrębie murów miejskich, w kościołach i na cmentarzach parafialnych. W 1835 roku w następstwie tego dekretu Gmina Genua przyjęła projekt budowy cmentarza w Staglieno. Według opisu zawartego w książce Ferdinanda Resasca La necropoli di Staglieno miejsce pod planowany cmentarz położone było w odległości 4 km od miasta, przy Porta Romana, we wschodniej części murów miejskich, wzdłuż drogi prowincjonalnej prowadzącej do Bobbio, u stóp wzgórza o nazwie Casale de Mussi w strefie Villa Vaccarezza w dolinie rzeki Bisagno w mieście Staglieno, na działce między rzekami Veilino a Bisagno. Zlecenie zaprojektowania nekropolii o charakterze monumentalnym otrzymał architekt miejski Carlo Barabino. Odegrał on ważną rolę w wytyczaniu neoklasycystycznego planu Genui; był odpowiedzialny za projekt planistyczny nowego centrum miasta i budowę budynków użyteczności publicznej, takich jak Teatr Carlo Felice, Pałac Akademii czy szpital dla umysłowo chorych. Nie udało mu się jednak zrealizować zadania budowy cmentarza, ponieważ zmarł jeszcze w tym samym roku w następstwie epidemii cholery, która pochłonęła wiele ofiar w Genui. Dzieło budowy cmentarza kontynuował jego uczeń i współpracownik, Giovanni Battista Resasco, którego projekt został zatwierdzony, jako ostateczny, w 1840 roku.

    Joy Division – brytyjski zespół rockowy założony w 1976 w Salford, Greater Manchester. Wykształcił się z punkowej grupy Warsaw, grał posępną, refleksyjną muzykę. Ostatecznie jego styl muzyczny zaklasyfikowano do post punka i nowej fali. W 1980 roku, po śmierci wokalisty Iana Curtisa grupa rozwiązała się. Pozostali członkowie utworzyli wówczas formację New Order.Kopuła – sklepienie o kształcie czaszy, półkoliste, półeliptyczne, ostrołukowe lub cebulaste, oparte na murze lub bębnie budowane nad pomieszczeniami o planie kolistym, eliptycznym albo wielobocznym za pośrednictwem pendentywów lub tromp.

    Budowa[ | edytuj kod]

    Prace budowlane rozpoczęto w 1844 roku w Villa Vaccarezza, w Staglieno, w dolinie Bisagno, niedaleko od centrum Genui, w obszarze słabo zamieszkanym. Resasco zachował z projektu Barabino strukturę czworokątną jako podstawowe założenie, podkreślając przy tym jego monumentalne cechy. W swoim projekcie połączył strukturę cmentarza z klasycystyczną architekturą tradycji śródziemnomorskiej, opartą na schemacie geometrycznej arkady (w nawiązaniu do Camposanto Monumentale w Pizie) z typem cmentarza pośród naturalnej scenerii, bardziej charakterystycznym po 1840 roku dla Europy Północnej (jednym z pierwszych przykładów był tu cmentarz Père-Lachaise w Paryżu).

    Krzyż celtycki (ang. Celtic Cross) - forma krzyża, od wieków znana wyznawcom religii przedchrześcijańskich, w którym czteroramienny krzyż umieszczony jest w okręgu, symbolizującym celtyckie wianki, tzw. ruta. Współcześnie (mimo swego przedchrześcijańskiego pochodzenia) krzyż celtycki jest jedną z form krzyża akceptowanego przez Kościół katolicki jako religijny symbol chrześcijan. Przede wszystkim stał się on jednak charakterystyczny dla celtyckiego chrześcijaństwa. Mimo to jest również spotykany w ofercie tzw. sklepów ezoterycznych jako amulet lub talizman.Friedrich Wilhelm Nietzsche (ur. 15 października 1844 w Röcken w okolicach Naumburg (Saale), zm. 25 sierpnia 1900 w Weimarze) – filozof, filolog klasyczny, prozaik i poeta. Kategorią centralną filozofii Nietzschego jest filozofia życia, ujmowanie rzeczywistości, a więc także człowieka, jako życia. Prowadzi to do zanegowania istnienia ukrytego sensu i układu świata - esencji, rzeczywistość staje się wobec tego chaosem. Konsekwencję tego stanowi radykalna krytyka chrześcijaństwa oraz współczesnej autorowi zachodniej kultury, jako opartych na tym złudzeniu. Istotny jest także szacunek wobec wartości obecnych w antycznej kulturze greckiej, wraz z postulatem powrotu do niej.

    Cmentarz w Staglieno został oficjalnie otwarty dla wiernych 1 stycznia 1851 roku. Choć był on wciąż niedokończony, to jego architektoniczny, funkcjonalny i symboliczny plan był już określony. W latach 60. i 80. XIX wieku budowa cmentarza dobiegła ukończona. W ostatnich dziesięcioleciach XIX i w początkach XX wieku na cmentarzu pojawiły się grobowce Giuseppe Mazziniego i innych bohaterów walki o Zjednoczenie Włoch. W tym samym czasie w ramach procesu scalania miejsc pochówków na cmentarzu w Staglieno pojawiły się groby niekatolickie (żydowskie, protestanckie i prawosławne), przeniesione tu z terenu położonego pomiędzy Galleria Montino a Viale Testero.

    Krypta – w starożytności podziemny, sklepiony korytarz, w okresie starochrześcijańskim – sklepiona komora grobowa w katakumbach, w wiekach późniejszych – część budynku kościoła (zazwyczaj pod prezbiterium) spełniająca funkcje pochówkowe zmarłych dostojników duchownych i świeckich oraz jako miejsce przechowywania i eksponowania relikwii świętych.Sztuka sepulkralna – twórczość artystyczna dotycząca sfery nekropolitycznej - powiązana ściśle z kultem zmarłych. Rozwinęła się już w czasach starożytnych, w kulturach charakteryzujących się hołdowaniem czci zmarłych, powiązanym z wiarą w "życia po śmierci". Przejawiała się w najróżniejszych formach - od zdobień miejsc pochówku, poprzez dokonanie aktu pochówku (pogrzeb) do budownictwa grobowego. Przykładami budowli powstałych w zamyśle sztuki sepulkralnej są m.in. rozwiązania przestrzenne cmentarzy łącznie z rodzajami budowli cmentarnych - grobowców a nawet w starożytności mastab, mauzoleów czy piramid. Opiewała również sztukę zdobniczą, m.in. sarkofagów, wnętrz grobowych, jak i specjalnie przygotowanych na tę okazję biżuterii czy naczyń.

    Rozbudowa[ | edytuj kod]

    Cmentarz w Staglieno na widokówce z pocz. XX w.

    Rozwój gospodarczy Genui, która w tym czasie stała się jednym z najważniejszych miast północnych Włoch, sprawił, że pojawił się problem rozbudowy cmentarza w Staglieno. Resasco zaproponował w 1868 roku zbudowanie w kierunku północno-wschodnim, nowego ciągu półkolistych arkad. Powstały one w latach 90., stając się wkrótce monumentalną galerią, wypełnioną dziełami w stylu secesji i art déco.

    Naczynia połączone - co najmniej dwa naczynia skonstruowane tak, że ciecz może swobodnie między nimi przepływać, na przykład przez połączenie znajdujące się w dnie każdego z nich.Tympanon (lub tympan) – w architekturze klasycznej (starożytna Grecja, starożytny Rzym) wewnętrzne trójkątne pole frontonu, gładkie lub wypełnione rzeźbą, stanowiące charakterystyczny element monumentalnych budowli Grecji i Rzymu oraz monumentalnych budynków nowożytnych kształtowanych pod wpływem architektury antycznej (klasycyzm i eklektyzm historyczny). W architekturze romańskiej i gotyckiej półkoliste lub ostrołukowe pole wypełniające przestrzeń między nadprożem a łukiem (archiwoltą) portalu, wypełnione najczęściej płaskorzeźbą.

    W XX wieku kilkakrotnie rozbudowywano cmentarz:

  • poszerzenie niekatolickiej części cmentarza w dolinie Veilino,
  • Galeria Montino (Porticato Montino lub Galleria Montino), zbudowana około 1925 roku, bogata w dzieła sztuki w stylu art déco,
  • sanktuarium poległych w I wojnie światowej, zbudowane w latach 1935–1936 na wzgórzu Sacrario
  • Galeria Sant’Antonino (Porticato Sant’Antonino lub Galleria Sant’Antonino), przy której prace rozpoczęto w 1937 roku, a oddano do użytku w 1955 roku, jako ostatnią realizację o charakterze monumentalnym na cmentarzu w Staglieno.
  • Znane osobistości odwiedzające cmentarz lub pochowane na nim[ | edytuj kod]

    Cmentarz w Staglieno, uważany za jeden z najpiękniejszych i najbardziej interesujących w Europie, stanowi prawdziwe muzeum na wolnym powietrzu. Wśród turystów i znaczących osobistości z całego świata, które odwiedziły go, znaleźli się, między innymi: Friedrich Nietzsche, Guy de Maupassant, Mark Twain i Elżbieta Bawarska (znana jako cesarzowa Sissi)).

    Antonio Canova (ur. 1 listopada 1757 w Possagno, zm. 13 października 1822 w Wenecji) – rzeźbiarz, malarz i architekt włoski, jeden z czołowych przedstawicieli klasycyzmu w rzeźbie.Wyprawa tysiąca (także: wyprawa sycylijska) – zorganizowana w maju 1860 przez Giuseppe Garibaldiego wyprawa tysiąca ochotników (Czerwonych koszul) przeciwko Królestwu Obojga Sycylii.

    W 2015 roku wizytę na cmentarzu złożył Peter Hook, basista legendarnego zespołu Joy Division. Odwiedził on grobowiec Appiani, użyty jako motyw na okładce albumu Closer oraz grobowiec Ribauda, wykorzystany jako motyw jednej z wersji okładki singla „Love Will Tear Us Apart”.

    W Staglieno są pochowani znani obywatele Genui (w tym piosenkarz Fabrizio De André), a także cudzoziemcy, którzy przebywali w tym mieście (Constance Lloyd, żona Oskara Wilde’a).

    Mark Twain, właściwie Samuel Langhorne Clemens (ur. 30 listopada 1835 w osadzie Florida, Monroe, stan Missouri, zm. 21 kwietnia 1910 w Redding, stan Connecticut) – amerykański pisarz pochodzenia szkockiego, satyryk, humorysta, wolnomularz. Do jego najbardziej znanych powieści należą Przygody Tomka Sawyera (1876), oraz Przygody Hucka (1884). Pisarz William Faulkner nazwał Twaina "ojcem amerykańskiej literatury".Architraw (epistyl, nadsłupie) – główny (najniższy) poziomy człon belkowania antycznego, który podtrzymywał belki stropu.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Latarnia – cylinder umieszczony na górnym pierścieniu kopuły z otworami doświetlającymi pomieszczenie przekryte kopułą. Latarnia zazwyczaj przykrywana była hełmem. Rozwiązanie często stosowane w renesansie i baroku. W Polsce ze znanych kopuł z latarnią należy wymienić przykrycie Kaplicy Zygmuntowskiej na Wawelu.
    Giosuè Carducci (ur. 27 lipca 1835 w Valdicastello, obecnie Pietrasanta, zm. 16 lutego 1907 w Bolonii) – włoski poeta, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za rok 1906.
    III Rzesza Niemiecka (niem. Das Dritte Reich) – nieoficjalna nazwa państwa niemieckiego pod rządami NSDAP w latach 1933–1945. Oficjalnie państwo nosiło nazwę Rzesza Niemiecka (Deutsches Reich), od 1938 (po Anschlussie Austrii) używano także nazwy Rzesza Wielkoniemiecka (Großdeutsches Reich).
    Secesja [fr. sécession < łac. seccesio ‘odejście’] – styl w sztuce europejskiej ostatniego dziesięciolecia XIX wieku i pierwszego XX wieku, zaliczany w ramy modernizmu. Istotą secesji było dążenie do stylowej jedności sztuki dzięki łączeniu działań w różnych jej dziedzinach, a w szczególności rzemiosła artystycznego, architektury wnętrz, rzeźby i grafiki. Charakterystycznymi cechami stylu secesyjnego są: płynne, faliste linie, ornamentacja abstrakcyjna bądź roślinna, inspiracje sztuką japońską, swobodne układy kompozycyjne, asymetria, płaszczyznowość i linearyzm oraz subtelna pastelowa kolorystyka.
    Basista – popularnie muzyk, instrumentalista, który gra na instrumencie basowym, takim jak gitara basowa, kontrabas, basetla, rzadziej dętym (np. tuba, suzafon). Czasem terminem tym określa się wokalistę śpiewającego basem, choć w tym przypadku prawidłowym nazewnictwem jest właśnie bas. W znaczeniu popkulturowym basista to najczęściej członek zespołu muzycznego. Wraz z perkusistą i instrumentalistą, który realizuje wypełnienie harmoniczne (np. pianistą lub gitarzystą niebasowym) tworzy sekcję rytmiczną.
    Kolumna – pionowa podpora architektoniczna o kolistym przekroju trzonu. Jeden z najstarszych i najpowszechniej stosowanych w architekturze elementów podporowo-dźwigowych pełniących funkcje konstrukcyjne, budowany od czasów starożytnych.
    Balustrada – ażurowe lub pełne zabezpieczenie (ogrodzenie) schodów, tarasów, balkonów, dachów, wiaduktów, mostów itp., montowane zazwyczaj na krawędzi zabezpieczanego elementu i pełniące jednocześnie funkcję ozdobną. Balustrada może być również ażurową przegrodą pomiędzy pomieszczeniami (np. w kościołach oddziela prezbiterium od nawy).

    Reklama