Chmura konwekcyjna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Superkomórka burzowa (Cumulonimbus capillatus incus) – przykład dobrze rozbudowanej chmury konwekcyjnej
Wypiętrzające się Cumulus congestus

Chmura konwekcyjna – rodzaj chmur powstałych w wyniku występującej w atmosferze konwekcji w sytuacji, gdy prądy wstępujące przekraczają poziom kondensacji, powyżej którego tworzy się chmura. Rozmiary tych chmur są bardzo różne w zależności od intensywności i pionowego zasięgu konwekcji. Często te chmury wywołują silne (Cumulonimbus) krótkotrwałe opady zwane opadami przelotnymi lub konwekcyjnymi.

Cumulonimbus capillatus – chmura Cumulonimbus, której pewne części głównie szczytowe, są wyraźnie pierzaste, o budowie włóknistej lub prążkowanej i często posiadają kształt kowadła, pióropusza albo zwichrzonej czupryny. Chmurze Cumulonimbus capillatus zwykle towarzyszy opad przelotny lub burza, niejednokrotnie z wiatrem szkwałowym, a czasem z gradem.Cumulonimbus (Cb), chmura kłębiasta deszczowa to gęsta chmura rozbudowana pionowo na wysokość kilku lub kilkunastu kilometrów, niekiedy w kształcie wieży, o górnej powierzchni gładkiej, zakończonej kopulasto lub kalafiorowato (Cumulonimbus calvus, Cb cal) (calvus z łac. "łysy"), bądź w postaci bardziej rozbudowanej w piętrze wysokim (Cumulonimbus capillatus, Cb cap), przypominająca olbrzymie kowadło lub grzyb (incus – Cb cap in). Podstawa chmur tego rodzaju znajduje się na wysokości 2÷3 km, natomiast górny ich pułap w strefie międzyzwrotnikowej może przekraczać 20 km. Złożone w dolnej części z kropel wody, a w górnej z kryształków lodu – są to chmury najbardziej rozbudowane w kierunku pionowym. Dlatego zjawiska fizyczne w nich występujące są bardzo gwałtowne. Chmury tego rodzaju mogą być źródłem gwałtownych opadów deszczu, śniegu lub gradu, którym często towarzyszą wyładowania elektryczne (burze).

Do chmur konwekcyjnych zalicza się rodzaje Cumulus i Cumulonimbus.





Warto wiedzieć że... beta

Prąd wstępujący – pionowy ruch powietrza (inaczej: ruch konwekcyjny) występujący w warunkach obniżonego ciśnienia atmosferycznego. Powietrze w tym prądzie unosi się wzwyż (w przeciwieństwie do prądu zstępującego). Opady atmosferyczne występują tylko przy prądach wstępujących.
Cumulus congestus (łac.) – wypiętrzona chmura kłębiasta, przeważnie o dużej rozciągłości pionowej (większej niż rozciągłość pozioma). Jej górna pączkująca część często ma wygląd kalafiora. Chmury tego typu potrafią wypiętrzać się do wysokości nawet kilku kilometrów. W związku z tym dają niekiedy krótkotrwałe, przelotne opady deszczu lub śniegu o natężeniu słabym lub umiarkowanym. Ze względu na to, że wypiętrzają się dość wysoko, opady z chmur Cumulus congestus podobnie jak dla chmur kłębiasto-deszczowych mają zwykle grubą frakcję. Chmury te są ostatnim stadium rozwoju chmur kłębiastych i często przy braku warstw hamujących przekształcają się w chmury Cumulonimbus. Natomiast gdy je napotkają, przekształcają się w chmury Stratocumulus cumulogenitus.
Opad przelotny - opad atmosferyczny o krótkim czasie trwania, z raptownym początkiem i zakończeniem, z wahaniami intensywności, pochodzący z chmur konwekcyjnych, najczęściej o małym zasięgu przestrzennym. W Polsce najczęstszy jest wiosną i latem przy intensywnej konwekcji, zwłaszcza po południu. W strefie równikowej występuje w większości dni w roku.
Superkomórka burzowa (ang. supercell storm) – rodzaj burzy, którą charakteryzuje wirujący prąd wstępujący powietrza (tzw. mezocyklon).

Reklama