• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Chopiniana

    Przeczytaj także...
    Fryderyk Franciszek Chopin (ur. 22 lutego lub 1 marca 1810 roku w Żelazowej Woli, zm. 17 października 1849 roku w Paryżu) – polski kompozytor i pianista. Od roku 1830 zamieszkały we Francji.Petersburg (forma zalecana), Sankt Petersburg (egzonim wariantowy) (ros. Санкт-Петербург, Sankt-Pietierburg, potocznie Петербург, Pietierburg; dawniej Piotrogród, ros. Петроград, Leningrad, ros. Ленинград) – miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską na terytorium zawierającym m.in. ponad 40 wysp. W latach 1712–1918 stolica Imperium Rosyjskiego. Powierzchnia 1439 km², liczba ludności 4 600 276.
    Quo vadis: Powieść z czasów Nerona – powieść historyczna Henryka Sienkiewicza. Opublikowana najpierw w odcinkach w warszawskiej „Gazecie Polskiej” (lata 1895–96) i – z minimalnym opóźnieniem w stosunku do „Gazety” – także w krakowskim dzienniku „Czas” i „Dzienniku Poznańskim”. Wkrótce powieść została wydana w formie druku zwartego, jej premiera odbyła się w Krakowie, w 1896 roku. Powieść odniosła światowy sukces i została przetłumaczona na ponad pięćdziesiąt języków. Część rękopisu powieści przechowywana jest w Ossolineum we Wrocławiu.
    Chopiniana Michaiła Fokina w wykonaniu Polskiego Baletu Narodowego; soliści: Dagmara Dryl i Dawid Trzensimiech

    Chopiniana – neoromantyczny balet Michaiła Fokina w I akcie do muzyki zbioru utworów fortepianowych Fryderyka Chopina, znany również pod tytułem Sylfidy.

    Pierwotna wersja choreograficzna Michaiła Fokina, nigdy potem nie wystawiana, pojawiła się 10 lutego 1907 na scenie Teatru Maryjskiego w Petersburgu. Nosiła początkowo tytuł Tańce do muzyki Chopina i była dość niejednolitą stylistycznie suitą baletową do muzyki 5 utworów Fryderyka Chopina w wersji orkiestrowej Aleksandra Głazunowa. Wykorzystywała następujące kompozycje muzyczne:

    Preludia op. 28 – cykl preludiów Fryderyka Chopina. Skomponowane zostały na fortepian w latach 1836-1839 na Majorce. Igor Fiodorowicz Strawinski, a. Strawiński; ros.: Игорь Фёдорович Стравинский (ur. 17 czerwca 1882 w Oranienbaumie, zm. 6 kwietnia 1971 w Nowym Jorku) – rosyjski kompozytor, pianista i dyrygent.
  • Polonez A-dur op. 40 nr 1,
  • Nokturn F-dur op. 15 nr 1,
  • Mazurek cis-moll op. 50 nr 3,
  • Walc cis-moll op. 64 nr 2,
  • Tarantela As-dur op. 43;
  • Ilustrowały one 5 obrazów tanecznych o zróżnicowanej tematyce.

    W 1908 roku choreograf przygotował drugą wersję baletu w Teatrze Maryjskim, nadając mu teraz tytuł Balet do muzyki Chopina i podtytuł Reverie romantique. W grudniu tego roku Michaił Fokin przyjechał osobiście do Teatru Wielkiego w Warszawie, gdzie zrealizował polską premierę swojego baletu, tym razem już – w geście wobec polskiej publiczności – pod tytułem Chopiniana, dodając też do premierowego wieczoru inny swój balet Eunice, inspirowany powieścią Quo vadis Henryka Sienkiewicza. Od tego momentu tytuł Chopiniana zaczął obowiązywać również w Rosji, gdzie do dziś balet Fokina znajduje się w żelaznym repertuarze każdego zespołu baletowego.

    Siergiej Pawłowicz Diagilew, ros. Сергей Павлович Дягилев (ur. 31 marca 1872 w Zieliszczewie, zm. 19 sierpnia 1929, w Wenecji) – rosyjski impresario baletowy, twórca zespołu Les Ballets Russes.Teatr Wielki — Opera Narodowa w Warszawie – budynek zlokalizowany przy placu Teatralnym w Warszawie, będący siedzibą Opery Narodowej. W Salach Redutowych mieści się Muzeum Teatralne oraz dwie spośród trzech scen Teatru Narodowego.

    Tytuł Sylfidy został nadany Chopinianom przez Siergieja Diagilewa, kiedy jego słynny zespół Ballets Russes wprowadził balet Fokina do swojego repertuaru z okazji występów gościnnych w Paryżu w czerwcu 1909 roku, korzystając z nowej orkiestracji Igora Strawinskiego, Nikołaja Czerepnina i Anatolija Ladowa. Dlatego na Zachodzie balet ten do dzisiaj wystawiany jest po tym właśnie tytułem, choć w różnych orkiestracjach utworów Chopina.

    Polski Balet Narodowy (PBN) jest najważniejszym zespołem baletowym w Polsce. Kontynuuje wieloletnie tradycje baletowe Warszawy, które sięgają korzeniami XVII wieku. Wcześniej znany był jako zespół baletowy Teatru Wielkiego – Opery Narodowej. W 2009 otrzymał w Teatrze Wielkim autonomię artystyczną i podniesiony został do rangi Polskiego Baletu Narodowego. Od tego momentu pracuje pod dyrekcją znanego polskiego choreografa Krzysztofa Pastora.Janina Pudełek (14 września 1930 w Warszawie - 27 października 2004 w Warszawie), prof. dr habilitowany, historyk i teoretyk baletu.

    Ostateczna wersja baletu Michaiła Fokina, którą świat zalicza obecnie do arcydzieł choreograficznych wszystkich czasów, opiera się na 8 utworach Fryderyka Chopina:

  • Polonez A-dur op. 40 nr 1,
  • Preludium A-dur op. 28 nr 7,
  • Nokturn As-dur op. 32 nr 2,
  • Walc Ges-dur op. 70 nr 1,
  • Mazurek D-dur op. 33 nr 2,
  • Mazurek C-dur op. 67 nr 3,
  • Walc cis-moll op. 64 nr 2,
  • Walc Es-dur op. 18.
  • Chopiniana (także pod tytułem Sylfidy) kilkakrotnie powracały także na polskie sceny baletowe.

    Ballets Russes ("Balety Rosyjskie") zespół baletowy stworzony w 1909 przez rosyjskiego impresaria Siergieja Diagilewa, pierwotnie mieszczący się w paryskim Théâtre Mogador, potem w Monte Carlo. Działał do śmierci Diagilewa w 1929 roku. Gwiazdami zespołu byli m.in. Wacław Niżyński, Anna Pawłowa, Matylda Krzesińska.Aleksandr Konstantynowicz Głazunow (ros. Александр Константинович Глазунов, ur. 29 lipca/10 sierpnia 1865 w Petersburgu, Cesarstwo Rosyjskie, zm. 21 marca 1936 w Paryżu, Francja) – jeden z kompozytorów rosyjskich, przedstawiciel romantyzmu, zajmował się również dydaktyką (jego najbardziej znany podopieczny to Siergiej Prokofjew). Sam był ulubionym uczniem Rimskiego-Korsakowa, wraz z którym pracował nad dokończeniem utworów przedwcześnie zmarłego Aleksandra Borodina (zajmował się m.in. operą Kniaź Igor).

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Irena Turska, Przewodnik baletowy, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 2011. ​ISBN 978-83-224-0926-8​.
    2. Janina Pudełek, Warszawski balet w latach 1867–1915, Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1981, ISBN 83-224-0160-4, OCLC 830211972.
    Orkiestra – duży zespół instrumentalny, liczący zazwyczaj od kilkunastu do kilkudziesięciu, a nawet ponad stu instrumentalistów. W celu synchronizacji gry takiej ilości wykonawców w orkiestrze potrzebny jest dyrygent.Michał Michajłowicz Fokin (25 kwietnia (13 kwietnia w kalendarzu juliańskim) 1880 w Petersburgu – 22 sierpnia 1942 w Nowym Jorku), tancerz i choreograf rosyjski.




    Warto wiedzieć że... beta

    Walce op. 64 (1 - Des-dur, 2 - cis-moll, 3 - As-dur) - trzy fortepianowe Walce Fryderyka Chopina. Zostały skomponowane przez Chopina w 1847.
    Anatolij Konstantinowicz Ladow (rzadziej używa się wersji nazwiska Liadow, ros. Анатолий Константинович Лядов) (ur. 11 maja 1855 w Petersburgu, zm. 28 sierpnia 1914 w Połynowce k. Nowogrodu) - rosyjski kompozytor, pedagog i badacz rosyjskich pieśni ludowych.
    Paryż (fr. Paris) – stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez ok. 30 milionów turystów.
    Polonezy op. 40 (1 - A-dur, 2 - c-moll) - Polonezy Fryderyka Chopina, skomponowane na fortepian solo w 1838. Zadedykowane J. Fontanie (à son ami Mr Jules Fontana).
    Walc Es-dur op. 18, znany jako Grande Valse Brillante - stylizowany walc Fryderyka Chopina, pierwsze dzieło w tym gatunku. Napisany w Paryżu w 1833 na fortepian solo, opublikowany w 1834. Jest jednym z najbardziej znanych walców stworzonych przez kompozytora. Dedykowany Laurze Horsford (à Laura Horsford)
    Teatr Maryjski (ros. Марии́нский теа́тр) – teatr opery i baletu znajdujący się w Petersburgu. Pod obecną nazwą w latach 1860–1920 i po 1992 (na cześć cesarzowej Marii Aleksandrowny); w latach 1935-1992 nosił imię komunistycznego działacza Siergieja Kirowa i znany był jako Leningradzki Państwowy Akademicki Teatr Opery i Baletu im. S. M. Kirowa (ros. Ленинградский государственный академический театр оперы и балета имени С. М. Кирова). Obecny gmach teatru Maryjskiego został wybudowany na miejscu dawnego, spalonego teatru. Teatr został otwarty w 1860 (zespół istniał od 1783); jest to (obok moskiewskiego teatru Bolszoj) jedna z najwybitniejszych rosyjskich scen muzycznych, o bogatej tradycji, reprezentująca bardzo wysoki poziom wokalistyki, tańca i choreografii.
    Suita [z fr. następstwo, kolejność] – cykl utworów instrumentalnych. Początki suity można znaleźć w muzyce renesansu, jednak rozwinęła się ona dopiero w baroku, ukształtowana przez klawesynistów francuskich. W różnych postaciach przetrwała do XX wieku.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.689 sek.