• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Christian Gottlob Dierig

    Przeczytaj także...
    Tkaniny żakardowe – tkaniny o bardzo rozbudowanych (wielkoformatowych) wzorach, jedno- lub wielobarwnych, wykonywane na krosnach wyposażonych w mechanizm Żakarda (Jacquarda).Barchan (arab. barrakān) - rodzaj tkaniny lniano-bawełnianej, jednostronnie barwionej, ze splotem skośnym lub płóciennym.
    Augsburg – miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Bawaria, siedziba rejencji Szwabia, regionu Augsburg oraz powiatu Augsburg, chociaż do niego nie należy. Leży nad rzekami Lech i Wertach, na przedgórzu alpejskim na wysokości 494 m n.p.m.
    Zabudowania dawnego zakładu Christian Dierig AG w Bielawie z oryginalnym, przedwojennym napisem

    Christian Gottlob Dierig (ur. 1781 w Bielawie, zm. 24 stycznia 1848 w Bielawie) – przemysłowiec niemiecki, jeden z pionierów przemysłu włókienniczego na Dolnym Śląsku.

    Dierig pochodził z rodziny o długich tradycjach tkackich, osiadłej w Bielawie od XVII w., i pracującej przede wszystkim w systemie pracy nakładczej. W 1805 Dierig podjął własną działalność gospodarczą, zakładając przedsiębiorstwo Christian Dierig, co wiązało się z koniecznością samodzielnego zakupu materiału i zlecania jego obróbki.

    Drelich - rodzaj mocnej, grubej, półlnianej lub lnianej tkaniny wykonanej w splocie skośnym. Drelich znalazł zastosowanie jako materiał na pokrycia materaców, odzież roboczą, pokrowce oraz letnie ubrania wojskowe.Bielbaw (dawniej Christian Dierig AG) - przedsiębiorstwo produkujące tkaniny, obecne ponad 200 lat na śląskim rynku tekstylnym. W 2008 r., po ogłoszeniu upadłości, markę Bielbaw zakupiła firma Greno.

    Mimo ogólnego kryzysu tkactwa na Śląsku na przełomie XVIII i XIX w., zakład Dieriga rozwijał się dobrze – przede wszystkim dzięki orientacji na produkty niszowe (drelichy, prześcieradła, perkale, barchany i obicia żakardowe). W 1820 Dierig przeniósł rosnącą produkcję do nowego, większego obiektu, a w 1830 wybudował własną tkalnię żakardową. Podstawą działalności firmy była jednak nadal praca zlecana chałupniczym podwykonawcom – w tym czasie Dierig współpracował z 3 tys. tkaczy i 1 tys. przędzalników z Bielawy i okolic.

    Perkal (franc. percale), płótno bawełniane - rodzaj bawełnianej tkaniny o splocie płóciennym, dawniej sprowadzana z Indii Wschodnich, obecnie produkowane także w innych krajach świata. Nić wykorzystywana do produkcji tkaniny jest okrągła, a sama tkanina - gładka i bardzo ścisła. Z perkalu szyje się bieliznę pościelową, męskie koszule oraz fartuchy.Bielawa (niem. Langenbielau) – miasto i gmina w województwie dolnośląskim, w powiecie dzierżoniowskim. Bielawa położona jest na Przedgórzu Sudeckim, u podnóża Gór Sowich. Rozciąga się na długości 12 km wzdłuż potoku Bielawica (niem. Biele), na wysokości 280–345 m n.p.m. Historycznie leży na Dolnym Śląsku.

    Korzystna koniunktura uległa jednak stopniowemu pogorszeniu wskutek wzrostu popularności bawełny i rosnącej konkurencji ze strony tańszych w eksploatacji tkalni mechanicznych w Europie Zachodniej. Pozbawieni ochrony celnej ze strony rządu pruskiego i wystarczających środków inwestycyjnych przemysłowcy próbowali utrzymać konkurencyjność za pomocą redukcji płac, co przy fatalnej sytuacji bytowej tkaczy śląskich doprowadziło do wybuchu społecznego niezadowolenia.

    Bawełna – włókno otaczające nasiona rośliny określanej tą samą nazwą – bawełny (Gossypium), mające wiele zastosowań. Służy m.in. do wytwarzania miękkiej tkaniny – najpopularniejszej w przemyśle tekstylnym, a także, ze względu na silne własności absorpcyjne, do produkcji materiałów opatrunkowych. Włókno bawełniane jest też stosowane w mieszankach włókien, jako dodatek do wełny czy lnu.Powstanie tkaczy śląskich 1844 roku - zryw rewolucyjny tkaczy z Bielawy i Pieszyc domagających się wyższych płac za swoją pracę. Spowodował wystąpienia w innych ośrodkach przemysłowych Przedgórza Sudeckiego. Stłumiony przez wojsko pruskie. Powstanie to stało się kanwą dla dramatu z 1892 roku pt. Tkacze (Die Weber), niemieckiego dramaturga Gerharta Hauptmanna.

    5 lipca 1844, w trakcie powstania tkaczy śląskich, 3 tys. tkaczy wdarło się na teren zakładów Dieriga oraz do jego domu. Mimo krwawej interwencji wojska (11 zabitych, 24 ciężko rannych), okupujących usunięto dopiero po kilku dniach. Zniszczenia towaru i maszyn dokonane podczas okupacji były bardzo poważne i sięgnęły 80 tys. talarów. Doprowadziło to wycofania się Dieriga z życia zawodowego jeszcze w tym samym roku. Kontrolę nad firmą przekazał on synom Wilhelmowi i Friedrichowi, którzy zmienili jej nazwę na Gebrüder Dierig („Bracia Dierig”).

    Mimo kryzysu roku 1844 potomkom Dieriga udało się w następnych latach doprowadzić przedsiębiorstwo do świetności. Pod nazwą Christian Dierig AG stało się ono w II poł. XIX w. największą fabryką tekstylną na Dolnym Śląsku. Główne zakłady Dieriga w Bielawie zostały w 1945 znacjonalizowane przez państwo polskie (dziś znane jako Bielbaw), jednak dzięki posiadaniu fabryki w Augsburgu w zachodniej strefie okupacyjnej Niemiec, firma Christian Dierig AG zachowała ciągłość prawną, i kierowana jest, jako Dierig Holding AG, przez rodzinę Dierigów do dziś.

    Linki zewnętrzne[]

  • http://www.ostdeutsche-biographie.de/dierch98.htm
  • Christian Dierig AG, Augsburg
  • (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.026 sek.