• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Chemiczna analiza jakościowa związków nieorganicznych



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Cyjanek potasu (potocznie: cyjanek) – nieorganiczny związek chemiczny, sól potasowa kwasu cyjanowodorowego. Jest silną trucizną.Osad (precypitat) – stała, dająca się łatwo oddzielić mechanicznie część ciekłej mieszaniny niejednorodnej, nietworząca trwałego układu koloidalnego. Proces celowego generowania osadu z roztworu nazywa się wytrącaniem albo strącaniem.

    Chemiczna analiza jakościowa związków nieorganicznych (zwana także klasyczną metodą analizy jakościowej) – dział chemii analitycznej zajmujący się rozdziałem i identyfikacją związków nieorganicznych za pomocą odczynników chemicznych. Najczęściej odnosi się do detekcji najpowszechniej występujących pierwiastków i jonów. Jej początków można się doszukać w I wieku naszej ery, kiedy Pliniusz Starszy opisał metodę identyfikacji srebra obok złota za pomocą wytrącenia chlorku srebra. Podstawy współczesnej analizy kationów zostały opracowane przez niemieckiego chemika Carla Freseniusa.

    Dysocjacja elektrolityczna – proces rozpadu cząsteczek związków chemicznych na jony pod wpływem rozpuszczalnika, np.Wodorowęglan sodu (soda oczyszczona, E500b), NaHCO3 – nieorganiczny związek chemiczny z grupy wodorowęglanów, wodorosól kwasu węglowego i sodu.

    Analiza polega na wytrącaniu osadów i rozdzieleniu kationów lub anionów kolejnych grup za pomocą odczynników grupowych. Następnie identyfikuje się poszczególne składniki mieszaniny za pomocą odczynników selektywnych, charakterystycznych czy odczynników specyficznych. Jest to tak zwana analiza systematyczna. Istnieje także analiza wybiórcza, jednak z uwagi na niewielką ilość odczynników specyficznych jest bardzo ograniczona.

    Antymon (Sb, łac. stibium) – pierwiastek chemiczny z grupy metaloidów. Występuje w czterech odmianach alotropowych: antymon żółty, srebrzystobiały antymon metaliczny, antymon czarny i antymon wybuchowy. Znany jest od starożytności.Bar (Ba, łac. barium) – pierwiastek chemiczny, metal ziem alkalicznych. Nazwa pochodzi od greckiego słowa ciężki, choć sam bar do najcięższych pierwiastków nie należy.

    Kationy oraz aniony zostały podzielone na odpowiednio pięć i siedem grup. Zależnie od autorów publikacji dotyczących analizy mogą się one różnić kolejnością, jednak zasada oznaczania pozostaje jednakowa.

    Spis treści

  • 1 Analiza kationów
  • 1.1 I grupa analityczna kationów
  • 1.1.1 Oznaczanie srebra (Ag)
  • 1.1.2 Oznaczanie ołowiu (Pb)
  • 1.1.3 Oznaczanie rtęci (Hg2)
  • 1.1.4 Przykładowa analiza kationów I grupy analitycznej
  • 1.2 II grupa kationów
  • 1.2.1 Oznaczanie rtęci (Hg)
  • 1.2.2 Oznaczanie bizmutu (Bi)
  • 1.2.3 Oznaczanie miedzi (Cu)
  • 1.2.4 Oznaczanie kadmu (Cd)
  • 1.2.5 Oznaczanie arsenu (As)
  • 1.2.6 Oznaczanie arsenu (As)
  • 1.3 III grupa kationów
  • 1.4 IV grupa kationów
  • 1.5 V grupa kationów
  • 2 Wykrywanie anionów
  • 2.1 I grupa anionów
  • 2.2 II grupa anionów
  • 2.3 III grupa anionów
  • 2.4 IV grupa anionów
  • 2.5 V grupa anionów
  • 2.6 VI grupa anionów
  • 2.7 VII grupa anionów
  • 3 Uwagi
  • 4 Przypisy
  • 5 Bibliografia
  • Tiomocznik (tiokarbamid, amid kwasu tiokarbaminowego) – organiczny związek chemiczny, będący siarkowym analogiem mocznika (zawiera atom siarki zamiast atomu tlenu) o wzorze półstrukturalnym: NH2-(C=S)-NH2 lub S=C=(NH2)2.Woda wapienna, łac. aqua calcis – nazwa zwyczajowa nasyconego, wodnego roztworu wodorotlenku wapnia. Rozpuszczalność Ca(OH)2 w wodzie w temp. 25 °C wynosi ok. 0,159 g na 100 g H2O to znaczy, że roztwór ten ma stężenie ok. 0,16 %. Woda wapienna to opalizujący płyn o odczynie alkalicznym (pH = 13). Przechowuje się ją z osadem nierozpuszczalnego wodorotlenku wapnia.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Gaius Plinius Secundus zwany Starszym (Maior) (ur. 23 r. n.e. w Comum Novum, dzisiaj Como we Włoszech, zm. 25 sierpnia 79 n.e. w Stabiach, dzisiaj Castellammare di Stabia) – historyk i pisarz rzymski.
    Arsenowodór, AsH3 – nieorganiczny związek chemiczny, bezbarwny, piroforyczny, silnie trujący gaz o zapachu czosnku. Słabo rozpuszcza się w wodzie. Ogrzewany rozkłada się na arsen i wodór.
    Kwas siarkowy (nazwa Stocka: kwas siarkowy(VI)), H2SO4 – nieorganiczny związek chemiczny, jeden z najmocniejszych kwasów – wszystkie układy o mocy większej od kwasu siarkowego 100% nazywa się superkwasami. Bywa zwany krwią przemysłu chemicznego, ze względu na to, że używa się go w bardzo wielu kluczowych syntezach. Sole kwasu siarkowego to siarczany.
    Chlorek tlenek bizmutu(III) (chlorek bizmutylu, łac. bismuthum oxychloratum) – nieorganiczny związek chemiczny, zasadowa sól bizmutu(III) zawierająca ugrupowanie bizmutylowe, Bi=O. Nierozpuszczalny w wodzie i tłuszczach, krystalizuje w układzie tetragonalnym.
    Jod (I, łac. iodum) – pierwiastek chemiczny z grupy 17 – fluorowców w układzie okresowym. Jego nazwa pochodzi od stgr. ἰοειδής ioeides – fioletowy.
    Hydroliza – reakcja podwójnej wymiany (często odwracalna), która przebiega między wodą i rozpuszczoną w niej substancją. W jej wyniku powstają nowe związki chemiczne. Jest szczególnym przypadkiem liolizy (solwolizy). Często przebiega w obecności katalizatorów (kwasów lub zasad). Hydrolizę wykorzystuje się w przemyśle chemicznym (np. hydroliza wielocukrów na cukry proste lub hydroliza chlorobenzenu do fenolu).
    Próba Gutzeita – metoda analityczna pozwalająca na wykrywanie arsenu oraz antymonu. Jest uproszczoną wersją próbą Marsha. Polega na redukcji związków arsenu lub antymonu wodorem in statu nascendi do wodorków tych pierwiastków, AsH3 lub SbH3, które reagują z stężonym roztworem azotanu srebra dając żółtą barwę, stopniowo przechodzącą w czerń. Jest to wynik zachodzi redukcja jonów srebra do wolnego metalu. Azotan srebra można zastąpić halogenkiem rtęci.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.043 sek.