• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ciecz Luttingera

    Przeczytaj także...
    Ciecz Fermiego – rodzaj cieczy kwantowej fermionów powstałej w specyficznych warunkach, przy zachowaniu dostatecznie niskiej temperatury. Model cieczy Fermiego zakłada istnienie oddziaływania fermion-fermion, przykładem takiej cieczy są elektrony w metalu. Fenomenologiczną teorię cieczy Fermiego przedstawił radziecki fizyk L. Landau w 1956 roku.Separacja spinowo-ładunkowa w fizyce materii skondensowanej to anomalne zachowanie elektronów powodujące w pewnych specjalnych warunkach powstanie stanów elektronów rozpadających się na trzy stany kwazicząstkowe (spinony, holony i orbitony) o różnych prędkościach propagacji.
    Bozonizacja - technika matematyczna stosowana w kwantowej fizyce ciała skondensowanego polegająca na transformacji pól fermionowych polami bozonowymi. Zastosowanie tej metody pozwala zamienić zagadnienie oddziałujących fermionów równoważnym mu zagadnieniem wyrażonym przez wzbudzenia o bozonowym charakterze.
    Przybliżenie jednowymiarowej parabolicznej relacji dyspersji E(k) w metalu poprzez liniowe rozwinięcie zależności energii od wektora k na powierzchni Fermiego w modelu Tomonagi-Luttingera.

    Ciecz Tomonagi-Luttingera, ciecz Luttingera, model Tomonagi-Luttingera – teoretyczny model opisujący oddziaływanie elektronów (lub innych fermionów) w jednym wymiarze przy założeniu liniowej relacji dyspersji. Zagadnienie jest rozwiązywalne ściśle przy wykorzystaniu techniki zwanej bozonizacją.

    Model Tomonagi-Luttingera został zaproponowany ze względu na załamywanie się przewidywań modelu cieczy Fermiego w jednym wymiarze.

    Własności modelu Tomonagi-Luttignera[]

    Podstawowe własności charakterystyczne dla modelu Tomonagi-Luttingera:

  • Powstanie dwóch niezależnie rozchodzących się wzbudzeń kwazicząstkowych układu: spinonów i holonów (separacja spinowo-ładunkowa).
  • W przeciwieństwie do modelu cieczy Fermiego brak jest nawet dla T = 0 skoku w rozkładzie cząstek na powierzchni Fermiego.
  • Brak typowego dla kwazicząstek maksimum w zależnej od k funkcji gęstości spektralnej. W przeciwieństwie do tego pojawiają się osobliwości potęgowe, w których występuje nieuniwersalny wykładnik zależny od siły oddziaływania (wartości parametru oddziaływania).
  • Model jest teoretycznym zastosowaniem techniki ścisłego rozwiązywania zagadnień fizyki silnie skorelowanych fermionów zwanej bozoniacją.
  • Bibliografia[]

  • S. Tomonaga: Progress in Theoretical Physics, 5, 544 (1950)
  • J. M. Luttinger: Journal of Mathematical Physics, 4, 1154 (1963)



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.