• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bufor ramki

    Przeczytaj także...
    True color – sposób wyświetlania barw na ekranie monitora o 24-bitowej głębi kolorów, umożliwiający uzyskanie 2 24 {displaystyle 2^{24}} , czyli 16 777 216 kolorów.Karta graficzna – karta rozszerzeń komputera odpowiedzialna za renderowanie grafiki i jej konwersję na sygnał zrozumiały dla wyświetlacza.
    RAMDAC (ang. Random Access Memory Digital to Analog Converter) to jednoukładowa struktura układu scalonego na karcie graficznej, przeznaczona do przetwarzania sygnału obrazu zakodowanego cyfrowo na sygnał analogowy wyświetlany na ekranie monitora. Konwerter zawiera 4 funkcjonalne bloki: pamięć SRAM, służącą do przechowywania mapy kolorów, oraz 3 przetworniki cyfrowo-analogowe (C/A), po jednym dla każdego koloru podstawowego modelu RGB – czerwonego (R), zielonego (G) i niebieskiego (B).

    Bufor ramki (ang. frame buffer) jest częścią pamięci RAM karty graficznej przeznaczoną do przechowywania informacji o pojedynczej ramce obrazu. W buforze przechowywane są informacje o wartości każdego piksela tworzącego ramkę. Wartości pikseli zapisywane są w jednym lub więcej bitach, w zależności od wybranej dla karty graficznej ilości wyświetlanych kolorów. Stosowane są zapisy pikseli: jednobitowy (dla obrazu monochromatycznego), czterobitowy, ośmiobitowy (dla 256 kolorów), szesnastobitowy (tryb high color – dla 65,5 tys. kolorów) i dwudziestoczterobitowy (tryb true color – dla 16,7 mln kolorów).

    High color – sposób wyświetlania przestrzeni barw na ekranie wyświetlacza o 15-bitowej lub 16-bitowej głębi kolorów. Xerox PARC (ang. Xerox Palo Alto Research Center) - ośrodek badawczy firmy Xerox powstały w roku 1970. Od początku lat 70., do połowy lat 80. wprowadził wiele istotnych innowacji w dziedzinie sprzętu i oprogramowania komputerowego, które wywarły ogromny wpływ na informatykę, takich jak:

    Bufor ramki pracuje w jednym z trybów:

  • Off-screen – informacje przechowywane w buforze ramki nie są wyświetlane na ekranie;
  • On-screen – informacje przechowywane w buforze ramki są wyświetlane na ekranie.
  • Ilość pamięci RAM potrzebna do zapisania pojedynczej ramki obrazu, tj. wielkość buforu ramki, zależy od ustawień karty grafiki – od rozdzielczości poziomej i pionowej oraz od trybu pracy karty, określającego ilość wyświetlanych przez kartę kolorów (tzw. głębię kolorów), a więc liczbę bitów potrzebnych do zapisania takiej liczby kolorów. Wielkość pamięci buforu ramki wyliczana jest według wzoru:

    Piksel (ang. pixel – wyraz utworzony ze zbitki dwóch angielskich słów: picture+element) jest to najmniejszy jednolity (przedstawiający konkretny kolor, patrz subpiksel) element obrazu wyświetlanego na ekranie (monitora komputerowego, telewizora itp.), drukowanego (dotyczy technologii druku punktowego) lub uzyskiwanego za pomocą urządzeń przetwarzania obrazu (aparat cyfrowy, skaner).Linuksowy bufor ramki (ang. Linux Frame Buffer Device) to urządzenie blokowe, nazywane również fbdev, służące do wyświetlania grafiki na konsoli linuksowej bez korzystania z bibliotek takich jak SVGALib lub też X Window System.
    P = Rx * Ry * C
    

    gdzie: P – wyliczana wielkość buforu ramki (w bajtach), Rx – rozdzielczość pozioma karty, Ry – rozdzielczość pionowa karty, C – liczba bajtów potrzebnych do zapisania liczby wyświetlanych przez kartę kolorów.

    Na przykład dla ustawień karty: 800x600@16b:

    P = 800 * 600 * 2 B = 937,5 kB
    

    Pierwszy znany eksperymentalny bufor ramki użyty w 1969 roku wyświetlał obraz w trzybitowej głębi kolorów (było ich zaledwie 8). W 1972 roku w laboratoriach Xerox PARC zbudowano bufor z 311 040 bajtami pamięci, zdolny do wyświetlania obrazu w rozdzielczości 640 x 480 pikseli z ośmiobitowym kolorem.

    RAM (ang. Random Access Memory – pamięć o dostępie swobodnym) – podstawowy rodzaj pamięci cyfrowej. Choć nazwa sugeruje, że oznacza to każdą pamięć o bezpośrednim dostępie do dowolnej komórki pamięci (w przeciwieństwie do pamięci o dostępie sekwencyjnym, np. rejestrów przesuwnych), ze względów historycznych określa ona tylko te rodzaje pamięci o bezpośrednim dostępie, w których możliwy jest wielokrotny i łatwy zapis, a wyklucza pamięci ROM (tylko do odczytu) i EEPROM których zapis trwa znacznie dłużej niż odczyt, pomimo iż w ich przypadku również występuje swobodny dostęp do zawartości.Bajt (dop. bajtu lub bajta) – najmniejsza adresowalna jednostka informacji pamięci komputerowej, składająca się z bitów.

    Bufory ramki zdobyły popularność wraz z upowszechnieniem minikomputerów i stacji roboczych.

    Zobacz też[]

  • Linuksowy bufor ramki
  • RAMDAC



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama