• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • C - język programowania



    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]
    Przeczytaj także...
    Perl – interpretowany język programowania autorstwa Larry’ego Walla początkowo przeznaczony głównie do pracy z danymi tekstowymi, obecnie używany do wielu innych zastosowań. Wzorowany na takich językach jak C, skryptowe: sed, awk i sh oraz na wielu innych.Przeciążanie operatorów (ang. operator overloading, przeładowanie operatorów) to rodzaj polimorfizmu występującego w niektórych językach programowania, polegający na tym, że operator może mieć różne implementacje w zależności od typów użytych argumentów (operandów).

    Cimperatywny, strukturalny język programowania wysokiego poziomu stworzony na początku lat siedemdziesiątych XX w. przez Dennisa Ritchiego do programowania systemów operacyjnych i innych zadań niskiego poziomu.

    Spis treści

  • 1 Historia
  • 2 Standardy
  • 3 Podstawowe elementy języka C
  • 3.1 Komentarze
  • 3.2 Słowa kluczowe
  • 3.3 Typy podstawowe
  • 3.4 Typy pochodne
  • 3.5 Instrukcje sterujące
  • 3.5.1 Instrukcja if
  • 3.5.2 Pętla while
  • 3.5.3 Pętla do...while
  • 3.5.4 Pętla for
  • 3.5.5 Instrukcja switch
  • 3.6 Funkcje
  • 4 Przykłady
  • 5 Krytyka języka C
  • 5.1 Niedostępne właściwości
  • 5.2 Niezdefiniowane zachowania
  • 5.3 Alokacja pamięci
  • 5.4 Wskaźniki
  • 5.5 Tablice
  • 5.6 Składnia
  • 5.7 Oszczędność wyrażenia
  • 6 Osobliwości języka C
  • 7 Zobacz też
  • 8 Przypisy
  • 9 Bibliografia
  • 10 Linki zewnętrzne
  • Instrukcja opuszczenia (instrukcja zaniechania, instrukcja wyjścia z bloku) – instrukcja w danym języku programowania powodująca wyjście z określonej instrukcji strukturalnej.errno – uniksowy mechanizm zgłaszania błędów przez funkcje libc, a w szczególności jądra. Jeśli funkcja zakończy się błędem, sygnalizuje to zwracając zwykle -1 lub, w przypadku funkcji zwracających wskaźnik, NULL. Program powinien wtedy zajrzeć do zmiennej globalnej errno, żeby dowiedzieć się jaki dokładnie błąd wystąpił. Jeśli funkcja zakończy się pomyślnie zawartość errno nie jest zdefiniowana - w szczególności może tam znajdować się kod błędu. Ma to miejsce np. w przypadku jeśli funkcja foo wywołała funkcje bar, przy czym ta druga zwróciła błąd, co jednak nie przeszkodziło pierwszej w pomyślnym wykonaniu.

    Historia[]

    Poprzednikiem języka C był interpretowany język B, który Ritchie rozwinął w język C. Pierwszy okres rozwoju języka to lata 19691973. W roku 1973 w języku C udało się zaimplementować jądro systemu operacyjnego Unix. W 1978 roku Brian Kernighan i Dennis Ritchie opublikowali dokumentację języka pt. C Programming Language (wydanie polskie: Język C).

    Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna, ISO (ang. International Organization for Standardization, fr. Organisation internationale de normalisation) – organizacja pozarządowa zrzeszająca krajowe organizacje normalizacyjne.Przepełnienie bufora (ang. Buffer overflow) – błąd programistyczny polegający na zapisaniu do wyznaczonego obszaru pamięci (bufora) większej ilości danych, niż zarezerwował na ten cel programista. Taka sytuacja prowadzi do zamazania danych znajdujących się w pamięci bezpośrednio za buforem, a w rezultacie do błędnego działania programu. W wielu sytuacjach, zwłaszcza gdy dane, które wpisywane są do bufora podlegają kontroli osoby o potencjalnie wrogich intencjach, może dojść do nadpisania struktur kontrolnych programu w taki sposób, by zaczął on wykonywać operacje określone przez atakującego.

    C stał się popularny poza Laboratoriami Bella (gdzie powstał) po 1980 roku i stał się dominującym językiem do programowania systemów operacyjnych i aplikacji. Na bazie języka C w latach osiemdziesiątych Bjarne Stroustrup stworzył język C++, który ułatwia znacząco programowanie obiektowe.

    Język wysokiego poziomu (autokod) – typ języka programowania, którego składnia i słowa kluczowe mają maksymalnie ułatwić rozumienie kodu programu dla człowieka, tym samym zwiększając poziom abstrakcji i dystansując się od sprzętowych niuansów. Kod napisany w języku wysokiego poziomu nie jest bezpośrednio „zrozumiały” dla komputera – większość kodu stanowią tak naprawdę normalne słowa, np. w języku angielskim. Aby umożliwić wykonanie programu napisanego w tym języku należy dokonać procesu kompilacji.Współprogramy (ang. coroutines) - Pojęcie współprogramu ma dwie odmienne definicje(!). Obie definicje zgodnie stwierdzają, że współprogram cechuje się posiadaniem ciągu instrukcji do wykonania i ponadto możliwością zawieszania wykonywania jednego współprogramu A i przenoszenia wykonywania do innego współprogramu B. W szczególności można wznowić pracę zawieszonego współprogramu A, a wykonywanie będzie podjęte w miejscu, w którym zostało zawieszone. Tym co różni obie definicje jest zdolność współpracy z rekurencyjnymi procedurami. (Nb. W językach programowania funkcyjnego koncepcja współprogramu istnieje pod postacią kontynuacji - pojęcia wprowadzonego niemal równocześnie z współprogramami. )


    Podstrony: 1 [2] [3] [4] [5]



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Graphics Device Interface (GDI) – jeden z trzech podstawowych komponentów (razem z jądrem i API Windows) interfejsu użytkownika (menedżera okien GDI) w Microsoft Windows. GDI odpowiedzialne jest za przedstawianie obiektów graficznych i przesyłanie ich do urządzeń wyjściowych, takich jak monitory i drukarki.
    Rekurencja, zwana także rekursją (ang. recursion, z łac. recurrere, przybiec z powrotem) to w logice, programowaniu i w matematyce odwoływanie się np. funkcji lub definicji do samej siebie.
    Instrukcja warunkowa jest elementem języka programowania, które pozwala na wykonanie różnych obliczeń w zależności od tego czy zdefiniowane przez programistę wyrażenie logiczne jest prawdziwe, czy fałszywe. Możliwość warunkowego decydowania o tym, jaki krok zostanie wykonany w dalszej kolejności jest jedną z podstawowych własności współczesnych komputerów – dowolny model obliczeń zdolny do wykonywania algorytmów (tj. równoważny maszynom Turinga) musi ją posiadać.
    Podprogram (inaczej funkcja lub procedura) - termin związany z programowaniem proceduralnym. Podprogram to wydzielona część programu wykonująca jakieś operacje. Podprogramy stosuje się, aby uprościć program główny i zwiększyć czytelność kodu.
    Przetwarzanie współbieżne (ang. concurrent computing) – przetwarzanie oparte na współistnieniu wielu wątków lub procesów, operujących na współdzielonych danych. Wątki uruchomione na tym samym procesorze są przełączane w krótkich przedziałach czasu, co sprawia wrażenie, że wykonują się równolegle.
    C# (C Sharp, dosłownie "C-krzyżyk", "cis") – obiektowy język programowania zaprojektowany przez zespół pod kierunkiem Andersa Hejlsberga dla firmy Microsoft.
    Eliminacja sprawdzania zakresu (ang. bounds-checking elimination) to optymalizacja kompilatora przydatna w językach programowania lub środowiskach uruchomieniowych które wymagają sprawdzania zakresu tablic, czyli sprawdzania przy każdym dostępie do tablicy czy indeks do niej ma wartość mieszczącą się w jej zakresie. Celem jest eliminacja niepotrzebnych sprawdzeń.

    Reklama