Chojuro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Grusza 'Chojuro' – odmiana uprawna (kultywar) gruszy należąca do grupy grusz azjatyckich, o późnej porze dojrzewania (odmiana zimowa). Odmiana bardzo stara, znaleziona w 1895 roku przez Chōjūrō Tōma jako przypadkowa siewka gruszy chińskiej w Kawasaki w Japonii. Jest bardzo rozpowszechniona na całym świecie, spotyka się ją we wszystkich krajach, w których można uprawiać grusze wschodnie. W Polsce ma małe znaczenie, spotyka się ją w uprawie amatorskiej, podobnie jak i inne odmiany z tej grupy.

Korona drzewa - cechą charakterystyczną każdej rośliny drzewiastej jest to, że na pewnej wysokości nad ziemią pień przekształca się w zespół konarów, gałęzi, pędów i liści, który nazywamy koroną.Japonia (jap. 日本, trb. Nihon lub Nippon) – państwo wyspiarskie usytuowane na wąskim łańcuchu wysp na zachodnim Pacyfiku, u wschodnich wybrzeży Azji, o długości 3,3 tys. km. Archipelag rozciąga się niemal południkowo (Japończycy utrzymują, że ich kraj ma kształt „trzydniowego Księżyca”) pomiędzy 45°33′ a 20°25′ stopniem szerokości północnej, od Morza Ochockiego na północy do Morza Wschodniochińskiego i Tajwanu na południu. Stolica Tokio jest usytuowana prawie dokładnie na tej samej szerokości geograficznej co Ateny, Pekin, Teheran i Waszyngton.

Morfologia[ | edytuj kod]

Pokrój Drzewo rośnie średnio silnie. Tworzy koronę rozłożystą o wyraźnej tendencji do zagęszczania się. Pędy są cienkie lekko błyszczące, jasnobrązowe z lekkim czerwonawym przebarwieniem. Owocuje zarówno na krótkopędach, jak i na długopędach. Owoc Wielkość jest średnia (130–180g), kształt kulisty lub kulistospłaszczony. Skórka jest szorstka, sucha, cienka lecz mocna. Barwa skórki początkowo jest zielonkawobrązowa, lecz po dojrzeniu brązowa, bez rumieńca. Na powierzchni owocu są wyraźnie widoczne kremowe, dość duże przetchlinki. Dość długa szypułka osadzona jest w płytkim zagłębieniu. Zagłębienie kielichowe jest płytkie i pozbawione kielicha. Miąższ ma barwę żółtawobiałą, jest słodki, twardy, średnio soczysty i aromatyczny. Owoce zawierają komórki kamienne.
Epiderma, skórka – w szerokim znaczeniu jest to tkanka roślinna okrywająca, obejmująca zarówno powierzchniową warstwę komórek pędu, jak i korzenia. W ściślejszym znaczeniu epiderma definiowana jest jako skórka pędu roślin naczyniowych – powierzchniowa powłoka łodygi, liści i organów generatywnych, podczas gdy skórkę korzenia nazywa się ryzodermą (epiblemą). Skórka wyróżniana jest także w budowie różnych części różnych pokoleń mszaków. Tworzy ją warstwa ściśle do siebie przylegających żywych komórek pozbawionych chloroplastów. Najczęściej jest to pojedyncza warstwa komórek. U roślin magazynujących wodę epiderma jest wielowarstwowa. W tym przypadku wierzchnia warstwa komórek zapewnia ochronę organu, a kolejne warstwy magazynują wodę tworząc tkankę wodną.Owoc (łac. fructus) − w znaczeniu botanicznym występujący u okrytozalążkowych organ powstający z zalążni słupka, zawierający w swym wnętrzu nasiona, osłaniający je i ułatwiający rozsiewanie.


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Długopęd – boczny pęd roślin drzewiastych o długich międzywęźlach (odległościach między poszczególnymi liśćmi) i silnym przyroście na długość. Na pędzie takim występują pojedyncze pąki liściowe, rzadko kwiatowe (np. u forsycji). Cechy morfologiczne długopędów odgrywają często istotną rolę przy oznaczaniu gatunków i odmian.
Grusza drobnoowocowa (Pyrus calleryana Desc.) – gatunek roślin z rodziny różowatych. Pochodzi z południowo-wschodnich Chin, Korei i Japonii. Jeden z gatunków wyjściowych w hodowli grusz wschodnich (azjatyckich).
Parch gruszy – choroba grzybowa gatunków drzew z rodzaju grusza (Pyrus L. ) powodowana przez grzyb Venturia pirina Aderh., stadium konidialne Fusicladium pyrorum (Lib), należącego do typu workowce i rodziny Venturiaceae. Powoduje znaczne obniżenie plonowania i zmniejszenie wartości plonu, straty owoców mogą wynieść nawet do 50%, oraz znaczne osłabienie drzew. Choroba bardzo podobna do parcha jabłoni.
Zapylenie krzyżowe (ksenogamia, allogamia) – rodzaj zapylenia, podczas którego pyłek dostający się na słupek pochodzi z pręcików kwiatu tego samego gatunku rośliny, ale znajdującego się na innej roślinie. Dla większości roślin zapylenie krzyżowe jest korzystne, gdyż gwarantuje większą różnorodność genową osobników potomnych. Większość roślin wykształciła więc różne mechanizmy zapobiegające samozapyleniu:
Dojrzałość zbiorcza owoców – stan fizjologicznego rozwoju owoców charakteryzujący się najmniejszą intensywnością oddychania, w którym są one już całkowicie wykształcone i wyrośnięte a szypułki łatwo odrywają się od pędu owoconośnego. Na ogół dojrzałość zbiorcza ma miejsce wcześniej (sporadycznie w tym samym czasie) niż dojrzałość konsumpcyjna lub przetwórcza. Jest wiele metod określania dojrzałości zbiorczej owoców a najczęściej bazują one na zmianie barwy zasadniczej skórki.
Krótkopęd – silnie skrócony fragment pędu spotykany u niektórych roślin. Cechuje się bardzo krótkimi międzywęźlami i w konsekwencji bardzo blisko siebie osadzonymi liśćmi. U wielu drzew iglastych (np. sosna, modrzew), a także liściastych (np. buk, drzewa owocowe) krótkopędy są głównym, a czasami nawet wyłącznym miejscem tworzenia się liści. U wielu drzew owocowych (np. u jabłoni, śliwy, gruszy, czereśni) kwiaty powstają wyłącznie na krótkopędach. W sadownictwie terminem krótkopęd określa się każdy pęd krótszy niż umowne 20 cm, bez względu na jego wiek, choć dzieli się je zwykle na jednoroczne i wieloletnie.
Pęd – część rośliny składająca się z łodygi, liści, pączków, kwiatów i owoców. Często termin pęd jest nieprawidłowo utożsamiany z pojęciem łodyga.

Reklama