• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Byzantinische Zeitschrift

    Przeczytaj także...
    Oktawiusz Jurewicz (ur. 30 kwietnia 1926 w Białymstoku) – polski filolog klasyczny, historyk, bizantynista. Profesor nadzwyczajny w 1971, zwyczajny w 1986 Uniwersytetu Warszawskiego. Dyrektor Instytutu Filologii Klasycznej UW w latach 1971-1996, kierownik Zakładu Filologii Greckiej, Bizantyńskiej i Nowogreckiej w Instytucie Filologii Klasycznej w latach 1963-1966, prodziekan i następnie dziekan Wydziału Filologicznego UW 1966-1973. W latach 1973-1979 pracował na stanowisku profesora (professeur associe) Uniwersytetu Paris IV-Sorbonne i jednocześnie dyrektora Centre de Civilisation Polonaise tegoż Uniwersytetu. Założył i redagował czasopismo naukowe "Les Cahiers Franco Polonais" (roczniki 1977-1983). Odbył wiele stażów naukowych min. na uniwersytetach w Belgradzie, Berlinie, Budapeszcie, Kolonii, Monachium, Moskwie i Paryżu. Autor publikacji około 100 prac, artykułów, książek wydanych w językach polskim, niemieckim i włoskim oraz szeregu przekładów źródeł historycznych greckich na język ojczysty. Wykształcił kilkunastu magistrów, byłem promotorem trzech doktorów nauk humanistycznych, recenzował 14 prac doktorskich różnych uniwersytetów i 6 prac habilitacyjnych. Członek zwyczajny Towarzystwa Naukowego Warszawskiego, członek korespondent Polskiej Akademii Umiejętności, członek Polskiego Towarzystwa Filologicznego, członek i członek honorowy Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej PAN, członek Komisji Bizantynologicznej KNoKA PAN i jej przewodniczący do 2000 (obecnie członek honorowy), członek Polskiej Akademii Umiejętności, członek Towarzystwa Historycznego Mommsengesellschaft.Encyklopedia kultury bizantyńskiej – specjalistyczny słownik, będący oryginalnym pomysłem polskich bizantynologów. Wydany w 2002 roku.
    Byzantinisch-Neugriechische Jahrbücher - czasopismo bizantynologiczne o charakterze międzynarodowym. Wychodziło od 1920 roku w Berlinie a od 1926 roku w Atenach. U schyłku II wojny światowej przestało się ukazywać, a po wojnie zostało wznowione.

    Byzantinische Zeitschrift (skrótowce: "BZ", "ByzZ") – znane w świecie nauki, pierwsze czasopismo bizantynologiczne. Ukazuje od 1892 roku w Monachium. Powstało z inicjatywy Karla Krumbachera, początkowo wydawane było w wydawnictwie B.G. Teubner.

    Zostało zawieszone na czas I wojny światowej i podobnie w 1943 roku. Od 1950 ukazywało się w wydawnictwie CH Beck, a od 2008 wydaje je witryna de Gruyter. Redakcja mieści się w Instytucie Bizantynistyki, Neogrecystyki i Bizantyjskiej Historii Sztuki Uniwersytetu Ludwika i Maksymiliana w Monachium.

    Uniwersytet Ludwika i Maksymiliana w Monachium (niem. Ludwig-Maximilians-Universität München, LMU) – niemiecki uniwersytet z siedzibą w Monachium.Waldemar Ceran (ur. 7 września 1936 w Łodzi zm. 20 czerwca 2009 tamże) – polski historyk, profesor, badacz historii starożytnego Bizancjum, członek prezydium Komitetu Nauk o Kulturze Antycznej PAN.

    Jest półrocznikiem podzielonym na trzy części: artykuły, recenzje, noty bibliograficzne i komunikaty. Od 1898 roku uzupełniane jest serią "Byzantinisches Archiv". Od 1994 osobno publikowane są zestawienia "Supplementum bibliographicum", które układał między innymi Robert Browning.

    Jahrbuch der Österreichischen Byzantinistik - czasopismo bizantynologiczne o charakterze międzynarodowym. Ukazuje się od 1951 roku w Wiedniu. Wydawany jest przez Instytut Bizantynistyki i Neogrecystyki Uniwersytetu Wiedeńskiego oraz Instytut Badań nad Bizancjum Austriackiej Akademii Nauk. W latach 1951-1968 periodyk ukazywał się pod nazwą "Jahrbuch der Österreichischen Byzantinischen Gesellschaft".Karl Krumbacher (ur. 23 września 1856 w Kürnach im Allgäu, zm. 12 grudnia 1909 w Monachium) – niemiecki bizantynolog.

    Obok „Jahrbuch der Österreichischen Byzantinistik”, „Byzantinische Forschungen” oraz „Byzantinisch-Neugriechische Jahrbücher” „Byzantinische Zeitschrift” jest zaliczane do najważniejszych periodyków naukowych z zakresu bizantynologii w nauce niemieckojęzycznej.

    Bibliografia[ | edytuj kod]

  • Waldemar Ceran, Byzantinische Zeitschrift [w:] Encyklopedia kultury bizantyńskiej, red. Oktawiusz Jurewicz, Warszawa 2002, s. 110.
  • Linki zewnętrzne[ | edytuj kod]

  • Wykaz tomów na de.wikisource.org
  • Bizantynologia ew. bizantynistyka – dział nauk zajmujący się badaniem historii, literatury, sztuki cesarstwa wschodniorzymskiego (395-1453), zwanego od czasów renesansu Bizancjum. Termin Bizancjum został po raz pierwszy użyty w 1562 roku przez niemieckiego historyka Hieronima Wolfa. Bizantynologia stanowi obecnie odrębną gałąź historii powszechnej średniowiecza.




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.011 sek.