• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Chanat

    Przeczytaj także...
    Monarchia dziedziczna – ustrój polityczny charakteryzujący się dziedziczeniem tronu z ojca na syna. Monarchią dziedziczną może być każda monarchia oprócz elekcyjnej.Chanat Krymski (Qırım Hanlığı) – historyczne państwo feudalne na Półwyspie Krymskim, istniejące od XV do XVIII wieku, pod panowaniem tatarskich chanów.
    Tatarzy (nazwa własna: Tatarlar / Татарлар) – grupa ludów tureckich z Europy wschodniej oraz północnej Azji.

    Chanat – dawna, wschodnia forma monarchii, w której panujący władca nosił dziedziczny tytuł chana. Określenie pochodzenia mongolskiego lub tureckiego pojawiło się w starożytności. Chanat mógł być podporządkowany innym chanatom lub być częścią kaganatu lub (w erze nowożytnej) sułtanatu.

    <|||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| |||||||||| - |||||||||| |||||||||| ||||||||||>Wielka Bułgaria (t. Stara Bułgaria-Byzantine Greek: Παλαιά Μεγάλη Βουλγαρία, Palaiá Megálē Boulgaría) – ziemie między Dnieprem a Kubaniem, zamieszkane przez plemiona bułgarskie.

    Państwo zorganizowane w chanat budowało miasta, w przeciwieństwie do kaganatu (w pierwotnej formie, np. Rouran, Turkuci).

    Chanat był najbardziej rozpowszechnionym rodzajem monarchii we wschodniej Europie i Azji. Nazwa ta stosowana była najczęściej do określenia państw mongolskich lub tatarskich. Jej odpowiednikiem w krajach prawosławnych było carstwo, natomiast w Europie Zachodniejkrólestwo.

    Chanaty[]

  • Chanat Wielkiej Bułgarii – państwo Protobułgarów między Dnieprem a Kubaniem od VI do połowy VII wieku.
  • Chanat Bułgarski – dawna Bułgaria od 681 do 866 roku, carat do 1396 roku, potem pod okupacją osmańską.
  • Chanat Kara Kitajów – państwo założone przez Kitanów, istniejące w latach ok. 1130 do 1218, w Turkiestanie z ośrodkiem w dolinie rzeki Czu i Siedmiorzeczu.
  • Chanat Staromongolski – prawdopodobnie pierwsze wczesnofeudalne państwo mongolskie założone przez Kabuł-chana (pradziada Czyngis-chana) w XII wieku.
  • Imperium mongolskiewczesnofeudalne państwo, początkowo chanat, później kaganat mongolski (jako konfederacja podbitych państw) istniejący w latach 1206-1368, założone przez Czyngis-chana.
  • Chanat Czagatajski – państwo mongolskie w latach 12251370, powstałe z ułusu syna Czyngis-chana – Czagataja, obejmujący większość terytorium Azji Środkowej.
  • Złota Orda – chanat mongolsko-tatarski istniejący w latach 1240-1435.
  • Biała Orda – chanat mongolski, powstałe w XIII wieku, założone przez chana Ordę, stanowiło zachodnią część Złotej Ordy.
  • Wielka Orda – chanat mongolsko-tatarski istniejący w latach 1435-1502.
  • Chanat Krymski – państwo tatarskie na Półwyspie Krymskim, istniejące od XV do XVIII wieku.
  • Chanat Syberyjski – państwo mongolsko-tatarskie istniejące w latach 1490-1589, następca Złotej Ordy.
  • Chanat Kazański – państwo tatarskie, istniejące w latach 1438-1552.
  • Chanat Astrachański – państwo tatarskie, istniejące w latach 1466-1554.
  • Chanat Uzbeckiuzbeckie państwo w środkowej Azji, istniejące w latach 1428-1500, przekształcone w Chanat Buchary.
  • Chanat Kazachski – państwo Kazachów w środkowej Azji, istniejące w latach 14561847, potem w granicach Rosji.
  • Chanat Bucharyuzbeckie państwo w środkowej Azji, istniejące w latach 1500-1785, przekształcone w Emirat Buchary.
  • Chanat Chiwyuzbeckie państwo w środkowej Azji, istniejące w latach 1515-1920.
  • Chanat kokandzkiuzbeckie państwo w środkowej Azji, istniejące w latach 1709-1875.
  • Zobacz też[]

  • Kaganat
  • Sułtanat
  • Królestwo
  • Przypisy

    1. Mirosław Jarosz Słownik Wyrazów Obcych, red. Irena Kamińska-Szmaj, wyd. Europa 2001 ISBN 83-87977-08-X
    2. Ludwik Bazylow, Historia Mongolii, wyd. Ossolineum, 1981, s. 49 ISBN 83-04-00608-1
    3. L. Bazylow, Historia Mongolii..., s. 55-56
    4. L. Bazylow, Historia Mongolii..., s. 69
    5. L. Bazylow, Historia Mongolii..., s. 70-95
    6. L. Bazylow, Historia Mongolii..., s. 91
    7. L. Bazylow, Historia Mongolii..., s. 138-159
    8. L. Bazylow, Historia Mongolii..., s. 138, 150, 152
    9. L. Bazylow, Historia Mongolii..., s. 138
    10. L. Bazylow, Historia Mongolii..., s. 415
    11. L. Bazylow, Historia Mongolii..., s. 208
    Chanat Kara Kitajów (albo Karakitajów, Karakitanów) (mong. Хар Хятад - Czarni Kitanowie) albo Zachodnia dynastia Liao (chiń. upr.: 西辽; chiń. trad.: 西遼; pinyin: Xī Liáo) – państwo w Turkiestanie z ośrodkiem w dolinie rzeki Czu i Siedmiorzeczu, istniejące w latach ok. 1130 do 1218, założone przez Kitanów, którzy uciekli na zachód po upadku dynastii Liao.Kitanowie – koczowniczy lud azjatycki, który w X wieku zdominował obszar rozciągający się od Korei na wschodzie do Ałtaju na zachodzie i podbijając część północnych Chin ustanowił Dynastię Liao (907-1125). Od nazwy tego ludu pochodzi "Kataj", jedna ze starszych nazw Chin w językach europejskich.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Chan – głowa chanatu, tytuł oznaczający władcę w dawnych krajach Azji Środkowej i Europy Wschodniej; także część imienia, oznaczająca wysokie urodzenie w krajach muzułmańskich.
    Chanat Kazański - państwo z ośrodkiem w Kazaniu powstałe około połowy XV wieku w wyniku rozpadu Złotej Ordy, w 1552 roku podbite przez Wielkie Księstwo Moskiewskie.
    Protobułgarzy również Prabułgarzy – lud koczowniczy pochodzenia huńskiego, który pomiędzy V a VII wiekiem zamieszkiwał stepy nadczarnomorskie. Nazwa Bułgar pochodzi od tureckiego bulgha i oznacza "mieszać się".
    Chanat Czagatajski – chanat mongolski powstały z ułusu syna Czyngis-chana Czagataja (zm. 1244/1245), obejmujący większość terytorium Azji Środkowej do momentu rozpadu w latach 1346-1370.
    Ludwik Bazylow (ur. 4 kwietnia 1915, zm. 17 stycznia 1985) – polski historyk, badacz dziejów Europy Wschodniej, profesor Uniwersytetu Warszawskiego oraz Wojskowej Akademii Politycznej.
    Chanat Uzbecki - luźna federacja plemion Uzbeckich, utworzona w wyniku rozpadu Białej Ordy na początku XV wieku. W 1428 roku chanem został obrany Abu-al-Chajr, któremu udało się wzmocnić politycznie i wojskowo konfederację plemion uzbeckich.
    Historia nowożytna, dzieje nowożytne, nowożytność – epoka w historii następująca według tradycyjnej periodyzacji po średniowieczu i poprzedzająca XIX wiek (jako epokę). Za jej datę początkową uznaje się najczęściej upadek Konstantynopola, a tym samym cywilizacji bizantyńskiej (1453) lub odkrycie Ameryki przez Krzysztofa Kolumba (1492). Obie te daty mają wyłącznie charakter umowny – upadek Bizancjum miał bardzo ograniczony wpływ na rozwój kultury europejskiej, natomiast ekspansja europejska w kierunku zachodnim i południowym miała przynieść skutki dopiero w XVI wieku. Realnymi wyznacznikami przejścia od epoki średniowiecznej do nowożytnej są natomiast przemiany kulturowe, polityczne, państwowe, ideologiczne i w ograniczonym stopniu techniczne. W historii świata za umowne zakończenie epoki najczęściej uznaje się wybuch rewolucji francuskiej, a rzadziej kongres wiedeński.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.035 sek.