• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Cernunnos



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Półwysep Jutlandzki (Jutlandia, duń. Jyske Halvø, Jylland, niem. Jütland) – półwysep położony w północnej Europie, oblany morzami Bałtyckim i Północnym.Luksemburg, Wielkie Księstwo Luksemburga (luks. Lëtzebuerg, Grousherzogdem Lëtzebuerg; niem. Luxemburg, Großherzogtum Luxemburg; fr. Luxembourg, Grand-Duché de Luxembourg) – państwo położone w Europie Zachodniej. Graniczy z Francją od południa, Niemcami od wschodu i z Belgią od zachodu i północy. Państwo członkowskie Unii Europejskiej oraz NATO.

    Cernunnos - imię nadane w badaniach nad kulturą Celtów rogatemu bogu w celtyckim politeizmie.

    Imię to zostało potwierdzone tylko raz, na pochodzącej z I w. Kolumnie Przewoźników, ale obrazy postaci z rogami lub porożem, często siedzącej ze skrzyżowanymi nogami i powiązanej ze zwierzętami, oraz trzymającego lub noszącego torque, znane są z innych źródeł.

    Nie ma informacji o tym bogu w źródłach pisanych, a szczegóły dotyczące jego imienia, kultu czy znaczenia w religii Celtów nie są znane. Spekuluje się, że jest on bogiem natury lub płodności.

    Torques - okrągły otwarty naszyjnik o zdobionych zakończeniach. Głównie wykonywany z brązu lub złota, rzadziej ze srebra. Torques noszone były już w epoce żelaza (1000 p.n.e.-300 n.e.) m.in. przez Celtów, Scytów czy Persów.Merkury – najmniejsza i najbliższa Słońcu planeta Układu Słonecznego. Jako planeta wewnętrzna znajduje się dla ziemskiego obserwatora zawsze bardzo blisko Słońca, dlatego jest trudna do obserwacji. Mimo to należy do planet widocznych gołym okiem i była znana już w starożytności. Merkurego dojrzeć można jedynie tuż przed wschodem lub tuż po zachodzie Słońca.

    Spis treści

  • 1 Imię
  • 2 Dowody epigraficzne
  • 3 Ikonografia
  • 4 Możliwe odbicie w wyspiarskiej odmianie języka celtyckiego
  • 5 Możliwe powiązania ze świętym Kiaranem
  • 6 Neopogaństwo
  • 7 Bibliografia
  • Imię[]

    Imię [C]ernunnos pojawia się na Kolumnie Przewoźników, galijsko-rzymskim pomniku z pierwszego stulecia w celu oznaczenia boga przedstawionego z porożem jelenia we wczesnej fazie corocznego wzrostu. Z obu poroży zwisają torquesy.

    Imię Cernunnos zostało porównane do boskiego przydomka Carnonos pochodzącego z celtyckiej inskrypcji napisanej po grecku w Montagnac (Herault) (jako καρνονου, karnonou w celowniku). Galijsko-łaciński przymiotnik carnuātus, „rogaty”, też został znaleziony.

    Politeizm (z stgr. πολύς polys - "liczny" + θεός theos - "bóg"; wielobóstwo) – wiara w istnienie wielu bogów (np. przedchrześcijańska religia Słowian, religia starożytnej Grecji, starożytnego Egiptu, wierzenia Azteków, shintō, neopogaństwo). Według islamu, politeizm (szirk) jest ciężkim grzechem; w podobnym tonie wypowiada się również Biblia.Lutecja łac. Lutetia Parisorum – w starożytnej Galii osada na wyspie (obecna Île de la Cité) na środkowej Sekwanie, stanowiąca główny ośrodek celtyckiego plemienia Paryzjów. Po opanowaniu Galii przez Rzymian (52 p.n.e.) rozbudowana jako miasto, obecnie Paryż. W Królestwie Franków siedziba królów dynastii Merowingów. Z okresu rzymskiego na lewym brzegu Sekwany pozostałości amfiteatru i term. (I-IIIw.)

    Proto-celtycka forma imienia została zrekonstruowana albo jako Cerno-on-os lub Carno-on-os. Zgrubienie –on- jest charakterystyczne dla imion bóstw, jak w przypadkach Maponosa, Epony, Matron czy Sirony. Maier twierdzi, że pochodzenie Cernunnosa jest nieznane, jako że celtyckie słowo określające róg zawiera literę „a” (Carnonos).

    Sirona - bogini celtycka płodności, siły i zdrowia. Jej imię oznacza gwiazdę. Pozostałości jej kultu znajdowane są najczęściej w pobliżu źródeł leczniczych. Przedstawiana z owocami, kłosami zboża lub jako królową niebios z berłem. Sirona była także towarzyszką Silvanusa Faeruńskiego, boga dzikiej natury i druidów.Salamanka (hiszp. Salamanca) – miasto w zachodniej Hiszpanii, nad rzeką Tormes, liczy około 160 331 mieszkańców (2005). Stolica prowincji Salamanca w regionie Kastylia i León. Ośrodek handlowy, przemysłowy oraz naukowy i turystyczny.

    Galijskie słowo karnon („róg”) jest wyrazem pokrewnym łacińskiego cornu, germańskiego humaz, oraz angielskiego horn, a także z praindoeuropejskiego *k̑r̥no-. Rdzeń karn- („róg”) pojawia się zarówno w galijskiej, jak i galackiej gałęzi celtów kontynentalnych. Hezychiusz z Aleksandrii wyjaśnił galacki wyraz karnon (κάρνον) jako „galijską trąbkę”, to znaczy celtycki róg wojenny wymieniony jako carnyx ((κάρνυξ) przez Eustacjusza z Tessaloniki, który wspomniał o czarze głosowej w kształcie zwierzęcia. Rdzeń słowa występuje także w nazwach celtyckich ludów, wśród nich najbardziej znaczący Karnutowie, co znaczy mniej więcej „Rogaci”, oraz w kilku imionach osobistych wymienionych w inskrypcjach.

    Reims – miasto i gmina w północno-wschodniej części Francji w regionie administracyjnym Szampania-Ardeny, w departamencie Marna. Położone w odległości ok. 160 km od Paryża nad rzeką Vesle.Poroże (wieniec, tyki) – twardy, kostny twór wyrastający z kości czołowej możdżeni na głowie samców jeleniowatych. Wyjątkiem jest renifer, u którego poroże wyrasta również u samic oraz piżmowiec i jelonek błotny, u których poroże nie występuje. Poroże zrzucane i nakładane jest corocznie. Stanowi ono oręż niezbędny bykowi do obrony i w walce o samice podczas godów. Jest trofeum myśliwskim i cenionym surowcem w zdobnictwie i meblarstwie.


    Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Val Camonica (także Valcamonica) – jedna z największych dolin środkowych Alp, we wschodniej części Lombardii, około 90 km długości. Zaczyna się od przełęczy Tonale, na 1883 m n.p.m. a kończy na Corna Trentapassi w comune z Pisogne, w pobliżu jeziora Iseo. Ma powierzchnię około 1335 km² i 118 323 mieszkańców.
    Matrony (łac. Matronae, Matres) – synkretyczne rzymsko-galo-germańskie bóstwa żeńskie, których kult rozwijał się pomiędzy I a V wiekiem n.e. w północno-zachodnich obszarach Imperium Romanum.
    Remik (remi, remibrydż, żolik) – gra karciana, w której może uczestniczyć praktycznie dowolna liczba uczestników. Stosownie do tej liczby należy (według uznania) rozgrywać grę odpowiednią liczbą talii. Dla 3-4 graczy zwykle gra się dwiema pełnymi taliami (talie po 52 karty) z uzgodnioną ilością dżokerów - 2, 4 lub 6.
    Grzechotnik rogaty (Crotalus cerastes) – północnoamerykański gatunek jadowitego węża z podrodziny grzechotników w rodzinie żmijowatych.
    Petroglify – wyryte w skale rysunki, na ogół prehistoryczne dzieła ludzi z ery neolitycznej. Są one ważną formą przedliterackich symboli, używanych od około 10. tysiąclecia p.n.e. do czasów współczesnych, mających różnorodne formy zależnie od czasu i miejsca powstania. Słowo petroglif pochodzi z greki, w której πέτρος petros oznacza skała, a γλύφειν glyphein to wyryć (ich złożenie zostało zaadaptowane pierwotnie w języku francuskim, jako pétroglyphe).
    Esus – bóstwo galijskie. Ze względu na podobieństwo etymologiczne (ie. esu - dobry, geniusz, pan ?), łączy się Esusa z Ahura Mazdą i z germańskim rodem bogów - Azami. Był przedstawiany jako postawny mężczyzna ścinający drzewo - takie przedstawienie znaleziono na ołtarzu z czasów rzymskich odkrytym podczas wykopalisk pod katedrą Notre Dame w Paryżu. Takie przedstawienie może być związane ze tym że Esusowi składano ofiarę poprzez wieszanie ofiar na drzewach. Najprawdopodobniej jeden z najważniejszych bogów, łączony w trójcę z Taranisem i Teutatesem.
    Inskrypcja (łac. inscriptio = napis) – napis wyryty w twardym materiale (drewno, metal, kamień, ceramika). Występuje najczęściej na nagrobkach, tablicach i monetach. Popularnym przykładem inskrypcji są inskrypcje nagrobne. Odczytywaniem i interpretacją inskrypcji zajmuje się nauka pomocnicza historii – epigrafika.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.024 sek.