• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Chlotar IV

    Przeczytaj także...
    Karol Młot (fr. Charles Martel, niem. Karl Martell, ur. 23 sierpnia 686 w Herstalu, zm. 22 października 741 w Quierzy-sur-Oise) – frankijski majordomus, faktyczny władca państwa Franków.Childebert III, zwany Sprawiedliwym (ur. prawdopodobnie 670 lub 683, zm. 23 kwietnia 711) – syn Teodoryka III i Klotyldy (lub Doda) jedyny król Franków (695–711). Rządził jednak pozornie, ponieważ był marionetką w rękach majordoma Pepin z Herstalu. Władzę sądowniczą sprawował samodzielnie, często sprzeciwiając się nawet rodowi Arnufilgów. Jego przydomek może być uzasadniony jedynie tymi wyrokami. Liber Historia Francorum nazywa go "sławnym człowiekiem" i "sprawiedliwym człowiekiem dobrej pamięci".
    Odo Wielki (też: Eudo, Eudes; zm. ok. 735) - książę Akwitanii od ok. 700 r. Jego władztwo obejmowało tereny południowo-zachodniej Galii, od Loary po Pireneje. Stolicą księstwa była Tuluza. Odon rządził Akwitanią aż do swojej abdykacji w 735 r.

    Chlothar IV (lub Chlotar, Clothar, Clotaire, Chlotochar lub Hlothar, dające Lotar; zmarł ok. 719) – król Austrazji (717-718), został osadzony na tronie przez majordoma pałacu Karola Młota, jako sojusznik na czas wojny domowej, która się wówczas rozpętała.

    W 717 Karol powrócił do Neustrii z swymi wojskami, by zaatakować Chilperyka II i majordoma Neustrii Raganfreda, potwierdził swoją wyższość w zwycięstwie pod Vincy, niedaleko Cambrai. Jego pościg za uciekającym królem i jego majordomem do Paryża skończył się ucieczką Chilperyka. Wskutek takiego obrotu sprawy Karol Młot ogłosił królem Chlotara na miejsce Chilperyka, który popierał kandydaturę Ragenfreda na majordoma całego państwa frankijskiego. W 718 Chilperyk został ponownie pokonany przez Karola pod Soissons. Król uciekł do siedziby swojego sojusznika Odona Wielkiego, księcia Akwitanii. Wkrótce Odon wydał Chilperyka Karolowi. W zamian za uznanie jego panowania nad wszystkimi Frankami, Chilperyk oddawał Karolowi zarząd nad administracją, finansami i wojskiem swojego królestwa.

    Merowingowie – dynastia królów panująca w państwie frankijskim w latach 481–751, wywodząca się od władcy Franków salickich Merowecha (Meroweusza).Król (łac. rex) – tytuł osoby sprawującej najwyższą władzę w państwie o ustroju monarchicznym; władca przeważnie koronowany w specjalnym obrzędzie; najpowszechniej występujący tytuł monarszy. Słowo „król” w języku polskim i innych językach pochodzi od imienia Karola Wielkiego, np. czeski král, litewski karalius, rosyjski король.

    Chlotar prawdopodobnie zmarł w 718. W 719 Chilperyka podniesiono na tarczy i nazwano królem, stać by się tak mogło wyłącznie w wyniku śmierci Chlotara, jako że Karol nigdy nie był skłonny do uznania Chilperyka. Jest możliwe że Chlotar przeżył i zmarł w 719, 720 lub nawet 721.

    Chilperyk II (ur. ok. 672, zm. 13 lutego 721), król frankijski z dyn. Merowingów w latach 715-721, wstępując do zakonu przybrał imię "Daniel".

    Możliwe jest również, że był synem (lub wnukiem) Childeberta III, a nawet, że nie pochodził z rodu Merowingów. Chlotar IV był marionetką w rękach Karola Młota, osobą potrzebną do realizacji jego celów politycznych. Jego panowanie było całkowicie nieskuteczne i niesamodzielne, bo król ten nigdy nie miał samodzielnej władzy.

    Z rozdziału 10 kroniki Fredegara (ok. 760): „Karol [...] wybiera króla imienia Choltar. Chilperyk i Raganfred następnie wysyłali prośby o pomoc do księcia Akwitanii Eudesa (Odona) oddając mu królestwo i swe życie. Więc zebrał swe wojsko w Gaskonii i ruszył konsekwentnie i bez drżenia. Gdy zobaczył oddziały wroga Eudes uciekł przerażony siłą Karola. Karol kontynuował swą podróż dotarł do Paryża po przekroczeniu Sekwany ruszył na Orlean, goniąc ciągle Chilperyka w końcu król został ze skarbów swych ograbiony i musiał się poddać. King Chlotar umarł, Karol dowiedział się o tym poprzez wysłanników księcia Eudesa. postanowiono że królem będzie Chilperyk. Wojska doszły do Noyon, a po pewnym czasie stracił życie i tron: zmarł jak żył, królował sześć lat [...] ”





    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.