• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Chlodwig IV

    Przeczytaj także...
    Teuderyk III (ur. 654 – zm. 691) – dwukrotny król Neustrii i Burgundii, panował w latach 673 i 675 – 691, król Austrazji od 679 do śmierci w 691, król wszystkich Franków od 679. Syn Chlodwiga II i Batyldy, opisywany jako marionetkowy, słaby król. Majordom Ebroin mianował go bez poparcia dostojników. Panował w Neustrii po swoim bracie Chlotarze III od 673, ale Childeryk II z Austrazji wyparł go, lecz w niedługim czasie zmarł (675) i Teuderyk zasiadł na jego tronie. Kiedy Dagobert II zmarł w 679, otrzymał Austrazję i zjednoczył całe państwo Franków.Childebert III, zwany Sprawiedliwym (ur. prawdopodobnie 670 lub 683, zm. 23 kwietnia 711) – syn Teodoryka III i Klotyldy (lub Doda) jedyny król Franków (695–711). Rządził jednak pozornie, ponieważ był marionetką w rękach majordoma Pepin z Herstalu. Władzę sądowniczą sprawował samodzielnie, często sprzeciwiając się nawet rodowi Arnufilgów. Jego przydomek może być uzasadniony jedynie tymi wyrokami. Liber Historia Francorum nazywa go "sławnym człowiekiem" i "sprawiedliwym człowiekiem dobrej pamięci".
    Pepin z Heristalu znany też jako Pepin Średni, Pepin II, Pepin Gruby (ur. 635 lub 640, zm. 16 grudnia 714) – majordom Austrazji, Neustrii i Burgundii na dworze Merowingów w latach 680-714; stopniowo przejął kontrolę nad państwem frankijskim. Wnuk Pepina Starszego z małżeństwa jego córki Begi z Ansegizelem, synem biskupa Arnulfa z Metzu. Urodził się w Herstalu na terenie dzisiejszej Belgii.

    Chlodwig IV (zwany również Chlodwigiem III) – król Franków od 691 do 695.

    Urodzony ok. 680 roku, najstarszy syn i następca króla Teuderyka III, wstąpił na tron w wieku 11 lat i zmarł w 15 roku życia. Przez cały okres panowania znajdował się pod kuratelą majordomusa pałacu królewskiego w Austrazji, Pepina z Herstalu, który sprawował władzę w jego imieniu. Po jego śmierci w 695 roku władzę przejął jego brat Childebert III.

    Frankowie (łac. gens Francorum lub Franci) – nazwa zbiorcza określająca zachodniogermańską federację plemion, u swoich, uchwytnych źródłowo, początków, tj. w III w. n.e., zamieszkującą tereny na północ i wschód od dolnego Renu. Między trzecim, a piątym wiekiem część Franków najeżdżała terytorium cesarstwa rzymskiego, gdy inna część weszła w skład rzymskich wojsk w Galii. Tylko Frankowie saliccy utworzyli królestwo na terenach rzymskich. Pod wodzą rodzimej dynastii Merowingów podbili niemal całą Galię. Pod władzą Karolingów państwo to stało się wiodącą siłą chrześcijańskiego Zachodu. Jego rozpad dał początek dwóm wiodącym siłom średniowiecza: królestwu Francji i Świętemu Cesarstwu Rzymskiemu.Król (łac. rex) – tytuł osoby sprawującej najwyższą władzę w państwie o ustroju monarchicznym; władca przeważnie koronowany w specjalnym obrzędzie; najpowszechniej występujący tytuł monarszy. Słowo „król” w języku polskim i innych językach pochodzi od imienia Karola Wielkiego, np. czeski král, litewski karalius, rosyjski король.

    Rozdział 6 kroniki Fredegara: (ok. 760): „Thierry Król (Teuderyk III) zmarł, mając siedemnaście lat panował. Władzę przejął Chlodwig, jego syn. Ale po kilku latach król Chlodwig zachorował i zmarł po czterech latach panowania. Childebert jego brat zasiadł na tronie [...].”

    Przypisy

    1. M. Hertmanowicz-Brzoza, K. Stepan, Słownik władców świata, Kraków 2005, str. 179, J. Rajman, Encyklopedia średniowiecza, Kraków 2006, s. 195

    Bibliografia[]

  • http://www.bu.edu/english/levine/grch4+5.htm



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.026 sek.