• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Chroococcales

    Przeczytaj także...
    Sinice, cyjanofity, cyjanobakterie, cyjanoprokariota (Cyanobacteria) – gromada organizmów samożywnych, dawniej uznawanych za rośliny, według nowszej taksonomii zaliczanych do Procaryota (prokarioty, królestwo bakterii).Chroococcus sp. – sinica o organizacji kolonijnej; komórki kolonii po podziałach pozostają wewnątrz otoczki komórki macierzystej, oraz wykształcają własne otoczki śluzowe. środowisko wodne i subaerofityczne (wilgotna gleba i skały).
    Sinice, cyjanofity, cyjanobakterie, cyjanoprokariota (Cyanobacteria) – gromada organizmów samożywnych, dawniej uznawanych za rośliny, według nowszej taksonomii zaliczanych do Procaryota (prokarioty, królestwo bakterii).

    Chroococcalesrząd jednokomórkowych cyjanobakterii (sinic). Występują w formie cenobiów (zespoły komórek sinicowych otoczonych żelową otoczką), mogą osiągać różnorodne kształty. Rozmnażają się przez podział lub rozpad cenobium. Nie wytwarzają heterocyst ani akinet.

    Porosty (łac. Lichenes z gr. λειχήνα, leichena) – tradycyjna nazwa organizmów składających się z grzybów (Fungi), tworzących obligatoryjne symbiozy – głównie z prokariotycznymi cyjanobakteriami (Cyanobacteria) lub eukariotycznymi zielenicami (Chlorophyta). Jako samodzielna jednostka taksonomiczna przestała istnieć w 1981 roku w wyniku zmian, wprowadzonych przez Międzynarodowy Kodeks Nomenklatury Botanicznej. Pojęcie to ujmowane jest obecnie w kategoriach ekologicznych (podobnie jak grzyby mykoryzowe), a nie systematycznych. Systematyka i nomenklatura porostów dotyczy ich komponentu grzybowego.Rząd (łac. ordo) – jedna z podstawowych kategorii systematycznych stosowanych w systematyce organizmów, niższa od gromady (classis w zoologii) lub klasy (classis w botanice), a wyższa od rodziny (familia). Termin ordo został wprowadzony przez Karola Linneusza jako jedna z pięciu podstawowych kategorii w hierarchicznym systemie klasyfikacji biologicznej. Kategoriami pomocniczymi dla rzędu są nadrząd (superordo), podrząd (subordo) i infrarząd (infraordo), a w literaturze anglojęzycznej stosowane są jeszcze czasem parvorder (niższa od infrarzędu), magnorder (wyższa od nadrzędu), grandorder i mirorder (między rzędem a nadrzędem).

    Niektóre gatunki (z rodzajów Gleocapsa, Hyella) wchodzą w skład porostów. Wiele gatunków występuje w planktonie, zwłaszcza w wodach ciepłych i o dużej trofii, dając czasem zakwity (Microcystis aeruginosa, M. incerta).

    Systematyka[]

    Grupa Chroococcales jest jedną z najwcześniej wydzielonych grup sinic jako jednokomórkowe sinice o budowie kokkalnej w przeciwieństwie do sinic nitkowatych. Rząd Chroococcales obejmuje m.in. rodzaje:

  • Achroonema
  • Aphanothece
  • Chroococcus
  • Coelosphaerium
  • Eucapsis
  • Gleocapsa
  • Gomphosphaeria
  • Hyella
  • Merismopedia
  • Microcystis
  • Badania molekularne wykazują, że zarówno Chroococcales, jak niektóre zaliczane dotychczas do nich rodzaje nie są taksonami monofiletycznymi. Jedynie rodzaj Microcystis wydaje się nie wymagać reorganizacji, przy czym postulowane jest wydzielenie dla niego odrębnego rzędu. Siostrzany dla niego klad zawiera przedstawicieli różnych halofilnych rodzajów, jak Euhalothece i Dactylococcopsis, w tym zaliczanych dotychczas do rzędów Oscillatoriales i jest bliski kladowi Pleurocapsales. Kolejną gałąź tworzą przedstawiciele rodzajów Synechococcus (zróżnicowane w stopniu sugerującym rozdzielenie ich na odrębne rodzaje), Prochlorococcus i Cyanobium.

    Microcystis aeruginosa - gatunek sinic, należących do klasy Cyanophyceae, rzędu Chroococcales, tworzących kolonie o różnych, nieregularnych kształtach.Cenobium – skupienia komórek glonów powstające w wyniku wielokrotnych podziałów i przy zachowaniu łączności za sprawą wspólnej otoczki galaretowatej lub z powodu utrzymywania się komórek siostrzanych w obrębie ścian komórki macierzystej. Cenobia mają zwykle stały dla poszczególnych gatunków kształt i liczbę komórek. Mimo to, możliwe jest także funkcjonowanie cenobiów niepełnych. W niektórych przypadkach tworzenie cenobiów przez organizmy jednokomórkowe, fakultatywnie cenobialne (np. Scenedesmus sp.) ma charakter cyklomorfozy indukowanej obecnością kairomonów.
  • Dająca zakwit Microcystis sp. (na zdjęciu większość komórek martwa)

  • Microcystis sp.

  • Przypisy

    1. M. K. Litvaitis. A molecular test of cyanobacterial phylogeny: inferences from constraint analyses. „Hydrobiologia”. 468, s. 135–145, 2002. Kluwer Academic Publishers. ISSN 0018-8158. 


    Plankton (gr. planktós – błąkający się) – zespół organizmów żywych unoszących się w wodzie. Nawet jeśli mają narządy ruchu, to są one zbyt słabe, by organizmy te mogły się aktywnie przeciwstawić prądom wodnym i wiatrom, wystarczą natomiast do biernego utrzymywania się w stanie zawieszenia. Zazwyczaj plankton stanowią drobne organizmy, ale zalicza się do niego również meduzy, które mogą mieć znaczne rozmiary. Plankton stanowi pożywienie wielu zwierząt wodnych.Takson monofiletyczny – takson, który obejmuje wszystkich potomków wspólnego przodka, znanego lub hipotetycznego. Przykładami są ssaki lub gąbki.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Ziarniaki (coccus z łac. coccinus zapożyczone z gr. kokkos (jagoda), l. mn. cocci) – komórki bakteryjne mające kulisty kształt.
    Halofil (gr. słonolub) – termin stosowany na określenie organizmów, których naturalnym środowiskiem są wody i gleby słonawe, tolerujących wysokie stężenia soli, zwłaszcza NaCl (powyżej 10%).
    Rodzaj (łac. genus, l.mn. genera) – podstawowa, obowiązkowa kategoria systematyczna obejmująca gatunek lub monofiletyczną grupę gatunków wyróżnionych na podstawie jednej lub więcej cech taksonomicznych. Nazwą rodzaj określany jest też każdy takson w randze rodzaju.
    Heterocyty, heterocysty (synonim przestarzały) – przekształcone komórki (pojedyncze, rzadziej tworzące szereg kilku komórek) występujące u sinic z rzędów Nostocales i Stignematales (głównie u form nitkowatych). Komórki te odpowiadają za proces asymilacji azotu z atmosfery (diazotrofię).
    Trofizm (trofia wód) – termin określający produktywność biologiczną zbiorników wodnych. Pod pojęciem trofia zbiornika (trofizm) rozumie się także zespół czynników środowiskowych decydujących (wpływających) o żyzności zbiornika wodnego. Trofizm uzależniony od wielu czynników, np. ilości nawozów dostających się do wód, składu i liczebności organizmów itp. Najczęściej trofia zbiornika utożsamiana jest z zawartością biogenów w toni wodnej (śródjezierzu) i zdeponowanych w osadach dennych profundalu, pomijając biogeny zdeponowane w litoralu. Trofizm odnoszony jest najczęściej do jezior (wód jeziornych).
    Komórka (łac. cellula) – najmniejsza strukturalna i funkcjonalna jednostka organizmów żywych zdolna do przeprowadzania wszystkich podstawowych procesów życiowych (takich jak przemiana materii, wzrost i rozmnażanie). Jest podstawową jednostką morfologiczno−czynnościową ustroju.
    Gloeocapsa – rodzaj jednokomórkowych lub kolonijnych sinic, należących do klasy Cyanophyceae, rzędu Chroococcales. Ich cechą charakterystyczną jest fakt, że po podziale komórki macierzystej nowo powstałe komórki tworzą indywidualne osłonki, tzw. otoczki własne jednocześnie pozostając wewnątrz ściany komórkowej komórki macierzystej, tzw. otoczki wspólnej.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.022 sek.