• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Centralna Szkoła Partyjna PZPR

    Przeczytaj także...
    Instytut Nauk Społecznych przy KC PZPR – instytucja naukowa w PRL, istniejąca w latach 1954-1957 przy Komitecie Centralnym PZPR, była placówką, gdzie kształcono przyszłe kadry partyjne. Jego twórcą i długoletnim kierownikiem był Adam Schaff.Akademia Nauk Społecznych (ANS) – szkoła wyższa istniejąca w latach 1984–1990 powstała z połączenia Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR i działającego od 1974 Instytutu Podstawowych Problemów Marksizmu-Leninizmu.
    Polska Partia Robotnicza (PPR) – partia polityczna utworzona w czasie niemieckiej okupacji, 5 stycznia 1942 roku, w Warszawie z inicjatywy przybyłych z ZSRR polskich komunistów z tzw. Grupy Inicjatywnej (zrzuconych przez lotnictwo radzieckie na spadochronach 28 grudnia 1941 w okolicach Wiązowny), poprzez połączenie organizacji Związek Walki Wyzwoleńczej (utworzonej we wrześniu 1941) z kilkoma istniejącymi konspiracyjnymi grupami komunistycznymi, takimi jak: „Młot i Sierp”, Stowarzyszenie Przyjaciół ZSRR, Grupa Biuletynu Radiowego, Spartakus, Sztandar Wolności oraz grupa „Proletariusz”.

    Centralna Szkoła Partyjna PZPR im. Juliana Marchlewskiego (CSP) – placówka kształcąca kadry partyjne PPR, a od 1948 PZPR.

    Historia[]

    Powstała w 1944 r. w Lublinie jako Centralna Szkoła Partyjna PPR. Prawdopodobnie w II poł. 1945, a najpóźniej w 1946 przeniesiona do Łodzi. Od 1952 do 1957 funkcjonowała w Warszawie. Po zjednoczeniu PPR i PPS w 1948 r. nastąpiła zmiana nazwy na: Centralna Szkoła Partyjna PZPR. Imię Juliana Marchlewskiego szkoła otrzymała w 1950 roku.

    Szkoła Partyjna przy KC PZPR im. Juliana Marchlewskiego – dwuletnia szkoła wyższa przy Komitecie Centralnym PZPR, której absolwenci obejmowali wysokie stanowiska w partii, rządzie, dyplomacji, nauce i kulturze PRL. Jej dyrektorem od utworzenia w 1948 do 1950 był Tadeusz Daniszewski (właściwie Dawid Kirszbraun), później zastąpiła go Romana Granas (do 1957).Aleksander Kochański (ur. 1928) - polski historyk, badacz dziejów najnowszych. Doktorat (Socjaldemokracja Królestwa Polskiego i Litwy w latach 1907-1910. Jej założenia ideologiczne i programowe) pod kierunkiem Tadeusza Daniszewskiego.

    Drugim dyrektorem szkoły była Celina Budzyńska (1945–1957). Funkcję zastępcy dyrektora pełniła w tym samym okresie Romana Granas (w latach po przełomie 1956 r. zaliczana do grona „puławian”).

    Szkoła funkcjonowała w centrum Łodzi, przy al. T. Kościuszki 65, w budynku działającego do 1945 Niemieckiego Gimnazjum Reformowanego. W użytkowaniu posiadała też położony w pobliżu budynek przy ul. Wólczańskiej 95 (prawdopodobnie mieszkalny dla wykładowców) oraz trzy internaty – przy Kościuszki 46, Piotrkowskiej 147 i Wólczańskiej 51.

    Polska Zjednoczona Partia Robotnicza (PZPR) – partia komunistyczna założona w grudniu 1948, na skutek połączenia Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Partii Socjalistycznej, po przeprowadzeniu czystek w ich szeregach. Określana również jako realno-socjalistyczna, sprawująca rządy w Polsce Ludowej, w latach 1948–1989.Aleja Tadeusza Kościuszki w Łodzi biegnie od ulicy Zielonej do ulicy Radwańskiej. Jest przedłużeniem ulicy Zachodniej. Przy alei Kościuszki znajdują się między innymi:

    Zobacz też[]

  • Szkoła Partyjna przy KC PZPR
  • Centralna Szkoła Partyjna przy KC PZPR 1968-1971
  • Instytut Nauk Społecznych przy KC PZPR
  • Instytut Kształcenia Kadr Naukowych
  • Wyższa Szkoła Nauk Społecznych przy KC PZPR
  • Akademia Nauk Społecznych
  • Przypisy

    1. Bartosz Cichocki, Krzysztof Jóźwiak: Najważniejsze są kadry. Centralna Szkoła Partyjna PPR/PZPR.
    2. Włodzimierz Janowski, Aleksander Kochański, Informator o strukturze i obsadzie personalnej Centralnego Aparatu PZPR, Warszawa 2000, s. 143.
    3. Książka telefoniczna Łodzi na 1946 r. s. 18.

    Bibliografia[]

  • Czesław Kozłowski: Namiestnik Stalina. Warszawa: Polska Oficyna Wydawnicza BGW, 1993. ISBN 8370662331
  • Włodzimierz Janowski, Aleksander Kochański: Informator o strukturze i obsadzie personalnej centralnego aparatu PZPR, 1948–1990. Warszawa: Instytut Studiów Politycznych PAN, 2000, s. 166. ISBN 83-88490-03-6
  • Bartosz Cichocki, Krzysztof Jóźwiak: Najważniejsze są kadry. Centralna Szkoła Partyjna PPR/PZPR. Warszawa: Wydawnictwo Trio, 2006. ISBN 83-7436-041-0
  • (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Odwilż gomułkowska, nazywana także polskim październikiem, październikiem 1956 lub odwilżą październikową — zmiana polityki wewnętrznej w Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w II połowie 1956 roku, połączona ze zmianą na czele władzy i liberalizacją systemu politycznego. Jej efektem było m.in. uwolnienie z więzień i internowań części więźniów politycznych i duchowieństwa, w tym kard. Stefana Wyszyńskiego.Centralna Szkoła Partyjna przy KC PZPR 1968-1971 – szkoła partyjna istniejąca w latach 1968-1971. Powstała w miejsce zlikwidowanej Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR. Nazwą nawiązywała do placówki istniejącej w latach 1950-1957 (Centralna Szkoła Partyjna PZPR). Szkoła nie miała charakteru szkoły wyższej, nie prowadziła studiów magisterskich. Prowadziła jedynie kursy dla działaczy partyjnych. W 1970 w jej ramach utworzono Instytut Badań Społecznych. W 1971 placówka została zlikwidowana. Jej pracownicy wraz z pracownikami również zlikwidowanego Zakładu Historii Partii przy KC PZPR weszli w skład reaktywowanej Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR (od 1985 Akademii Nauk Społecznych PZPR).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Romana Granas pseud. Bronka, Julia, Maria, Stacha, Stanisława Orlińska (ur. 7 września 1906 w Łodzi, zm. 19 sierpnia 1987) – działaczka komunistyczna, dziennikarka, dyrektorka Szkoły Partyjnej przy KC PZPR (1950-1957), zastępca członka KC PZPR.
    Instytut Kształcenia Kadr Naukowych – wyższa szkoła partyjna i marksistowska placówka badawcza, powołana w 1950 przez Adama Schaffa przy Komitecie Centralnym PZPR. W 1954 Instytut przekształcono w Instytut Nauk Społecznych przy KC PZPR.
    Niemieckie Gimnazjum Reformowane – nieistniejące gimnazjum, które znajdowało się w budynku przy obecnej Alei Tadeusza Kościuszki 65 w Łodzi.
    Celina Budzyńska z domu Wleklińska (ur. 15 lutego 1907 w Warszawie, zm. 1 lipca 1993 w Warszawie) – działaczka społeczna, posłanka na Sejm PRL I kadencji.
    Puławianie – potoczna nazwa koterii (działalność frakcyjna była wówczas w partii zakazana) powstałej w kierownictwie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w 1956. Nazwa pochodzi od luksusowych, nowoczesnych przedwojennych budynków mieszkalnych utrzymanych w stylu funkcjonalizmu przy ul. Puławskiej 24 i 26 w Warszawie, zasiedlonych po wojnie głównie przez wysokich funkcjonariuszy partyjnych, w których mieszkali niektórzy ze zwolenników tej frakcji.
    Wyższa Szkoła Nauk Społecznych przy KC PZPR – instytucja naukowa w PRL istniejąca w latach 1957–1984 przy Komitecie Centralnym PZPR. Jej twórcą i długoletnim kierownikiem był Adam Schaff. Szkoła mieściła się w obecnym gmachu Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.