• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • C-moll

    Przeczytaj także...
    Msza c-moll KV 427 − msza Wolfganga Amadeusza Mozarta, nazywana Wielką. Należy do najbardziej znanych dzieł muzyki sakralnej.Fryderyk Franciszek Chopin (ur. 22 lutego lub 1 marca 1810 roku w Żelazowej Woli, zm. 17 października 1849 roku w Paryżu) – polski kompozytor i pianista. Od roku 1830 zamieszkały we Francji.
    Es (E♭) - dźwięk, którego częstotliwość dla es¹ wynosi około 311,2 Hz. Stanowi tonikę gam Es-dur i es-moll. Jest to obniżony za pomocą bemola dźwięk e. Dźwięki o tej samej wysokości to: dis oraz feses (dźwięki enharmoniczne).
    Znaki chromatyczne w gamie c-moll

    c-moll - gama oparta na skali molowej, której toniką jest c. Naturalna gama c-moll zawiera dźwięki: c, d, es, f, g, as, b.

    
\relative c'{
\key c \minor
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn c1 d es f g as bes c \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
c d es f g as b c
} }

    Gama c-moll w odmianie harmonicznej (z VII stopniem podwyższonym o półton):

    
\relative c'{
\key c \minor
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn c1 d es f g as b c \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
c d es f g as h c
} }

    Gama c-moll w odmianie doryckiej (z VI i VII stopniem podwyższonym o półton w stosunku do gamy h-moll naturalnej):

    
\relative c'{
\key c \minor
\override Staff.TimeSignature #'stencil = ##f
\cadenzaOn c1 d es f g a b c \cadenzaOff
}
\addlyrics { \small {
c d es f g a h c
} }

    D - nazwa solmizacyjna: re - dźwięk, którego częstotliwość dla d¹ wynosi 293,7 Hz. Jest to tonika gam D-dur i d-moll. W szeregu diatonicznym jest to drugi dźwięk w każdej oktawie.Es-dur - gama durowa, której toniką jest es. Składa się z dźwięków: es, f, g, as, b, c, d. Równoległą do niej gamą molową jest c-moll.

    Równoległą gamą durową jest Es-dur, jednoimienną durową – C-dur.

    Znane dzieła w tonacji c-moll:

  • Ludwig van Beethoven - V Symfonia, Sonata Patetyczna op. 13, III Koncert fortepianowy op. 37
  • Wolfgang Amadeus Mozart - XXIV Koncert fortepianowy KV 491, Wielka Msza c-moll, KV 427
  • Nikołaj Rimski-Korsakow - solo fagotu w drugiej części Szeherezady
  • Franciszek Schubert - IV Symfonia Tragiczna
  • Fryderyk Chopin - Etiuda Rewolucyjna
  • Robert Schumann - Msza c-moll na chór, solistów i orkiestrę
  • Johann Sebastian Bach - Passacaglia c-moll
  • Zobacz też[]

  • Pokrewieństwo tonacji
  • Skala molowa
  • Znaki przykluczowe
  • Przypisy

    1. FranciszekF. Wesołowski FranciszekF., Zasady muzyki, wyd. 7, Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1986, s. 127, ISBN 83-224-0250-3.
    G – nazwa solmizacyjna: sol – dźwięk, którego częstotliwość dla g¹ wynosi 391,9 Hz. Jest to tonika gam G-dur i g-moll. W szeregu diatonicznym jest to piąty dźwięk licząc od dźwięku C w każdej oktawie.Znaki przykluczowe to znaki chromatyczne umieszczane w ściśle określonej kolejności bezpośrednio za kluczem na początku każdej pięciolinii, które alterują dźwięki szeregu podstawowego; oznaczają tonację utworu.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Fagot (z wł. "fagotto" – co oznacza wiązka drewna) – instrument dęty drewniany z grupy aerofonów stroikowych z podwójnym stroikiem. Do tej samej rodziny należą także obój, rożek angielski i kontrafagot, który transponuje oktawę niżej od fagotu. Istnieją dwie odmiany fagotu: niemiecka (hecklowska) i francuska. Różnią się one brzmieniem i mechanizmem, a także wysokością (niemiecki ma 130 cm, zaś francuski 150 cm). Skala (zakres dźwięków muzycznych) instrumentu wynosi od B1 do f² (jednak górny dźwięk zależy głównie od umiejętności grającego i można uzyskać wyższe). Instrument składa się z sześciu części: stroika, esu, skrzydła, stopy, rury basowej oraz czary głosowej. Tworzą one kanał o długości ponad 2,4 m. Otwory nawiercone na długości instrumentu w większości otwierane i zamykane są klapami (tylko 5 – e, d, c, h, a – bezpośrednio palcami). Stroik umieszczony u wylotu rurki składa się z dwóch płytek wykonanych z trawy o nazwie arundo trzcinowate (łac. Arundo donax) złożonych ze sobą. Uderzając w nie językiem i jednocześnie dmuchając grający wydobywa dźwięk. Przy takim samym układzie klap, a różnej sile nacisku na stroik można przez przedęcie wydobyć różne dźwięki. Korpus instrumentu tradycyjnie wykonywany jest z drewna, najczęściej z jaworu. Drewno na fagot musi "leżakować" od dziesięciu do nawet stu pięćdziesięciu lat. Instrument charakteryzuje się głębokim, melancholijnym i bardzo naturalnym brzmieniem. Nie jest instrumentem transponującym. Wykorzystywany jest w orkiestrze kameralnej, symfonicznej, jako instrument solowy, w jazzie oraz w różnego typu zespołach instrumentalnych.
    F (nazwa solmizacyjna: fa) – dźwięk, którego częstotliwość w oktawie razkreślnej wynosi 349,6 Hz. Jest to tonika gam F-dur i f-moll. W szeregu diatonicznym jest to czwarty dźwięk w każdej oktawie.
    C - nazwa solmizacyjna: do - dźwięk, którego częstotliwość dla c¹ wynosi 261,6 Hz. Jest to tonika gam C-dur i c-moll. W szeregu diatonicznym jest to pierwszy dźwięk w każdej oktawie.
    Gama - to szereg dźwięków ułożonych według reguł danej skali muzycznej, zaczynający się od konkretnego dźwięku, który zazwyczaj nadaje nazwę tak utworzonej gamie.
    Tonika, akord toniczny, centrum tonalne, ośrodek/punkt ciążenia tonalnego (fr. tonique; często oznaczana symbolem T) – z punktu widzenia harmonii jedna z trzech funkcji głównych systemu dur-moll (obok dominanty oraz subdominanty). Toniką bywa nazywany także pierwszy stopień skali durowej lub mollowej, będący prymą toniki w rozumieniu funkcyjnym.
    Dźwięk muzyczny – dźwięk wytwarzany przez instrument muzyczny (albo głos ludzki). Najczęściej jest to dźwięk o określonej wysokości.
    Nikołaj Andriejewicz Rimski-Korsakow (ros. Николай Андреевич Римский-Корсаков, ur. 6 marca/18 marca 1844 w Tichwinie, zm. 8 czerwca/21 czerwca 1908 w Lubieńsku) – rosyjski kompozytor epoki romantyzmu.

    Reklama