• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Chaim Weizmann



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Encyklopedia PWN – encyklopedia internetowa, oferowana – bezpłatnie i bez konieczności uprzedniej rejestracji – przez Wydawnictwo Naukowe PWN. Encyklopedia zawiera około 122 tysiące haseł i 5 tysięcy ilustracji.Octan wapnia – organiczny związek chemiczny o wzorze (CH3COO)2Ca, dobrze rozpuszczalna w wodzie sól wapniowa kwasu octowego.

    Chaim Azriel Weizman (hebr. ‏חיים עזריאל ויצמן‎; ur. 27 listopada 1874 w Motolu, zm. 9 listopada 1952 w Rechowot) – izraelski naukowiec chemik, polityk, przywódca ruchu syjonistycznego. Dwukrotnie był prezydentem Światowej Organizacji Syjonistycznej (lata 1921–1931 i 1935–1946) oraz pierwszym prezydentem Izraela w latach 1948–1952.

    Kukurydza (Zea) – rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych. Przedstawiciele występują naturalnie w Meksyku, Gwatemali i Nikaragui. Liczy 5 gatunków, wśród których najważniejsza pod względem ekonomicznym jest kukurydza zwyczajna (Zea mays), która jest zarazem gatunkiem typowym rodzaju.Kneset (hebr. הכנסת, Zgromadzenie) − parlament Izraela. Siedziba znajduje się w Jerozolimie. Jako władza ustawodawcza Kneset uchwala prawa, nadzoruje działalność rządu, ma władzę usunięcia Prezydenta państwa, usunięcia premiera i jego rządu poprzez głosowanie braku zaufania oraz ogłoszenia wcześniejszych wyborów.

    Jako chemik opracował metodę produkcji syntetycznego acetonu, założyciel Instytutu Naukowego Weizmana w Rechowot w Izraelu.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Dzieciństwo i młodość[ | edytuj kod]

    Chaim urodził się w 1874 roku niewielkim miasteczku Motol w Imperium Rosyjskim (obecnie terytorium Białorusi). Był trzecim z dwanaściorga dzieci w ubogiej żydowskiej rodzinie. Ich ojciec był handlarzem drewna. Młody Chaim otrzymał tradycyjne religijne żydowskie wychowanie, uczęszczając do 11. roku życia do chederu. Następnie kontynuował naukę w gimnazjum w pobliskim mieście Pińsk. Wykazywał szczególne uzdolnienia w nauce chemii. W wieku 15 lat założył żydowskie stowarzyszenie młodzieżowe Jasny Język (hebr. שפה ברורה), którego celem była promocja odrodzenia języka hebrajskiego. Był jednym z najaktywniejszych uczniów w klasie i szkole.

    Mandat Syrii i Libanu to terytorium mandatowe utworzone przez Ligę Narodów po I wojnie światowej, po podziale prowincji pokonanego Imperium Osmańskiego. W ciągu dwóch lat po zakończeniu działań wojennych, co miało miejsce w 1918, Francja i Wielka Brytania dokonały podziału dawnych prowincji osmańskich na Bliskim Wschodzie, na swoje strefy wpływów. Była to realizacja Umowy Sykes- Picot zawartej jeszcze w trakcie wojny, 6 maja 1916. Wielkiej Brytanii przypadły Mezopotamia (Irak) i południowa część Wielkiej Syrii (Palestyna). Francja miała kontrolować część Wielkiej Syrii (konkretnie: dzisiejszy Liban, Syria i turecka prowincja Hatay).Patent – potocznie: dokument wydawany przez urzędy patentowe; właściwie: ograniczone w czasie prawa właściciela rozwiązania technicznego do wyłącznego korzystania z wynalazku bądź wynalazków będących przedmiotem patentu w celach zawodowych lub zarobkowych na terenie państwa, które decyzją administracyjną patentu udzieliło, pod warunkiem wniesienia opłat za co najmniej pierwszy okres ochrony od daty zgłoszenia.

    Po zdaniu matury młody Weizman wyjechał w 1892 roku do Cesarstwa Niemieckiego, gdzie studiował chemię na politechnice w Darmstadt, a następnie w Berlinie. Podczas studiów został członkiem Akademickiego Stowarzyszenia Rosyjskich Żydów (niem. Russisch-jüdischer wissenschaftlicher Verein) i bardzo szybko stał się działaczem ruchu syjonistycznego. W 1898 roku wziął udział w niemal wszystkich spotkaniach Drugiego Kongresu Syjonistycznego. W tym samym roku przeprowadził się do Fryburga w Szwajcarii. W 1899 roku uzyskał tytuł naukowy doktora na Uniwersytecie we Fryburgu (tytuł pracy doktoranckiej: Elektrolytische Reduktion von 1-Nitroanthrachinon [und] Ueber die Kondensation von Phenanthrenchinon u. 1-Nitroanthrachinon mit einigen Phenolen).

    David Lloyd George, 1. hrabia Lloyd George of Dwyfor (ur. 17 stycznia 1863 w Manchesterze, Anglia, zm. 26 marca 1945 w Tŷ Newydd, Llanystumdwy, Walia), premier Wielkiej Brytanii w latach 1916-1922 i minister wojny w 1916 r.Wielka Brytania, Zjednoczone Królestwo (ang. United Kingdom), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania oraz Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Na wyspie tej znajduje się jedyna granica lądowa Zjednoczonego Królestwa z innym państwem – Irlandią. Poza nią, Wielka Brytania otoczona jest przez Ocean Atlantycki na zachodzie i północy, Morze Północne na wschodzie, kanał La Manche na południu i Morze Irlandzkie na zachodzie.

    Działalność naukowa i polityczna[ | edytuj kod]

    W 1901 roku rozpoczął pracę naukową jako asystent na Uniwersytecie w Genewie. W okresie zamieszkiwania w Szwajcarii, intensywniej zaangażował się w działalność polityczną. Jako młody człowiek, w 1901 roku zajął miejsce w opozycji do Theodora Herzla, angażując się w działania „frakcji demokratycznej” do której należeli także Martin Buber, Leo Motzkin, Berthold Feivel i Davis Terits. Wspólnie założyli oni Demokratyczną Partię Syjonistyczną. W okresie tym Weizman uważał się za ucznia Aszera Ginsberga. W 1903 roku podczas Szóstego Kongresu Syjonistycznego doszło do konfrontacji między Herzlem i jego zwolennikami a syjonistami odrzucającymi brytyjską propozycję osiedlenia się żydowskich kolonizatorów w Ugandzie. Herzl widział, że wszystkie dotychczasowe starania zakończyły się niepowodzeniem, a jedyną sensowną propozycją pozostającą na stole negocjacji był brytyjski „plan Uganda”. Z punktu widzenia kwestii żydowskiej sytuacja wymagała poszukiwania pilnego rozwiązania, gdyż w carskiej Rosji nasilały się pogromy, i należało znaleźć miejsce ucieczki dla tysięcy rosyjskich Żydów. Herzl podkreślał przy tym, że „plan Uganda” ma charakter tymczasowego rozwiązania, a końcowym celem syjonizmu nadal pozostaje Palestyna. Weizman początkowo popierał Herzla, jednak w trakcie kongresu zmienił zdanie i stał się jednym z jego najgorliwszych przeciwników. „Plan Uganda” tym samym stał się przyczyną wielkiego wewnętrznego kryzysu w ruchu syjonistycznym. Po tych burzliwych dyskusjach Weizman stanął na czele komisji nadzorującej wysłanie delegacji rozpoznawczej do Afryki Wschodniej, celem zbadania możliwości kolonizacji.

    Afryka Wschodnia – umowny region geograficzny w Afryce obejmujący tereny na wschód od Nilu i Wielkiego Rowu Afrykańskiego, w tym wyspy na Oceanie Indyjskim, tradycyjnie zaliczane do Afryki.Proklamacja niepodległości Izraela odbyła się 14 maja 1948 o godzinie 16.00 w Domu Dizengoffa (Sala Niepodległości) w Tel Awiwie. W następstwie podpisania Deklaracji Niepodległości powstało żydowskie państwo Izrael utworzone na podstawie Rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 z dnia 29 listopada 1947. Powstało ono na części terytorium byłego brytyjskiego Mandatu Palestyny.

    W 1904 roku przyjął stanowisko wykładowcy chemii w University of Manchester i przeprowadził się do Manchesteru w Anglii. W 1906 roku w Zoppot (obecnie Sopot) poślubił lekarkę Werę, którą poznał w 1900 r. w syjonistycznym klubie w Genewie. Mieli dwóch synów.

    W latach 1904–1907 po raz pierwszy opisał proces uzyskiwania acetonu ((CH
    3
    )
    2
    C=O
    ) przy wykorzystaniu fermentacji węglowodanów pochodzących np. z kukurydzy przeprowadzanej przez bakterie Clostridium acetobutylicum, a w 1915 r. złożył zgłoszenie patentowe na technologię przemysłowego uzyskiwania acetonu. Ponieważ aceton miał zastosowanie w produkcji militarnej – konkretnie kordytu (rodzaj prochu bezdymnego), który był stosowany przez brytyjską marynarkę – odkrycia Weizmana zostały bardzo szybko dostrzeżone i docenione, zwłaszcza w czasie I wojny światowej. Przy tym ze względu na sytuację wojenną i deficyty pożywienia, konieczne do procesu węglowodany pozyskiwano m.in. dzięki ogólnokrajowym akcjom zbierania nasion kasztanowców (kasztanów).

    Biblioteka Narodowa (BN) – polska biblioteka narodowa w Warszawie, na Ochocie, na Polu Mokotowskim, narodowa instytucja kultury założona w 1928.Deklaracja Balfoura (ang. The Balfour Declaration) była listem wysłanym 2 listopada 1917 przez brytyjskiego ministra spraw zagranicznych Lorda Arthura Jamesa Balfoura do barona Waltera Rothschilda (przywódcy społeczności żydowskiej w Wielkiej Brytanii), w celu przekazania Syjonistycznej Federacji Wielkiej Brytanii i Irlandii.

    Weizman szybko zyskał sławę wybitnego naukowca. Dzięki swojej pozycji miał możliwość dotarcia do brytyjskich polityków i intelektualistów, wśród których promował idee ruchu syjonistycznego. W 1906 roku po raz pierwszy spotkał się z Lordem Arthurem Balfourem, któremu przedstawił założenia i cele syjonizmu. Podczas Siódmego Kongresu Syjonistycznego w 1907 roku wezwał do „syjonizmu syntetycznego”, czyli połączenia syjonizmu politycznego z praktycznym działaniem na rzecz rozwoju osadnictwa żydowskiego w Palestynie. W tym samym roku po raz pierwszy odwiedził Palestynę. W 1910 roku otrzymał obywatelstwo Wielkiej Brytanii. Od 1913 roku lobbował na rzecz założenia Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie, a w 1918 roku uroczyście wmurował kamień węgielny pod budowę tej uczelni.

    Abraham Menachem Mendel Usyszkin (Ussiszkin) (ur. 14 sierpnia 1863 w Dubrownej, zm. 2 października 1941 w Jerozolimie) – białoruski inżynier i nauczyciel pochodzenia żydowskiego, przywódca ruchu syjonistycznego. W latach 1923–1941 kierował Żydowskim Funduszem Narodowym.Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang. United States, US, United States of America, USA) – federacyjne państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu i Oceanem Atlantyckim od wschodu.

    I wojna światowa[ | edytuj kod]

    Chaim Weizmann w 1918 roku
    Chaim Weizmann i emir Fajsal I, 1918 rok
    Ben-Zion Mossinson, Albert Einstein, Chaim Weizman i Menachem Ussiszkin, 1921 rok
    Wera i Chaim Weizmanowie, sir Herbert Samuel, hrabia David Lloyd George, Ethel Snowden i Philip Snowden (ok. 1937)
    Chaim Weizman przed Anglo-Amerykańską Komisją Śledczą w 1946 roku

    Wybuch w 1914 roku I wojny światowej przyniósł z sobą wzrost zapotrzebowania na kordyt (proch bezdymny stosowany przez Royal Navy). Ze względu na działania wojenne import acetonu do Wielkiej Brytanii (uzyskiwanego do tej pory poprzez suchą destylację octanu wapnia) był bardzo utrudniony i dlatego kraj ten wykupił w 1916 roku patent Weizmana i rozpoczął produkcję na skalę przemysłową. W latach 1916–1919 Weizman był dyrektorem laboratoriów admiralicji brytyjskiej. Produkcja kukurydzy, z której przygotowywano pożywkę dla bakterii c. acetobutylicum została natomiast przeniesiona do Kanady (1916) i Stanów Zjednoczonych (1917). Brytyjski premier David Lloyd George oraz minister ds. amunicji Winston Churchill osobiście poznali Weizmana. Umożliwiło mu to zintensyfikowanie działań i wpływów na brytyjski rząd. Przyczynił się w ten sposób do ogłoszenia 2 listopada 1917 roku słynnej deklaracji Balfoura stwierdzającej, że „rząd Jego Królewskiej Mości przychylnie zapatruje się na ustanowienie w Palestynie domu dla narodu żydowskiego”. Po tym wydarzeniu Weizman zrezygnował z pracy naukowej i poświęcił się politycznej działalności syjonistycznej. W 1917 roku został prezesem Syjonistycznej Federacji Wielkiej Brytanii i Irlandii (ang. Zionist Federation of Great Britain and Ireland).

    Pińsk (biał. Пінск, Pinsk, ros. Пинск, Pinsk) – miasto i port na Białorusi, na Polesiu, nad rzeka Piną, u jej ujścia do Prypeci, w odległości 29 km od kanału Dniepr-Bug. Miasto położone jest administracyjnie w obwodzie brzeskim, do 1939 w województwie poleskim (1921 stolica), węzeł drogowy; stolica diecezji pińskiej (1925), seminarium duchowne (1925, 2001); 130 600 mieszkańców (2010).Manchester – miasto (city) w Wielkiej Brytanii, w Anglii, w hrabstwie metropolitalnym Greater Manchester. W sensie formalnym stanowi samodzielny dystrykt metropolitalny.

    W wyniku walk toczonych w latach 1917–1918 na Bliskim Wschodzie, Brytyjczycy pokonali wojska tureckie i zajęli całość terytorium Palestyny, Syrii i Libanu. Do końca wojny obszar ten pozostawał pod brytyjską administracją wojskową. W obliczu tych wielkich zmian, Weizman spotkał się 4 czerwca 1918 roku w Akabie z emirem Fajsalem I. Celem spotkania było nawiązanie współpracy na rzecz wsparcia żydowskiego osadnictwa w Palestynie, w zamian za poparcie koncepcji utworzenia zjednoczonego państwa arabskiego. Weizman zapewnił przy tym Fajsala, że „Żydzi nie zaproponują utworzenia własnego rządu, ale chcą pracować pod brytyjską ochroną na rzecz kolonizacji i rozwoju Palestyny, bez naruszania wszelkich uzasadnionych interesów”. Pragnienia niepodległościowe palestyńskich Arabów miały być ignorowane, a nawet obaj politycy wydawali się traktować ich z pewną pogardą. Weizman nazwał ich „zdradliwymi”, „aroganckimi”, „niewykształconymi” i „chciwymi”, oraz poskarżył się, że Brytyjczycy „nie wzięli pod uwagę faktu, że istnieje zasadnicza jakościowa różnica pomiędzy Żydem i Arabem”. Po spotkaniu, Weizmann powiedział, że emir Fajsal był „pogardliwy wobec palestyńskich Arabów, których nawet nie uznawał za Arabów”. Następnie, 3 stycznia 1919 roku doszło w Londynie do podpisania Umowy Fajsal-Weizman. Porozumienie przetrwało jednak zaledwie kilka miesięcy ponieważ decyzje konferencji pokojowej w Paryżu odmówiły Arabom niepodległości. Emir Fajsal czuł się oszukany, gdyż Wielka Brytania i Francja prowadziły politykę bliskowschodnią w myśl umowy Sykes-Picot. Terytorium Bliskiego Wschodu miało zostać podzielone na dwa mandaty: francuski Mandat Syrii i Libanu i brytyjski Mandat Palestyny. Fajsal wkrótce zaczął wyrażać wątpliwości do dalszych perspektyw współpracy z ruchem syjonistycznym i 8 marca 1920 został koronowany na króla Wielkiej Syrii, którym ogłosił go syryjski Kongres Narodowy. Jedynie Weizman uważał umowę za obowiązującą. W 1947 roku powiedział:

    Liban (arab. لبنان Lubnān; الجمهوريّة اللبنانيّة al-Jumhūrīya al-Lubnānīya, Republika Libańska) – państwo w zachodniej Azji, na obszarze Bliskiego Wschodu, nad Morzem Śródziemnym graniczące z Syrią i Izraelem.Konflikt izraelsko-arabski (arab. الصراع العربي الإسرائيلي, hebr. הסכסוך הישראלי ערבי) – obejmuje okres ponad pół wieku politycznych napięć i jawnych niechęci pomiędzy Arabami a Żydami na Bliskim Wschodzie. Swoimi przyczynami wybiega on na dużo wcześniej przed powstaniem państwa Izrael (14 maja 1948) do czasu utworzenia ruchu syjonistycznego, którego celem działania było stworzenie państwa żydowskiego w tak zwanej Ziemi Izraela.

    „Umowa zawierała również postscriptum. Ten dopisek dotyczy zastrzeżenia króla Fajsala, że będzie przestrzegał wszystkich obietnic tego dokumentu, gdy zostaną spełnione jego żądania, a mianowicie, niepodległość państw arabskich. Uważam, że oczekiwania króla Fajsala zostały obecnie spełnione. Państwa arabskie są niezależne, a więc warunek, od którego zależało spełnienie tej umowy, został spełniony. Dlatego ta umowa, pod każdym względem, powinna być obecnie ważnym dokumentem.”

    II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.Mandat międzynarodowy – w prawie międzynarodowym termin mandat oznacza stan, w którym państwo ma obowiązek wykonywania wszystkich poleceń organizacji międzynarodowej. Organizacja ta ma mandat i może w dowolny sposób kierować polityką tego państwa. Po I wojnie światowej kolonie niemieckie i niektóre części Imperium Osmańskiego zostały objęte mandatami Ligi Narodów. Miało to zapobiec rozszerzaniu na tych terytoriach kolonializmu. Liga Narodów, nie mając jednak żadnej władzy wykonawczej, powierzała mandaty swoim członkom (głównie Francji i Wielkiej Brytanii), co różniło się od poprzedniej, przedwojennej sytuacji jedynie zmianą nazwy stosunku zależności. Porównaj: protektorat.

    Działalność syjonistyczna[ | edytuj kod]

    Weizman był niekwestionowanym liderem ruchu syjonistycznego. W 1919 roku wraz z Nahumem Sokołowem i Menachemem Ussiszkinem reprezentował ruch syjonistyczny na Konferencji pokojowej w Paryżu, podczas której ukształtował się powojenny świat. W kwietniu 1920 roku pracował za kulisami konferencji w San Remo, na której ustalano międzynarodowe uzgodnienia dotyczące Imperium Osmańskiego. W 1921 roku podczas Dwunastego Kongresu Syjonistycznego Weizman został wybrany prezydentem Światowej Organizacji Syjonistycznej. W tym charakterze do 1931 roku reprezentował światowy ruch syjonistyczny i społeczność żydowską przed rządem brytyjskim i innymi zachodnimi mocarstwami. W 1929 roku utworzono Agencję Żydowską, która była organem wykonawczym Światowej Organizacji Syjonistycznej. Po publikacji w 1930 roku białej księgi Passfielda, Weizman spędził wiele czasu, dążąc do zmienienia linii brytyjskiej polityki, która ograniczała wielkość żydowskiej imigracji napływającej do Palestyny. Syjoniści uznali, że publikacja tego dokumentu oznacza wycofanie się brytyjskiego rządu z obietnic złożonych w 1917 roku w deklaracji Balfoura. W odpowiedzi, liczne organizacje żydowskie rozpoczęły na całym świecie kampanię wymierzoną przeciwko tej Białej Księdze. Zmusiło to brytyjskiego premiera Ramsay MacDonalda do napisania 13 lutego 1931 roku listu z wyjaśnieniami do Weizmana.

    Lobbing (z jęz. frankońskiego laubja i łac. lobium, lobia - krużganek, pasaż). Słowo lobby oznacza w jęz. ang. salę recepcyjną w hotelu lub parlamencie, stąd lobbying to dosłownie: "działalność wykonywana w lobby". Z czasem określenie to przylgnęło do praktyki kontaktowania się z decydentami politycznymi, szczególnie w lobby angielskiej Izby Gmin lub amerykańskiego Kongresu. Powszechnie lobbingiem nazywa się wywieranie wpływu przez zawodowych rzeczników interesów (lobbistów, lobbystów) na władze publiczne. Określeniem analogicznym do "lobbingu" i popularnym w Polsce w I poł. XX w. było "antyszambrowanie" (od antichambre: przedpokój). Każda dziedzina nauki inaczej postrzega zjawisko lobbingu, stąd wiele często odmiennych definicji.Syria (arab. سوريا / سورية, transk. Sūriyya), nazwa oficjalna: Syryjska Republika Arabska (arab. الجمهورية العربية السورية, transk. Al-Dżumhurijja al-Arabijja as-Surijja) – arabskie państwo na Bliskim Wschodzie, graniczące z Turcją (822 km), Irakiem (605 km), Jordanią (375 km), Libanem (375 km) i Izraelem (76 km).

    W 1931 roku kolejny Kongres Syjonistyczny odrzucił jego kandydaturę na prezydenta Światowej Organizacji Syjonistycznej. Było to wynikiem wzrostu anty-brytyjskich nastrojów, podczas gdy Weizman był związany ze światem brytyjskiej polityki. Kolejne lata wykorzystał na starania o utworzenie Instytutu Nauki w Rechowot w Mandacie Palestyny. Dzięki wsparciu finansowemu barona Israela Sieffa instytut został otworzony w 1934 roku. W 1949 roku jego nazwę zmieniono na Instytut Naukowy Weizmana.

    Bliski Wschód (arab. الشرق الأوسط; hebr. המזרח התיכון; per. خاورمیانه, Xâvar-e Miyâne; przestarzałe Lewant) – region geograficzny leżący na styku Azji, Europy i Afryki.Cesarstwo Niemieckie, (niem.) Deutsches Kaiserreich lub Rzesza Niemiecka (niem.) Deutsches Reich – oficjalne określenie niemieckiego państwa narodowego założonego w 1871 roku przez polityka Ottona von Bismarcka. Po upadku określane także jako Druga Rzesza (Zweites Reich).

    W 1935 roku Weizman został ponownie wybrany na prezydenta Światowej Organizacji Syjonistycznej. Wraz z wybuchem w 1936 roku arabskiego powstania w Palestynie służył jako delegat w negocjacjach prowadzonych z różnymi stronami konfliktu izraelsko-arabskiego. Zażądał od Komisji Peela znalezienia schronienia dla milionów prześladowanych na całym świecie Żydów. Jako jeden z pierwszych zaproponował podzielenie Mandatu Palestyny na państwo arabskie i żydowskie. Podczas II wojny światowej Weizman był honorowym doradcą brytyjskiego Ministerstwa Zaopatrzenia i prowadził badania nad metodami produkcji kauczuku syntetycznego i benzyny syntetycznej. Równocześnie wspierał utworzenie Brygady Żydowskiej. 11 kwietnia 1942 roku stracił syna Michaela. Był on pilotem Royal Air Force i został zestrzelony nad Zatoką Biskajską. Po zakończeniu wojny cały region Bliskiego Wschodu przechodził bardzo duże zmiany. Weizman starał się za wszelką cenę uniknąć konfrontacji z brytyjskim rządem, wzywając do kontynuowania negocjacji w celu anulowania dekretów białych ksiąg. Jego umiarkowana polityka stała w sprzeczności z coraz bardziej radykalnym ruchem walki rozwijającym się w Mandacie Palestyny. Na tym tle doszło do głębokiego kryzysu między Weizmanem a przewodniczącym Agencji Żydowskiej, Dawidem Ben Gurionem. Stopniowo wpływ jego przywództwa malał, aż w 1946 roku Weizman zrezygnował z zajmowanego stanowiska. Pomimo to, w dalszym ciągu wykorzystywał swoje międzynarodowe znajomości i powiązania do lobbowania na rzecz utworzenia państwa żydowskiego. W marcu 1948 roku spotkał się z amerykańskim prezydentem Harrym Trumanem i zabiegał o poparcie Stanów Zjednoczonych dla utworzenia państwa żydowskiego. Weizman wniósł istotny wkład w tworzenie planu podziału Mandatu Palestyny i osiągnięcie uznania przez Stany Zjednoczone niepodległego państwa Izrael.

    Jerozolima (hebr. ירושלים, trl. Yerushalayim, trb. Jeruszalajim; arab. القدس, trl. Al-Quds, trb. Al-Kuds oraz اورشليم trl. Ūrushalīm, trb. Uruszalim, łac. Hierosolyma, Aelia Capitolina – zobacz też: nazwy Jerozolimy) – największe miasto Izraela, stolica administracyjna Dystryktu Jerozolimy i stolica państwa Izraela (według izraelskiego prawa). Znajduje się tutaj oficjalna siedziba prezydenta, większość urzędów państwowych, sąd najwyższy, parlament i inne.Obywatelstwo – więź prawna łącząca jednostkę (osobę fizyczną) z państwem, na mocy której jednostka ma określone prawa i obowiązki wobec państwa, a państwo – analogicznie – ma obowiązki i prawa wobec jednostki. Określenie spraw związanych z obywatelstwem, a w szczególności sposobów jego nabycia i ewentualnie także utraty, należy do samego państwa – jest to jego kompetencja wyłączna. Istnieją także regulacje prawa międzynarodowego dotyczące spraw związanych z obywatelstwem, a w szczególności unikania sytuacji bezpaństwowości i wielokrotnego obywatelstwa.

    Prezydent Izraela[ | edytuj kod]

    Zaprzysiężenie Chaima Weizmana na prezydenta, 1949

    14 maja 1948 roku mimo ostrego sprzeciwu państw arabskich ogłoszono powstanie niepodległego państwa Izrael, a Tymczasowa Rada Państwa (hebr. Moezet HaMedinah HaZemanit) wybrała Chaima Weizmana na swojego przewodniczącego. Po ustabilizowaniu się sytuacji I wojny izraelsko-arabskiej, w styczniu 1949 roku przeprowadzono pierwsze wybory parlamentarne do zgromadzenia ustawodawczego (Knesetu), a miesiąc później – 15 lutego – na specjalnym posiedzeniu parlamentu wybrano Weizmana na pierwszego prezydenta Izraela. W tej roli udał się w kwietniu 1949 roku z wizytą do Stanów Zjednoczonych, gdzie uzyskał dla Izraela pomoc finansową w wysokości 23 mln dolarów.

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Uganda – państwo we wschodniej Afryce nad Jeziorem Wiktorii, o pow. 236 tys. km². Graniczy z Sudanem Południowym, Demokratyczną Republiką Konga, Rwandą, Tanzanią i Kenią. Ludność zajmuje się głównie rolnictwem i hodowlą, kraj słabo rozwinięty.

    Ponieważ urząd prezydencki był pierwotnie związany z Knesetem, po wyborze Drugiego Knesetu został 19 listopada 1951 roku wybrany na drugą kadencję. Dzięki tantiemom z licznych wynalazków Weizman był bardzo zamożnym człowiekiem. Zamieszkał w luksusowych warunkach w Rechowot, a jego dom stał się oficjalną siedzibą prezydenta państwa. Odmawiał pobierania wynagrodzenia za sprawowane funkcje w organizacjach syjonistycznych, i w 1949 roku odmówił także pobierania wynagrodzenia za sprawowanie prezydentury państwa. Komisja Finansów odrzuciła początkowo to życzenie, ostatecznie zgodzono się na wynagrodzenie symboliczne. Kolejne lata jego służby wiązały się z szybko pogarszającym się stanem jego zdrowia. Z tego powodu nie mógł uczestniczyć we wszystkich uroczystościach państwowych i wydarzeniach politycznych. Pomimo choroby zachowywał pełną jasność umysłu oraz swój słynny dowcip i humor. W ostatnich latach życia stopniowo tracił wzrok. Zmarł 9 listopada 1952 roku i został pochowany obok żony w ogrodzie swojego domu w Rechowot.

    Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.Konferencja w San Remo – międzynarodowa konferencja zorganizowana przez aliantów po I wojnie światowej w dniach 19-26 kwietnia 1920 w mieście San Remo we Włoszech.

    Jego bratanek Ezer Weizman był siódmym prezydentem Izraela.

    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Warto wiedzieć że... beta

    Królestwo Wielkiej Syrii – historyczne państwo na Bliskim Wschodzie, pierwsze nowoczesne państwo arabskie. Jego powstanie zostało proklamowane 8 marca 1920. Utworzenie Wielkiej Syrii nie zostało uznane przez mocarstwa, zaś kres jego istnieniu położyło wkroczenie wojsk francuskich do Damaszku 24 lipca 1920 i ustanowienie mandatu francuskiego zgodnie z postanowieniami konferencji w San Remo opartych z kolei na wcześniejszych ustaleniach umowy Sykes-Picot.
    Dictionary of National Biography (DNB) – słownik biograficzny stanowiący standardowy punkt odniesienia w dziedzinie biografii znanych postaci brytyjskiej historii, publikowany od 1885. W 1996 Uniwersytet Londyński opublikował wolumin korekcji zebranych na podstawie Biuletynu Instytutu Badań Historycznych. Zaktualizowany Oxford Dictionary of National Biography (ODNB) został opublikowany 23 września 2004 jako 60-tomowe wydawnictwo i publikacja on-line.
    Uniwersytet Hebrajski w Jerozolimie (hebr. האוניברסיטה העברית בירושלים, ha-Uniwersita ha-Iwrit B’iruszalajim; arab. الجامعة العبرية في القدس, al-Dżamiʻah al-ʻIbrijjah fil-Kuds; ang. The Hebrew University of Jerusalem; akronim Hebrew U, HUJI) – izraelska uczelnia publiczna założona w 1925 roku na górze Skopus w Jerozolimie. Był to pierwszy na świecie uniwersytet, na którym językiem wykładowym był hebrajski. Powstał jako jeden z elementów ekspansji ruchu syjonistycznego, dążącego do odtworzenia państwa żydowskiego w jego historycznych, biblijnych granicach w Ziemi Izraela.
    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców.
    Ezer Weizman (ur. 15 czerwca 1924, zm. 24 kwietnia 2005) – polityk izraelski, wojskowy, siódmy prezydent państwa Izrael w latach 1993-2000.
    Proch bezdymny – rodzaj prochu, który podczas spalania wytwarza wyłącznie lub głównie produkty gazowe (np. N2, H2, H2O, CO i CO2). Został wynaleziony pod koniec XIX wieku. Używany jako ładunek miotający do broni strzeleckiej i broni artyleryjskiej. Ma znacznie większą siłę wybuchu od prochu czarnego (dymnego) i w znacznej mierze go wyparł.
    Pierwsza wojna izraelsko-arabska 1948–1949 – nazywana przez Izraelczyków wojną o niepodległość (hebr. מלחמת העצמאות, Milkhemet Ha’atzma’ut) bądź wojną wyzwoleńczą (hebr. מלחמת השחרור, Milkhemet Hashikhrur), przez Arabów natomiast katastrofą (arab. النكبة, an-Nakba). Pierwszy konflikt zbrojny nowożytnego Izraela z jego arabskimi sąsiadami, który zapoczątkował serię wojen izraelsko-arabskich.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.103 sek.