• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Chrześcijańska Demokracja - Włochy

    Przeczytaj także...
    Tangentopoli (wymowa tanʤenˈtɔpoli, z wł. dosłownie „łapówkogród”) – termin, którym nazwano system, a dokładniej, układ powiązań, panujący we Włoszech do czasu śledztwa mani pulite (włos. „czyste ręce”), które rozpoczęto 17 lutego 1992. Tego dnia prokurator Antonio Di Pietro w związku z zarzutami korupcyjnymi wydał nakaz tymczasowego aresztowania Maria Chiesy, działacza Włoskiej Partii Socjalistycznej i jednocześnie dyrektora miejskiego przytułku, oskarżonego o nielegalne przyjęcie 7 milionów lirów. Śledztwo ujawniło system powiązań polityków i biznesmenów oraz znaczącą skalę łapówek na szczytach władzy. Wkrótce prowadzono śledztwa w sprawie ponad 150 firm i blisko 40 polityków (w większości należących do WPS i Chrześcijańskiej Demokracji). Zarzuty przedstawiono m.in. byłemu premierowi i przywódcy socjalistów Bettino Craxiemu, który stał się symbolem całej afery.Mariano Rumor (ur. 16 czerwca 1915 w Vicenzie, zm. 22 stycznia 1990 w Rzymie) – włoski polityk, działacz Chrześcijańskiej Demokracji, premier stojący na czele pięciu gabinetów, wielokrotny minister.
    Partie polityczne Włoch – układ głównych włoskich ugrupowań politycznych w 2010 oraz wykaz najważniejszych partii nieistniejących (od początku lat 90.).

    Chrześcijańska Demokracja (wł. Democrazia Cristiana, DC) – główne ugrupowanie włoskiej sceny politycznej po zakończeniu II wojny światowej. Była partią odwołującą się do ideologii chadeckiej, wyrosła z podziemnej działalności antyfaszystowskiej. Do pierwszej połowy lat 90. wielokrotnie współtworzyła rządy koalicyjne. Rozwiązaniu uległa w 1994 w okresie przemian politycznych wywołanych skandalami korupcyjnymi (tzw. Tangentopoli). Faktycznym liderem DC pozostawał jej aktualny sekretarz.

    II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.Paolo Emilio Taviani (ur. 6 listopada 1912 w Genui, zm. 18 czerwca 2001 w Rzymie) – włoski polityk, wykładowca akademicki, wieloletni parlamentarzysta, wielokrotny minister w latach 50., 60. i 70., senator dożywotni, współtwórca powojennej chadecji.

    Sekretarze DC[]

  • Alcide De Gasperi (1944–1946)
  • Attilio Piccioni (1946–1949)
  • Giuseppe Cappi (1949)
  • Paolo Emilio Taviani (1949–1950)
  • Guido Gonella (1950–1953)
  • Alcide De Gasperi (1953–1954)
  • Amintore Fanfani (1954–1959)
  • Aldo Moro (1959–1964)
  • Mariano Rumor (1964–1969)
  • Flaminio Piccoli (1969)
  • Arnaldo Forlani (1969–1973)
  • Amintore Fanfani (1973–1975)
  • Benigno Zaccagnini (1975–1980)
  • Flaminio Piccoli (1980–1982)
  • Ciriaco De Mita (1982–1989)
  • Arnaldo Forlani (1989–1992)
  • Mino Martinazzoli (1992–1994)
  • Poparcie[]

    Przypisy

    1. Leaders of Italy, terra.es (ang.). [dostęp 13 lutego 2011].
    2. IPU PARLINE database: ITALY (Camera dei Deputati), election archives
    3. Pierwsze wybory we Włoszech po zakończeniu II wojny światowej

    Bibliografia[]

  • Paweł Sarnecki: Republika Włoska. W: Paweł Sarnecki: Ustroje konstytucyjne państw współczesnych. Wyd. czwarte. Warszawa: Wolters Kluwer Polska Sp. z o.o., 2008, s. 133. ISBN 978-83-7601-353-4.
  • Aldo Moro (ur. 23 września 1916 w Maglie, zm. prawdopodobnie 9 maja 1978 w Rzymie) – włoski polityk, prawnik; profesor uniwersytetu w Bari.Arnaldo Forlani (ur. 8 grudnia 1925 w Pesaro) – włoski polityk, przywódca Chrześcijańskiej Demokracji, wieloletni parlamentarzysta i minister, były premier Włoch.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Amintore Fanfani (ur. 6 lutego 1908 w Pieve Santo Stefano, zm. 20 listopada 1999 w Rzymie) – włoski polityk i ekonomista, wykładowca akademicki, wieloletni parlamentarzysta, minister w licznych rządach, pięciokrotnie premier Włoch stojący na czele sześciu gabinetów, przewodniczący Senatu i lider Chrześcijańskiej Demokracji.
    Luigi Ciriaco De Mita (ur. 2 lutego 1928 w Nusco) – włoski polityk, były premier, lider włoskiej chadecji, wieloletni parlamentarzysta.
    Paweł Sarnecki (ur. 17 marca 1939 roku w Kielcach) - polski prawnik, konstytucjonalista, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Od 1988 r. do czasu przejścia na emeryturę 1 października 2009 r. kierownik Katedry Prawa Konstytucyjnego Wydziału Prawa i Administracji UJ.
    Chrześcijańska demokracja, potocznie chadecja (od skrótu ChD) – nurt w myśli politycznej i społecznej, który pojawił się pod koniec XIX wieku jako odpowiedź myśli katolickiej na rosnące wpływy socjalizmu, świeckiego w swym charakterze, a skrytykowanego w papieskiej encyklice Rerum novarum papieża Leona XIII. Przed tą encykliką już jednak rodziły się ruchy społeczne w Leuven i Mechelen, publikował swoje prace biskup Ketteler, w 1860 zatwierdzono formalnie prawną strukturę frakcji katolickiej w pruskim parlamencie tworząc partię Centrum-Frakcja Katolicka.
    Alcide De Gasperi (ur. 3 kwietnia 1881, Pieve Tesino - zm. 19 sierpnia 1954, Borgo Valsugana) – włoski polityk, od 12 grudnia 1944 do 2 czerwca 1946 ostatni minister spraw zagranicznych Zjednoczonego Królestwa Włoch, a od 13 lipca do 18 października 1946 pierwszy minister tego resortu Republiki Włoch (funkcję tę pełnił jeszcze od 26 lipca 1951 do 29 czerwca 1953 i od 16 lipca 1953 do 2 sierpnia 1953), w latach 1945–1953 premier Włoch, od 13 lipca 1946 do 28 stycznia 1947 minister spraw wewnętrznych.
    Fermo Mino Martinazzoli (ur. 3 listopada 1931 w Orzinuovi, zm. 4 września 2011 w Brescii) – włoski polityk i prawnik, minister w kilku rządach, parlamentarzysta, ostatni lider Chrześcijańskiej Demokracji (DC).

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.009 sek.