• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Brzytwa

    Przeczytaj także...
    Narzędzie – przedmiot lub urządzenie służące do bezpośredniego oddziaływania w procesie pracy na przedmiot pracy stanowiące wyposażenie człowieka lub maszyny. Większość prostych narzędzi jest maszynami prostymi. Narzędzie pozwala wykonać to, czego przeciętny człowiek nie byłby w stanie wykonać "gołymi rękami", lub ułatwia to, co może wykonać sam. Narzędziami posługują się też niektóre gatunki zwierząt.Żyletka – ostrze maszynki do golenia oraz golarki elektrycznej, które w przeciwieństwie do brzytwy umożliwiają usuwanie zarostu na twarzy i owłosienia z innych części ciała w bezpieczny sposób, znacznie redukując możliwość zranienia, nawet jeśli jest używana przez osobę niedoświadczoną. Współczesne żyletki wykonywane są ze stali nierdzewnej.
    Zarost – włosy wyrastające na twarzy mężczyzn i kobiet począwszy od momentu pokwitania aż do śmierci. Zarost dorosłego mężczyzny rośnie z prędkością około 0,6 mm/dobę.
    Brzytwa
    Mężczyzna golący się brzytwą
    Starożytny „przodek” brzytwy (po lewej u góry)
    Dziewiętnastowieczne narzędzie do ostrzenia brzytwy

    Brzytwanarzędzie używane kiedyś powszechnie (obecnie sporadycznie) do golenia. W kształcie przypomina ostrze noża, osadzone przegubowo w drewnianej lub plastikowej rączce. Ostrze wykonane było najczęściej ze stali wysokowęglowej, rzadziej ze stali nierdzewnej. Rączki mogą być ozdobne, wykonywane z rzadkich i drogich materiałów.

    Golarka elektryczna – maszynka do golenia włosów z ciała, która podczas działania wykorzystuje system ostrzy napędzanych silniczkiem elektrycznym lub elektromagnesem.Kamień belgijski - inaczej biolit, kamień stosowany do ostrzenia narzędzi, głównie brzytew i dłut rzeźbiarskich. Zawiera kwarcyty, spełniające funkcję ścierną, rozłożone w jednorodny sposób.

    Zanim zostały wyparte przez żyletki i golarki, brzytwy były stosowane przez mężczyzn do usuwania zarostu oraz przez kobiety do usuwania owłosienia (zwykle z nóg i spod pach). Brzytwy można spotkać jeszcze w niektórych zakładach fryzjerskich (na wymienne ostrza lub żyletki). Po raz pierwszy zaokrąglone narzędzia przypominające brzytwy były używane już w epoce brązu.

    Docieranie – rodzaj obróbki ściernej wykonywanej docierakiem w obecności pasty ściernej będącej zawiesiną ziaren.Epoka brązu – jedna z epok prehistorii, następująca po epoce kamienia, a poprzedzająca epokę żelaza. Epoka ta ma zróżnicowane ramy czasowe, zależne od terenu występowania. Najwcześniej, na południowym Kaukazie i w obszarze Morza Egejskiego, w III tysiącleciu p.n.e., wykształciły się ośrodki, w których opanowano umiejętność obróbki metali. W Egipcie i na Bliskim Wschodzie (Dżemdet Nasr), za początek epoki brązu przyjmuje się umownie rok 3400 p.n.e., w Europie Południowej 2800 p.n.e., na terenach dzisiejszych wschodnich Niemiec i zachodniej Polski 2200 p.n.e. Koniec epoki brązu przypada na lata 1000 – 700 p.n.e.

    Ostrzenie brzytwy[ | edytuj kod]

    Właściwsze byłoby stwierdzenie, że ostrzenie, czyli stosunkowo raptowne usuwanie metalu normalnie wykonywane jest tylko przez producenta brzytwy. Przeciętny użytkownik dokonuje tylko docierania ostrza na kamieniu o ziarnistości wyższej niż 4000. Brzytwę docieramy np. na bardzo gładkim kamieniu belgijskim. Układamy ją na kamieniu w taki sposób, aby dotykała kamienia grzbietem. Następnie przekręcamy, aby oparła się o kamień jednocześnie grzbietem i ostrzem. Minimalnie dociskając do kamienia pchamy brzytwę w kierunku ostrza. Po zakończeniu ruchu przekręcamy (koniecznie przez grzbiet) na drugą stronę i znów przesuwamy po kamieniu w kierunku ostrza. W zależności od stopnia stępienia brzytwy i ziarnistości kamienia ruchy te powtarzamy od 5 do 30 razy, od czasu do czasu spłukując kamień wodą. Wiele kamieni wodnych powinno być moczonych w naczyniu z wodą przez parę minut przed użyciem.

    Stal niestopowa (dawniej: stal węglowa) - obejmuje wszystkie gatunki stali, w których zawartość określonych pierwiastków jest mniejsza od pewnych wartości granicznych. Graniczne stężenia masowe pierwiastków wyrażone są w procentach i zgodnie z obowiązującą normą PN-EN 10020:2003 są następujące :Oleje – oleiste substancje ciekłe lub łatwo topniejące substancje stałe, nierozpuszczalne w wodzie, o bardzo różnej budowie chemicznej i zastosowaniach, za to o podobnych niektórych właściwościach fizycznych. Chemicznie są definiowane jako wszystkie substancje rozpuszczalne w danym rozpuszczalniku, zastosowanym przy ich wykrywaniu (np. n-heksan, trichlorotrifluoroetan).

    Ostrzenie na kamieniu jest konieczne tylko gdy gładzenie na pasku nie daje pożądanej ostrości. Po naostrzeniu na kamieniu, brzytwę spłukujemy wodą i rozpoczynamy polerowanie na pasku skórzanym, którego jeden koniec zaczepiony jest np. o hak solidnie zamocowany w ścianie. Rozpoczynamy od strony wewnętrznej (porowatej) paska. Ruchy, tym razem w kierunku grzbietu brzytwy i obroty koniecznie przez grzbiet. Po wykonaniu kilkudziesięciu ruchów powtarzamy to samo na stronie zewnętrznej (gładkiej) paska. Przy prawidłowo dobranym pasku gładzenie brzytwy wymaga tylko paru ruchów po jednej (wybranej) stronie paska.

    Ziarnistość - cecha materiału, lub wielkość określająca występowanie jednorodnych skupisk (ziaren) w tym materiale.Stal nierdzewna, nierdzewka, INOX (fr. inoxydable – "nieutleniający się") – grupa stali o specjalnych właściwościach fizykochemicznych, odpornych na korozję ze strony np.: czynników atmosferycznych (korozja gazowa), rozcieńczonych kwasów, roztworów alkalicznych (korozja w cieczach).

    Po użyciu ostrze należy wytrzeć chusteczką higieniczną czy papierem toaletowym do sucha (ostrze trzymamy grzbietem do dołu i bardzo delikatnie między palcami). Taka operacja nie powoduje stępienia, a zabezpiecza metal przed korozją. Profesjonalne paski do gładzenia mają też dodany pas płócienny, który służy między innymi do końcowego osuszenia najdelikatniejszego fragmentu ostrza. W praktyce bardzo dobre brzytwy gładzone po goleniu i pozostawione w spokoju wykazują najlepszą ostrość bezpośrednio zdjęte z półki.

    Niektóre kamienie – tzw. „oliwne” – lepiej jest zwilżać olejem o niskiej lepkości, a nie wodą. Dotyczy to najczęściej kamieni typu „arkansas”. Niektóre paski lepiej polerują na sucho, inne po namoczeniu wodą albo mydlinami. Uwaga: moczenie wodą, albo mydlinami może przynieść całkowicie odwrotne rezultaty jeżeli porowatość skóry jest wysoka lub tylko normalna.

    Na zdjęciu obok przyrząd z XIX wieku ułatwiający ostrzenie brzytwy. Był to klocek drewniany długości 20 cm, o lekko wklęsłych bokach, obciągnięty skórą.






    Reklama

    Czas generowania strony: 0.714 sek.