• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Chrząstka pierścieniowata

    Przeczytaj także...
    Krtań (łac. larynx) – górny odcinek układu oddechowego o 4 - 6 cm długości, nieparzysty narząd służący do wydawania dźwięków. Krtań łączy gardło z tchawicą. Krtań łączy się z gardłem za pośrednictwem wejścia do krtani (łac. aditus laryngis), a z tchawicą łączy się na poziomie górnej części trzonu C5 lub C6. Krtań ma kształt odwróconej, trójściennej piramidy o ściętym i zaokrąglonym wierzchołku oraz o dwóch ścianach przednio-bocznych i jednej tylnej.Tchawica (łac. trachea) – narząd układu oddechowego, sprężysta cewa, stanowiąca przedłużenie krtani i zapewniająca dopływ powietrza do płuc. Rozpoczyna się na wysokości kręgu szyjnego C6-C7, kończy zaś na wysokości kręgu piersiowego Th4-Th5. U swego dolnego końca, tchawica dzieli się na oskrzela główne prawe i lewe (łac. bronchus principalis dexter et sinister), pod kątem otwartym ku dołowi. Miejsce tego podziału tworzy rozdwojenie tchawicy (bifurcatio tracheae). W tym miejscu znajduje się także ostroga tchawicy (carina tracheae) rozdzielająca powietrze do płuc.
    Chrząstka tarczowata (łac. cartilago thyroidea) - największa chrząstka budująca krtań i stanowiąca przednie rusztowanie jej górnej części. Jest nieparzysta, składa się z dwóch płytek łączących się w płaszczyźnie pośrodkowej. Z przodu, pomiędzy płytkami, zaznacza się wcięcie tarczowe górne (łac. incisura thyroidea superior), które u mężczyzn tworzy łatwo zauważalne tzw. jabłko Adama. Tylny brzeg każdej z płytek przechodzi u góry w róg górny (łac. cornu superius), u dołu zaś w róg dolny (łac. cornu inferius), biorący udział w połączeniu stawowym z chrząstką pierścieniowatą. Kresa skośna (łac. linea obliqua) dzieli zewnętrzną powierzchnię płytek. Stanowi ona miejsce przyczepu mięśni: mostkowo-tarczowego i tarczowo-gnykowego.
    Krtań wraz z mięśniami – widok od strony prawej. Chrząstka pierścieniowata zaznaczona jako Cricoid cartilage. Widoczna także powierzchnia stawowa stawu pierścienno tarczowego Articular facet for inferior cornu of thyroid cartilage oraz zakres przyczepu mięśnia pierścienno-tarczowego Crico-thyroideus

    Chrząstka pierścieniowata (łac. cartilago cricoidea) – jedna z chrząstek budujących szkielet chrzęstny krtani. Ma ona wygląd sygnetu. Światło pierścienia od góry jest eliptyczne a na przekroju dolnym okrągłe. Składa się z dwóch zasadniczych elementów: płytki leżącej z tyłu i łuku znajdującego się z przodu i z boków chrząstki.

    Stożek sprężysty (łac. conus elasticus) - błona pokrywająca wewnętrzną powierzchnię krtani ludzkiej. Odpowiada on błonie śluzowej. Występuje jedynie w dolnej części krtani, kończy się fałdami głosowymi. Pokrywa on częściowo powierzchnię tylną chrząstki tarczowatej, pierścieniowatej wzdłuż jej brzegu górnego, zmierzając do wyrostka głosowego, zlokalizowanego na chrząstce nalewkowatej. Górny brzeg stożka sprężystego tworzy tworzy więzadło głosowe.Przełyk (łac. esophagus, oesophagus, nosiciel pokarmów) – przewód mięśniowo-błoniasty o podłużnym przebiegu; łączy gardło z żołądkiem. Czynność przełyku polega na transporcie pokarmu z gardła do żołądka. Ściana przełyku nie ma zdolności wchłaniania pokarmu ani trawienia.

    Łuk (łac. arcus)[]

    Od przodu niski, ku tyłowi jest znacznie wyższy. Do jego bocznej powierzchni przyczepia się mięsień pierścienno-tarczowy oraz bocznie stożek sprężysty i mięsień pierścienno-nalewkowy boczny. Od przodu do górnego brzegu łuku przyczepia się więzadło pierścienno-tarczowe. Brzeg dolny łuku łączy się więzadłem pierścienno-tchawiczym z pierwszą chrząstką tchawicy.

    Mięsień pierścienno-nalewkowy tylny (łac. m. cricoarytenoideus posterior) - parzysty mięsień właściwy krtani, rozpięty między tylną powierzchnią blaszki chrząstki pierścieniowatej a wyrostkiem mięśniowym chrząstki nalewkowatej. Jest to jedyny mięsień wewnętrzny krtani odpowiedzialny za rozwieranie szpary głośni. Unerwiony jest przez nerw krtaniowy dolny.

    Płytka (łac. lamina)[]

    Ustawiona jest pionowo. Stanowi tylny element chrząstki pierścieniowatej. Jej górna powierzchnia pośrodkowo wytwarza dołek, od którego bocznie i obustronnie znajdują się owalne powierzchnie stawowe dla stawu pierścienno-nalewkowego. Do jej tylnej powierzchni złożonych z dwóch nieco wklęsłych zaglębień przyczepia się mięsień pierścienno-nalewkowy tylny, przyśrodkowo zaś włókna warstwy podłużnej mięśniówki przełyku. Na jej bocznym brzegu obustronnie znajduje się okrągława powierzchnia stawowa dla stawu pierścienno-tarczowego. Jest to miejsce dla rogów dolnych chrząstki tarczowatej.

    Piśmiennictwo[]

    A. Bochenek, M. Reicher Anatomia człowieka. tom II. PZWL, Warszawa 1989. ISBN 83-200-1556-1




    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.031 sek.