• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Chrzest w Duchu Świętym

    Przeczytaj także...
    Glosolalia (od stgr. γλῶσσα glossa "język" + λαλῶ lalo "mówię") – mówienie językami, na ogół niezrozumiałymi.Nowy Testament (gr. Ἡ Καινὴ Διαθήκη, on Kainē Diathēkē) – druga, po Starym Testamencie, część Biblii chrześcijańskiej, powstała na przestrzeni 51-96 r. n.e.; stanowi zbiór 27 ksiąg, przedstawiających wydarzenia z życia Jezusa i wczesnego Kościoła oraz pouczenia skierowane do wspólnot chrześcijańskich, tradycyjnie datowanych na drugą połowę I wieku; niektórzy bibliści datują część ksiąg również na pierwszą połowę II wieku; główne źródło chrześcijańskiej doktryny i etyki.
    Gordon Donald Fee (ur. 1934) – amerykański teolog pentakostalny, biblista, duchowny Assemblies of God, tłumacz Biblii i autor komentarzy biblijnych.

    Chrzest w Duchu Świętym, Chrzest Duchem Świętym – wewnętrzne przeżycie, występujące we wspólnotach zielonoświątkowych i charyzmatycznych, nawiązujące teologicznie do doktryny chrztu w kościołach historycznych oraz katolickiego i prawosławnego sakramentu bierzmowania.

    Chrześcijaństwo, chrystianizm (gr. Χριστιανισμóς, łac. Christianitas) – monoteistyczna religia objawienia, bazująca na nauczaniu Jezusa Chrystusa zawartym w kanonicznych ewangeliach. Jej wyznawcy uznają w nim obiecanego Mesjasza i Zbawiciela, który ustanowił Królestwo Boże poprzez swoje Zmartwychwstanie. Kanon wiary chrześcijańskiej został spisany w Nowym Testamencie i przekazywany jest przez Kościoły.Teolog – specjalizacja akademicka, której tematem jest systematyczne, wykorzystujące metody filozoficzne, historyczne i in., studium objawionych prawd religijnych dotyczących Boga oraz Jego relacji do świata, w myśl maksymy (łac.) fides quaerens intellectum - wiara szukająca zrozumienia. Najczęściej związana z chrześcijaństwem. Poprzez zapożyczenie, czasem teologami nazywa się nauczycieli innych religii, jak judaizm czy islam.

    Określenie wzięło swój początek ze słów Jana Chrzciciela z Ewangelii i Jezusa z księgi Dziejów Apostolskich (patrz poniżej). Jest ono typowe dla nurtów pentekostalnych i charyzmatycznych, podczas gdy większość chrześcijan odnosi te cytaty z Biblii do sakramentu chrztu. Kościoły historyczne, np. ewangelickie, używają w takim znaczeniu wyrażenia „pełnia Ducha” (wiąże się to z poglądem, że Duch Święty jest udzielany osobie niezależnie od jej woli, głównie danie człowiekowi przez Boga Ducha Świętego wiąże się z chrztem, w przypadku kościołów ewangelickich - niemowląt, w przypadku kościołów ewangeliczno-baptystycznych – chrztem osób dorosłych).

    Pentekostalizm (ruch zielonoświątkowy) – odłam chrześcijaństwa wyrosły i zakorzeniony w ewangelikalnym protestantyzmie.Sakrament (łac. sacramentum) – w chrześcijaństwie obrzęd religijny rozumiany jako widzialny znak lub sposób przekazania łaski Bożej, ustanowiony, zgodnie z wiarą, przez Chrystusa.

    Do XX wieku dominował pogląd, że chrzest w Duchu Świętym udzielany jest podczas nawrócenia, podczas chrztu, albo przez sakramenty. W wyniku wzrostu kościołów zielonoświątkowych oraz charyzmatycznego ruchu, rozpowszechnił się pogląd, że chrzest w Duchu Świętym jest rezultatem "drugiego błogosławieństwa" (nie związanego z nawróceniem). Zgodnie z poglądem współczesnych teologów z kręgów charyzmatycznych chrzest w Duchu Świętym może być udzielony chrześcijaninowi na podstawie jego własnej modlitwy bez pośrednictwa innego człowieka.

    Katolicyzm – doktryna Kościoła chrześcijańskiego – jedna z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła prawosławnego, powstałych w wyniku rozłamu w Kościele chrześcijańskim w 1054 (tzw. schizmy wschodniej). Jedna z największych grup wyznań chrześcijańskich, obok prawosławia i protestantyzmu oraz ogół zasad wiary i życia religijnego do których odwołuje się Kościół Kościół katolicki wraz z Kościołami wschodnimi pozostającymi z nim w pełnej jedności, wspólnoty tradycjonalistyczne, starokatolickie oraz część anglikańskich, liberalnych i niezależnych.Charyzmat (z gr. χάρισμα /chárisma/ – „bezinteresowny dar”, „dar łaski”) – termin stosowany w chrześcijaństwie, wskazujący na pewne dary Boże, uzdolniające tego, kto je otrzymał, do służby w Kościele. Charyzmat może mieć charakter zwyczajny, lub nadzwyczajny - nadprzyrodzony, i otrzymanie go wiąże się bezpośrednio z powołaniem do służby nim, więc czasem pojęcie to odnoszone jest do zgromadzeń i zakonów: np. charyzmat zakonu, zgromadzenia – oznacza wtedy najważniejszy kierunek jego działalności. W Biblii opisy objawiania się charyzmatów pojawiają się bardzo często, a wprost pisze o nich św. Paweł:

    Celem chrztu w Duchu Świętym jest napełnienie chrześcijanina nadnaturalną mocą Boga, potrzebną do efektywnej służby ewangelizacyjnej i kościelnej. Według tychże poglądów, osoba ochrzczona w Duchu Świętym może otrzymać jeden lub kilka z wielu darów łaski (charyzmatów, od gr. charismata – dary łaski) wymienionych przez apostoła Pawła w 1 Kor 12, 8-10. Warto jednak wspomnieć, że nie istnieje określona lista charyzmatów. Sam św. Paweł w 1 Kor 12, 4-7 Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch; różne też są rodzaje posługiwania, ale jeden Pan; różne są wreszcie działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich. Wszystkim zaś objawia się Duch dla [wspólnego] dobra.

    Jerozolima (hebr. ירושלים, trl. Yerushalayim, trb. Jeruszalajim; arab. القدس, trl. Al-Quds, trb. Al-Kuds oraz اورشليم trl. Ūrushalīm, trb. Uruszalim, łac. Hierosolyma, Aelia Capitolina – zobacz też: nazwy Jerozolimy) – największe miasto Izraela, stolica administracyjna Dystryktu Jerozolimy i stolica państwa Izraela (według izraelskiego prawa). Znajduje się tutaj oficjalna siedziba prezydenta, większość urzędów państwowych, sąd najwyższy, parlament i inne.Poganie − określenie używane wobec wyznawców religii niemonoteistycznych, głównie politeistycznych i animalistycznych.

    Według przyjmowanej głównie przez zielonoświątkowców (oraz części charyzmatyków) doktryny, mówienie innymi językami (glosolalia) jest „dowodem” na przeżycie chrztu w Duchu Świętym. Jedynie niektórzy zielonoświątkowi teolodzy są zdania, że nie zawsze chrzest w Duchu Świętym jest związany z glosolalią, ale traktuje się to jako wyjątki. Innego zdania jest zielonoświątkowy teolog Gordon Fee, który kwestionuje doktrynę chrztu w Duchu Świętym i twierdzi, że Biblia dostarcza zbyt mało dowodów na to, by traktować to przeżycie oddzielnie od nawrócenia. Fee jest zdania, że we wczesnym chrześcijaństwie chrzest w Duchu Świętym był częścią nawrócenia, ale ten niezbędny dla Kościoła dar zaniknął w wyniku zaniedbania. To zaniedbanie oraz powrót tego fenomenu na początku XX wieku sprawił, że zielonoświątkowcy uznali chrzest w Duchu Świętym za odrębne przeżycie.

    Chrzest – w chrześcijaństwie obrzęd nawrócenia i oczyszczenia z grzechów, mający postać sakramentalnego obmycia wodą, któremu towarzyszy słowo (Ef 5,26). Zgodnie z wiarą chrześcijańską obrzęd ten ma znaczenie wcielenia w Chrystusa jako ukrzyżowanego i zmartwychwstałego Pana i łączy z Ludem Bożym Nowego Przymierza. Typowy obrzęd chrztu w chrześcijaństwie sprawowany jest w imię Trójcy Świętej: Ojca i Syna i Ducha Świętego – na polecenie samego założyciela Chrystusa (Mt 18,18-20).Piotr Apostoł, Szymon Piotr, łac. Petrus, gr. Πέτρος, Petros: "kamień", "fragment skały", odn. do gr. πέτρα, petra: "skała"), aram. כיפא Kefas – Kefa: "skała", cs. Sławny i wsiechwalnyj pierwowierchowny apostoł Pietr – apostoł, uważany przez Kościół katolicki za pierwszego papieża (pontyfikat: ok. 33 r. – ok. 64 r., 13 października, kiedy to miał ponieść męczeńską śmierć lub 29 czerwca 67). Męczennik chrześcijański, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego. Jest wymieniany w Modlitwie Eucharystycznej Kanonu rzymskiego.

    Teologiczne podstawy doktryny o chrzcie w Duchu Świętym zostały wywiedzione przez pentekostalnych i charyzmatycznych teologów z interpretacji fragmentów Pisma Świętego:

    1. w Starym Testamencie Bóg zapowiedział wylanie swojego Ducha – Jl 3,1-2 (św. Piotr w Dz 2,16-18 stosuje ten fragment do momentu zesłania Ducha Świętego),
    2. Jan Chrzciciel zapowiadał chrzest Duchem Świętym i ogniem – Mt 3,11 (co interpretowane jest jako sakrament chrztu),
    3. Jezus Chrystus zapowiadał chrzest Duchem Świętym – Dz 1,5 (co odnosi się do dnia pięćdziesiątnicy,
    4. pierwotny Kościół w Jerozolimie powstał po zesłaniu Ducha Świętego – Dz 2,1-4 (uznawanym za swoistą sumę wszystkich sakramentów),
    5. Nowy Testament opisuje jeszcze inne przypadki zstępowania Ducha Świętego na ludzi – Dz 8,14-17; Dz 10,44-46 (tzw. zesłanie Ducha Świętego na pogan) oraz Dz 19,1-6.

    Do dziś toczą się w chrześcijaństwie dyskusje, dotyczące nauki o Chrzcie w Duchu Świętym, ma ona swoich zwolenników i przeciwników także w wyznaniach historycznych (katolicyzm, prawosławie, ewangelicyzm).

    Jan Chrzciciel, Jan Baptysta , cs. Prorok, Priedtiecza i Krestitiel Gospodień Ioann, łac. Ioannes Baptista, hebr. יוחנן המטביל Jehohanan ben Zekarijahu (ur. pomiędzy 6 p.n.e.-2 p.n.e. w Ain Karem, zm. ok. 32 n.e. w Macheront) – pustelnik, prorok żydowski, święty katolicki i prawosławny. Święty ten wymieniany jest w Modlitwie Eucharystycznej (Communicantes) Kanonu rzymskiego.Jezus Chrystus (ur. ok. 8–4 p.n.e., zm. 30 lub 33 w Jerozolimie) – centralna postać religii chrześcijańskiej, założyciel Kościoła. W chrześcijaństwie uznawany za Boga i człowieka, współistotnego Bogu Ojcu.

    Co ważne - tekst Pisma w żadnym miejscu nie mówi o "chrzcie w Duchu Świętym", lecz w stronie czynnej, o "chrzczeniu w Duchu Świętym" (Mt 3:11), o "byciu ochrzczonymi w jednym Duchu" (I Kor 12:13).

    Chrzest w Duchu Świętym jest postrzegany bardziej w kategoriach przeżycia, niż doktryny (taki też jest charakter duchowości zielonoświątkowej i charyzmatycznej), dlatego kwestia jego zdefiniowania pozostaje w chrześcijaństwie sprawą otwartą.

    Przypisy

    1. Grudem, Wayne. Systematic Theology: An Introduction to Biblical Doctrine. Grand Rapids, Michigan: Zondervan, 1994. s. 763-764
    2. Gordon D. Fee. "Baptism in the Holy Spirit: The Issue of Separability and Subsequence," Pneuma: The Journal of the Society of Pentecostal Studies 7:2 (Fall 1985), s. 88.
    3. Fee (1985), "Baptism in the Holy Spirit", 97.
    4. Fee (1985), "Baptism in the Holy Spirit", 95-96.
    5. Fee (1985), "Baptism in the Holy Spirit", 98.
    Biblia, Pismo Święte (z greckiego βιβλίον, biblion – zwój papirusu, księga, l.m. βιβλία, biblia – księgi) – zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku (w formie koinè (gr. κοινὴ)), uznawanych przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga. Biblia i poszczególne jej części posiadają odmienne znaczenie religijne dla różnych wyznań. Na chrześcijańską Biblię składają się Stary Testament i Nowy Testament. Biblia hebrajska – Tanach obejmuje księgi Starego Testamentu. Poszczególne tradycje chrześcijańskie mają nieco inny kanon ksiąg biblijnych.Stary Testament, Biblia Hebrajska – starsza część Biblii, przyjęta przez chrześcijaństwo z judaizmu. Judaistyczna (a za nią protestancka) wersja obejmuje 39 ksiąg (tylko hebrajskich), katolicka zawiera 46, a prawosławna w sumie 50-53 (księgi hebrajskie i greckie z Septuaginty oraz niekiedy apokryfy).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Zesłanie Ducha Świętego (gr. πεντηκοστή [ἡμέρα], pentekostē [hēmera]) – według Dziejów Apostolskich wydarzenie, które miało miejsce w pierwsze po zmartwychwstaniu Jezusa święto Pięćdziesiątnicy. Na zebranych w wieczerniku apostołów zstąpił Duch Święty. Apostołowie zaczęli przemawiać w wielu językach (ksenolalia) oraz otrzymali inne dary duchowe – charyzmaty (Dz. Ap. 2,1-11). Wydarzenie to zostało zapowiedziane przez Jezusa przed Jego Wniebowstąpieniem.
    Paweł z Tarsu, Paweł Apostoł, Szaweł, Saul, Szaul, heb. שאול התרסי Szaul ha-Tarsi (ur. ok. 5-10 w Tarsie w Cylicji, zm. 64-67 w Rzymie) – Żyd z Tarsu, święty chrześcijański, zwany Apostołem Narodów. Święty ten wymieniany jest w Modlitwie Eucharystycznej Kanonu rzymskiego.
    Prawosławie – doktryna ortodoksyjnego (gr. ὀρθόδοξος – prawdziwie, prawidłowo wierzący) Kościoła chrześcijańskiego – jednej z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła katolickiego, powstałych w wyniku rozłamu w chrześcijaństwie z 1054 roku (tzw. schizmy wielkiej – co uznaje się historycznie bardziej uzasadnione niż pojęcie tzw. schizmy wschodniej).
    Ruch Odnowy w Duchu Świętym (Katolicka Odnowa Charyzmatyczna) – ruch katolicki powstały w 1967 w Stanach Zjednoczonych, m.in. pod wpływem Soboru Watykańskiego II oraz teologii zielonoświątkowej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.025 sek.