C2B

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

C2B (ang. consumer to business) – kategoria e-commerce, najmniej rozpowszechniony sektor, część firm analitycznych, zajmujących się handlem internetowym, nie wyróżnia nawet C2B jako odrębnego sektora w rozumieniu takim, w jakim dyskutuje się o B2B, B2C oraz C2C, traktując go jedynie jako odmianę sektora B2C.

Internet (skrótowiec od ang. inter-network, dosłownie "między-sieć") – ogólnoświatowa sieć komputerowa, określana również jako sieć sieci. W znaczeniu informatycznym Internet to przestrzeń adresów IP przydzielonych hostom i serwerom połączonym za pomocą urządzeń sieciowych, takich jak karty sieciowe, modemy i koncentratory, komunikujących się za pomocą protokołu internetowego z wykorzystaniem infrastruktury telekomunikacyjnej.Biznes elektroniczny, e-biznes (ang. electronic business, e-business) – to (wprowadzony w 1995 roku przez IBM) według powszechnie obowiązującej definicji model prowadzenia biznesu opierający się na szeroko rozumianych rozwiązaniach teleinformatycznych, w szczególności aplikacjach internetowych. Pojęcie elektronicznego biznesu obejmuje m.in. wymianę informacji między producentami, dystrybutorami i odbiorcami produktów i usług, zawieranie kontraktów, przesyłanie dokumentów, prowadzenie telekonferencji, pozyskiwanie nowych kontaktów, wyszukiwanie informacji, etc.

Istota C2B polega na umieszczaniu przez klientów w specjalnych serwisach ofert zakupu, na które odpowiadają producenci. Za przykład może tu posłużyć klient mający niewykorzystany bilet lotniczy. Składa on ofertę ceny za ten bilet, natomiast firma decyduje, co zrobić z tą ofertą. Czy ją przyjąć, czy też odrzucić. Ten model biznesowy, jest całkowitym odwróceniem tradycyjnego modelu transakcyjnego. Pojawienie się systemu C2B jest związane ze znaczącymi zmianami technologicznymi: umożliwienie tego modelu nastąpiło poprzez łączenie ogromnych rzeszy ludzi w dwukierunkową sieć (internet); tradycyjne media umożliwiają jednokierunkowe relacje, podczas gdy internet umożliwia relacje dwustronne zmniejszenie kosztów technologicznych: konsumenci indywidualni mają obecnie dostęp do technologii, które dotychczas były dostępne wyłącznie dla dużych firm (druk cyfrowy i internetowe technologie zakupu, wysokowydajnościowy sprzęt komputerowy, oprogramowanie o dużych możliwościach). Prościej można powiedzieć, że to nic innego jak zawieranie transakcji handlowych, prowadzonych za pośrednictwem Internetu z wykorzystaniem rozwiązań teleinformatycznych.

C2C (ang. Consumer to Consumer) – określenie internetowych stref działalności gospodarczych zajmujących się handlem i gospodarką rynkową od strony prywatnych użytkowników.Konsument (łac. consumens) – w potocznym rozumieniu osoba, która konsumuje lub nabywa towary oraz usługi; lub inaczej – ogniwo występujące na końcu łańcucha ekonomicznego. Takie rozumienie prezentuje również Sąd Najwyższy w Polsce, który w jednym ze swych orzeczeń określił konsumenta jako spożywcę, nabywcę towarów na własny użytek, użytkownika. Nie istnieje uniwersalna, prawna definicja konsumenta – w polskim prawie pojęcie konsumenta zostało zdefiniowane w kodeksie cywilnym jako "osoba fizyczna dokonująca czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową". Na gruncie przepisów Konstytucji RP konsument jest rozumiany jako osoba nabywająca towar na własny użytek.

Zobacz też[ | edytuj kod]

  • B2B
  • B2C
  • C2C
  • e-biznes




  • Reklama