• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Carlotta Grisi

    Przeczytaj także...
    Maria Taglioni (ur. 23 kwietnia 1804 w Sztokholmie , zm. 24 kwietnia 1884 w Marsylii. Tancerka włoska, córka Filipa Taglioni, pod którego okiem studiowała taniec w Paryżu.Jules Joseph Perrot (ur. 18 sierpnia 1810 w Lyonie, zm. 29 sierpnia 1894 w Paramé (Saint-Malo)) – francuski tancerz i choreograf.
    Jean Coralli pełne nazwisko Jean Coralli Peracini (urodzony w roku 1779 w Paryżu - zmarł w roku 1854 w także Paryżu) - tancerz i choreograf włoski. Zadebiutował w Operze paryskiej w 1802. Tworzył choreografie do baletów w Wiedniu, Mediolanie, Lizbonie i in. W 1825 został maître de ballet w Théâtre Porte St. Martin, w Paryżu, a w 1831 - choreografem w Operze Paryskiej i tam stworzył swoje najważniejsze balety:
    Carlotta Grisi w balecie Giselle w r. 1841 - rysunek Ivora Guesta.
    Maria Taglioni (stoi z wzniesionymi rękami), a Carlotta Grisi (pierwsza z lewej), duńska balerina Lucille Grahn (druga od prawej), Fanny Cerrito (pierwsza od prawej) - Thomas Herbert Maguire na podstawie rysunku Alfreda Edwarda Chalona.
    Grób Carlotty Grisi, na cmentarzu w Châtelaine opodal Saint-Jean.

    Carlotta Grisi (wym. Karlotta Grịzi, ur. 28 czerwca 1819 w Vižinadzie na Istrii, zm. 20 maja 1899 w Saint-Juan koło Genewy) – włoska tancerka baletowa.

    Johann Friedrich Franz Burgmüller, znany jako Friedrich Burgmüller (ur. 4 grudnia 1806 w Regensburgu, zm. 13 lutego 1874) – niemiecki pianista i kompozytor.Vižinada (wł. Visinada) - wieś i gmina w Chorwacji położona w zachodniej Istrii (Istarska županija) zamieszkana przez 1,137 mieszkańców.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Carlotta Grisi była obok Fanny Elssler i Marii Taglioni najwybitniejszą tancerką epoki romantyzmu. Była uczennicą szkoły w Mediolanie, talent jej odkrył i czuwał nad jego rozwojem jej przyszły mąż Jules Perrot – czołowy tancerz i choreograf baletu romantycznego. Zadebiutowała 19 maja 1832 w Sette redclute Luigi Astolfiego. W 1841 została zaangażowana do Opery paryskiej, w której odniosła ogromny sukces w specjalnie dla niej napisanym balecie Giselle z muzyką Adolphe Adama, choreografią Jean Coralliego i Jules Perrota, oraz scenografią Pierre Ciceriego. Do 1850 występowała w Operze paryskiej i w wielu miastach europejski, np. w Warszawie występowała w listopadzie i grudniu 1853 roku, partnerowali jej wówczas Aleksander i Antoni Tarnowscy.Potem osiadła w Saint-Juan koło Genewy. Powiadają, że do tej decyzji o zakończeniu świetnej kariery przyczynił się nieszczęśliwy upadek ze schodów w 34 roku jej życia.

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.

    Ważniejsze role[ | edytuj kod]

  • Sette redclute z choreografią Luigi Astolfiego.
  • Giselle z muzyką Adolphe Adama, choreografią Jean Coralliego i Jules Perrota oraz scenografią Pierre Ciceriego, 1841;
  • Piękna dziewczyna z Gandawy z muzyką Adolphe Adama i choreografią Alberta, 1842;
  • La Peri z muzyką Johanna Fr. Fr. Burgmüllera, choreografią Jean Coralli, 1843;
  • Esmeralda z muzyką Cesare Pugniego i choreografią Jules Perrota, 1844;
  • Pas de quatre z muzyką Cesare Pugniego i choreografią Jules Perrota, 1844;
  • Le Diable à quarte, do libretta Rosier de Leuvena i Josepha Maziliera i jego choreografii, ze scenografią Pierre Ciceriego i P. Lormier; 1845;
  • Paquita z muzyką Edouarda Deldeveza i choreografią Josepha Maziliera, 1846.
  • Występy w Polsce[ | edytuj kod]

  • Od 15 listopada do 29 grudnia 1853 w baletach: Hrabina i wieśniaczka, Giselle, Esmeralda i Katarzyna, córka bandyty. Partnerowali jej wówczas Antoni i Aleksander Tarnowscy.
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Janina Pudełek „Warszawski balet romantyczny (1802-1866)”, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków, 1968, str. 158
    2. „Wielka Encyklopedia Powszechna PWN”, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1964, tom 4 (Frang-Im), str. 429.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • „Wielka Encyklopedia Powszechna PWN”, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1964, tom 4 (Frang-Im), str. 429.
  • Irena Turska „Przewodnik Baletowy”, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków, 1973, str. 94, 119, 123, 223.
  • Janina Pudełek „Warszawski balet romantyczny (1802-1866)”, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków, 1968, str. 39, 56, 75-76, 79, 98, 158, 165, 171-172, 174-175, 183; zdjęcie 44. Carlotta Grisi i Aleksander Tarnowski (r. 1853) w Balecie Esmeralda, rycina 46. Antoni Tarnowski z Carlottą Grisi w karykaturze Juliusza Kossaka z r. 1853.
  • Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.




    Warto wiedzieć że... beta

    Istria (słń. i chor. Istra, wł. Istria) − półwysep w południowej Europie, w północnej części Morza Adriatyckiego. Zdecydowana jego większość należy do Chorwacji, tylko niewielka północna część do Słowenii, a najbardziej na północ wysunięte miasteczko Muggia do Włoch. Leży między zatokami Triesteńską, Kvarner i Rijecką. Za północno-wschodnią granicę półwyspu uznaje się zazwyczaj pasmo górskie Ćićarija i dolinę rzeki Rosandra (słń. Glinščica). Powierzchnia: ok. 3,5 tys. km². Ludność ok. 330 tys. (z tego ok. 235 tys. w Chorwacji, ok. 80 tys. w Słowenii, ok. 15 tys. we Włoszech).
    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Fanny Elssler, właśc. Franziska Elssler (ur. 23 czerwca 1810 w Gumpendorfie, zm. 27 listopada 1884 w Wiedniu) – austriacka tancerka i choreografka, primabalerina liryczna. Wprowadziła do baletu tańce ludowe takie jak kaczucza, krakowiak i tarantela. Występowała w latach 1818–1851, m.in. w Wiedniu, Neapolu, Berlinie, Londynie i Paryżu. Obok Włoszki Marii Taglioni, z którą rywalizowała, jest najbardziej znaną tancerką europejskiego romantyzmu.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Aleksander Tarnowski (ur. 3 listopada 1821 w Warszawie, zm. 2 czerwca 1882 w Warszawie) – najwybitniejszy polski tancerz baletowy XIX wieku.
    SUDOC (fr. Système Universitaire de Documentation, pol. Uniwersytecki System Dokumentacji) – centralny katalog informacji bibliograficznej francuskiego szkolnictwa wyższego.
    Genewa (niem. Genf, fr. Genève, wł. Ginevra, romansz Genevra) – miasto w Szwajcarii, drugie pod względem liczby mieszkańców.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.022 sek.