• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Choroby przyzębia

    Przeczytaj także...
    Awitaminoza – schorzenie polegające na całkowitym braku lub znaczącym niedoborze witaminy lub ich zestawu w organizmie. Powoduje różnorodne zakłócenia przemiany materii z objawami charakterystycznymi dla poszczególnych witamin.Bruksizm (ang. bruxism, z gr. βρυγμός = zgrzytać zębami) – termin medyczny określający patologiczne tarcie zębami żuchwy o zęby szczęki, występujący najczęściej w nocy (zgrzytanie zębami). Bruksizm zaliczany jest do parasomnii.
    Cukrzyca – grupa chorób metabolicznych charakteryzująca się hiperglikemią (podwyższonym poziomem cukru we krwi) wynikającą z defektu produkcji lub działania insuliny wydzielanej przez komórki beta trzustki. Przewlekła hiperglikemia wiąże się z uszkodzeniem, zaburzeniem czynności i niewydolnością różnych narządów, szczególnie oczu, nerek, nerwów, serca i naczyń krwionośnych. Ze względu na przyczynę i przebieg choroby, można wyróżnić cukrzycę typu 1, typu 2, cukrzycę ciężarnych i inne.

    Choroby przyzębia, periodontopatie – choroby obejmujące przyzębie. Profilaktyką (zapobieganiem) i leczeniem chorób przyzębia zajmuje się periodontologia – nauka przyzębiu (tj. o aparacie zawieszeniowym zęba). Periodontologia jest dziedziną stomatologii.

    Obecna klasyfikacja z Międzynarodowych Warsztatów Periodontologicznych obowiązuje w Polsce od 1999 roku.

    Augmentacja kości (inaczej sterowana regeneracja kości, pot. nadbudowa kości) – zabieg polegający na wypełnieniu pojedynczych ubytków kości wyrostka zębodołowego i pozwalający na zwiększenie grubości i wysokości wyrostka zębodołowego poprzez wytworzenie tkanki kostnej. Najczęściej wykonywany w celu wszczepienia implantów stomatologicznych.Zapalenie dziąseł (łac. gingivitis) – choroba infekcyjna dziąseł, nieleczona prowadząca do zapalenia przyzębia. W polskiej systematyce jedna z chorób przyzębia (periodontopatii).

    Zalicza się do nich:

  • choroby dziąseł
  • przewlekłe zapalenia przyzębia
  • agresywne zapalenia przyzębia
  • zapalenia przyzębia w przebiegu chorób ogólnych
  • ostre stany przyzebia
  • wady wrodzone lub nabyte
  • Przyczyny i leczenie[]

    Choroby przyzębia (→ parodont) rozpoznaje się zarówno u dzieci, młodzieży i dorosłych. Dane epidemiologiczne wykazały, że 50% 7-latków, 75% 12-latków i 99% dorosłych ma chore przyzębie. Częstość występowania tych schorzeń kwalifikuje je do grupy chorób społecznych.

    Przyzębie to zespół tkanek otaczających i unieruchamiających ząb oraz mających za zadanie jego ochronę przed wnikaniem zakażenia z zainfekowanego kanału korzeniowego lub kieszonki dziąsłowej. Dziedzina medycyny zajmująca się chorobami przyzębia to periodontologia.Przeszczepianie narządów, transplantacja (z łac. transplantare – szczepić i plantare – sadzić) – przeszczepienie narządu w całości lub części, tkanki lub komórek z jednego ciała na inne (lub w obrębie jednego ciała). Przeszczepianiem narządów zajmuje się medyczna dziedzina naukowa nazywana transplantologią.

    W wyniku chorób przyzębia dochodzi m.in. do rozchwiania i utraty zębów.


    Przyczynami chorób przyzębia są:

  • nieodpowiednia, zła higiena przyzębia (higiena zębów)
  • awitaminoza
  • nieprawidłowy, zły zgryz
  • bruksizm, czyli nawykowe zgrzytanie zębami
  • palenie tytoniu
  • nadmierne spożycie alkoholu
  • zaburzenia hormonalne
  • zaburzenia ogólnoustrojowe (np. cukrzyca)
  • nieprawidłowa dieta
  • liczne nieprawidłowe uzupełnienia protetyczne
  • zaburzenia wydzielanie śliny

  • Zabiegi stosowane w leczeniu to:

    Periodontologia (nieprawidłowo parodontologia, paradontologia) – nauka o aparacie zawieszeniowym zęba, tj. przyzębiu. Jako dziedzina stomatologii zajmuje się profilaktyką i leczeniem chorób przyzębia i błony śluzowej jamy ustnej.Stomatologia, dentystyka (gr. stoma – usta + gr. logia – nauka; łac. dens – ząb) - dział medycyny zajmujący się funkcjonowaniem, patologiami i leczeniem zębów, przyzębia, języka, błony śluzowej i innych tkanek jamy ustnej oraz ją otaczających a także stawu skroniowo-żuchwowego człowieka. Przed wejściem Polski do Unii Europejskiej używano tytułu lekarz stomatolog, potem lekarz dentysta, jednakże Naczelna Izba Lekarska dopuszcza możliwość używania obydwu tytułów.
  • skaling (usuwanie kamienia nazębnego z powierzchni zębów)
  • szynowanie zębów
  • przeszczepy dziąsła
  • augmentacja kości (regeneracja kości, nadbudowa kości)
  • kiretaż zamknięty
  • kiretaż otwarty (operacja płatowa, zabieg płatowy)


  • Przypisy

    1. Praktyczna periodontologia kliniczna. Wyd. I. Warszawa: Kwintesencja, 2004, s. 84. ISBN 83-85700-42-0.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.016 sek.