• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Caress of Steel

    Przeczytaj także...
    Geddy Lee (ur. 29 lipca 1953 w Toronto jako Gary Weinrib) – kanadyjski wokalista i basista. Gra także na instrumentach klawiszowych i gitarze akustycznej. Znany jest z występów w rockowej grupie Rush. Gra na sygnowanej swoim nazwiskiem gitarze basowej Fender Jazz Bass.Lakeside Park – trzeci utwór z albumu Caress of Steel kanadyjskiego trio progresywnego. Utwór skomponowali Geddy Lee oraz Alex Lifeson, słowa napisał Neil Peart. Inspiracją do napisania przez niego tekstu był czas spędzany w parku w St. Catharines, gdzie za młodu pracował.
    Śpiew – czynność polegająca na wytwarzaniu dźwięków o charakterze muzycznym za pomocą głosu. Każda osoba potrafiąca mówić potrafi też śpiewać, ponieważ śpiew pod wieloma względami jest jedynie formą przedłużonej mowy.

    Caress of Steel – trzeci album studyjny kanadyjskiej grupy Rush. Wydawnictwo ukazało się 1 września 1975 roku nakładem wytwórni muzycznych Anthem Records i Mercury Records. Płyta dotarła do 148. miejsca listy Billboard 200 w Stanach Zjednoczonych.

    Lista utworów[]

    Opracowano na podstawie materiału źródłowego.

    Billboard 200 – zestawienie, przedstawiające 200 najlepiej sprzedających się albumów studyjnych i EP w Stanach Zjednoczonych. Lista publikowana jest każdego tygodnia w magazynie muzycznym Billboard i zazwycznaj stanowi wyznacznik popularności poszczególnych wykonawców w oparciu o pozycje, na których się aktualnie znajdują.Neil Ellwood Peart (ur. 12 września 1952 w Hamilton) – kanadyjski perkusista rockowy. Znany z występów z grupą Rush. Jest także autorem większości tekstów do muzyki grupy.

    Muzyka i słowa: Geddy Lee, Alex Lifeson oraz Neil Peart. Wyjątki oznaczone.

    1. "Bastille Day" – 4:37
    2. "I Think I'm Going Bald" – 3:37
    3. "Lakeside Park" – 4:08
    4. "The Necromancer" – 12:30
      1. "Into the Darkness" – 4:12
      2. "Under the Shadow" – 4:25
      3. "Return of the Prince" – 3:52
    5. "The Fountain of Lamneth" – 19:59
      1. "In the Valley" – 4:18
      2. "Didacts and Narpets" – 1:00
      3. "No One at the Bridge" – 4:19
      4. "Panacea" (Lee, Peart) – 3:14
      5. "Bacchus Plateau" (Lee, Peart) – 3:16
      6. "The Fountain" – 3:49

    Twórcy[]

    Opracowano na podstawie materiału źródłowego.

    Instrument perkusyjny – instrument muzyczny, w którym źródłem dźwięku jest drganie całości lub części instrumentu, które jest wywoływane uderzeniem odpowiedniej części instrumentu pałką, szczotką lub dłonią lub też potrząsaniem całym instrumentem.Miksowanie muzyki - mieszanie, połączenie w jeden strumień kilku sygnałów dzwiękowych, z których każdy jest nośnikiem informacji muzycznej.
  • Geddy Lee - gitara basowa, wokal prowadzący, aranżacje, produkcja muzyczna
  • Alex Lifeson - gitara elektryczna, gitara klasyczna, gitara akustyczna, gitara steel, aranżacje, produkcja muzyczna
  • Neil Peart - perkusja, instrumenty perkusyjne, aranżacje, produkcja muzyczna
  • Terry Brown - realizacja dźwięku, inżynieria dźwięku, miksowanie, produkcja muzyczna, aranżacje
  • Hugh Syme - oprawa graficzna
  • Wydania[]

    Listy sprzedaży[]

    Przypisy

    1. Rush - Caress Of Steel (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2010-08-24].
    2. Greg Prato: Caress of Steel review (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2010-08-24].
    3. Sean Trane: Caress of Steel review (ang.). www.progarchives.com. [dostęp 2010-08-24].
    4. Caleb McAlpine: Caress of Steel review (ang.). www.sputnikmusic.com. [dostęp 2010-08-24].
    5. Rush Billboard Charts (ang.). www.allmusic.com. [dostęp 2010-08-19].
    6. Rush discography. W: Canadian album charts [on-line]. [dostęp 2008-11-08].

    Linki zewnętrzne[]

  • Okładka

  • Album – wydawnictwo muzyczne zawierające nagrania muzyczne na płycie długogrającej longplay (LP) lub dysku kompaktowym (CD).Gitara basowa − instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na podstrunnicy (gryfie); stosuje się także gitary basowe bezprogowe (fretles, z ang. fretless). Gitara basowa — podobnie jak kontrabas — transponuje o oktawę w dół. Tradycyjne gitary basowe mają cztery struny E1, A1, D, G, czyli wydają dźwięki odpowiednio: 41,2 Hz, 55 Hz, 73,4 Hz i 98 Hz. Łączna skala gitary basowej obejmuje dźwięki (w brzmieniu) od E1 do g, jest więc identyczna ze skalą kontrabasu 4-strunowego. Oprócz tradycyjnego stroju EADG, głównie w muzyce cięższej stosuje się strój obniżony, gdzie o ton niżej stroi się całą gitarę (DGCF) lub tylko najniższą strunę (DADG). Oprócz czterostrunowych, istnieją także modele pięciostrunowe (z dodatkową dolną struną H2 lub C1) (jak kontrabas 5-strunowy, orkiestrowy), sześciostrunowe (jak pięciostrunowy plus górna struna C), ośmiostrunowe (gdzie dla każdej struny, takiej jak w gitarze czterostrunowej jest dodana druga strojona o oktawę wyżej) oraz dwunastostrunowe, spokrewnione z Chapman stickami. Firma Modulus wyprodukowała w latach 80 XX w. osiemnastostrunową gitarę basową (jej szyjka ma 6 cali szerokości). Osoba grająca na gitarze basowej to basista. Gitara basowa zazwyczaj należy do sekcji rytmicznej zespołu muzycznego w muzyce rozrywkowej, jednak obecnie jest często wykorzystywana jako instrument solowy.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Gitara elektryczna – gitara, w której drgania stalowej struny umieszczonej w polu magnetycznym są przekształcane w zmiany napięcia elektrycznego za pomocą przetwornika elektromagnetycznego.
    Perkusja – ogólna nazwa zestawu instrumentów perkusyjnych, posiadająca różne znaczenie w zależności od rodzaju muzyki. W szkolnictwie muzycznym oraz muzyce poważnej jest to grupa instrumentów, na których muzyk może grać używając jednego instrumentu, lub dowolnie skompletowanego zestawu, natomiast w muzyce rockowej i często jazzowej tą nazwą określany jest dość typowy podstawowy zestaw instrumentów, który w miarę potrzeby może być uzupełniany o mniej reprezentatywne składniki. W tym drugim znaczeniu (rock, jazz) polskie określenie perkusja jest odpowiednikiem angielskiego drums lub drum kit, natomiast muzyk (najczęściej towarzyszący), grający na różnego rodzaju „przeszkadzajkach” (żargonowa nazwa instrumentów perkusyjnych takich jak shaker, tamburyn, triangel, conga, bongosy, itp.), określany jest w języku angielskim jako osoba grająca na percussion – percussionist (perkusjonista).
    The Necromancer – czwarty utwór z płyty Caress of Steel kanadyjskiego trio progresywnego. Trwa on 12 minut i 30 sekund, co czyni go czwartym najdłuższym utworem Rush, po 2112, The Fountain of Lamneth i Cygnus X-1, Book II. Tytuł utworu został zaczerpnięty z powieści fantasy J. R. R. Tolkiena "Władca Pierścieni", od nazwy postaci – Saurona.
    Anthem Records – niezależna wytwórnia płytowa z siedzibą w Toronto. Została założona w maju 1977 roku przez Raya Dannielsa oraz Vica Wilsona, początkowo współpracując z takimi grupami jak Rush, Max Webster, Liverpool oraz A Foot in Coldwater.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.06 sek.