• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Chodlik

    Przeczytaj także...
    Guciów – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie zamojskim, w gminie Zwierzyniec nad rzeką Wieprz.Wiślanie – plemię zachodniosłowiańskie z grupy plemion lechickich zamieszkujące we wczesnym średniowieczu tereny w dorzeczu górnej Wisły.
    Chodelka (również Chodelica, Chodlik lub Chodel) – rzeka we wschodniej Polsce, prawy dopływ Wisły. Długość 49,3 km.

    Chodlikwieś w Polsce, położona w województwie lubelskim, w powiecie opolskim, w gminie Karczmiska, nad rzeką Chodelką.

    Wieś królewska w starostwie kazimierskim województwa lubelskiego w 1786 roku. W roku 1827 było 29 domów, 183 mieszkańców.

    22 listopada 1943 oddział Wehrmachtu rozstrzelał we wsi 12 mężczyzn. Ustalono wszystkie nazwiska ofiar.

    Kurhan – rodzaj mogiły, w kształcie kopca o kształcie stożkowatym lub zbliżonym do półkolistego, z elementami drewnianymi, drewniano-kamiennymi lub kamiennymi (zobacz dolmen), w którym znajduje się komora grobowa z pochówkiem szkieletowym lub ciałopalnym. Pomieszczenia grobowe, nieraz bardzo rozbudowane, mają zwykle konstrukcję kamienną bądź drewnianą, czasem są kute w litej skale.Polska, Rzeczpospolita Polska – państwo unitarne w Europie Środkowej, położone między Morzem Bałtyckim na północy a Sudetami i Karpatami na południu, w dorzeczu Wisły i Odry. Powierzchnia administracyjna Polski wynosi 312 679 km², co daje jej 70. miejsce na świecie i dziewiąte w Europie. Zamieszkana przez ponad 38,5 miliona ludzi, zajmuje pod względem liczby ludności 34. miejsce na świecie, a szóste w Unii Europejskiej.

    Integralne części wsi[ | edytuj kod]

    Grodzisko w Chodliku[ | edytuj kod]

    W pobliżu wsi znajduje się wczesnośredniowieczne grodzisko o powierzchni około 7 ha. Podczas badań archeologicznych przeprowadzonych w 1952 r. odkryto resztki wału obronnego, otaczającego pierścieniem obszar przeszło sześciu hektarów. Wał miał u podstaw grubość od 10 do 30 m. Podczas badań prowadzonych w 2011 i 2012 odkryto rzadko występujący rodzaj cmentarzyska kurhanowego, gdzie zmarły został pochowany razem ze spopielonymi szczątkami zwierzęcia . Gród otaczała grupa osad otwartych (obok samego Chodlika podobne zlokalizowano w pobliskim Batorzu, Guciowie i Bochotnicy). W okolicy znajdują się również cmentarzyska kurhanowe.

    Województwo lubelskie – jednostka terytorialna Korony Królestwa Polskiego, później Rzeczypospolitej Obojga Narodów istniejąca w latach 1474–1795, część prowincji małopolskiej. Obejmowała powierzchnię 10 230 km² posiadając 3 powiaty. Siedzibą wojewody oraz miejscem odbywania sejmików ziemskich był Lublin.Wieś (łac. pagus, rus) – jednostka osadnicza o zwartej, skupionej lub rozproszonej zabudowie i istniejących funkcjach rolniczych lub związanych z nimi usługowych lub turystycznych, nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta (art. 2 ustawy z 29 sierpnia 2003 o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych).

    Grodzisko w Chodliku ma analogie do wielkich grodów typu krakowsko-wiślańskiego budowanych przez plemię Wiślan, a wyróżnia je stylistyka i wysoka jakość technologiczna tzw. ceramiki typu chodlikowskiego, którą znaleziono w grodzisku. Jest to wyróżniający element kultury materialnej tej części regionu w okresie przedpaństwowym. Wyroby typu chodlikowskiego wyróżnia na tle innych produkcji program dekoracyjny obejmujący większość, a niekiedy całe naczynia. Trafna i aktualna wydaje się obserwacja, że naczynia te wyznaczają zasięg występowania "ceramiki południowej, tak charakterystyczny dla terytorium południowych Moraw, Czech Wschodnich i dużej części Słowacji, a na północy zachodniej Małopolski i Lubelszczyzny”.

    Grodzisko, grodziszcze, horodyszcze – pozostałość po grodzie albo osadzie obronnej w postaci kolistego (w podstawie) lub wielobocznego wzniesienia, zazwyczaj z zachowanymi śladami wałów drewniano-ziemnych. Na terenie dzisiejszej Polski grody budowane były w dwóch okresach: w późnej epoce brązu i wczesnej epoki żelaza (czasy kultury łużyckiej i kultury pomorskiej) oraz w okresie wczesnego średniowiecza (od VII-VIII w. n.e.).Województwo lubelskie – jednostka samorządu terytorialnego i podziału administracyjnego Polski o powierzchni 25 122,49 km². Obejmuje obszar Niziny Południowopodlaskiej, Polesia Wołyńskiego, Wyżyny Lubelskiej, Wyżyny Wołyńskiej i Kotliny Sandomierskiej. Zamieszkuje je 2,15 mln osób. Siedzibą władz wojewódzkich jest Lublin.

    Co roku na grodzisku odbywa się festyn Majówka Archeologiczna.

  • Early Medieval stronghold in Chodlik 03.jpg
  • Exploration of the trench of cremation burial site in Chlodik.jpg
  • During the work in the trench.jpg
  • Making of documentation.jpg
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
    2. Karol de Perthées, Mappa szczegulna woiewodztwa lubelskiego 1786
    3. Chodlik w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.
    4. Józef Fajkowski, Jan Religa: Zbrodnie hitlerowskie na wsi polskiej 1939-1945. Warszawa: Wydawnictwo Książka i Wiedza, 1981, s. 194.
    5. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
    6. GUS. Rejestr TERYT
    7. Niesamowite odkrycie na słowiańskim cmentarzu, onet.pl 28 luty 2012
    8. Andrzej Buko, Zanim powstało państwo Piastów. O osobliwościach ziemi krakowskiej IX–X wieku w świetle danych archeologii, Tomasz Sawicki (red.), „Studia nad dawną Polską”, 4, Gniezno: Muzeum Początków Państwa Polskiego, 2015, ISBN 978-83-61391-03-6 [dostęp 2016-08-16].???
    Gmina Karczmiska – gmina wiejska w województwie lubelskim, w powiecie opolskim. W latach 1975-1998 gmina położona była w województwie lubelskim.Batorz – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie janowskim, w gminie Batorz, nad Porem. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego. Miejscowość jest siedzibą gminy Batorz i składa się z trzech części: Batorz Pierwszy (468 mieszk.), Batorz Drugi (387 mieszk.) i Batorz-Kolonia (127 mieszk.).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Bochotnica – wieś sołecka w Polsce położona w zachodniej części województwa lubelskiego, nad Wisłą, w gminie Kazimierz Dolny, w powiecie puławskim. Jest jednym z najstarszych ośrodków osadniczych w Małopolsce zamieszkałym już w okresie pomiędzy VI a X wiekiem. W obrębie wsi archeolodzy odkryli pozostałości siedmiu osad, znajdujących się na wykorzystywanym od wczesnego średniowiecza szlaku handlowym, biegnącym z Rusi przez Lublin, Wąwolnicę i Kazimierz Dolny.
    Powiat opolski – powiat w Polsce (województwo lubelskie), utworzony w 1999 roku w ramach reformy administracyjnej. Jego siedzibą jest miasto Opole Lubelskie.
    Średniowiecze – epoka w historii europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a renesansem. Granice czasowe średniowiecza nie są ściśle ustalone. Za początek epoki przyjmuje się okres, w którym cesarstwo zachodniorzymskie chyliło się ku upadkowi. Zwolennicy ścisłej datacji – w zależności od szkoły – za dokładne daty początku średniowiecza podają lata 378, 395 bądź 476. Za koniec epoki uważa się upowszechnienie idei humanistycznych i rozpoczęcie epoki renesansu. Najczęściej w tym przypadku wymieniane są daty ok. 1450 roku oraz lata 1453, 1492, a nawet 1517.
    Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich – słownik encyklopedyczny wydany w latach 1880–1902 w Warszawie przez Filipa Sulimierskiego, Bronisława Chlebowskiego i Władysława Walewskiego; rejestrował toponimy z obszaru Rzeczypospolitej Obojga Narodów oraz niektórych terenów ościennych (m.in. części Śląska, czy Prus Książęcych); wielokrotnie wznawiany, stanowi cenne źródło wiadomości geograficznych, historycznych, gospodarczych, demograficznych i biograficznych.
    Muzeum Początków Państwa Polskiego w Gnieźnie – muzeum, którego zbiory są związane z polskim wczesnym średniowieczem oraz z historią Gniezna i okolic. Siedziba znajduje się w budynku wzniesionym w latach 1970-1978. Muzeum powstało w roku 1956 jako Gnieźnieński Oddział Muzeum Archeologicznego w Poznaniu. W 1973 r. zostało przekształcone w samodzielną jednostkę, która od marca 1983 nosi nazwę Muzeum Początków Państwa Polskiego. Gromadzi eksponaty archeologiczne, kultury materialnej od średniowiecza do czasów współczesnych, sztukę, zabytki i archiwalia związane z historią Gniezna. Księgozbiór muzeum liczy ponad 17 tysięcy pozycji.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.018 sek.