• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • CD154

    Przeczytaj także...
    Makrofag – komórka tkanki łącznej, wywodząca się z komórek prekursorowych pochodzących ze szpiku kostnego. Bezpośrednio wywodzi się z monocytów, które opuściły krew.Limfocyty B, inaczej limfocyty szpikozależne (B od łac. Bursa Fabricii - kaletka Fabrycjusza) - komórki układu odpornościowego należące do limfocytów odpowiedzialne za humoralną odpowiedź odpornościową, czyli wytwarzanie przeciwciał. Limfocyty B powstają w szpiku kostnym, a w przebiegu odpowiedzi immunologicznej różnicują się w obwodowych narządach limfatycznych w komórki plazmatyczne i komórki pamięci. Stężenie limfocytów B we krwi obwodowej wynosi 0,06–0,66 x 10/l.
    Limfocyty T inaczej limfocyty grasicozależne (T od łac. thymus - grasica) – komórki układu odpornościowego należące do limfocytów odpowiedzialne za komórkową odpowiedź odpornościową. Komórki prekursorowe, nie posiadające cech limfocytów T, wytwarzane są w czerwonym szpiku kostnym, następnie dojrzewają głównie w grasicy, skąd migrują do krwi obwodowej oraz narządów limfatycznych. Stężenie limfocytów T we krwi obwodowej wynosi 0,77–2,68 x 10/l. Czas życia limfocytów T wynosi od kilku miesięcy do kilku lat.

    CD154 (ang. cluster of differentiation 154, synonimy: CD40L, CD40LG, HIGM1, IGM, IMD3, T-BAM, TNFSF5, TRAP, gp39) - białko występujące przede wszystkim na limfocytach T, należące do nadrodziny TNF. Jego główną funkcją jest wiązanie cząsteczki CD40 na komórkach prezentujących antygen i dostarczenie sygnału kostymulującego, wymaganego do aktywacji limfocytu. CD40 może wiązać również integryny α5β1 oraz αIIbβ3. Białko CD154 jest kodowane przez gen CD40LG znajdujący się na chromosomie X w lokacji Xq26. Mimo że funkcja CD154 jest związana przede wszystkim z limfocytami T, jego występowanie stwierdzono także na innych typach komórek: trombocytach, mastocytach, makrofagach, bazofilach, komórkach NK, limfocytach B oraz komórkach spoza linii komórek hematopoetycznych, np. na komórkach mięśni gładkich, śródbłonka i komórkach nabłonkowych.

    Gen (gr. γένος – ród, pochodzenie) – podstawowa jednostka dziedziczności determinująca powstanie jednej cząsteczki białka lub kwasu rybonukleinowego zapisana w sekwencji nukleotydów kwasu deoksyrybonukleinowego.PMID (ang. PubMed Identifier, PubMed Unique Identifier) – unikatowy identyfikator przypisany do każdego artykułu naukowego bazy PubMed.

    Przypisy[ | edytuj kod]

    1. CD40LG CD40 ligand [Homo sapiens (human) - Gene - NCBI]. [dostęp 2013-09-27].
    2. N. Alaaeddine, GS. Hassan, D. Yacoub, W. Mourad. CD154: an immunoinflammatory mediator in systemic lupus erythematosus and rheumatoid arthritis.. „Clin Dev Immunol”. 2012, s. 490148, 2012. DOI: 10.1155/2012/490148. PMID: 22110533. 
    3. Y. El Fakhry, H. Alturaihi, D. Yacoub, L. Liu i inni. Functional interaction of CD154 protein with α5β1 integrin is totally independent from its binding to αIIbβ3 integrin and CD40 molecules.. „J Biol Chem”. 287 (22), s. 18055-66, May 2012. DOI: 10.1074/jbc.M111.333989. PMID: 22461623. 
    4. U. Schönbeck, P. Libby. The CD40/CD154 receptor/ligand dyad.. „Cell Mol Life Sci”. 58 (1), s. 4-43, Jan 2001. PMID: 11229815. 
    Tkanka mięśniowa gładka (textus muscularis glaber) - rodzaj tkanki mięśniowej, która składa się z wrzecionowatych komórek, zawierających jedno centralnie położone jądro komórkowe. Filamenty w tej tkance są ułożone nieregularnie (brak prążkowania).Tkanka nabłonkowa, tkanka graniczna, nabłonek (łac. epithelium-nabłonek, textus epithelialis-tkanka nabłonkowa ) – tkanka zwierzęca. Zawiązki nabłonka pojawiają się już w stadium blastuli, ale może się on różnicować znacznie później z listków zarodkowych: ektodermy, entodermy, mezodermy, albo zależnie od grupy systematycznej zwierząt i narządu.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Chromosom – forma organizacji materiału genetycznego wewnątrz komórki. Nazwa pochodzi z greki, gdzie χρῶμα (chroma, kolor) i σῶμα (soma, ciało). Chromosomy rozróżniano poprzez wybarwienie. Pierwszy raz terminu tego użył Heinrich Wilhelm Waldeyer w roku 1888.
    CD40 (ang. cluster of differentiation 40, synonimy: TNFRSF5, p50, Bp50, CDW40 ) – białko występujące na powierzchni komórek prezentujących antygen, niezbędne do ich aktywacji i dostarczające sygnał kostymulujący limfocytom T, wykazującym ekspresję cząsteczki CD154. Gen kodujący CD40 u człowieka znajduje się na chromosomie chromosom 20 w lokacji 20q12-q13.2.
    Kod genetyczny – reguła, według której informacja genetyczna, zawarta w sekwencji nukleotydów kwasu nukleinowego (DNA lub RNA), w komórkach wszystkich organizmów może ulegać „tłumaczeniu” na kolejność (sekwencję) aminokwasów w ich białkach w procesie biosyntezy białek (a konkretnie transkrypcji i translacji).
    Komórki prezentujące antygen (ang. antigen presenting cell - APC) – rodzaj komórek, na których powierzchni znajdują się cząsteczki białek MHC klasy II. Wyróżnia się trzy podstawowe rodzaje APC:
    Bazofile, granulocyty zasadochłonne – morfotyczne składniki krwi z grupy leukocytów (białych krwinek), których cytoplazma zawiera ziarnistości barwiące się barwnikami zasadowymi na kolor niebieski. Komórki te mają około 10 μm średnicy, kulisty kształt oraz wydłużone jądro z dwoma lub więcej przewężeniami (jądro segmentowane). Swoją fizjologią przypominają komórki tuczne (mastocyty). Stanowią do 1% wszystkich leukocytów oraz około 2% wszystkich granulocytów. Podwyższoną liczbę bazofili we krwi nazywa się bazofilią.
    Komórki tuczne (mastocyty) – komórki tkanki łącznej oraz błon śluzowych, mające okrągły lub owalny kształt, powstające z prekursorów szpikowych (prawdopodobnie tych samych, co bazofile), do miejsca ostatecznego osiedlenia docierają wraz z krwią. Najczęściej można spotkać je w okolicy niewielkich naczyń krwionośnych w narządach stykających się ze środowiskiem zewnętrznym. Jądro komórkowe jest niewielkie, chromatyna skondensowana, aparat Golgiego jest dobrze rozbudowany, pozostałe organella są słabo rozwinięte. W cytoplazmie znajdują się liczne, ciemne, zasadochłonne ziarna, mające właściwość metachromazji. Błona komórkowa tworzy liczne mikrokosmki. Ziarnistości mastocytów są bogate w histaminę i heparynę. Ponadto pobudzone wydzielają prostaglandyny i cytokiny (np. interleukinę 4 i TNF-α). Zawierają również proteazy (np. tryptazę lub chymazę). Na ich powierzchni znajduje się receptor FcεRI wiążący przeciwciała IgE. Mastocyty zostały odkryte i opisane po raz pierwszy przez Paula Ehrlicha w 1876 roku.
    Chromosom X – u człowieka i innych ssaków chromosom płciowy, którego obecność w dwóch kopiach w komórkach organizmu determinuje płeć żeńską. Faktyczną obecność "Chromosomu X" określa informacja zawarta w mRNA.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.015 sek.