• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Carla Boni

    Przeczytaj także...
    Giorgio Consolini (ur. 28 sierpnia 1920 w Bolonii, Włochy, zm. 28 kwietnia 2012 tamże) – włoski piosenkarz, zwycięzca Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo w 1954 roku z piosenką „Tutte le mamme”, wykonaną w parze z Gino Latillą.Canzonissima – program organizowany przez telewizję włoską RAI mający formę konkursu, który dawał możliwość wygranej zarówno artystom (glosowanie przy pomocy kart pocztowych) jak i publiczności, spośród której wygrywał posiadacz tej karty, która zawierała prawidłową kolejność piosenek konkursowych. Program Canzonissima, popularny w latach 60. był, obok Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo, jednym z najważniejszych wyznaczników nowych trendów we włoskiej muzyce pop. Gromadził przed telewizorami miliony melomanów, wylansował nowe twarze włoskiej piosenki jak: Gianni Morandi (trzykrotny zwycięzca), Massimo Ranieri czy Iva Zanicchi.
    Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo (w skrócie: Festiwal w San Remo; wł. Festival della Canzone Italiana di Sanremo) – jeden z najstarszych w Europie festiwali piosenki, odbywający się corocznie od 1951 w mieście San Remo. Na jego wzór powstały inne międzynarodowe konkursy: Konkurs Piosenki Eurowizji oraz Sopot Festival.

    Carla Boni, właśc. Carla Gaiano (ur. 17 lipca 1925 w Ferrarze, Włochy, zm. 17 października 2009 w Rzymie) – włoska piosenkarka, zwyciężczyni Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo w 1953 roku z piosenką „Viale d’autunno”, wykonaną w parze z Flo Sandon's oraz Festiwal Piosenki Neapolitańskiej w 1955 roku z piosenką „E stelle e' Napule”, zaśpiewaną wspólnie z Gino Latillą, z którym w latach 50. tworzyła znany duet piosenkarski.

    Włochy (Republika Włoska, wł. Italia, Repubblica Italiana) – państwo położone w Europie Południowej, na Półwyspie Apenińskim, będące członkiem wielu organizacji, m.in.: UE, NATO, należące do ośmiu najbardziej uprzemysłowionych i bogatych państw świata – G8.IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza danych na temat filmów i ludzi z nim związanych. Zawiera informacje o aktorach, reżyserach, scenarzystach, producentach, montażystach, operatorach, muzykach itd. Informacje nie ograniczają się do kinematografii amerykańskiej.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Okres młodości[ | edytuj kod]

    Zadebiutowała w wieku dziesięciu lat w rodzinnym mieście jako aktorka dziecięca. W 1937 roku wyjechała do Turynu do rozgłośni radiowej Ente Italiano per le Audizioni Radiofoniche na przesłuchanie w charakterze piosenkarki. Tam zwróciła na siebie uwagę Pippa Barzizzy, który zamierzał wylansować ją jako włoską Shirley Temple. Zamiar ten nie powiódł się i Boni powróciła do Ferrary, gdzie uczęszczała do liceum muzycznego. Z powodu wojny musiała przerwać naukę. Karierę artystyczną rozpoczęła w rodzinnym mieście sztuki dzięki przedstawieniu dla amerykańskich sił zbrojnych, wystawionym w 1946 roku. Następnie śpiewała w lokalnych klubach przejawiając zainteresowanie amerykańskim swingiem]. W 1948 roku wygrała konkurs, który utorował jej drogę do RAI. Odniosła pierwsze sukcesy z orkiestrą Pippa Barzizzy, z którą śpiewała i nagrywała w Turynie.

    Festiwal Piosenki Neapolitańskiej (wł. Festival della Canzone Napoletana; w skrócie Festival di Napoli) – jeden z najstarszych w Europie festiwali piosenki, poświęcony pieśni neapolitańskiej, organizowany w Neapolu w latach 1952–1970, kilkakrotnie wznawiany w latach późniejszych.Corriere della Sera (wł. Kurier wieczorny) jest jednym z czołowych dzienników we Włoszech. Reprezentuje orientację centrolewicową. Jego nakład sięga 690 tysięcy egzemplarzy (największy we Włoszech), ma też cztery tzw. wydania lokalne. Stanowi konkurencję dla wydawanego w Rzymie dziennika La Repubblica oraz w Turynie La Stampa. Jest trzecią najchętniej czytaną przez Włochów gazetą – zaraz po La Gazzetta dello Sport i La Repubblica.

    Lata 50.[ | edytuj kod]

    Gino Latilla, Pino Rucher, Carla Boni

    W 1952 roku weszła w skład zespołu Cinica Angeliniego, dzięki któremu zyskała rozgłos. Stała się, obok Nilli Pizzi najpopularniejszą włoską piosenkarką.

    W 1953 roku wygrała Festiwal Piosenki Włoskiej w San Remo, wykonując wspólnie z Flo Sandon's piosenkę „Viale d'autunno”. Piosenka w jej interpretacji zajęła 24. miejsce na liście przebojów Hit Parade Italia 1953; wersja Flo Sandon's uplasowała się na 33 pozycji.Przy okazji występu na Festiwalu w San Remo zawarła bliższą znajomość z Gino Latillą, która zaowocowała zawarciem w 1958 roku związku małżeńskiego.

    Narciso Parigi (ur. 29 listopada 1927 w Campi Bisenzio, zm. 25 stycznia 2020 we Florencji) – włoski aktor i piosenkarz. II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 roku (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa Osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). W wojnie uczestniczyło 1,7 mld ludzi, w tym 110 mln z bronią. Według różnych szacunków zginęło w niej od 50 do 78 milionów ludzi.

    Na Festiwalu w San Remo wystąpiła jeszcze 4-krotnie:

  • w 1954 roku z piosenkami: „Arriva il direttore” (wykonaną z Quartetto Cetra), „Berta filava” (z Duo Fasano i Giorgio Consolinim, „Cirellino ci” (z Duo Fasano i Quartetto Cetra) „Non e' mai troppo tardi” (z Flo Sandon's), „Diario” (z Quartetto Cetra),
  • w 1957 roku z piosenką „Casetta in Canada”, która stała się jej kolejnym sukcesem; w tej samej edycji zaprezentowała także: „Ci credo” (w parze z Tino Allorim), „Le trote blu” (z Glorią Christian i Duo Fasano), „Per una volta ancora” (z Nunzio Gallo), „Un sogno di cristallo” (z Julą de Palma).
  • w 1958 roku z piosenkami: „Arsura” (z Giorgio Consolinim), „La canzone che piace a te” (z Gino Latillą, Aurelio Fierro i Nillą Pizzi), „Non potrai dimenticar” (z Gino Latillą i Natalino Otto), „Timida serenata” (z Gino Latillą, Aurelio Fierro e Glorią Christian) oraz „Io sono te” (z Cristiną Jorio).
  • w1961 roku z piosenką „Tu con me” (z Aurelio Fierro).
  • Oprócz piosenek zaprezentowanych w latach 50. na Festiwalu w San Remo zaśpiewała cover piosenki „Johnny Guitar”, motyw przewodni ścieżki dźwiękowej westernu pod tym samym tytułem z 1954 roku. W 1955 roku wygrała Festiwal Piosenki Neapolitańskiej z piosenką „'E stelle 'e Napule”, wykonaną wraz z Gino Latillą i Marią Paris. W 1956 roku odniosła sukces wykonując słynne „Mambo italiano”. Wystąpiła kilkakrotnie na Festiwalu Piosenki Neapolitańskiej (po raz ostatni w 1962 roku).

    Włosi – naród zamieszkujący Włochy. We Włoszech jest ich około 56 mln, z czego prawie połowa wszystkich osób pochodzenia włoskiego mieszka poza Włochami, a najwięcej w Brazylii, Argentynie i w USA. Mówią językiem włoskim. Religią większości Włochów jest katolicyzm.Radiotelevisione Italiana, RAI (od 2000 stylizowane na Rai; do 1954 Radio Audizioni Italiane) – włoski publiczny nadawca radiowo-telewizyjny. Rozpoczął działanie w 1954 roku.

    Okres późniejszy[ | edytuj kod]

    Uczestniczyła także w innych festiwalach i konkursach jak Canzonissima czy Un disco per l'estate (1964). Kolejne lata wypełniła jej działalność koncertowa przeplatana okresami wypoczynku.

    W latach 70. i 80. występowała w lokalnych programach telewizyjnych: In Zir per la Rumagna, transmitowanym przez Vga TeleRimini, gościła też często w programie Caffè Paskowki, prowadzonym przez Narciso Parigiego w toskańskiej rozgłośni TeleRegione.

    W latach 80. razem z Gino Latillą, Nillą Pizzi i Giorgio Consolinim utworzyła zespół Quelli di Sanremo, który występował w całych Włoszech.

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Album – wydawnictwo muzyczne zawierające nagrania muzyczne na płycie długogrającej longplay (LP) lub dysku kompaktowym (CD).

    W latach 90. uczestniczyła w programie Cocco Bello emitowanym przez 7Gold oraz w audycji Paolo Limitiego Ci vediamo in tv.

    Pod koniec lat 90. znalazła się w centrum uwagi dzięki uczestnictwu w nagraniu singla „Flabby Feat”, będącego coverem jej „Mambo italiano”. W październiku 2007 roku ukazał się album Aeroplani ed angeli, na którym znalazły się nowe piosenki napisane dla niej przez młodych kompozytorów, takich jak Alessandro Orlando Graziano, producent jej teledysku „Portami in India”.

    Ferrara – miasto w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, w prowincji Ferrara, ok. 50 km na NNW od Bolonii, nad rzeką Pad, która płynie 5 km na północ od centrum. Według danych na rok 2004 gminę zamieszkuje 130 461 osób (322,9 os./km²).Turyn (wł. Torino) – miasto w północno-zachodnich Włoszech, przy ujściu rzeki Dora Riparia do rzeki Pad, na przedgórzu Alp Zachodnich. Jest stolicą prowincji Piemont. Patronem miasta jest św. Jan Chrzciciel (święto obchodzone 24 czerwca).

    Zmarła w Rzymie 17 października 2009 roku po długiej chorobie, która jednak nie przeszkodziła jej w publicznych występach niemal do ostatnich dni. Została pochowana 20 października w bazylice Santa Maria in Montesanto – kościele artystów na Piazza del Popolo.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Il Discobolo: Carla Boni (wł.). www.ildiscobolo.net. [dostęp 2016-01-14].
    2. Hit Parade Italia: I singoli più venduti del 1953 (wł.). www.hitparadeitalia.it. [dostęp 2016-01-15].
    3. Storiaradiotv.it: CARLA BONI, LA REGINA DEL MAMBO ITALIANO (wł.). www.storiaradiotv.it. [dostęp 2016-01-15].
    4. Corriere della Sera: Addio Carla Boni, regina del Mambo italiano (wł.). roma.corriere.it. [dostęp 2016-01-14].

    Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Carla Boni w bazie IMDb (ang.)
  • Dyskografia Carli Boni na Discogs
  • Nilla Pizzi, właśc. Adionilla Negrini Pizzi (ur. 16 kwietnia 1919 w Sant’Agata Bolognese, zm. 12 marca 2011 w Mediolanie) – włoska piosenkarka, dwukrotna zwyciężczyni Festiwalu Piosenki Włoskiej w San Remo: w 1951 roku z piosenką „Grazie dei fiori” i w 1952 roku z piosenką „Vola colomba”; w tym ostatnim ustanowiła nie pobity do dziś (2014) rekord, zajmując w finale pierwsze, drugie i trzecie miejsce. Wygrała również Festiwal Piosenki Neapolitańskiej (w 1952) i konkurs Canzonissima (w 1959). WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.




    Warto wiedzieć że... beta

    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.
    Swing (z ang. kołysać się) - kierunek muzyki jazzowej popularny na przełomie lat 30. i 40. XX wieku. Swing to muzyka synkopowana, w której dużą rolę gra sekcja rytmiczna współpracująca z instrumentami dętymi.
    San Remo, włos. Sanremo (Sanremu w języku liguryjskim) – miejscowość położona nad Morzem Śródziemnym, w zachodniej części Ligurii, w północno-zachodnich Włoszech. Została ona założona przez starożytnych Rzymian i jest najlepiej znanym ośrodkiem kulturalnym prowincji Imperia, a także najpowszechniejszym celem turystycznym włoskiej Riwiery. Miasto jest gospodarzem takich wydarzeń jak Festiwal Piosenki Włoskiej, wyścig kolarski Mediolan – San Remo czy podzielony na sekcje tańca, teatru i muzyki GEF Festival Mondiale di Creativita nella scuola (The World Festival of Creativity in Schools).
    Western – gatunek filmu fabularnego, powieści awanturniczej albo sztuki scenicznej, obejmujący utwory, których akcja rozgrywa się w okresie kolonizacji i stabilizowania się życia na terenach zachodnich stanów USA, zwanych Dzikim Zachodem. Jest charakterystyczną formą amerykańską, chociaż był uprawiany również przez twórców rodem z Europy.
    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.
    Cover – nowa aranżacja, interpretacja istniejącego utworu muzycznego odtwarzana przez wykonawcę, który nie jest jego pierwotnym, znanym wykonawcą.
    Piosenkarz i piosenkarka – zawód polegający na wykorzystaniu śpiewu do wykonywania skomponowanych wcześniej piosenek, z reguły przy akompaniamencie grupy muzycznej, wydawanych następnie na albumach lub wykonywanych na koncertach. Utwory wykonywane bez akompaniamentu nazywamy utworami a cappella.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.928 sek.