• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Chrząstka nalewkowata

    Przeczytaj także...
    Więzadła głosowe (łac. ligamenta vocalia, l. poj. ligamentum vocale), znajdują się w krtani i przytwierdzone są z jednej strony do wyrostków głosowych znajdujących się na parzystych chrząstkach nalewkowych, natomiast z drugiej do chrząstki tarczowatej. Są częścią fałd głosowych.Krtań (łac. larynx) – górny odcinek układu oddechowego o 4 - 6 cm długości, nieparzysty narząd służący do wydawania dźwięków. Krtań łączy gardło z tchawicą. Krtań łączy się z gardłem za pośrednictwem wejścia do krtani (łac. aditus laryngis), a z tchawicą łączy się na poziomie górnej części trzonu C5 lub C6. Krtań ma kształt odwróconej, trójściennej piramidy o ściętym i zaokrąglonym wierzchołku oraz o dwóch ścianach przednio-bocznych i jednej tylnej.
    Ostrosłup – wielościan, którego ściany boczne są trójkątami o wspólnym wierzchołku a podstawa jest dowolnym wielokątem.
    Szkielet chrzestny krtani – widok z tyłu. Chrząstki nalewkowate zaznaczone po prawej stronie jako Arytenoid.

    Chrząstka nalewkowata (łac. cartilago arytenoidea) – jest parzystą chrząstką budującą szkielet chrzęstny krtani. Nazwa nalewka pochodzi od kształtu chrząstek – obie razem przypominają naczynie, jakiego Grecy używali do nalewania oliwy.

    Głośnia (gr. γλοττíς; łac.glottis) - część dróg oddechowych. Jest jedną z części anatomicznych krtani. Głośnia składa się z warg głosowych, zawierającymi więzadła głosowe i mięsień głosowy pokryte błoną śluzową, oraz fałdy głosowe zwane strunami głosowymi stanowiące ostry brzeg błony śluzowej warg głosowych oraz szpary głośni, ograniczonej fałdami głosowymi i brzegami chrząstek nalewkowatych. Tylny odcinek szpary głośni nazywamy międzychrząstkowym, a przedni - międzybłoniastym.Gruczoł – struktura występująca u zwierząt wyspecjalizowana w wydzielaniu. Mogą być to pojedyncze komórki gruczołowe i wyodrębniony narząd.

    Topografia i budowa[]

    Chrząstki nalewkowate położone są w tylnym odcinku krtani na płytce chrząstki pierścieniowatej. Mają kształt ostrosłupa o trójkątnej podstawie. Posiadają trzy powierzchnie:

  • przyśrodkową
  • przednio-boczną
  • tylną
  • W ich budowie wyróżnić możemy także wierzchołek i podstawę.

    Na podstawie chrząstki nalewkowatej znajduje się powierzchnia stawowa wchodząca w skład stawu pierścienno-nalewkowego. Na tylno-bocznej powierzchni podstawy znajduje się wyrostek mięśniowy (łac. processus muscularis), do którego przyczepiają się mięsień pierścienno-nalewkowy tylny i mięsień pierścienno-nalewkowy boczny. Ku przodowi od podstawy odchodzi wyrostek głosowy (łac. processus vocalis). Przyczepia się do niego więzadło głosowe. Do powierzchni tylnej chrząstki nalewkowatej przyczepiają się: mięsień nalewkowy poprzeczny i mięsień nalewkowy skośny. Powierzchnia przyśrodkowa chrząstki tworzy granicę boczną części międzychrzęstnej szpary głośni. Na nierównej powierzchni przednio-bocznej znajduje się pod wierzchołkiem wzgórek (łac. colliculus). Odchodzi od niego listewka chrzęstna zwana grzebieniem łukowatym (łac. crista arcuata) Biegnie on aż do wyrostka głosowego. Na powierzchni tej znajdują się także dwa zgłębienia- na górze (objęty grzebieniem łukowatym) dołek trójkątny (łac. fovea triangularis) oraz tuz przy podstawie, nieco większy dołek podłużny (łac. fovea oblonga). Dołki te są skupiskiem gruczołów śluzowych. Na wierzchołku chrząstki nalewkowatej leżą małe chrząstki różkowate (łac. cartilagines corniculatae).

    Chrząstka pierścieniowata (łac. cartilago cricoidea) - jedna z chrząstek budujących szkielet chrzęstny krtani. Ma ona wygląd sygnetu. Światło pierścienia od góry jest eliptyczne a na przekroju dolnym okrągłe. Składa się z dwóch zasadniczych elementów: płytki leżącej z tyłu i łuku znajdującego się z przodu i z boków chrząstki.Mięsień pierścienno-nalewkowy tylny (łac. m. cricoarytenoideus posterior) - parzysty mięsień właściwy krtani, rozpięty między tylną powierzchnią blaszki chrząstki pierścieniowatej a wyrostkiem mięśniowym chrząstki nalewkowatej. Jest to jedyny mięsień wewnętrzny krtani odpowiedzialny za rozwieranie szpary głośni. Unerwiony jest przez nerw krtaniowy dolny.

    Piśmiennictwo[]

    A. Bochenek, M. Reicher Anatomia człowieka. tom II. PZWL, Warszawa 1989. ISBN 83-200-1556-1




    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.009 sek.