• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Buczynowe Turnie

    Przeczytaj także...
    Kozi Wierch (słow. Kozí vrch, 2291 m n.p.m.) – szczyt w Tatrach Wysokich. Jest najwyższą górą znajdującą się w całości na terenie Polski. Kozi Wierch wznosi się w długiej wschodniej grani Świnicy pomiędzy Doliną Gąsienicową a Doliną Pięciu Stawów Polskich, a dokładniej między dwiema dolinkami wiszącymi: Dolinką Kozią i Dolinką Pustą. Wzdłuż grani tej poprowadzono szlak turystyczny zwany Orlą Percią.Krzyżne (2112 m n.p.m.) – przełęcz w Tatrach Wysokich, pomiędzy doliną Pańszczycą a Doliną Roztoki, jeden ze skrajnych punktów szlaku Orlej Perci.
    Tatry Wysokie (słow. Vysoké Tatry, niem. Hohe Tatra, węg. Magas-Tátra) – najwyższa część Tatr o charakterze alpejskim, rozciągająca się pomiędzy Tatrami Zachodnimi od strony zachodniej oraz Tatrami Bielskimi od strony północno-wschodniej. W linii prostej odległość między granicznymi przełęczami wynosi ok. 16,5 km, zaś ściśle wzdłuż grani głównej ok. 26 km. Tatry Wysokie zajmują obszar około 340 km² (czyli nieco mniej niż Tatry Zachodnie), z czego większość (260 km²) znajduje się na Słowacji.
    Buczynowe Turnie – widok od doliny Pańszczycy
    Buczynowe Turnie – widok z Wyżniej Kopy w Dolinie Pięciu Stawów Polskich
    Kozi Wierch, Granaty, Buczynowe Turnie i Wołoszyn – widok od Świstówki

    Buczynowe Turnie – szczyty położone w długiej wschodniej grani Świnicy w polskich Tatrach Wysokich pomiędzy doliną Pańszczycą i Dolinką Buczynową (w Dolinie Roztoki). Wzdłuż grani przebiega szlak Orlej Perci.

    Władysław Cywiński (ur. 12 sierpnia 1939 w Wilnie, zm. 12 października 2013 w Dolinie Złomisk) – polski taternik, przewodnik tatrzański, alpinista, inżynier elektronik.Dolina Pańszczyca – dolina w Tatrach Wysokich o powierzchni ok. 5,8 km², długości ok. 6,5 km, boczne odgałęzienie Doliny Suchej Wody Gąsienicowej (dolina odgałęzia się poniżej polany Psia Trawka).

    Nazwa Buczynowych Turni czasem zawężana jest do dwóch szczytów: Wielkiej i Małej Buczynowej Turni, czasem zaś obejmuje się nią cały odcinek grani pomiędzy Granacką Przełęczą (oddzielającą Buczynowe Turnie od Skrajnego Granatu) do przełęczy Krzyżne. Na odcinku tym znajdują się kolejno (od Granackiej Przełęczy):

    Granaty (słow. Granáty, niem. Granatenspitze, węg. Gránát-csúcsok) – masyw w długiej wschodniej grani Świnicy w polskich Tatrach Wysokich, pomiędzy Czarnym Stawem Gąsienicowym w Dolinie Gąsienicowej a Dolinką Buczynową, odgałęziającą się od Doliny Roztoki. Masyw ma trzy wierzchołki:Wołoszyn (słow. Vološin, niem. Wolossyn) – potężny grzbiet w Tatrach Wysokich, rozdzielający Dolinę Waksmundzką od Doliny Roztoki. W regionie przełęczy Krzyżne łączy się z masywem Koszystej, stanowiącym drugą z końcowych odnóg wschodniej grani Świnicy.
  • Wielka Orla Turniczka (ok. 2160 m n.p.m.),
  • Orla Przełączka Wyżnia,
  • Mała Orla Turniczka,
  • Orla Przełączka Niżnia,
  • Orla Baszta (2175 m),
  • Pościel Jasińskiego (ok. 2125 m),
  • Buczynowe Czuby – kilkudziesięciometrowy grzebień złożony z pięciu turniczek, z których najwyższa ma wysokość 2126 m,
  • Przełęcz Nowickiego (ok. 2105 m),
  • Budzowa Igła,
  • Budzowa Przełączka,
  • Wielka Buczynowa Turnia (2184 m),
  • Buczynowa Przełęcz (2127 m),
  • Mała Buczynowa Turnia (2172 m),
  • Wyżnia Przełączka pod Ptakiem (Mała Buczynowa Przełączka, ok. 2125 m),
  • Ptak (ok. 2135 m),
  • Przełączka pod Ptakiem (ok. 2105 m),
  • Kopa nad Krzyżnem (2135 m).
  • Przypisy

    1. Władysław Cywiński: Tom 18. Granaty. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2013, s. 261–262, seria: Tatry. Przewodnik szczegółowy. ISBN 978-83-7104-046-7.

    Bibliografia[]

    1. Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000. ISBN 83-01-13184-5.
    2. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część III. Granacka Przełęcz – Wołoszyn. Warszawa: Sklep Podróżnika, 1992.
    (window.RLQ=window.RLQ||).push(function(){mw.log.warn("Gadget \"edit-summary-warning\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"wikibugs\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"ReferenceTooltips\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");mw.log.warn("Gadget \"main-page\" styles loaded twice. Migrate to type=general. See \u003Chttps://phabricator.wikimedia.org/T42284\u003E.");});
    Mała Buczynowa Turnia (słow. Malá Bučinová turnia, niem. Kleiner Buczynowaturm, węg. Kis-Buczynowa-torony, 2172 m n.p.m.) – szczyt w grupie Buczynowych Turni, znajdujący się w długiej wschodniej grani Świnicy w polskich Tatrach Wysokich, pomiędzy Wielką Buczynową Turnią, od której oddziela ją głęboka Buczynowa Przełęcz, a Ptakiem, od którego oddziela ją Mała Buczynowa Przełączka.Wschodnia grań Świnicy – boczna grań odchodząca w południowo-wschodnim, głównym wierzchołku Świnicy od grani głównej Tatr Wysokich na wschód.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Buczynowa Przełęcz (słow. Bučinové sedlo, niem. Buczynowascharte, węg. Buczynowa-csorba) – wąska, głęboka przełęcz w długiej wschodniej grani Świnicy w polskich Tatrach Wysokich, w grupie Buczynowych Turni, położona na wysokości 2127 m n.p.m., pomiędzy Wielką Buczynową Turnią a Małą Buczynową Turnią. Przełęcz oddziela od siebie dolinę Pańszczycę i Dolinkę Buczynową.
    Wyżnia Przełączka pod Ptakiem lub Mała Buczynowa Przełączka (słow. Malá Bučinová štrbina) – przełęcz w długiej wschodniej grani Świnicy w polskich Tatrach Wysokich, w grupie Buczynowych Turni, położona na wysokości ok. 2125 m n.p.m., pomiędzy Małą Buczynową Turnią a Ptakiem. W kierunku doliny Pańszczycy schodzi z niej stromy żleb przecięty trzema progami. Przełęcz jest łatwiej dostępna od strony Doliny Roztoki albo z grani. Dla turystów jest niedostępna (szlak Orlej Perci prowadzi zboczem, ok. 30 m poniżej przełęczy).
    Ptak (2131 m) – charakterystyczna w kształcie turnia w długiej wschodniej grani Świnicy w polskich Tatrach Wysokich, w grupie Buczynowych Turni, pomiędzy Małą Buczynową Przełączką (2121 m) a Przełączką pod Ptakiem (2103 m). Turnia została nazwana tak z uwagi na swój charakterystyczny kształt (przypominający wyglądem prącie, dawniej nazywano ją też Pióro).
    Mała Orla Turniczka – turnia w długiej wschodniej grani Świnicy w polskich Tatrach Wysokich. Jest to niższa, wschodnia z Orlich Turniczek. Dokładniej znajduje się w zachodniej grani Orlej Baszty pomiędzy Wielką Orlą Turniczką, od której oddziela ją mała, szeroka Orla Przełączka Wyżnia, a głównym wierzchołkiem Orlej Baszty, oddzieloną przez dwusiodłową Orlą Przełączkę Niżnią, przez którą poprowadzony jest szlak Orlej Perci. Południowe stoki Małej Orlej Turniczki opadają do Dolinki Buczynowej, północne do doliny Pańszczycy. Z wschodniego siodełka Orlej Przełączki Niżniej w kierunku doliny Pańszczycy schodzi wąska rynna.
    Kopa nad Krzyżnem (ok. 2135 m) – kopulaste wzniesienie w długiej wschodniej grani Świnicy w polskich Tatrach Wysokich, pomiędzy Krzyżnem (2112 m) a Przełączką pod Ptakiem (ok. 2105 m). Kulminacja kończy grupę Buczynowych Turni po stronie wschodniej. Północno-zachodnie stoki Kopy nad Krzyżnem opadają ścianą do doliny Pańszczycy, południowo-wschodnie stromym stokiem do Żlebu pod Krzyżnem mającego ujście w Dolinie Roztoki.
    Przełączka pod Ptakiem – znaczne obniżenie grzbietu Buczynowych Turni, położone w długiej wschodniej grani Świnicy w polskich Tatrach Wysokich na wysokości ok. 2105 m. Przełęcz oddziela od siebie turnię Ptak (2131 m) i Kopę nad Krzyżnem (2135 m). Jest obok Przełęczy Nowickiego najniższym obniżeniem tego fragmentu grani.
    Buczynowe Czuby (ok. 2125 m n.p.m.) – grzebień ostrych turniczek w długiej wschodniej grani Świnicy w polskich Tatrach Wysokich, w grupie Buczynowych Turni. Buczynowe Czuby znajdują się pomiędzy Orlą Basztą (rozdziela je Pościel Jasińskiego) a Wielką Buczynową Turnią (rozdziela je Przełęcz Nowickiego). Jest to postrzępiony odcinek grani o długości kilkudziesięciu metrów. Najwybitniejsza turniczka położona jest w środkowej części tego odcinka.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.022 sek.