• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Centrum Naukowo-Produkcyjne Elektrotechniki i Automatyki Górniczej EMAG



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    System sejsmiczny ARAMIS (początkowa nazwa stacjonarna aparatura mikrosejsmometryczna) – kolejna po systemie SYLOK generacja urządzeń przeznaczonych do lokalizacji wstrząsów i określania ich energii.MKJ-28 – nazwa prototypu minikomputera III generacji o 16-bitowym słowie maszynowym, który produkowany był od 1975 roku, początkowo jako SMC-3, a następnie jako PRS-4. Prototyp powstał w drugiej połowie 1973 r. w Zakładzie Automatyzacji Powierzchniowej wchodzącym w skład Zakładów Konstrukcyjno-Mechanizacyjnych Przemysłu Węglowego w Katowicach. Prototyp, według pomysłu dr. inż. Jerzego Pilcha-Kowalczyka (wtedy magistra), zaprojektował, skonstruował i uruchomił dr inż. Krystian Żymełka (wtedy magister). Pomysł polegał na zaprojektowaniu sprzętu w sposób zapewniający pełną zgodność logiczną z minikomputerami Hewlett Packard: HP2114B, HP2115A, HP2116C. Pozwoliło to na wykorzystanie oprogramowania systemowego i narzędziowego tych komputerów, dzięki czemu czas realizacji od pomysłu do działającego prototypu skrócono do ~5 miesięcy. W projekcie uczestniczył także mgr inż. Marek Mokrosz, który zaprojektował dekoder rozkazów oraz zespół pomocniczy montujący poszczególne moduły minikomputera. Podstawowym źródłem informacji pozwalających zrealizować projekt był podręcznik programisty „A Pocket Guide to Hewlett Packard Computers” (wydanie Hewlett Packard Company 11000 Wolfe Road, Cupertino, California 95014 z 07/1970 r.).

    Centrum Naukowo–Produkcyjne Elektrotechniki i Automatyki Górniczej EMAG powstało pierwszego stycznia 1976 (zgodnie z Zarządzeniem nr 59 Ministerstwa Górnictwa i Energetyki z 30 grudnia 1975) z Zakładów Konstrukcyjno-Mechanizacyjnych Przemysłu Węglowego, do których wcielono piony automatyki Głównego Instytutu Górnictwa (GIG) i Głównego Biura Studiów i Projektów Przeróbki Węgla SEPARATOR. Jednocześnie w ramach Centrum powstał Ośrodek Badawczo Rozwojowy Systemów Mechanizacji Elektrotechniki i Automatyki Górniczej SMEAG (zgodnie z § 11 Zarządzenia nr 60 Ministerstwa Górnictwa i Energetyki z 30 grudnia 1975), posiadający osobowość prawną, również z siedzibą w Katowicach.

    System sejsmoakustyczny ARES (początkowa nazwa stacjonarna aparatura sejsmoakustyczna średniej wielkości) to kolejna po systemie SAK generacja urządzeń przeznaczonych do oceny zagrożeń tąpaniami, pasywnymi metodami sejsmoakustyki. System opracowano w 2. połowie lat 80. XX wieku, w Zakładzie Systemów Dyspozytorskich (ZB-7) Centrum Naukowo-Produkcyjnego Elektrotechniki i Automatyki Górniczej EMAG w Katowicach. Prace rozpoczęto w 1985 roku i w ciągu 10 lat wdrożono 35 urządzeń ARES, w tym 31 w 22 polskich kopalniach węgla kamiennego (od 1 do 4 urządzeń w kopalni) oraz 4 w kopalniach rud miedzi. System jest nadal rozwijany, a jego ostatnia wersja ARES 5/E pozwala na rozbudowę do 64 kanałów pomiarowych (8 urządzeń po 8 kanałów każdy), charakteryzujących się pasmem przenoszonych częstotliwości 28-1500 Hz i dynamiką przetwarzania 54 dB.Zakłady Konstrukcyjno - Mechanizacyjne Przemysłu Węglowego (ZKMPW) - dawna państwowa jednostka naukowo-badawcza z siedzibą w Gliwicach przy ul. Pszczyńskiej 37 i oddziałami w innych miastach.

    W marcu 1982 roku połączono obydwie instytucje w jedną organizację z wydzielonym Pionem Naukowo-Badawczym, która zachowała nazwę Centrum Naukowo–Produkcyjne Elektrotechniki i Automatyki Górniczej EMAG (zgodnie z Zarządzeniem nr 17 Ministerstwa Górnictwa i Energetyki z 22 lutego 1982).

    Pierwszego kwietnia 1985 roku Centrum Naukowo–Produkcyjne Elektrotechniki i Automatyki Górniczej EMAG przekształcono w Gwarectwo Automatyzacji Górnictwa EMAG z wyodrębnionym Pionem Naukowo-Badawczym (zgodnie z Zarządzeniem nr 3/Org Ministerstwa Górnictwa i Energetyki z 12 marca 1985), a w grudniu 1986 roku Pion Naukowo-Badawczy przekształcono w Ośrodek Badawczy Elektrotechniki i Automatyki Górniczej OBA (zgodnie z zarządzeniem naczelnego dyrektora Gwarectwa EMAG nr 25 z 23 grudnia 1986). Ośrodek Badawczy Elektrotechniki i Automatyki Górniczej OBA nie posiadał osobowości prawnej.

    MSD-80 (Modułowy System Dyspozytorski) był systemem monitorowania typu SCADA, przeznaczonym do zastosowania w kopalniach węgla kamiennego. Został opracowany na przełomie lat 70. i 80. XX wieku, w Zakładzie Systemów Sterowania (BS-3) Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Systemów Mechanizacji, Elektrotechniki i Automatyki Górniczej SMEAG w Katowicach.System informatyczny mikroHADES został opracowany w połowie lat 80. XX wieku, w Zakładzie Systemów Dyspozytorskich (ZB-7) z Centrum Naukowo-Produkcyjnego Elektrotechniki i Automatyki Górniczej EMAG w Katowicach. Prototyp systemu mikroHADES zainstalowano w 1988 roku w kopalni Moszczenica. Pozytywne rezultaty eksploatacji spowodowały instalację systemu w następnych 22 kopalniach.

    W 1989 roku Gwarectwo Automatyzacji Górnictwa EMAG połączono z Gwarectwem Mechanizacji Górnictwa POLMAG tworząc Przedsiębiorstwo Mechanizacji, Automatyki i Elektroniki Górniczej POLMAG-EMAG z siedzibą w Katowicach, zachowując w jego strukturze Ośrodek Badawczy Elektrotechniki i i Automatyki Górniczej OBA.

    Pierwszego kwietnia 1990 roku Ośrodek Badawczy Elektrotechniki i i Automatyki Górniczej OBA przekształcono w, posiadający osobowość prawną, Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Elektrotechniki i Automatyki Górniczej EMAG z siedzibą w Katowicach przy ulicy Leopolda 31 (zgodnie z Zarządzeniem nr 83/Org/90 Ministerstwa Przemysłu z 26 marca 1990). W 1992 roku Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Elektrotechniki i Automatyki Górniczej EMAG przekształcono w Centrum Elektryfikacji i Automatyzacji Górnictwa EMAG.

    System informatyczny HADES – jeden z modułów systemu dyspozytorskiego MSD-80, opracowany na przełomie lat 70. i 80. XX wieku, w Zakładzie Systemów Sterowania (BS-3) Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Systemów Mechanizacji, Elektrotechniki i Automatyki Górniczej SMEAG w Katowicach. Bazą sprzętową systemu był minikomputer PRS-4 wyposażony w wydzielony kanał przemysłowy i oprogramowanie, umożliwiające akwizycję sygnałów dwustanowych, których źródłem były zainstalowane w podziemiach kopalni czujniki stanu pracy maszyn i urządzeń.Główny Instytut Górnictwa (GIG) – instytut badawczy od początku istnienia związany jest z przemysłem wydobywczym oraz regionem Górnego Śląska. GIG jest jednostką podporządkowaną Ministrowi Gospodarki.

    Spis treści

  • 1 Struktura
  • 2 Struktura zaplecza naukowo-badawczego i rozwojowego
  • 3 Działalność naukowo-badawcza i rozwojowa
  • 4 Osiągnięcia
  • 5 Bibliografia


  • Podstrony: 1 [2] [3] [4]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Zakład Systemów Sterowania (BS-3) – został utworzony w sierpniu 1978 roku, w ramach Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Systemów Mechanizacji, Elektrotechniki i Automatyki Górniczej SMEAG. Pracownicy Zakładu wywodzili się w większości z Zakładu Automatyzacji Powierzchniowej (CPA), który wchodził w skład Zakładów Konstrukcyjno-Mechanizacyjnych Przemysłu Węglowego. Zakład ten, po przekształceniu ZKMPW w styczniu 1976 roku w Centrum Naukowo-Produkcyjne Elektrotechniki i Automatyki Górniczej EMAG, został nazywany początkowo Zakładem Automatyzacji (BA-8), a w styczniu 1977 roku Zakładem Systemów Dyspozytorskich (BS-1). Po wchłonięciu (styczeń 1982) Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Systemów Mechanizacji, Elektrotechniki i Automatyki Górniczej SMEAG przez Centrum Naukowo-Produkcyjne Elektrotechniki i Automatyki Górniczej EMAG, Zakład Systemów Sterowania (BS-3) kontynuował działalność w nowych strukturach jako Zakład Systemów Dyspozytorskich (ZB-7).
    System informatyczny SYLOK (SYstem LOKalizacji) był jednym z modułów systemu dyspozytorskiego MSD-80. SYLOK powstał w Zakładzie Systemów Dyspozytorskich ZB-7 (wcześniej Zakład Systemów Sterowania BS-3) Centrum Naukowo-Produkcyjnego Elektrotechniki i Automatyki Górniczej EMAG w Katowicach, na początku lat 80. XX wieku. Bazą sprzętową systemu był minikomputer PRS-4 wyposażony w wydzielony kanał przemysłowy, umożliwiający akwizycję sygnałów analogowych, których źródłem były zainstalowane w podziemiach kopalni sejsmometry. Prototyp systemu zainstalowano w kopalni SZOMBIERKI, w lutym 1983 roku. Pozytywne rezultaty doświadczalnej eksploatacji spowodowały instalację systemu SYLOK w 16 polskich kopaniach zagrożonych tąpaniami. W połowie lat 80. XX stulecia sprzedano do Chin 5 systemów SYLOK oraz licencję na jego wytwarzanie (podobnie jak systemu SAK). Był to wtedy jedyny w Polsce przypadek sprzedaży licencji systemu komputerowego.Od początku lat 90. XX wieku system SYLOK zastępowany był przez następną generację urządzeń nazwaną ARAMIS, ale w wielu kopalniach SYLOK wykorzystywany jest do tej pory.
    Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Systemów Mechanizacji, Elektrotechniki i Automatyki Górniczej SMEAG, z siedzibą w Katowicach przy ul. Leopolda 31, był państwową jednostką badawczo-rozwojową.
    Dynamiczna tablica synoptyczna DTS-1 była systemem wizualizacji przebiegu procesu technologicznego i stanu bezpieczeństwa kopalni, opracowanym w połowie lat 80. XX w., w Zakładzie Systemów Dyspozytorskich (ZB-7) z Centrum Naukowo-Produkcyjnego Elektrotechniki i Automatyki Górniczej EMAG w Katowicach.
    Dąbrowa Górnicza – miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, w województwie śląskim, położone na Wyżynie Śląskiej, nad Czarną Przemszą i Białą Przemszą, na wschodnim krańcu Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego (GOP), w Zagłębiu Dąbrowskim, będącym historyczną częścią zachodniej Małopolski.
    Zakład Systemów Dyspozytorskich (ZB-7) – został utworzony w styczniu 1982 roku, w Centrum Naukowo-Produkcyjnym Elektrotechniki i Automatyki Górniczej EMAG. Pracownicy Zakładu wywodzili się w większości z Zakładu Systemów Sterowania (BS-3), wchodzącego w skład Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Systemów Mechanizacji, Elektrotechniki i Automatyki Górniczej SMEAG, wchłoniętego przez Centrum Naukowo-Produkcyjne Elektrotechniki i Automatyki Górniczej EMAG w tym samym czasie.
    PRS-4 to uniwersalny, modułowy minikomputer III generacji o 16-bitowym słowie, zbudowany w oparciu o układy scalone podstawowej (SSI) oraz średniej (MSI) skali integracji. Prototyp minikomputera, nazwany MKJ-28 powstał, w drugiej połowie 1973 roku w Zakładzie Automatyzacji Powierzchniowej (CPA), który wchodził w skład Zakładów Konstrukcyjno Mechanizacyjnych Przemysłu Węglowego w Katowicach. Został zaprojektowany w sposób zapewniający pełną logiczną zgodność z rodziną minikomputerów firmy Hewlett-Packard (HP2114, HP215, HP2116, HP2100). Minikomputer produkowano w Zakładzie Elektroniki Górniczej w Tychach w latach 1975-1987, początkowo jako SMC-3 (seria informacyjna licząca 17 egzemplarzy), a od 1979 r., po modernizacji wykonanej przez Zakład Systemów Sterowania (BS-3), jako PRS-4 (produkcja seryjna obejmująca ponad 150 egzemplarzy). Nazwę minikomputera zmieniono na PRS-4 (Programowany RejeStrator) aby obejść obowiązujące w PRL-u rozporządzenie pozwalające na produkcję komputerów jedynie przez ELWRO i Zjednoczenie MERA.

    Reklama