Chattowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Chattowie (łac. Chatti, Catti) – plemię germańskie zasiedlające Hesję. W 10 roku p.n.e. zostało podbite przez Druzusa. Jako sąsiedzi Cherusków brali udział w zmaganiach z Rzymianami: w roku 9 n.e. w bitwie w Lesie Teutoburskim i w 15 roku w czasie bitwy nad Wezerą z Germanikiem, który pomścił klęskę Warusa i odzyskał orły legionowe. Chattowie nie weszli w skład państwa Marboda, jednak wzięli udział w wojnach markomańskich najeżdżając rzymską prowincję Germania Superior. Prawdopodobnie później zostali wchłonięci przez Franków.

Swebowie (Swewowie) – związek plemion Germanów (w źródłach w odniesieniu do 406 r. pod nazwą tą kryją się Kwadowie, Markomanowie i być może Alamanowie), który mógł zostać stworzony przez Ariowista w związku z jego wyprawą do Galii na pomoc Sekwanom.Burgundia (fr. Bourgogne) – kraina historyczna w centralnej Francji. W przeszłości prowincja i region administracyjny.

Wędrówka plemienia[ | edytuj kod]

Od około 72 roku p.n.e. posuwali się ku Renowi, który przekroczyli pod wodzą Ariowista. Chattowie po krwawej bitwie Rzymian ze Swebami w 58 roku p.n.e. i klęsce Swebów niedaleko Wrót Burgundzkich (Belfort-Miluza), wycofali się za Ren.

Aleksander Krawczuk (ur. 7 czerwca 1922 w Krakowie) – polski historyk starożytności i eseista, profesor nauk humanistycznych, wykładowca Uniwersytetu Jagiellońskiego, były minister kultury, poseł na Sejm I i II kadencji.Marbod (łac. z celt. Maroboduus - Wielki Kruk; ur. ok. 30 p.n.e., zm. 37 n.e. w Rawennie) – władca (król) plemienia Markomanów.

Przypisy[ | edytuj kod]

  1. Kasjusz Dion, Historia rzymska 54.36.
  2. Krawczuk 1994 ↓, s. 187.

Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Aleksander Krawczuk: Kronika starożytnego Rzymu. Warszawa: Iskry, 1994. ISBN 83-207-1432-X.
  • Germanie, inaczej Germanowie – odłam Indoeuropejczyków żyjący w północnej i środkowo-północnej Europie, na północ od ludów celtyckich, posługujący się językami germańskimi.Gaius Claudius Drusus Caesar Germanicus (ur. 24 maja 15 p.n.e., zm. 10 października 19 n.e.) – wódz rzymski, członek dynastii julijsko-klaudyjskiej (wnuk Liwii, żony cesarza Augusta). Bratanek cesarza Tyberiusza, ojciec cesarza Kaliguli, brat Klaudiusza. Poślubił wnuczkę Oktawiana Augusta, Agryppinę.




    Warto wiedzieć że... beta

    Frankowie (łac. gens Francorum lub Franci) – nazwa zbiorcza określająca zachodniogermańską federację plemion, u swoich, uchwytnych źródłowo, początków, tj. w III w. n.e., zamieszkującą tereny na północ i wschód od dolnego Renu. Między trzecim, a piątym wiekiem część Franków najeżdżała terytorium cesarstwa rzymskiego, gdy inna część weszła w skład rzymskich wojsk w Galii. Tylko Frankowie saliccy utworzyli królestwo na terenach rzymskich. Pod wodzą rodzimej dynastii Merowingów podbili niemal całą Galię. Pod władzą Karolingów państwo to stało się wiodącą siłą chrześcijańskiego Zachodu. Jego rozpad dał początek dwóm wiodącym siłom średniowiecza: królestwu Francji i Świętemu Cesarstwu Rzymskiemu.
    Ren (fr. Rhin, niem. Rhein, nid. Rijn, ret. Rein) – jedna z najdłuższych rzek w Europie, licząca 1233 km, w tym 865 km w Niemczech Ren wypływa z Alp Szwajcarskich (gdzie ma swoje źródło), przez Jezioro Bodeńskie, dalej na północ tworząc granicę między Francją a Niemcami. Ren uchodzi poprzez Deltę Renu i Mozy do Morza Północnego na zachód od Rotterdamu w Holandii.
    Belfort – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté, w departamencie Territoire-de-Belfort. W 2017 roku populacja ówczesnej gminy wynosiła 48 423 mieszkańców.
    Germania Superior (pol. Górna Germania) – prowincja rzymska. Stolicą prowincji było Moguntiacum. Innymi ważnymi miastami prowincji były: Besontio, Argentoratum, Aquae Mattiacae. Około roku 300, Rzym stracił kontrolę nad tymi terenami. Pozostałe południowe fragmenty włączono do prowincji Maxima Sequanorum przed tym jak stały się częścią Burgundii na początku V wieku.
    Publiusz Kwinktyliusz Warus (Publius Quinctilius Varus; ur. ok. 46 p.n.e., zm. 9 n.e.) – rzymski polityk i dowódca, dowodził trzema legionami rzymskimi zniszczonymi w Lesie Teutoburskim przez Germanów pod wodzą Arminiusza.
    Łacina, język łaciński (łac. lingua Latina, Latinus sermo) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym.
    Wojny markomańskie – seria konfliktów zbrojnych pomiędzy Cesarstwem rzymskim a plemionami germańskimi w strefie limesu środkowo-dunajskiego w latach 167-180. W pierwszej fazie wojen barbarzyńcy uderzyli na rzymskie prowincje: Noricum (Górna Austria, część Bawarii), Panonię (Węgry, Austria) i Recję (pd. Niemcy i Szwajcaria), a w 169 roku przekroczyli Alpy. Rzymianie opanowali sytuację pod koniec 170 roku i wyniku kolejnych kampanii zajęli obszary Moraw i pd.-zach. Słowacji, gdzie cesarz Marek Aureliusz postanowił utworzyć nowe prowincje. Po śmierci władcy w 180 roku, jego syn Kommodus zrezygnował z planów ojca i wycofał legiony za linię Dunaju.

    Reklama