• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Brunhilda - królowa

    Przeczytaj także...
    Święty Hermenegild (ur. ok. 564 w Hiszpanii - zm. 13 kwietnia 586 w Tarragonie) – książę wizygocki, syn króla Leowigilda i Teodozji, brat Rekkareda I, męczennik i święty Kościoła katolickiego.Sigebert I, Zygbert I (ur. w 535, zm. 575) – król Austrazji w latach 561-575, trzeci syn Chlotara I i Ingundy. Jego panowanie upłynęło głównie pod znakiem walk z bratem przyrodnim Chilperykiem I.
    Wizygoci, Goci zachodni lub Terwingowie (dosł. "leśni ludzie") – lud germański, odłam Gotów. W IV wieku przyjęli arianizm (dzięki Biblii przetłumaczonej przez Wulfilę na język gocki).
    Philippoteaux i Girardet; Tortury Brunhildy

    Brunhilda (ur. ok. 545/550 - zm. 613) – córka wizygockiego króla Atanagilda, od 567 r. żona frankijskiego króla Austrazji, Sigeberta I.

    Jej tragicznie zakończone życie było pasmem ciągłej rywalizacji o władzę. Wyglądało to tak:

    Gdy brat Sigeberta I, król Neustrii, Chilperyk I był na wojnie, jego żona Audowera urodziła córkę. Gdy trzeba było ochrzcić dziecko, okazało się, że nie ma matki chrzestnej. Na to służebnica Audoewery, Fredegunda (ur. ok. 545, zm. 597 r.), poradziła, by to jej pani nią była. Przez to królowa sama się stała matką chrzestną swej córki, co stanowiło przeszkodę w kontynuowaniu małżeństwa. Dowiedziawszy się o tym, Chilperyk I zamknął Audowerę w klasztorze, a Fredegundę uczynił królową.

    Ingunda (ur. w II połowie VI w. (568?), zm. w 585) – córka króla Franków (Austrazja) Sigeberta I i Brunhildy. W 579 roku została wydana za mąż za Hermenegilda, syna króla Wizygotów Leowigilda.Teuderyk II (także Theuderich, Theoderic lub Theodoric; w fr. Thierry, ur. 587, zm. 613 w Metz) – król Burgundii w latach 595-613 i Austrazji w latach 612-613, był drugim synem Childeberta II.

    Małżeństwo ze służebną pomniejszyło autorytet Chilperyka I. Nie chcąc być gorszym od brata, ożenił się z siostrą Brunhildy — Galswintą. Warunkiem tego małżeństwa była rezygnacja Chilperyka I z wcześniejszych konkubin. Fredegunda jednak mogła przebywać na dworze, przez co Chilperyk I znów jej uległ, zaniedbując Galswintę. Ta, zrozpaczona, prosiła o rozwód z zastrzeżeniem, że może zachować wiano. Chilperyk I odmówił ze względów politycznych. Zaledwie miesiąc minął od zawarcia małżeństwa, a Galswinta niespodziewanie zmarła (prawdopodobnie zabiła ją Fredegunda). Z inicjatywy Brunhildy i jej męża wytoczono proces, w wyniku którego Chilperyk I musiał zwrócić Brunhildzie miasta ofiarowane jej siostrze.

    Leowigild - król Wizygotów w latach 569 - 586. W 572 odzyskał Andaluzję z rąk bizantyjczyków. Pokonał Basków (581) i Swebów (585). Zniósł zakaz małżeństw Wizygotów i ludności hiszpano-rzymskiej. W 585 zjednoczył plemiona wizygockie na Półwyspie Iberyjskim. Jego syn Hermenegild (święty) ożenił się z księżniczką frankijską, Ingundą - katoliczką, by później zmienić wiarę z ariańskiej na katolicką. Po tym zdarzeniu Leowigild odsunął swojego najstarszego syna od dworu i dziedzictwa, by następnie w wyniku wieloletnich walk i śmierci syna zacząć niszczyć kościoły i zwalczać katolicyzm. Jednak po jego śmierci jego syn i następca - Rekkared I przeszedł na katolicyzm i został pierwszym katolickim władcą Wizygotów.Pretekstat z Rouen (zm. 14 kwietnia lub 24 lutego 586) – biskup Rouen (541-586), męczennik, święty Kościoła katolickiego.

    Niebawem wybuchła wojna między braćmi. Sigebert I oblegał brata w Tournai, chciał go pozbawić godności królewskiej, do czego podżegała go żona, chcąc pomścić śmierć swojej siostry. Brunhilda była tak pewna zwycięstwa (w Neustri ogłoszono Sigeberta królem), że czekała w Paryżu ze skarbcem prywatnym, dwiema córkami i następcą tronu, Childebertem II (5 l.).

    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.Frankowie (łac. gens Francorum lub Franci) – nazwa zbiorcza określająca zachodniogermańską federację plemion, u swoich, uchwytnych źródłowo, początków, tj. w III w. n.e., zamieszkującą tereny na północ i wschód od dolnego Renu. Między trzecim, a piątym wiekiem część Franków najeżdżała terytorium cesarstwa rzymskiego, gdy inna część weszła w skład rzymskich wojsk w Galii. Tylko Frankowie saliccy utworzyli królestwo na terenach rzymskich. Pod wodzą rodzimej dynastii Merowingów podbili niemal całą Galię. Pod władzą Karolingów państwo to stało się wiodącą siłą chrześcijańskiego Zachodu. Jego rozpad dał początek dwóm wiodącym siłom średniowiecza: królestwu Francji i Świętemu Cesarstwu Rzymskiemu.

    Podczas oblężenia Sigebert nieoczekiwanie zginął zasztyletowany (575). Zabójcami byli dwaj ludzie, którzy rzekomo uciekli od Chilperyka, by przejść na służbę Sigeberta. Śmierć króla spowodowała rozproszenie jego armii i Chilperyk I z Fredegundą ocaleli. Z inicjatywy Fredegundy ostrza były zatrute. Wobec tego Brunhilda wysłała syna Childeberta II do Austrazji, gdzie tamtejsi możnowładcy ogłosili go królem i ustanowili radę regencyjną (kobiety nie mogły być regentkami). Po wkroczeniu do Paryża Chilperyk wygnał Brunhildę do Rouen. Syn Chilperyka, a zarazem następca, Meroweusz (z małżeństwa z Audowerą), zakochał się z wzajemnością w swej 25-letniej ciotce-wdowie Brunhildzie. Zawarli potajemnie ślub sprzeczny z prawem kanonicznym, gdyż udzielający im go biskup Rouen, św. Pretekstat, był ojcem chrzestnym Meroweusza.

    Chlotar II (ur. wiosna 584, zm. 18 października 629) z dynastii Merowingów – syn Chilperyka I i Fredegundy, król Franków, początkowo panował w Neustrii i Paryżu. Od 613 roku został jedynym władcą królestwa Franków.Król (łac. rex) – tytuł osoby sprawującej najwyższą władzę w państwie o ustroju monarchicznym; władca przeważnie koronowany w specjalnym obrzędzie; najpowszechniej występujący tytuł monarszy. Słowo „król” w języku polskim i innych językach pochodzi od imienia Karola Wielkiego, np. czeski král, litewski karalius, rosyjski король.

    Chilperyk uległ sugestiom Fredegundy i uwierzył, że syn chce go obalić i z żoną zapanować nad całym królestwem. Tak naprawdę Fredegunda chciała pozbyć się syna swej dawnej pani. Brunhildę zamknięto, a Meroweusza odesłano do klasztoru, z którego udało mu się uciec. Przedostał się z żoną do Austrazji, ale rada regencyjna widząc w nim rywala, wydaliła go. Ostatecznie Meroweusza z przyjacielem schwytali szpiedzy Fredegundy. Nie chcą wpaść w szpony ojca, Meroweusz poprosił przyjaciela, by ten go zabił (i tak też się stało).

    Kontrola autorytatywna – w terminologii bibliotekoznawczej określenie procedur zapewniających utrzymanie w sposób konsekwentny haseł (nazw, ujednoliconych tytułów, tytułów serii i haseł przedmiotowych) w katalogach bibliotecznych przez zastosowanie wykazu autorytatywnego zwanego kartoteką wzorcową.Teudebert II (fr. Thibert lub Théodebert) (ur. 586 zm. 612 w Chalon) – król Austrazji (595 - 612) syn i następca Childeberta II. Po śmierci ojca w 595 roku otrzymał królestwo Austrazji wraz z miastami Poitiers,Tours,Vellay, Bordeaux i Châteaudun oraz Szampanię i Owernię. W początkowym okresie rządów znajdował się pod silnym wpływem swojej babki Brunhildy. Od 596 roku razem z młodszym bratem Teuderykiem II walczył ze swoim kuzynem Chlotarem II. Ten stan trwał do 599 roku, kiedy to wygnał swoją babkę Brunhildę, która musiała się schronić u jego brata. Wywołało to wojnę między braćmi. Teuderyk pokonał go w bitwie pod Sens. Po walkach czasowo sprzymierzyli się ze sobą ponownie przeciwko Chlotarowi II i pokonali go pod Dormelles (koło Montereau). W wyniku walk obydwaj bracia zajęli znaczną część Neustrii (600-604). Chlotar został zepchnięty do wąskiego terenu na północy Galii, a pozostałą część jego królestwa podzieli między sobą bracia. Po tych walkach jednak bracia ponownie zaczęli walczyć ze sobą. Teudebert został pokonany pod Etampes. Po pokonaniu brata Teuderyk dążący za namową babki do zjednoczenia królestwa ponownie rozpoczął walkę z Chlotarem. Jednakże Teudebert tym razem odmówił mu wsparcia w walce. Około 608 roku Teudebert poślubił Bilhildę. W 610 wybuchł między braćmi spór o Alzację. Bilhilda namówiła męża do porozumienia się z magnatami przeciw Brunhildzie i Teuderykowi. Po raz kolejny wybuchła wojna między braćmi. W tym samym roku Teudebert rozkazał zamordować swoją żonę Bilhildę i poślubił Teodechildis. Teudebert II ostatecznie w 612 roku został pokonany przez brata w bitwach pod Toul i Tolbiac. Schwytany po bitwie na rozkaz swej babki Brunhildy został zamknięty klasztornej wieży w Chalon i tam został ścięty wraz ze swym rocznym synem Meroweuszem.

    Potem miał miejsce proces biskupa Pretekstata oskarżonego o pogwałcenie prawa kanonicznego i obrazę majestatu królewskiego. Wszyscy sędziowie byli przekupieni; Pretekstata zesłano na wyspę Jersey. Powrócił po 7 latach (tj. w 585 r.) z inicjatywy mieszkańców Rouen, mimo zakazu owdowiałej już Fredegundy. Biskup pewien swego oparcia w ludzie udzielił jej napomnienia, a ta wynajęła łotrzyka, który pchnął go nożem — podobno podczas odprawiania nabożeństwa na oczach wiernych. Pretekstat umierając odmówił przyjęcia od Fredegundy pomocy lekarskiej i szydził z niej:

    Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.Galswinta (zm. 568) – córka króla Wizygotów Atanagilda i jego żony Gojzwinty. Żona frankijskiego króla Neustrii, Chilperyka I.

    Mnie Bóg każe opuścić ten świat, ty jednak sprawczyni wielu zbrodni przeklęta będziesz na tym świecie, a Bóg pomści na tobie moją krew.

    Chilperyka I zasztyletowano z rozkazu Fredegundy w 584 r., gdyż odkrył, że żona go zdradza z jego majordomem Landerichem. Po tym wydarzeniu Brunhilda sprzymierzyła się z królem Burgundii Guntramem, który w 587 r. usynowił swego bratanka Childeberta II, gdyż sam nie miał następców. Guntram zmarł w 592 r. i władzę objął Childebert II, ale umarł po 4 latach. Państwo podzielono między jego synów: Teudeberta II (Austrazja) i Teuderyka II (Burgundia). Ich babka, Brunhilda, wywalczyła sobie opiekę nad nimi. Doszło jednak do sporów rodzinnych; Teudebert II, ulegając swej żonie Bihildzie, zaatakował brata, którego wsparła Brunhilda (Bihilda nie znosiła Brunhildy). Z wojny tej skorzystał Chlotar II — syn Fredegundy i Chilperyka I — przeciągając na swą stronę całą magnaterie Austrazji i Burgudii. W wyniku walk Teudebert II i Teuderyk II zginęli.

    Chilperyk I (ur. 539, zm. 584 w Chelles) – najmłodszy z synów Chlotara I, króla Franków i jego żony Aregundy. Król Neustrii od 561 roku.

    Brunhilda po stracie swych wnuków, chcąc zachować jedność państwa, wyznaczyła na następcę najstarszego z 4 synów Teoderyka — Sigiberta. W 613 r. została wydana Chlotarowi w Orb w Burgundii, po 3 dniach tortur zabito ją przez przywiązanie jej włosów, ręki i nogi do ogona dzikiego ogiera, który wiódł ją przez plac.

    Królem Franków został Chlotar II.

    Córka Brunhildy, Ingunda, była żoną wizygockiego następcy tronu św. Hermenegilda (syn Leowigilda), którego nawróciła na katolicyzm.

    Historia rywalizacji Brunhildy z Fredegundą jest uważana przez historyków za jedno z podłoży historycznych niemieckiego eposu narodowego Pieśń o Nibelungach.

    Bibliografia[]

  • Gustaw Faber, Merowingowie i Karolingowie, PIW, Warszawa 1994.



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.019 sek.