• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Choroby reumatyczne



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Zespół kanału łokciowego (łac. syndroma canalis ulnaris, ang. cubital tunnel syndrome) – zespół chorobowy wywołany uciskiem na nerw łokciowy. Choroba związana jest ze zwężeniem kanału łokciowego (struktura anatomiczna utworzona przez nadkłykieć przyśrodkowy kości ramiennej, więzadło ramienno-łokciowe i rozcięgno położone pomiędzy głowami zginacza łokciowego nadgarstka). Przyczynami zwężenia są urazy, stany zapalne lub zmiany zwyrodnieniowe stawów.Białaczka (łac. leucaemia) – nazwa grupy chorób nowotworowych układu krwiotwórczego. Nazwa historycznie wywodzi się od białawego koloru próbki krwi chorego na ostrą białaczkę. Białaczka charakteryzuje się ilościowymi i jakościowymi zmianami leukocytów we krwi, szpiku i narządach wewnętrznych (śledzionie, węzłach chłonnych). Występuje częściej u mężczyzn niż u kobiet w proporcji 3:2.

    Choroby reumatyczne (potocznie reumatyzm) – grupa chorób charakteryzujących się przewlekłymi zmianami zapalnymi w obrębie tkanki łącznej, spowodowanymi najczęściej reakcją autoimmunologiczną. Grupa chorób reumatycznych objawia się często zmianami chorobowymi w stawach i kościach, dając objawy bólowe i w skrajnych przypadkach ograniczenie ruchomości stawów, aż do całkowitego ich usztywnienia. Słowem „reumatyzm” lub też „gościec” najczęściej określa się w mowie potocznej reumatoidalne zapalenie stawów.

    Trądzik różowaty (łac. rosacea) - przewlekłe schorzenie skóry (dermatoza) dotyczące osób w wieku dojrzałym, które polega na występowaniu wykwitów rumieniowych, grudkowych i krostkowych.Rozlane zapalenie powięzi z eozynofilią (łac. fascitis diffusa cum eosinophilia, ang.diffuse fascitis with eosinophilia), choroba Shulmana, dawniej zwana eozynofilowym zapaleniem powięzi – rzadka postać zapalenia powięzi, do tej pory opisano na świecie około 1000 przypadków, choroba o nieznanej etiologii, przebiegająca przewlekle, powodująca postępujące stwardnienie powłok (jak drewno) i wystąpienie eozynofilii we krwi obwodowej. Chorobę opisano po raz pierwszy w 1974. Częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn, choć inni autorzy uważają, że występuje częściej u mężczyzn w wieku 50–60 lat

    Podział[ | edytuj kod]

    Najczęściej stosowanym podziałem chorób reumatycznych jest ten zaproponowany przez American Rheumatism Association w 1983 roku. Według tego podziału choroby reumatyczne należą do dziesięciu grup:

    1. Układowe choroby tkanki łącznej
      1. Reumatoidalne zapalenie stawów
      2. Młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
      3. Toczeń rumieniowaty układowy
      4. Twardzina
      5. Zapalenie wielomięśniowe i zapalenie skórno-mięśniowe
      6. Martwicze zapalenia naczyń i inne choroby naczyń:
        1. Guzkowe zapalenie tętnic
        2. Zapalenia naczyń z nadwrażliwości
        3. Ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
        4. Olbrzymiokomórkowe zapalenia tętnic
          1. Zapalenie tętnicy skroniowej
          2. Zespół Takayasu
        5. Choroba Kawasakiego
        6. Choroba Behçeta
        7. Krioglobulinemia
      7. Zespół Sjögrena
      8. Zespoły nakładania
      9. Inne:
        1. Polimialgia reumatyczna
        2. Zapalenie tkanki tłuszczowej
        3. Rumień guzowaty
        4. Nawracające zapalenie chrząstek
        5. Zapalenie powięzi z eozynofilią
        6. Choroba Stilla u dorosłych
    2. Zapalenia stawów z towarzyszącym zapaleniem kręgosłupa (spondyloartropatie)
      1. Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa
      2. Reaktywne zapalenie stawów
      3. Łuszczycowe zapalenie stawów
      4. Zapalenia stawów towarzyszące przewlekłym zapalnym chorobom jelit
    3. Choroba zwyrodnieniowa stawów
      1. Pierwotna
      2. Wtórna
    4. Zapalenia stawów, zapalenia pochewek ścięgien i kaletek maziowych towarzyszące zakażeniom
    5. Choroby stawów towarzyszące chorobom metabolicznym i dokrewnym
      1. Choroby związane z obecnością kryształów
      2. Zaburzenia biochemiczne
      3. Choroby gruczołów dokrewnych
      4. Choroby z niedoboru odporności
      5. Choroby dziedziczne:
        1. Arthrogryposis multiplex congenita
        2. Zespoły nadmiernej wiotkości (elastopatie)
        3. Postępujące kostniejące zapalenie mięśni
    6. Nowotwory
      1. Nowotwory pierwotne stawów
        1. Maziówczak
        2. Mięsak maziówkowy
      2. Nowotwory przerzutowe
      3. Szpiczak mnogi
      4. Białaczki, chłoniaki
      5. Synovitis villonodularis
      6. Osteochondromatosis
      7. Inne
    7. Zaburzenia nerwowo-naczyniowe
      1. Stawy Charcota
      2. Zespoły uciskowe
        1. Obwodowe zespoły uciskowe
          1. Zespół cieśni nadgarstka
          2. Zespół kanału Guyona
          3. Zespół kanału łokciowego
        2. Zespoły korzeniowe (radikulopatie)
        3. Zespół cieśni kanału rdzeniowego
      3. Odruchowa dystrofia współczulna
      4. Inne
    8. Choroby kości i chrząstek
      1. Osteoporoza
      2. Osteomalacja
      3. Osteoartropatia przerostowa
      4. Uogólniona samoistna hiperostoza szkieletu
      5. Zapalenia kości
        1. Uogólnione (choroba Pageta)
        2. Miejscowe
      6. Martwice niedokrwienne kości
      7. Osteochondritis dissecans
      8. Dysplazja kości i stawów
      9. Złuszczenie głowy nasady kości udowej
      10. Costochondritis
      11. Osteoliza i chondroliza
      12. zapalenie kości i szpiku (osteomyelitis)
    9. Zmiany pozastawowe
      1. Zespół bólowy mięśniowo-powięziowy
        1. Uogólniony (fibromialgia)
        2. Miejscowy
      2. Zmiany w krążkach międzykręgowych
      3. Zapalenia ścięgien
      4. Torbiele
      5. Zapalenia powięzi
      6. Przewlekłe napięcie więzadeł i mięśni
      7. Zaburzenia naczynioruchowe
      8. Różne zespoły bólowe
    10. Różne zaburzenia
      1. Różne zaburzenia z towarzyszącymi objawami stawowymi:
        1. Urazy
        2. Zaburzenia wewnętrzne stawu
        3. Choroby trzustki
        4. Sarkoidoza
        5. Reumatyzm palindromiczny
        6. Okresowa puchlina stawów
        7. Rumień guzowaty
        8. Hemofilie
      2. Inne
        1. Siatkowica histiocytowa wieloogniskowa
        2. Rodzinna gorączka śródziemnomorska
        3. Zespół Goodpasture’a
        4. Przewlekłe aktywne zapalenie wątroby
        5. Polekowe zespoły reumatyczne
        6. Zespół towarzyszący dializom
        7. Zapalenia błony maziowej wywołane przez ciało obce
        8. Trądzik i hidratenitis suppurativa
        9. Zapalenie krostkowe dłoni i podeszew (zespół SAPHO)
        10. Zespół Sweeta
        11. Inne
    Fibromialgia - zespół chorobowy, charakteryzujący się uogólnionym bólem w układzie ruchu z występowaniem charakterystycznych punktów, rozmieszczonych symetrycznie (tzw. punktów spustowych), wrażliwych na ucisk, któremu towarzyszy uczucie przewlekłego zmęczenia, uczucie sztywności oraz sen nie powodujący poczucia odpoczynku.Sarkoidoza, choroba Besniera-Boecka-Schaumanna (łac. sarcoidosis) – choroba układu odpornościowego charakteryzująca się powstawaniem ziarniniaków (małych grudek zapalnych), które nie podlegają martwicy. Praktycznie każdy organ może być nią dotknięty, chociaż najczęściej pojawia się w węzłach chłonnych i płucach. Objawy mogą się pojawić nagle, ale najczęściej postępują stopniowo. W obrazie rentgenowskim płuc sarkoidoza może przypominać gruźlicę lub chłoniaka.


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Chłoniaki (łac. Lymphoma) – choroby nowotworowe wywodzące się z układu chłonnego (limforetikularnego). Najczęściej objawiają się powiększeniem węzłów chłonnych lub wątroby i śledziony. Wszystkie chłoniaki są nowotworami złośliwymi, jednak wyróżnia się postacie o mniejszej i większej złośliwości. Chłoniaki przebiegające z zajęciem szpiku nazywane są białaczkami. Chłoniaki leczone są głównie chemioterapią. W postaciach zlokalizowanych możliwe jest leczenie operacyjne.
    Autoimmunizacja – odpowiedź odpornościowa układu odpornościowego organizmu, w przebiegu której powstają nieprawidłowo skierowane przeciw własnym tkankom limfocyty T lub przeciwciała i która może prowadzić do powstania chorób autoimmunologicznych.
    Łuszczycowe zapalenie stawów (ang. psoriatic arthritis) – zapalne schorzenie stawów, występujące w przebiegu łuszczycy. Należy do spondyloartropatii seronegatywnych. Choroba często rozpoczyna się w obrębie stawów międzypaliczkowych i często dotyczy tylko jednej strony, co odróżnia ją od reumatoidalnego zapalenia stawów. W przebiegu łuszczycowego zapalenia stawów we krwi nie pojawia się czynnik reumatoidalny.
    Ropnie mnogie pach (choroba Velpeaua, choroba Verneuila, łac. hidradenitis suppurativa, acne inversa) – choroba ropna skóry wywoływana przez gronkowce, objawiająca się jako głębokie guzy zapalne ze skłonnością do rozmiękania, zlokalizowane najczęściej w skórze dołów pachowych. W chorobie tej zakażeniu ulegają apokrynowe gruczoły potowe, dlatego nie dotyczy dzieci przed okresem dojrzewania. Po raz pierwszy związek objawów choroby z rozmieszczeniem gruczołów apokrynowych opisał w 1854 Verneuil.
    Rozsiana samoistna hiperostoza szkieletu (uogólniony samoistny nadmierny rozrost kości, choroba Forestiera, ang. diffuse idiopathic skeletal hyperostosis, DISH) - choroba o nieznanej przyczynie, znana od ponad 100 lat, ale traktowana jako samodzielna jednostka chorobowa dopiero od 1997. Występuje u 1,6–13% populacji ogólnej ale u 13–49% populacji chorych na cukrzycę, jej częstość wzrasta z wiekiem oraz współistnieniem innych czynników ryzyka, takich jak dyslipidemia, hiperurykemia. Występuje częściej u mężczyzn niż u kobiet a wiek jej wystąpienia mieści się w granicach 50 - 75 lat.
    Osteoporoza (łac. osteoporosis, dawna nazwa zrzeszotnienie kości) – stan chorobowy charakteryzujący się postępującym ubytkiem masy kostnej, osłabieniem struktury przestrzennej kości oraz zwiększoną podatnością na złamania. Osteoporoza występuje najczęściej u kobiet po menopauzie (osteoporoza pomenopauzalna). Osteoporoza jest uogólnioną chorobą metaboliczną kości, charakteryzującą się niską masą kostną, upośledzoną mikroarchitekturą tkanki kostnej, a w konsekwencji zwiększoną jej łamliwością i podatnością na złamania.
    Mnogie kostniakochrzęstniaki (ang. multiple osteochondromas, hereditary multiple exostoses, HME, multiple hereditary exostoses, MHE, EXT, diaphyseal aclasis, (multiple hereditary) osteochondromatosis, multiple cartilaginous exostoses) – uwarunkowana genetycznie choroba polegająca na wrodzonej predyspozycji do kostniakochrzęstniaków kości długich.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.03 sek.