Centralny Komitet Obywatelski w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Centralny Komitet Obywatelski (CKO) – organizacja społeczno-gospodarcza działająca w latach 1914-1915 w Królestwie Polskim.

Galicja Wschodnia – określenie używane w latach 1795-1809 na określenie całej Galicji, w opozycji do Nowej Galicji, zwanej niekiedy Zachodnią. Później, do roku 1850, do Galicji Wschodniej wliczano zaś wszystkie tereny na wschód od Tarnowa (z samym miastem włącznie). Po roku 1850 określenie to stosowano dla wschodnich terenów Królestwa Galicji i Lodomerii ze Lwowem, Stanisławowem, Tarnopolem, Przemyślem i Sanokiem, jej zachodni kres stanowiła granica okręgu sądu apelacyjnego we Lwowie - zachodnie granice powiatów: jarosławskiego, brzozowskiego i sanockiego. Stolicą tego regionu był Lwów.Niepodległość i Pamięć – specjalistyczne pismo o profilu muzealno-historycznym wydawane od 1994 r. przez Muzeum Niepodległości w Warszawie, poświęcone polskiej tematyce niepodległościowej.

Powstanie[ | edytuj kod]

Utworzony we wrześniu 1914 roku z inicjatywy działaczy Centralnego Towarzystwa Rolniczego, Towarzystwa Przemysłowców Guberni Królestwa Polskiego, Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego oraz Towarzystwa Popierania Przemysłu i Handlu. Polityczny patronat nad CKO sprawowały Stronnictwo Narodowo-Demokratyczne i Stronnictwo Polityki Realnej. Komitet został zatwierdzony przez rosyjskiego generał-gubernatora 10 września 1914. Centralny Komitet Obywatelski uważał się za organizację reprezentującą całokształt życia społeczno-gospodarczego Królestwa Polskiego i starał się wpływać na kierunek rozwoju. .Celem CKO było, „aby w miarę sił i możności wpłynąć na utrzymanie normalnego życia ekonomicznego w kraju, starać się nie dopuścić do dezorganizacji i upadku instytucyj spółdzielczych oraz innych ognisk kulturalno-gospodarczych, wreszcie nieść pomoc ludności, która ucierpiała w czasie wojny”. Dążył do ujęcia w struktury organizacyjne istniejące już wcześniej komitety obywatelskie. Komitet współpracował z rosyjskimi instytucjami charytatywnymi i samopomocowymi m.in. z Wszechrosyjskim Związku Ziemstw i Miast i Komitetem Wielkiej Księżnej Tatiany.

Tatiana Mikołajewna Romanowa (ur. 10 czerwca 1897 roku w Peterhofie - zm. 17 lipca 1918 w Jekaterynburgu) - wielka księżna rosyjska, druga córka cara Mikołaja II i carycy Aleksandry Fiodorowny, święta prawosławna.Anton Ottowicz von Essen (ros. Антон/Антоний О́ттович фон Э́ссен, Anton/Antonij Ottowicz fon Essien, ur. 21 września 1863 w Petersburgu, zm. w 1919 roku w Kijówie) – wysoki urzędnik państwowy Imperium Rosyjskiego, gubernator piotrkowski, tymczasowy generał-gubernator warszawski oraz senator.
Seweryn Czetwertyński – prezes Centralnego Komitetu Obywatelskiego
Władysław Grabski – wiceprezes Centralnego Komitetu Obywatelskiego
Stanisław Karpiński – skarbnik Centralnego Komitetu Obywatelskiego


Podstrony: 1 [2] [3]




Warto wiedzieć że... beta

Centralny Komitet Obywatelski Królestwa Polskiego w Rosji - organizacja utworzona po wybuchu pierwszej wojny światowej 24 sierpnia 1915 r. z inspiracji Władysława Grabskiego.
Stanisław Leśniowski (ur. 8 lutego 1871 w Górze Kalwarii, zm. 27 lutego 1957 w Warszawie) – polski działacz rolniczy, urzędnik ministerialny w II RP.
Rada Główna Opiekuńcza (RGO) działająca w latach 1916-1921, – największa polska organizacja samopomocowa podczas I wojny światowej, działająca w okupowanej przez Niemców części Król. Polskiego, a od 1919 na terenie większości ziem polskich. Do jej nazwy i działalności nawiązywała działająca podczas II wojny światowej organizacja o identycznej nazwie.
Centralne Towarzystwo Rolnicze (CTR) – organizacja rolnicza założona w 1907, działająca na terenie Królestwa Polskiego, po 1918 – na terenie 9 województw (także województw wschodnich).
Stronnictwo Narodowo-Demokratyczne (SND), Stronnictwo Demokratyczno-Narodowe – ugrupowanie polityczne o charakterze narodowym utworzone w 1897, będące legalnym przedstawicielstwem ruchu narodowo-demokratycznego, na którego czele stanął Roman Dmowski.
Zygmunt Chrzanowski h. Korab (ur. 5 kwietnia 1872 w majątku Dziadkowskie, zm. 29 grudnia 1936 w Warszawie) − polski ziemianin, polityk, minister.
Stronnictwo Polityki Realnej – utworzone formalnie 18 października 1905 w Warszawie ugrupowanie klasyfikowane jako konserwatywne, chociaż sami działacze określali partię jako konserwatywno-liberalną. Uprawiała politykę gabinetową. Pismami wyrażającymi poglądy realistów były: tygodnik „Kraj” oraz dziennik „Słowo”.

Reklama