• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Ciechanowiec - Nowe Miasto

    Przeczytaj także...
    Kalendarz juliański – kalendarz słoneczny opracowany na życzenie Juliusza Cezara przez astronoma greckiego Sosygenesa i wprowadzony w życie w roku 709 AUC (45 p.n.e.) jako kalendarz obowiązujący w państwie rzymskim. Obowiązywał w Europie przez wiele stuleci, np. w Hiszpanii, Portugalii, Polsce i Włoszech do 1582, w Rosji od 1700 do 1918 (wcześniej stosowano kalendarz bizantyjski, w którym rok zaczynał się 1 września), a w Grecji aż do 1923. Kalendarz juliański został zastąpiony przez kalendarz gregoriański w roku 1582; do dzisiaj jednak niektóre Kościoły wciąż posługują się tym kalendarzem aby podkreślić swoją odrębność.Powiat bielski - powiat w Polsce (województwo podlaskie), utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Bielsk Podlaski.
    II Rzeczpospolita (II RP) – Rzeczpospolita Polska w latach 1918–1945, od odzyskania suwerenności państwowej w 1918 do wycofania uznania międzynarodowego dla Rządu RP na uchodźstwie w konsekwencji wykonania porozumień między mocarstwami wielkiej trójki na konferencji jałtańskiej w 1945.
    Położenie na mapie

    Ciechanowiec (Nowe Miasto, Polska Strona, Vorstadt) – prawobrzeżna część miasta Ciechanowca, w województwie podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim.

    W latach 1580–1795 i 1807–1870 samodzielne miasto; w latach 1870–1934 osada miejska, w latach 1934-1938 wieś, w latach 1795-1807 oraz od 1938 część Ciechanowca.

    Nowe Miasto Ciechanowiec założono w 1580 r. jako nowe miasto na prawym brzegu Nurca, naprzeciw starego miasta Ciechanowca (prawa miejskie od 1429).

    Królestwo Polskie (ros. Царство Польское, Carstwo Polskoje), potocznie Królestwo Kongresowe, Kongresówka – kadłubowe państwo polskie istniejące w latach 1815-1832, a później do 1918 r. jako część składowa Imperium Rosyjskiego. Zostało utworzone decyzją kongresu wiedeńskiego. Wbrew obiegowym opiniom Królestwo Polskie było państwem suwerennym i niepodległym (do 1832 r.), posiadającym własną konstytucję, Sejm, wojsko, monetę i szkolnictwo z Uniwersytetem Warszawskim, a czynności urzędowe odbywały się w języku polskim. Polskę łączyły z Rosją - osoba Monarchy (każdorazowy Imperator Rosji był jednocześnie Królem Polski i pod takim tytułem występował w Królestwie) oraz polityka zagraniczna, należąca do prerogatyw królewskich. Koroną królestwa była Polska Korona Cesarska. 26 lutego 1832 roku król Mikołaj I Romanow zniósł konstytucję Królestwa zastępując ją Statutem Organicznym, który likwidował Sejm i samodzielną armię, znosił unię międzypaństwową i włączał Królestwo do cesarstwa na zasadzie autonomii administracyjnej, przywrócił urząd namiestnika sprawującego władzę cywilną i wojskową.Księstwo Warszawskie (fr. Duché de Varsovie, niem. Herzogtum Warschau) – istniejące w latach 1807–1815, formalnie niepodległe, jednak w rzeczywistości podporządkowane napoleońskiej Francji państwo, było namiastką państwa polskiego. Władcą suwerennym Księstwa był król Królestwa Saksonii, które wchodziło w skład Związku Reńskiego, będącego protektoratem pierwszego Cesarstwa Francuskiego.

    W związku z III rozbiorem Polski (1795) oba miasta przypadły Prusom (Nowowschodnim), a Nowe Miasto włączono do Starego Ciechanowca jako Vorstadt (przedmieście). Na mocy traktatu tylżyckiego miasto zostało przedzielone ważką granicą na dwie części. Lewobrzeżne Stare Miasto (odtąd "Ruska Strona") przeszło do Rosji, nie tracąc praw miejskich. Natomiast prawobrzeżna część (zwana odtąd "Polską Stroną") znalazła się w granicach Księstwa Warszawskego, przez co w 1807 r. przywrócono jej po 12 latach prawa miejskie.

    Osady w Królestwie Polskim utworzone zostały ukazem najwyższym z dnia 13 lipca 1869 r. Postanowieniami Komitetu Urządzającego w Królestwie Polskim w latach 1869-1870 z ogólnej liczby 452 miast 336 odebrano prawa miejskie i zaliczono do osad, włączając do istniejących gmin wiejskich lub tworząc z nich osobne osady stanowiące gminy.Traktaty tylżyckie, pokój w Tylży – dwa porozumienia zawarte przez I Cesarstwo Francuskie z Imperium Rosyjskim i królestwem Prus w 1807.

    Po kongresie wiedeńskim (1815) Ciechanowiec–Nowe Miasto wszedł w skład Królestwa Polskiego, gdzie należał do powiatu mazowieckiego w guberni łomżyńskiej. W wyniku powstań, 31 maja 1870 został pozbawiony praw miejskich i, przekształcony w osadę, włączony do gminy Klukowo (11 czerwca 1892 Stary Ciechanowiec utracił status miasta, stając się gminą miejską na prawach miasteczka, aż do 22 października 1919 kiedy to odzyskał prawa miejskie).

    Województwo podlaskie – jednostka podziału administracyjnego Polski, jedno z 16 województw. Położone jest w północno-wschodniej części kraju, w geograficznym środku Europy. Przez jego środek przepływa Narew. Stolicą jest Białystok.Jan Ślusarczyk (ur. 20 listopada 1903 w Bąkowej Górze, pow.Radomsko, zm. 31 sierpnia 1980 w Warszawie) – rzeźbiarz, malarz i pedagog, profesor warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych.

    W II RP Ciechanowiec (Polska Strona) należał do powiatu wysokomazowieckiego w woj. białostockim (gmina Klukowo). Według stanu z 1921 roku liczył 1658 mieszkańców. 1 kwietnia 1938 roku miejscowość połączono ponownie z lewobrzeżnym Ciechanowcem, wówczas miastem w powiecie bielskim w woj. białostockim.

    Miasteczko (łac. oppidum, niem. Städtlein, Städtchen, Markt, Flecken, jid. sztetl) – prawno-administracyjna jednostka osadnicza o charakterze przejściowym między miastem a wsią, z charakterystycznym handlowo-przemysłowym (dawniej rzemieślniczym) wyodrębnieniem specjalności i analogiczną morfologią i infrastrukturą co (małe) miasto.Ciechanowiec – miasto na Wysoczyźnie Drohiczyńskiej, w woj. podlaskim, w powiecie wysokomazowieckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Ciechanowiec. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. łomżyńskiego.

    Obecnie zamieszkuje go ok. 1608 osób (2012 r.).

    Galeria[ | edytuj kod]

  • Budynek powozowni dworskiej (wozowni) z 1866 roku. Przed budynkiem znajduje się silnik gazowy z 1910 roku szwajcarskiej firmy "Societe Suisse pour la Construction de Locomotives et de Machines" - wchodzą one w skład Działu Techniki Rolniczej.

    Województwo białostockie – województwo II Rzeczypospolitej istniejące w latach 1919–1939 ze stolicą w Białymstoku.Nurzec, rzeka we wschodniej Polsce, prawy dopływ Bugu o długości 100,2 km i powierzchni dorzecza 2 102 km². Odwadnia głównie Równinę Bielską oraz częściowo Wysoczyznę Wysokomazowiecką i Wysoczyznę Drohiczyńską.
  • Kościół, plebania, dzwonnica na terenie Muzeum Rolnictwa.

  • "Żniwiarki" - rzeźba dłuta prof. Jana Ślusarczyka (1903-1980).

  • Prezentacja zabytkowych ciągników z okazji X Podlaskiego Święta Chleba – kolekcja Działu Techniki Rolniczej.

  • Samobieżna lokomobila parowa produkcji „Frick Eclipse” z 1913 r.

    Przedmieście, suburbia (łac. suburbium) - historycznie jednostka osadnicza związana funkcjonalnie z miastem, jednak leżąca poza obszarem jego jurysdykcji.Kongres wiedeński (niem. Wiener Kongress) – konferencja międzynarodowa przedstawicieli szesnastu państw europejskich, trwająca od września 1814 do 9 czerwca 1815 roku w Wiedniu, zwołana w celu rewizji zmian terytorialnych i ustrojowych spowodowanych wybuchem rewolucji francuskiej i wojnami napoleońskimi oraz wypracowania nowych zasad ładu kontynentalnego.
  • Lokomobile parowe, ciągówki

  • Zobacz też[ | edytuj kod]

  • Miejscowości w Polsce pozbawione praw miejskich
  • Ruska Strona (Drohiczyn)
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Ciechanowiec, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 678.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Najgrakowski, M. (2009). Miasta Polski do początku XXI w. Podstawowe informacje o datach założenia i likwidacji. Warszawa: PAN IGiPZ
    2. 19 maja 1870 według kalendarza juliańskiego
    3. Postanowienie z 30 stycznia (11 lutego) 1870, ogłoszone 19 (31) maja 1870 (Dziennik Praw, rok 1870, tom 70, nr 241, str. 81)
    4. Statut z 11 czerwca 1892
    5. M.P. 1919 nr 234 poz. 0
    6. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom V – Województwo Białostockie, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1924
    7. Dz.U. z 1938 r. nr 22, poz. 200
    Powiat wysokomazowiecki – powiat w Polsce (województwo podlaskie), utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Wysokie Mazowieckie.Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich – słownik encyklopedyczny wydany w latach 1880–1902 w Warszawie przez Filipa Sulimierskiego, Bronisława Chlebowskiego i Władysława Walewskiego; rejestrował toponimy z obszaru Rzeczypospolitej Obojga Narodów oraz niektórych terenów ościennych (m.in. części Śląska, czy Prus Książęcych); wielokrotnie wznawiany, stanowi cenne źródło wiadomości geograficznych, historycznych, gospodarczych, demograficznych i biograficznych.




    Warto wiedzieć że... beta

    W przeszłości wiele miast utraciło prawa miejskie. Przyczyny degradacji były różne, choć głównie ekonomiczne (osady były małe, a ludność pracowała najczęściej w rolnictwie), niekiedy polityczne (np. w czasach zaborów po stłumieniu powstania styczniowego). Poniższa lista zawierać ma wszystkie zdegradowane miasta Polski. Są one uszeregowane według roku, w którym odebrano im status miasta. W nawiasie podano rok, w którym miasto uzyskało prawa miejskie, ewentualnie dodatkowe informacje o statusie miasta oraz obecną przynależność administracyjną (województwo).
    Ruska Strona (dawn. Drohiczyn) – do 1795 roku lewobrzeżna część Drohiczyna, w latach 1795-1863 miasto Drohiczyn (Ruski), następnie wieś, a obecnie przysiółek będący częścią wsi Góry w Polsce położony w województwie mazowieckim, w powiecie siedleckim, w gminie Korczew. Wbrew nazwie, Drohiczyn Ruski należał do Królestwa Polskiego a nie do Rusi właściwej, do której należał leżący na przeciwległym brzegu Bugu Drohiczyn współczesny.
    Prusy Nowowschodnie (niem. Neuostpreußen), prowincja państwa pruskiego utworzona na ziemiach polskich, zagarniętych przez Prusy w III rozbiorze (1795), z wyjątkiem części terenów województw mazowieckiego i rawskiego znajdujących się na lewym brzegu Wisły, które włączono wówczas do prowincji Prusy Południowe. Powiaty mazowieckie i dobrzyńskie znajdujące się na prawym brzegu Wisły, a należące od II rozbioru do Prus Południowych, odłączono od tej prowincji i przyłączono do Prus Nowowschodnich. Ostatecznie w granicach prowincji znalazły się przedrozbiorowe: województwo płockie, ziemia dobrzyńska, część województwa mazowieckiego, znaczna część województw podlaskiego i trockiego oraz niewielka część Żmudzi. Prowincja obejmowała obszar między Wisłą, Bugiem i Niemnem o powierzchni 55.000 km² z 1 mln mieszkańców. Stolicą prowincji był Białystok.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.864 sek.