• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Cesarzewicz - Rosja

    Przeczytaj także...
    Piotr I Aleksiejewicz Wielki, ros. Пётр I Алексеевич (ur. 30 maja/9 czerwca 1672 w Moskwie, zm. 28 stycznia/8 lutego 1725 w Sankt Petersburgu). Syn Aleksego (1645-1676), z dynastii Romanowów.Język rosyjski (ros. русский язык, russkij jazyk; dawniej też: język wielkoruski) – język należący do grupy języków wschodniosłowiańskich, posługuje się nim jako pierwszym językiem około 145 mln ludzi, ogółem (według różnych źródeł) 250-300 mln. Jest językiem urzędowym w Rosji, Kirgistanie i na Białorusi, natomiast w Kazachstanie jest językiem oficjalnym oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.
    Mikołaj II Aleksandrowicz Romanow, ros. Николай II, Николай Александрович Романов (ur. 6 maja/18 maja 1868 w Sankt Petersburgu, zm. w nocy z 16 na 17 lipca 1918 w Jekaterynburgu) – ostatni cesarz Rosji, panujący w latach 1894-1917. Koronowany w Moskwie 14 maja/26 maja 1896; syn Aleksandra III z dynastii Romanowów i jego żony carycy Marii Fiodorowny. Święty prawosławny.

    Cesarzewicz (ros. Цесаревич) – termin określający następcę tronu Rosji, a także część jego oficjalnej tytulatury (dokładnie: Jego Imperatorska Wysokość Następca Cesarzewicz i Wielki Książę) od 1797 roku. Jego żeńskim odpowiednikiem jest cesarzówna.

    Po przyjęciu przez Piotra Wielkiego tytułu cesarskiego zamieniono tytuł carewicza na cesarzewicza jednak bez zmiany stojącej za nim treści. Do porządku prawnego tytuł ten wprowadzony został Prawem o następstwie tronu przez Pawła I w 1797 roku.

    Konstanty Pawłowicz Romanow, właśc. Konstantin Pawłowicz Holstein-Gottorp-Romanow (ros. Константин Павлович Романов; ur. 27 kwietnia/8 maja 1779 w Carskim Siole (obecnie Puszkin), zm. 15 czerwca/27 czerwca 1831 k. Witebska) – wielki książę rosyjski z dynastii Romanowów, następca tronu rosyjskiego w latach 1801–1823, naczelny wódz armii Królestwa Polskiego pełniący obowiązki gubernatora wojskowego Królestwa Polskiego, generał–inspektor kawalerii rosyjskiej, naczelny dowódca korpusu litewskiego, sprawujący nadzór nad pięcioma guberniami zachodnimi od 1819 roku, deputowany na Sejm Królestwa Polskiego w 1818 z cyrkułu VIII Warszawy.Następca tronu – tytuł przysługujący zazwyczaj najstarszemu dziecku monarchy lub innemu najbliższemu krewnemu (może to być osoba wyznaczona przez monarchę). Zastąpi aktualnego władcę na tronie po jego śmierci.

    Najważniejszą różnicą w stosunku do powszechnie rozumianego znaczenia tego słowa (i do wspomnianego pierwszego znaczenia) jest fakt, że cesarzewiczem Rosji od 1797 roku miał być wyłącznie następca tronu, a nie dowolny syn cesarza. Już dwa lata później prawo to zostało złamane, kiedy w drodze wyjątku tytuł ten przyznano Konstantemu Pawłowiczowi.

    Aleksander I Pawłowicz (Александр I Павлович), (ur. 12 grudnia/23 grudnia 1777 w Petersburgu, zm. 19 listopada/1 grudnia 1825 w Taganrogu) – cesarz Rosji od 1801, wielki książę Finlandii od 1809, król Polski od 1815 (Królestwo Polskie), syn Pawła I z dynastii Romanowów, starszy brat księcia Konstantego oraz Mikołaja, swojego następcy na tronie Rosji.Aleksander II Nikołajewicz, ros. Александр II Николаевич (ur. 29 kwietnia 1818 w Moskwie, zm. 13 marca 1881 w Petersburgu) – cesarz Wszechrusi, król Polski i wielki książę Finlandii oraz wielki książę Litwy w latach 1855-1881, syn Mikołaja I (1825-1855) z dynastii Romanowów i Charlotty Hohenzollern (1798-1860), księżniczki pruskiej, która po przejściu na prawosławie przyjęła imię Aleksandra Fiodorowna.

    Cesarzewicze[ | edytuj kod]

    W historii Rosji tytuł cesarzewicza prawnie nosiło 9 potomków rodu Holstein-Gottorp, wszyscy zgodnie z Prawem o następstwie tronu:

  • Aleksander Pawłowicz w latach 1797–1801, wstąpił na tron,
  • Konstanty Pawłowicz Romanow w latach 1799–1831 (wprawdzie w 1823 roku złożył rezygnację z praw, ale zignorowaną przez rodzinę panującą), w 1825 roku odmówił przyjęcia tronu
  • Aleksander Mikołajewicz w latach 1825–1855, wstąpił na tron,
  • Mikołaj Aleksandrowicz w latach 1855–1865, zmarł nie objąwszy tronu,
  • Aleksander Aleksandrowicz w latach 1865–1881, wstąpił na tron,
  • Mikołaj Aleksandrowicz w latach 1881–1894, wstąpił na tron,
  • Jerzy Aleksandrowicz w latach 1894–1899, zmarł nie objąwszy tronu,
  • Michał Aleksandrowicz w latach 1899–1904, utracił prawa wskutek narodzin Aleksego Mikołajewicza,
  • Aleksy Mikołajewicz w latach 1904–1917, w jego imieniu abdykował jego ojciec – cesarz Mikołaj II.
  • Dom Romanowów na emigracji[ | edytuj kod]

    Na emigracji po tytuł cesarzewicza sięgnęło trzy osoby:

    Włodzimierz Kiriłłowicz Romanow (ur. 17 sierpnia 1917 w Porvoo; zm. 8 kwietnia 1992 w Miami, Floryda), wielki książę Rosji, głowa rosyjskiej rodziny carskiej i tytularny imperator Wszechrosji od 1938 roku do swojej śmierci.Paweł I Piotrowicz, ros. Павел I Петрович (ur. 1 października 1754 w Sankt Petersburgu, zm. 23 marca 1801 tamże) – cesarz Rosji w latach 1796–1801, wielki mistrz Zakonu Maltańskiego 1799-1801, wolnomularz
  • Włodzimierz Kiryłowicz w latach 1924–1938. Przybrał tytuł cesarzewicza w 1924 roku po tym jak jego ojciec Cyryl Władymirowicz ogłosił się wówczas cesarzem. Większość członków domu Romanowów uznało jego krok. Po śmierci ojca w 1938 roku zrezygnował z tytułu cesarzewicza przybierając tytuł Głowy Cesarskiego Domu Romanowów. Oczywiście nie wstąpił na tron z powodu sytuacji politycznej, ale również nie ogłosił się cesarzem do końca życia.
  • Maria Władimirowna w latach 1969–1992. Ogłoszona została cesarzówną przez ojca, część rodziny i kół monarchistów odmawia uznania tego kroku.
  • Jerzy Michajłowicz od 1998 roku. Ogłoszony został cesarzewiczem przez matkę, przez co część rodziny i kół monarchistów neguje jego prawa.
  • Jerzy Michajłowicz Romanow-Holstein-Gottorp-Hohenzollern (ros. Георгий Михайлович Романов; ur. 13 marca 1981 w Madrycie) - książę krwi imperatorskiej, w 1998 roku ogłoszony wielkim księciem i cesarzewiczem - następcą tronu Rosji. Książę pruski.Jerzy Aleksandrowicz Romanow, ros. Георгий Александрович; (ur. 9 maja 1871 w Carskim Siele, zm. 9 sierpnia 1899 w Abbas-Tuman), wielki książę Rosji, od 1894 do śmierci cesarzewicz – następca tronu rosyjskiego.




    Warto wiedzieć że... beta

    Carewicz (ros. царевич) – tytuł określający syna cara (Rosji, Bułgarii, Serbii). Tytuł określający córkę cara to carewna (ros. царевна).
    Mikołaj Aleksandrowicz Romanow (20 września 1843, Carskie Sioło – 24 kwietnia 1865, Nicea) – wielki książę Rosji, od 2 marca 1855 do śmierci cesarzewicz i następca tronu rosyjskiego.
    Aleksy Mikołajewicz Romanow (ur. 30 lipca/12 sierpnia 1904 w Peterhofie, zm. 17 lipca 1918 w Jekaterynburgu) – najmłodszy z pięciorga dzieci ostatniego imperatora Wszechrusi Mikołaja II i imperatorowej Aleksandry Fiodorowny. Ostatni cesarzewicz – następca tronu Rosji. Święty prawosławny.
    Maria Władimirowna Romanowa (ros. Её Императорское Высочество Государыня Великая Княгиня Мари́я Влади́мировна, ur. 23 grudnia 1953, w Madrycie) - wielka księżna, pretendentka do tronu rosyjskiego, tytularna imperatorowa (cesarzowa) Wszechrosji (де-юpe Импepатpицa и Caмoдеpжцa Bcеpoccийcкaя).
    Aleksander III Aleksandrowicz, ros. Александр III Александрович (ur. 26 lutego/10 marca 1845 w Petersburgu, zm. 20 października/1 listopada 1894 w Liwadii) – cesarz Rosji i król Polski w latach 1881-1894, syn Aleksandra II (1855-1881), z dynastii Romanowów (linia Holstein-Gottorp-Romanow) i jego pierwszej żony, carycy Marii Heskiej, znanej jako Maria Aleksandrowna.
    Michał Aleksandrowicz Romanow, ros. Михаил Александрович (ur. 22 listopada/4 grudnia 1878, zm. 13 czerwca 1918) – wielki książę Rosji, czwarty syn cesarza Aleksandra III i Marii Fiodorowny (Dagmary Duńskiej – córki Chrystiana IX), w latach 1899-1904 cesarzewicz – następca tronu rosyjskiego.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.804 sek.