• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Caeculus - mitologia

    Przeczytaj także...
    Wulkan (łac. Vulcanus, Volcanus) – bóg ognia, kowalstwa i wulkanów w mitologii rzymskiej. Nazywany też Mulciber.CAECILII – plebejski ród rzymski, którego przestawiciele nosili przydomki (cognomen): Bassus, Denter, Metellus, Niger, Pinna, Rufus.
    Palestrina – miasto i gmina w środkowych Włoszech, dawne Praeneste, leżące na zboczu Apeninów, w regionie Lacjum (obecnie Lazio), w prowincji Rzym, 37 km na wschód od Rzymu, z którym łączyła go Via Praenestina. Według danych z roku 2004 gminę zamieszkuje 16 469 osób, 358 os./km².

    Caeculus – postać z mitologii rzymskiej, legendarny protoplasta rodu Cecyliuszów.

    Był synem Wulkana, który zapłodnił jego matkę pod postacią iskry z ogniska spadłej na jej łono. Po urodzeniu syna matka porzuciła go w świątyni Jowisza. Tam dziecko znalazły kobiety, które oddały je na wychowanie Depidiuszom, braciom jego matki. Oni to nadali dziecku imię Caeculus (od caecus – „ślepy”), z powodu jego zaczerwienionych od dymu oczu.

    Jowisz, Jupiter (łac. Iuppiter) – w mitologii rzymskiej bóg nieba, burzy i deszczu, najwyższy władca nieba i ziemi, ojciec bogów. Był źródłem władzy (łac. imperium), jaką dzierżyli rzymscy urzędnicy. Rzymscy władcy i wodzowie starali się pozować na ludzkie ucieleśnienie czy odzwierciedlenie Jowisza. Pospolicie utożsamiany jest z greckim Zeusem, z czasem przejął jego cechy. Atrybutami Jowisza były piorun i orzeł. Syn Saturna. W rzeczywistości jest to (tożsamy z Zeusem) praindoeuropejski bóg dziennego nieboskłonu, burzy i piorunów. Obie nazwy, grecka i łacińska, wywodzą się z praindoeuropejskiego imienia Dieus ph2ter, co w wyniku różnych przekształceń fonetycznych dało łacińskie Iuppiter (Iovis + pater). Od dopełniacza (genetivus) tego imienia, brzmiącego Iovis, pochodzi polskie imię tego bóstwa, Jowisz.Mitologia rzymska – zbiór wierzeń, rytuałów i obrzędów dotyczących zjawisk nadprzyrodzonych wyznawanych i obchodzonych przez starożytnych Rzymian od czasów najdawniejszych do chwili, gdy chrześcijaństwo całkowicie zastąpiło rdzenne religie Imperium Rzymskiego.

    Tradycja przypisywała mu założenie miasta Preneste. Chcąc zachęcić okoliczną ludność do osiedlania się w nim, dzięki pomocy ojca dokonał na jej oczach cudu z ogniem – zebranych otoczyły płomienie, które rozwiały się na rozkaz Caeculusa.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Andrzej M. Kempiński: Encyklopedia mitologii ludów indoeuropejskich. Warszawa: Iskry, 2001, s. 85.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Ossolineum, 2008.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.008 sek.