• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Chlorosom

    Przeczytaj także...
    Farnezol – organiczny związek chemiczny, alkohol z grupy terpenów, stosowany głównie jako środek zapachowy o zapachu konwalii.PMID (ang. PubMed Identifier, PubMed Unique Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego artykułu naukowego bazy PubMed.
    Nanometr (symbol: nm) – podwielokrotność metra, podstawowej jednostki długości w układzie SI. Jest to jedna miliardowa metra czyli jedna milionowa milimetra. Jeden nanometr równa się zatem 10 m. W notacji naukowej można go zapisać jako 1 E-9 m oznaczający 0,000 000 001 × 1 m. Rzadko stosowana jest również stara nazwa milimikron.

    Chlorosom (pęcherzyki Chlorobium) – pęcherzykowata struktura występująca u bakterii zielonych, pełniąca rolę kompleksu antenowego zbierającego światło. Są strukturami połączonymi z błoną komórkową, w której znajdują się fotoukład bakteryjny – P840, do którego przekazywana jest energia wychwycona przez barwniki obecne w chlorosomach. Pojedynczy chlorosom ma elipsoidalny kształt szerokości 50-100 nm i wysokości 15-20 nm. Otoczony jest pojedynczą warstwą nieskładająca się z galaktolipidów i kilku białek.

    Bakterie zielone – grupa fototroficznych bakterii anoksygenowych. Nazwa tej grupy pochodzi od nadających im zielony kolor bakteriochlorofili znajdujących się w chlorosomach, który podobnie jak bakterie purpurowe wykorzystują do procesu fotosyntezy. Zielone bakterie siarkowe nie posiadają karboksylazy rybulozobisfosforanowej (enzym cyklu rybulozobisfosforanowego). Należące tu Chlorobiaceae i Chloroflexaceae nie są spokrewnione filogenetycznie co stwierdzono na podstawie składu 16S-RNA.Fotoukład, Fotosystem – jest kompleksem barwnikowo-lipidowo-białkowym absorbującym kwanty światła. Fotoukład tworzą centrum reakcji fotokładu oraz towarzyszące mu układy antenowe absorbujące kwanty światła (fotony) i przekazujące energię do centrum reakcji. W centrum reakcji z dimera chlorofilu a wybijany jest elektron i przekazywany na kolejne przenośniki elektronów. W błonach tylakoidów można wyróżnić dwa rodzaje fotoukładów:

    Wewnątrz chlorosomu znajdują się kompleksy zawierające głównie bakteriochlorofile (c, d lub e – jako pigment anten oraz niewielkie ilości znajdującego się w błonie bakteriochlorofilu a bezpośrednio związanego fotosyntetycznym centrum reakcyjnym) i karotenoidy, ułożone w systemie lamellarnym, gdzie długie ogony farnezolu bakteriochlorofili mieszają się z cząsteczkami karotenoidów, tworząc struktury przypominające wielowarstę lipidową.

    Karotenoidy – grupa organicznych związków chemicznych, węglowodory nienasycone o szczególnej budowie, żółte, czerwone, pomarańczowe i różowe barwniki roślinne, występujące w chloroplastach i chromatoforach. Karotenoidy należą do naturalnych przeciwutleniaczy. Karotenoidy należą do prekursorów witaminy A i są głównym dietetycznym źródłem tej witaminy u człowieka. W przewodzie pokarmowym powstaje retinal, który następnie jest przekształcany do retinolu.Bakteriochlorofile – grupa organicznych związków chemicznych, barwników fotosyntetycznych, uczestniczących w zamianie energii świetlnej na energię chemiczną u bakterii. Budowa bakteriochlorofili jest zbliżona do chlorofili roślinnych. U bakterii zielonych bakteriochlorofile występują głównie w kompleksach antenowych w obrębie struktur nazywanych chlorosomami. U bakterii purpurowych bakteriochlorofile zorganizowane są w strukturach nazywanych chromatoforami. Heliobakterie zaś nie mają specyficznych struktur organizujących barwniki, bakteriochlorofil występuje bezpośrednio w błonie cytoplazmatycznej.

    Lista bakterii u których wykryto chlorosomy[]

  • Chlorobiaceae (Gram-ujemne)
  • Chlorobium limicola
  • Chlorobium phaeobacteroides
  • Chlorobium phaeovibrioides
  • Chlorobium vibrioforme
  • Chlorobium tepidum
  • Pelodictyon lutoleum
  • Prostecochloris aestuarii
  • Chloroflexaceae (Gram-dodatnie)
  • Chloroflexus aurantiacus
  • Chloroflexus aggregans
  • Chloronema giganteum
  • Oscillochloridaceae
  • Oscillochloris trichoides
  • Acidobacteriaceae
  • Chloracidobacterium thermophilum
  • Przypisy[]

    1. Hans Günter Schlegel: Mikrobiologia ogólna. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, s. 462. ISBN 978-83-01-13999-5.
    2. Martinez-Planells A., Arellano JB., Borrego CM., López-Iglesias C., Gich F., Garcia-Gil J. Determination of the topography and biometry of chlorosomes by atomic force microscopy.. „Photosynthesis research”. 1-2 (71), s. 83–90, 2002. DOI: 10.1023/A:1014955614757. PMID: 16228503. 
    3. Psencík J., Ikonen TP., Laurinmäki P., Merckel MC., Butcher SJ., Serimaa RE., Tuma R. Lamellar organization of pigments in chlorosomes, the light harvesting complexes of green photosynthetic bacteria.. „Biophysical journal”. 2 (87), s. 1165–72, sierpień 2004. DOI: 10.1529/biophysj.104.040956. PMID: 15298919. 
    4. Bryant DA., Costas AM., Maresca JA., Chew AG., Klatt CG., Bateson MM., Tallon LJ., Hostetler J., Nelson WC., Heidelberg JF., Ward DM. Candidatus Chloracidobacterium thermophilum: an aerobic phototrophic Acidobacterium.. „Science (New York, N.Y.)”. 5837 (317), s. 523–6, lipiec 2007. DOI: 10.1126/science.1143236. PMID: 17656724. 
    DOI (ang. digital object identifier – cyfrowy identyfikator dokumentu elektronicznego) – identyfikator dokumentu elektronicznego, który w odróżnieniu od identyfikatorów URL nie zależy od fizycznej lokalizacji dokumentu, lecz jest do niego na stałe przypisany.Bakterie kwasowe – bakterie będące ekstremofilami preferującymi środowiska o niskim pH (acydofile). Występują w środowiskach o zakresie pH 1-5,5, jednak najczęściej są spotykane w środowiskach o pH poniżej 3. Występują i w naturalnych środowiskach, i w miejscach zanieczyszczonych przez działalność człowieka, najczęściej są to zbiorniki wodne o dużym stężeniu siarki bądź żelaza.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.029 sek.