• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Cecha semantyczna

    Przeczytaj także...
    Jerzy Bartmiński (ur. 19 września 1939 w Przemyślu) – polski językoznawca, etnolingwista, folklorysta, slawista, profesor nauk humanistycznych. Brat m.in. Stanisława i Jana.Desygnat – każdy konkretny obiekt pasujący do nazwy, lub ściślej – każda rzecz oznaczana przez dany wyraz, pojęcie lub znak. Na przykład desygnatem słowa "pies" jest obiekt, o którym można zgodnie z prawdą powiedzieć, że jest psem.
    Stereotyp - konstrukcja myślowa, zawierająca komponent poznawczy emocjonalny i behawioralny, zawierająca pewne uproszczone przeświadczenie, dotyczące różnych zjawisk, w tym innych grup społecznych.

    Cecha semantyczna, inaczej sem – najmniejsza, nierozkładalna część znaczenia.

    W węższym rozumieniu termin ten odnosi się do tak zwanej kryterialnej cechy semantycznej – cechy wspólnej wszystkim desygnatom danej nazwy. Przykładowo kryterialne cechy semantyczne znaczenia polskiego wyrazu stół obejmują m.in. takie właściwości jak „posiadanie poziomego blatu i nóg”. Stwierdziwszy u jakiegoś obiektu istnienie powyższych cech, jesteśmy w stanie zaklasyfikować ten obiekt jako desygnat nazwy stół (zaliczyć go do obiektów określanych tą nazwą – danej kategorii semantycznej). Identyfikacja danego obiektu jako stołu nie następuje na podstawie wszystkich dostrzegalnych cech tego obiektu, ponieważ stoły nie są jednakowe w każdym dostrzegalnym detalu. Wynika z tego, że aby wyróżnić zbiór obiektów, do których odnosi się znaczenie nazwy stół, użytkownik języka wybiera tylko niektóre cechy, wspólne wszystkim obiektom tego zbioru – są to właśnie cechy semantyczne znaczenia nazwy stół. Do cech semantycznych znaczenia tego wyrazu nie zalicza się więc na przykład określony kolor.

    Janusz Anusiewicz (ur. 19 maja 1946 r. w Terespolu, zm. 26 grudnia 2000 r. we Wrocławiu) - polski filolog polski, specjalizujący się w kulturze języka oraz nauce o współczesnym języku polskim, nauczyciel akademicki.Charles O. Frake - antropolog amerykański, profesor na Uniwersytecie Buffalo, specjalizuje się w dziedzinie antropologii kognitywnej i lingwistyki antropologicznej. Stopień doktora uzyskał w 1955 roku na Uniwersytecie Yale. Od 1986 roku jest członkiem National Academy of Sciences.

    W szerszym rozumieniu termin ten odnosi się także do tzw. konotacyjnych cech semantycznych, a więc cech łączonych stereotypowo lub na podstawie doświadczenia kulturowego z daną klasą obiektów lub pojęć. Przykładowo do konotacyjnych cech semantycznych znaczenia wyrazu stół należy fakt, że jest to mebel, przy którym je się posiłki. Nie jest to cecha kryterialna, ponieważ użytkownik języka jest w stanie określić dany obiekt jako stół, nawet jeśli w danej chwili nie je się przy nim posiłku. Dostęp do tej kulturowej informacji (wiedzę o tej cesze semantycznej obiektu) otrzymujemy dopiero, gdy dany obiekt zostanie na podstawie cech kryterialnych zaliczony do zbioru desygnatów nazwy stół (zob. kategoria semantyczna).

    Znak (łac. signans, fr. signifiant), w semiotyce jest to obserwowalny (percypowalny) element rzeczywistości, który nie jest istotny ze względu na swoje własne cechy, ale na swoją relację do innego elementu rzeczywistości do którego się odnosi (łac. signatum, fr. signifie).Język polski (polszczyzna) – język naturalny należący do grupy zachodniosłowiańskich (do których należą również czeski, słowacki, kaszubski, dolnołużycki, górnołużycki i wymarły połabski), stanowiących część rodziny indoeuropejskiej.

    Zestawienie wszystkich cech semantycznych znaczenia danego znaku językowego tworzy jego definicję kognitywną.

    Należy jednak pamiętać, że znaczenie nie zawsze musi być związane ze znakiem językowym. Czasem występuje tylko jako semem – wiązka cech semantycznych w oderwaniu od reprezentacji językowej – zob. uwagi w haśle znaczenie.

    Zobacz też[ | edytuj kod]

  • znaczenie
  • kategoria semantyczna
  • Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Anusiewicz, Janusz (1994), Lingwistyka kulturowa. Zarys problematyki, Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego
  • Bartmiński, Jerzy (1988), Definicja kognitywna jako narzędzie opisu konotacji słowa, [w:] Bartmiński Jerzy (red.), Konotacja, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Cure-Skłodowskiej
  • Frake, Charles (1964), Notes on Queries in Ethnography, [jako:] Die Ethnographische Erforschung kognitiver Systeme, [w:] Alltagswissen, Interaktion und gesellschaftliche Wirklichkeit. Ethnotheorie und Ethnographie des Sprechens (1973), Reinbek bei Hamburg: Rowohl Taschenbuch Verlag
  • Znak (łac. signans, fr. signifiant), w semiotyce jest to obserwowalny (percypowalny) element rzeczywistości, który nie jest istotny ze względu na swoje własne cechy, ale na swoją relację do innego elementu rzeczywistości do którego się odnosi (łac. signatum, fr. signifie).Kategoria semantyczna – zbiór obejmujący wszystkie obiekty posiadające określony zestaw cech semantycznych, czyli wchodzące w zakres określonego znaczenia. W przypadku, gdy znaczenie powiązane jest z nazwą lub szerzej ze znakiem językowym (a nie stanowi czystego pojęcia niezwiązanego z żadnym znakiem), do zdefiniowanej przez to znaczenie kategorii semantycznej należą wszystkie obiekty określane tą nazwą (stanowiące jej denotację).



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Znaczenie w najogólniejszym ujęciu to pojęcie, które łączy to, co rejestrujemy naszymi zmysłami z jakimś symbolem. Znak, zdanie, gest, czy dźwięk nie mają znaczenia, jeśli nie odnoszą się do czegoś, co jest nam znane.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.013 sek.