• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Cechy Mühlreitera

    Przeczytaj także...
    Kieł (dens caninus, l.mn. kły – dentes canini) – jednokorzeniowy ząb charakterystyczny dla uzębienia heterodontycznego, służący do chwytania, przytrzymywania i rozrywania pokarmu, a także do obrony. Występuje parzyście w dolnym i górnym łuku zębowym. Kły znajdują się za siekaczami i mają zwykle kształt stożkowaty, mało zakrzywionych haków albo, jak u człowieka, całkiem prosty. Są ostre i duże, zwykle wyższe od pozostałych zębów, szczególnie silnie rozwinięte u drapieżnych i świniowatych. U przeżuwaczy nie występują kły górne a dolne upodabniają się do siekaczy.Siekacz (łac. dens incisivus, l. mn. dentes incisivi) – jeden z zębów charakterystycznych dla uzębienia heterodontycznego. Jest zębem jednokorzeniowym o koronie jedno-, dwu- lub trójguzkowej. Siekacze znajdują się w przednim odcinku szczęki lub na kości siekaczowej bądź żuchwy. Służą do chwytania i odcinania kawałków pożywienia. Mają kształt stożkowaty lub dłutowaty. U niektórych zwierząt (gryzonie, słoniowate i świniowate) rosną przez całe życie (tzw. zęby hypselodontyczne). U przeżuwaczy siekacze górne nie występują. Ciosy słoni są zmodyfikowanymi siekaczami.
    Zęby (łac. dentes) – złożone, twarde twory anatomiczne występujące u większości kręgowców, z wyjątkiem współczesnych ptaków, żółwi, ropuch oraz niektórych ssaków. Stanowią element układu trawienia. Znajdują się w jamie ustnej. Służą do chwytania i zabijania ofiary oraz rozdrabniania pożywienia, a ponadto u wielu gatunków zwierząt również do obrony, przenoszenia młodych, czyszczenia futra (usuwania pasożytów skórnych). Zęby są zróżnicowane pod względem budowy, kształtu, liczby oraz pełnionych funkcji. Nauka zajmująca się budową, rozwojem, fizjologią i patologią zębów to odontologia. Odontogeneza jest procesem rozwoju zębów. Zespół wszystkich zębów występujących u jednego osobnika nazywany jest uzębieniem.

    Cechy Mühlreitera – cechy kształtów wspólne dla wszystkich zębów. Ich znajomość pozwala odróżniać, z której strony ząb pochodzi – z prawej czy lewej.

    1. Cecha wypukłości korony – powierzchnie licowe koron są bardziej wypukłe w częściach przyśrodkowych na zębach przednich, a w częściach przednich na zębach bocznych niż w częściach dalszych tych powierzchni. Cecha ta występuje w zębach przednich i bocznych, górnych i dolnych.
    2. Cecha kąta – kąt utworzony przez brzeg sieczny i powierzchnię przyśrodkową jest ostrzejszy niż kąt zawarty między brzegiem siecznym a powierzchnią boczną. Wierzchołek kąta bocznego jest zaokrąglony. Cecha odnosi się do siekaczy i kłów.
    3. Cecha korzenia – korzeń jest odchylony względem korony w stronę boczną w zębach przednich, a w stronę tylną w zębach bocznych. Cecha ta odnosi się w mniejszym lub większym stopniu do wszystkich zębów.

    Bibliografia[]

  • A. Krocin: Modelarstwo i rysunek w protetyce stomatologicznej. Warszawa: PZWL, 1977.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.