• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Charles Nodier

    Przeczytaj także...
    Alfred Louis Charles de Musset (ur. 11 grudnia 1810, zm. 2 maja 1857) – francuski poeta i pisarz epoki romantyzmu, członek Akademii Francuskiej.Joseph Agricol Viala (ur. 22 września 1780 w Awinionie - zm. 6 lipca 1793 w Caumont-sur-Durance) - francuski ochotnik, bohater jednej z legend rewolucji francuskiej.
    Biblioteka Kongresu Stanów Zjednoczonych (ang.: Library of Congress) – największa biblioteka świata. Gromadzi ponad 142 mln różnego rodzaju dokumentów, ponad 29 mln książek, 58 mln rękopisów, 4,8 mln map i atlasów, 12 mln fotografii, 6 mln mikrofilmów, 3,5 mln dokumentów muzycznych, 500.000 filmów; wszystko w ponad 460 językach. 7% zbiorów to dokumenty w językach słowiańskich, w tym największy w USA zbiór polskich książek. Całość zajmuje 856 km półek. Biblioteka dysponuje (w 3 budynkach) 22 czytelniami ogólnymi, 3 wydzielonymi czytelniami dla kongresmenów oraz biblioteką sztuki (John F. Kennedy Center). Zatrudnia 5 tysięcy pracowników. Wyposażona jest w system komputerowy o pojemności 13 mln rekordów oraz w 3000 terminali. Pełni funkcję biblioteki narodowej.
    Charles Nodier .jpg

    Charles Nodier, właśc. Jean-Charles-Emmanuel Nodier (ur. 29 kwietnia 1780 w Besançon, zm. 27 stycznia 1844 w Paryżu) – francuski pisarz i krytyk literacki, jeden z prekursorów romantyzmu we Francji.

    Życiorys[]

    Był nieślubnym synem byłego oratorianina Antoine'a Nodiera, wybranego w 1790 merem Besançon, i jego służącej Suzanne Paris. Uczył się w kolegium oratoriańskim w rodzinnym mieście, następnie w Salins i Lyonie. Jego ojciec pragnął, by syn zdobył gruntowne wykształcenie i osobiście zajął się nauczaniem go łaciny, jak również rozbudził zainteresowanie literaturą, matematyką, botaniką i entomologią.

    Besançon – miejscowość i gmina we wschodniej Francji, położona w pobliżu granicy ze Szwajcarią, stolica regionu Franche-Comté i departamentu Doubs.Klasycyzm (z łac. classicus – doskonały, pierwszorzędny, wzorowy, wyuczony) – styl w muzyce, sztuce, literaturze oraz architekturze odwołujący się do kultury starożytnych Rzymian i Greków. Styl ten nawiązywał głównie do antyku. W Europie tzw. "powrót do źródeł" (klasycznych) pojawił się już w renesansie - jako odrodzenie kultury wielkiego Rzymu. Jako styl dominujący epoki wpływał na kształt innych nurtów kulturowych okresu jak manieryzm, barok, rokoko. Trwał do końca wieku XVIII, w niektórych krajach do lat 30. następnego stulecia, a nawet dłużej. Zmodyfikowany klasycyzm przeradzał się czasem w eklektyzm końca XIX wieku. Klasycyzm jako styl panował w epoce oświecenia. Najpełniejszy rozkwit klasycyzmu nastąpił w I poł. XVIII wieku. W dziedzinie literatury swoisty kres klasycyzmu przyniosła walka klasyków z romantykami.

    Chociaż Nodier był jeszcze dzieckiem, jego ojciec regularnie zabierał go do radykalnych klubów w czasie rewolucji francuskiej, gdzie chłopiec wygłaszał uprzednio współprzygotowane z nim przemówienia patriotyczne. Ten okres późniejszy krytyk literacki uważał za kluczowy dla rozwoju jego osobowości i republikańskich poglądów politycznych. 28 lipca 1794 Nodier zyskał lokalną popularność wygłaszając w czasie spotkania w dawnym kościele św. Magdaleny przemówienie na cześć Josepha Bary i Josepha Viali.

    William Szekspir (ang. William Shakespeare; ur. prawdopodobnie 23 kwietnia 1564, data chrztu: 26 kwietnia 1564, w Stratford-upon-Avon, zm. 23 kwietnia/3 maja 1616, tamże) – angielski poeta, dramaturg, aktor. Powszechnie uważany za jednego z najwybitniejszych pisarzy literatury angielskiej oraz reformatorów teatru.Paryż (fr. Paris) – stolica i największa aglomeracja Francji, położona w centrum Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (La Seine). Miasto stanowi centrum polityczne, ekonomiczne i kulturalne kraju. Znajdują się tu liczne zabytki i atrakcje turystyczne, co powoduje, że Paryż jest co roku odwiedzany przez ok. 30 milionów turystów.

    Początek działalności literackiej[]

    W październiku 1798, w trakcie studiów, został bibliotekarzem, jednak porzucił ją z powodów politycznych. W tym czasie zaczął publikować pierwsze prace krytycznoliterackie poświęcone twórczości Shakespeare'a, wiersze oraz eseje z pogranicza polityki i literatury. W 1800 wrócił do pracy w bibliotece. Od 1804 zaczął tworzyć opowiadania fantastyczne, utrzymane w konwencji koszmarów sennych, majaczeń i halucynacji.

    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.Joseph Bara lub Barra (ur. 30 lipca 1779 w Fontainebleau - zm. 7 grudnia 1793 w Jallais) - francuski ochotnik, uczestnik wojen wandejskich po stronie republikanów. Jego udział w walkach i śmierć stały się obiektem jednej z rewolucyjnych legend.

    Od 1808 prowadził w Dole kurs wiedzy o literaturze, gdzie poznał swoją przyszłą żonę Désirée Charve. W 1808 napisał Rozumowy słownik francuskich wyrazów dźwiękonaśladowczych i nawiązał kontakty z pisarzami angielskimi – Herbertem Croftem i Mary Hamilton. W 1813 wyjechał razem z wojskami napoleońskimi do dzisiejszej Lublany, również na stanowisko szefa biblioteki. Rozpoczął tam pracę dziennikarską i naszkicował powieść Jan Sbogar. Wrócił do Paryża w rok później i podjął pracę w redakcji Le Journal des Débats oraz w dzienniku rojalistycznym Biały Sztandar. W 1822 otrzymał Legię Honorową.

    Rewolucja francuska (nazywana też Wielką Rewolucją Francuską lub Wielką Rewolucją) – okres w historii Francji w latach 1789–1799, w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych i obalenia monarchii Burbonów.Romantyzm (z fr. romantisme, od roman – powieść, opowieść) – epoka w historii sztuki i historii literatury trwająca od lat 90. XVIII wieku do lat 40. XIX wieku. Romantyzm był ruchem ideowym, literackim i artystycznym, który rozwinął się początkowo w Europie i wyrażał się w poezji, malarstwie i muzyce.

    Romantyk[]

    W 1820 zadebiutował jako dramatopisarz, wystawiając w Teatrze Porte Saint Martin sztukę Wampir, zainspirowaną angielskim gotycyzmem. W tym samym duchu utrzymane były jego kolejne opowiadania. Od 1821 prowadził kolumnę literacka w La Quotidienne, recenzując współczesne dzieła autorów francuskich oraz przybliżając czytelnikom twórczość pisarzy renesansowych oraz Waltera Scotta. Od 1824 przewodził nieformalnej grupie twórców sprzeciwiających się zasadom literackiego klasycyzmu, do której należeli Wiktor Hugo, Aleksander Dumas (ojciec), Alfred de Musset i inni młodzi autorzy romantyczni. Z czasem jednak Nodier sam znalazł się w opozycji do wymienionych autorów. W recenzjach publikowanych w Revue de Paris negatywnie ocenił m.in. utwór Hugo Ostatni dzień skazańca.

    Legia Honorowa, Order Narodowy Legii Honorowej (fr. L’Ordre national de la Légion d’honneur) – najwyższe odznaczenie nadawane przez państwo francuskie. Legia nadawana jest zarówno cywilom, jak i wojskowym, kobietom i mężczyznom, także cudzoziemcom, za szczególne osiągnięcia w życiu wojskowym i cywilnym. Motto orderu to Honneur et Patrie (fr. Honor i Ojczyzna).Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.

    W 1833, po dwóch nieudanych próbach, otrzymał fotel członka Akademii Francuskiej.

    Zmarł w 1844 i został pochowany na cmentarzu Père-Lachaise.

    Dzieła literackie oraz publicystyka[]

  • 1798: Dissertation sur l'usage des antennes dans les insectes
  • 1800: Pensées de Shakespeare extraites de ses ouvrages
  • 1801: Bibliographie entomologique
  • 1802: La Napoléone (pamflet)
  • 1802: Stella ou les proscrits
  • 1803: Le peintre de Salzbourg, journal des émotions d’un cœur souffrant
  • 1804: Prophétie contre Albion
  • 1804: Essais d’un jeune barde
  • 1806: Les Tristes, ou mélanges tirés des tablettes d'un suicidé
  • 1808: Dictionnaire des onomatopées françaises
  • 1808: Apothéoses et imprécations de Pythagore
  • 1810: Archéologie ou système universel des langues
  • 1812: Questions de littérature légale
  • 1815: Histoire des sociétés secrètes de l'armée
  • 1815: Napoléon et ses constitutions
  • 1816: Le vingt et un janvier
  • 1818: Jean Sbogar
  • 1819: Thérèse Aubert
  • 1820: Le Vampire
  • 1820: Mélanges de littérature et de critique'
  • 1820: Adèle
  • 1820: Voyages pittoresques et romantiques dans l'ancienne France
  • 1820: Romans, nouvelles et mélanges
  • 1821: Smarra, ou les démons de la nuit
  • 1821: Promenade de Dieppe aux montagnes d’Écosse
  • 1821: Le Délateur
  • 1821: Bertram, ou le château de Saint-Aldobrand
  • 1822: Trilby ou le Lutin d'Argail
  • 1823: Essai sur le gaz hydrogène et les divers modes d'éclairage artificiel
  • 1823: Dictionnaire universel de la Langue française
  • 1826: Bibliothèque sacrée grecque-latine de Moïse à saint Thomas d'Aquin
  • 1828: Faust
  • 1829: Mélanges tirés d’une petite bibliothèque
  • 1830: Histoire du roi de Bohême et de ses sept châteaux
  • 1830: De quelques phénomènes du sommeil
  • 1831: Souvenirs, épisodes et portraits pour servir à l'histoire de la Révolution et de l'Empire
  • 1832: La Fée aux miettes, wyd. polskie Wróżka Okruchów
  • 1832: Mademoiselle de Marsan
  • 1832: Jean-François les Bas-bleus
  • 1832: Rêveries littéraires, morales et fantastiques
  • 1832: Souvenirs de la jeunesse
  • 1833: Le dernier banquet des Girondins
  • 1833: Trésors des fèves et fleurs des pois
  • 1834: Notions élémentaires de linguistique
  • 1834: Du langage factice appelé macaronique
  • 1834: M. Cazotte
  • 1835: La Péninsule, tableau pittoresque
  • 1835-1836: La Saône et ses bords
  • 1836-1837: La Seine et ses bords
  • 1837-1840: Paris historique
  • 1837: Inès de Las Sierras
  • 1838: Les quatre talismans et la légende de sœur Béatrix
  • 1839: La neuvaine de la chandeleur et de Lydie
  • 1840: Souvenirs et portraits de la Révolution
  • 1842: Description raisonnée d'une jolie collection de livres
  • 1844: Journal de l'expédition des Portes de Fer
  • 1844: Franciscus Columna
  • Lyon (rzymskie Lugdunum, arpit. Liyon) – najstarsze miasto we Francji, trzecia co do wielkości aglomeracja (po Paryżu i Marsylii).Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Cmentarz Père-Lachaise (fr. Cimètiere du Père-Lachaise) – największy i najsławniejszy cmentarz paryski, założony w 1804 roku w ogrodach przylegających do willi Mont-Louis, podarowanej przez Ludwika XIV swojemu spowiednikowi, Père Lachaise (ojcu Lachaise), francuskiemu jezuicie, François de Lachaise.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.032 sek.