• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Broń

    Przeczytaj także...
    Broń ćwiczebna to broń o specjalnym przeznaczeniu, stanowiąca odrębną konstrukcję umożliwiającą wykonywanie ćwiczeń pozwalających na nabywanie wprawy w posługiwaniu się bronią bojową lub myśliwską, jednak bez ryzyka poważnego uszkodzenia ciała. Przyjmuje się założenie, że broń ćwiczebna powinna zachować jak najwięcej cech upodabniających ją do broni używanej w rzeczywistych działaniach, np. pod względem wagi, kształtu, sprężystości itp.Broń masowego rażenia, broń masowej zagłady – współczesne środki walki przeznaczone do rażenia organizmów żywych i częściowo sprzętu bojowego na ogromną (masową – stąd nazwa) skalę, tzn. na wielkich obszarach. Stosowany jest skrót: broń ABC (od pierwszych liter: atomowa, biologiczna, chemiczna) lub broń NBC (nuklearna, biologiczna, chemiczna).
    Electromagnetic railgun – rodzaj broni kinetycznej opracowany z myślą o nowych okrętach nawodnych Floty Stanów Zjednoczonych (US Navy) i Amerykańskich Sił Lądowych (US Army). Inne wersje tej broni są opracowywane jako broń przeciwlotnicza (pociski naddźwiękowe) czy jako wyrzutnia wojskowych satelitów.

    Broń – termin występuje w dwóch znaczeniach:

  • 1: Zbiór rzeczy materialnych, stanowiących przedmioty do walki zbrojnej zaczepnej lub obronnej (broń wojskowa), polowania na zwierzynę (broń myśliwska), a także rywalizacji sportowej (broń sportowa). Nie jest możliwe ustalenie precyzyjnej definicji broni w tym znaczeniu.
  • 2: Termin oznaczający rodzaj wojsk, np. broń pancerna.
  • Definicja broni nie została do dziś ustalona i wymyka się jednoznacznym próbom określenia. Łatwiej natomiast definiowalne jest pojęcie "systemu broni", który tworzy kombinacja broni oraz wyposażenia używanego do dostarczenia jej destrukcyjnej siły do celu. System broni składa się z:

    Definicja (z łac. definitio; od czas. definire: de + finire, "do końca, granicy"; od finis: granica, koniec) – wypowiedź o określonej budowie, w której informuje się o znaczeniu pewnego wyrażenia przez wskazanie innego wyrażenia należącego do danego języka i posiadającego to samo znaczenie.Czołg – gąsienicowy wóz bojowy, przeznaczony do walki z siłami przeciwnika na krótkich i średnich dystansach za pomocą prowadzenia ognia na wprost. Ciężki pancerz i duża mobilność zapewniają czołgom przetrwanie na polu bitwy, a napęd gąsienicowy pozwala na przemieszczanie się z dużą prędkością w trudnym terenie. Czołg jest zasadniczym środkiem prowadzenia walki lądowej, zwłaszcza natarcia.
    1. rzeczy, które wykrywają, lokalizują lub identyfikują cel;
    2. rzeczy, które nakierowują lub nacelowują obiekt dostarczany do celu;
    3. rzeczy, które dostarczają lub zapoczątkowują dostarczanie obiektu do jego celu;
    4. rzeczy, które niszczą cel przy kontakcie z nim lub gdy znajdują się w jego pobliżu

    Kopia – jest bronią drzewcową wywodzącą się z włóczni, którą konny wojownik umieszczał pod pachą i atakował przeciwnika szarżując na niego galopem. Niezbędne dla rozwoju tej techniki walki było upowszechnienie się strzemion i siodeł z wysokimi łękami. Stała się tradycyjną bronią europejskich rycerzy.Hełm – bojowa ochrona głowy, chroniąca czaszkę przed urazami, sporządzona z odpornego materiału. Przez wiele wieków używany był tylko przez wojsko, ale z czasem znalazł również bardzo szerokie zastosowanie wśród cywilów. Wiele dziedzin stosuje pierwotną nazwę hełmu (np. hełm strażacki, hełm górniczy), a niektóre branże zastosowały nazwę kask (m.in. w budownictwie, służbach ratunkowych oraz u motocyklistów, rowerzystów, wspinaczy czy rolkarzy).

    Podział broni rozumianej w tym pierwszym znaczeniu[]

    Ze względu na przeznaczenie[]

  • bojowa
  • ćwiczebna, np. kbks, bokken, shinai
  • podręczna
  • myśliwska
  • kombinowana, np. kniejówka
  • kulowa, np. sztucer
  • śrutowa, np. dubeltówka
  • sportowa
  • Ze względu na rodzaj[]

  • klasyczna, zwana też konwencjonalną
  • biała
  • broń drzewcowa, np. kopia, włócznia
  • broń obuchowa, np. buzdygan, maczuga
  • broń sieczna, np. szabla, miecz
  • broń miotająca, z wyłączeniem broni palnej, np. łuk, kusza, proca, machina oblężnicza (m.in. arkbalista, balista)
  • palna
  • strzelecka
  • broń indywidualna, np. pistolet, rewolwer, karabin, karabin maszynowy
  • broń zespołowa, np. ciężki karabin maszynowy, wielkokalibrowy karabin maszynowy,
  • artyleryjska, np. armata, haubica, moździerz
  • rakietowa
  • pancerna, np. czołg, transporter opancerzony
  • ochronna, np. hełm, zbroja, kamizelka kuloodporna
  • masowego rażenia (ABC)
  • atomowa, np. bomba atomowa
  • biologiczna, np. wąglik
  • chemiczna, np. iperyt
  • Nowe rodzaje broni[]

    Prowadzone są badania nad nowymi rodzajami broni np. laserową (zob.laser), innymi broniami energetycznymi, działami magnetycznymi, bronią wykorzystującą impuls elektromagnetyczny (EMP), środkami walki elektronicznej (WRE, ang. EW) itd. Rozwijane są projekty robotów bojowych.

    Kamizelka kuloodporna – specjalny ubiór wykonany w formie mniej lub bardziej przypominającej kamizelkę, mający chronić przed pociskami wystrzelonymi z ręcznej broni palnej krótko- i długolufowej, takiej jak rewolwer, pistolet, karabin i strzelba. Ubiory takie są używane przez służby policyjne i wojskowe, służby ochrony osobistej oraz osoby prywatne (w tych krajach, gdzie zezwala na to prawo), w sytuacji, gdy może być zagrożone ich zdrowie i życie.Shinai (jap. 竹刀, Shinai) - bambusowy miecz używany w kendo do ćwiczeń oraz podczas zawodów. Broń sportowa wykonana z czterech bambusowych listewek, częściowo pokrytych skórą. Shinai stworzono, aby zastąpić używany wcześniej bokken, który z kolei (w celach zwiększenia bezpieczeństwa ćwiczeń szermierczych) zastępował katanę.

    Zobacz też[]

  • materiał wybuchowy
  • Przypisy

    1. Shipboard electronic equipment. Introduction to a shipboard weapons control system (ang.). Bureau of Personel United States Navy, 1969. [dostęp 2011-01-21]. s. 193.

    Bibliografia[]

  • PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9.
  • Broń śrutowa – rodzaj gładkolufowej broni strzeleckiej powstały w XVIII wieku. Pociski wystrzeliwane z broni śrutowej mają postać stalowych lub ołowianych kul (ich liczba waha się od kilku do kilkudziesięciu), które uwalniane są w czasie wystrzału. Broń śrutowa ma niewielki zasięg oraz duży rozrzut, ale jest bardzo skuteczna na bliskich dystansach.Walka elektroniczna, walka radioelektroniczna (WRE, ang. electronic warfare, EW) – rodzaj działań militarnych wobec przeciwnika, zmierzający do zakłócenia bądź uniemożliwienia działań przeciwnikowi bądź jego środkom technicznym, za pomocą własnych środków emisji elektromagnetycznej.



    w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    Ciężki karabin maszynowy (ckm, cekaem) – szybkostrzelna broń strzelecka zespołowa, karabin maszynowy strzelający amunicją karabinową. Dużą szybkostrzelność praktyczną uzyskano dzięki zastosowaniu luf chłodzonych wodą lub szybkowymiennych luf chłodzonych powietrzem. Działanie broni najczęściej oparte na zasadzie krótkiego odrzutu lufy (np. Maxim) lub odprowadzania gazów prochowych z lufy (np. Hotchkiss). Broń strzela z ciężkiej podstawy (trójnożnej, saneczkowej, kołowej) ogniem ciągłym (długimi lub krótkimi seriami). Podstawa często umożliwia prowadzenie ognia przeciwlotniczego.
    Broń biała – rodzaj broni służących do walki wręcz, a nie do miotania pocisków za pomocą energii chemicznej (broń palna) lub zakumulowanej energii mechanicznej (broń miotająca).
    Kusza – broń miotająca neurobalistyczna (wykorzystująca energię sprężystości) podobna do łuku. Zasadnicza różnica w użyciu polega na możliwości wstrzymania się ze strzałem przez dowolnie długi czas po naciągnięciu cięciwy. Cięciwę naciąga się ręcznie, korbą lub lewarem, a dopiero potem strzela, naciskając spust.
    Broń sportowa – broń znajdująca zastosowanie w sporcie. Zasadniczo w celach sportowych korzysta się z następujących rodzajów broni:
    Broń artyleryjska - rodzaj broni palnej, strzelającej pociskami wypełnionymi różnego rodzaju materiałami wybuchowymi (z wyjątkiem pocisków przeciwpancernych zwykłych i podkalibrowych), przeznaczony do niszczenia siły żywej, sprzętu bojowego oraz burzenia urządzeń i umocnień fortyfikacyjnych i obronnych przeciwnika. Przyjmuje się umownie, że obejmuje broń palną o kalibrze większym niż 20 mm (poniżej tej granicy mamy do czynienia z bronią strzelecką).
    Sztucer – myśliwska broń kulowa z gwintowaną lufą (często zaopatrzona w celownik optyczny) używana do polowania na grubą zwierzynę.
    Broń podręczna – w zasadzie każdy obiekt, naturalny lub będący wytworem człowieka, mogący posłużyć do ataku lub obrony, a nie będący do celów walki wytworzony, nie będący więc typową bronią bojową, myśliwską, ćwiczebną ani sportową.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.031 sek.