• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • British Racing Motors

    Przeczytaj także...
    Marlboro – jedna z najbardziej znanych na świecie marek papierosów, produkowana przez firmę Philip Morris International, należącą niegdyś do holdingu Altria Group Inc. Widoczne na paczce słowa Veni, vidi, vici są nawiązaniem do znanej wypowiedzi Juliusza Cezara.Charles Anthony Standish Brooks (ur. 25 lutego 1932 w Dukinfield) – brytyjski kierowca wyścigowy. W 1955 roku zadebiutował w Formule 1 w barwach teamu Connaught, w barwach której wygrał Grand Prix w Syrakuzach. W 1956 jeździł dla teamu Vanwall. Po trzech latach został ściągnięty do zespołu Ferrari. Utracił tytuł po kolizji z Jackiem Brabhamem. Po sezonie 1959 odszedł z Formuły 1, a w 1961 roku zakończył karierę wyścigową.
    Pedro Rodríguez de la Vega (ur. 18 stycznia 1940 w mieście Meksyk; zm. 11 lipca 1971 na torze Norisring) – meksykański kierowca wyścigowy.

    British Racing Motors (BRM) – konsorcjum założone przez Raymonda Maysa, konstruujące samochody wyścigowe. uczestnik wyścigów Formuły 1 w latach 19511977.

    Historia[edytuj kod]

    Firma została utworzona w 1947 roku przez Raymonda Maysa (który założył także ERA) i miała siedzibę w Bourne. Z założenia BRM miał być przeciwwagą dla włoskich konstruktorów Formuły 1, korzystających z własnych silników. Pierwszy samochód, nazwany P15 (Type 15), zaprojektowany został przez Petera Berthona i został wyposażony w turbodoładowany silnik V16. Prototyp ten zaczął być testowany w 1949 roku, a po raz pierwszy ścigał się w 1950 roku w zawodach International Trophy na torze Silverstone. Jednak zarówno Mays, jak i Sommer, nie ukończyli tych zawodów. Samochód ten ścigał się w dalszej części roku 1950, a Reg Parnell wygrał nim wyścig Goodwood Trophy.

    Harry Schell (ur. 29 czerwca 1921 w Paryżu, zm. 13 maja 1960 w Anglii na torze Silverstone) - żyjący we Francji amerykański kierowca wyścigowy.Turbosprężarka - maszyna wirnikowa składająca się z turbiny i sprężarki osadzonych na wspólnym wale. Służy do doładowania silnika spalinowego, albo kotła parowego. Turbina jest zasilana spalinami z silnika, a sprężone powietrze przez sprężarkę zasila silnik. Do cylindra wprowadzona jest większa ilość powietrza dzięki czemu wzrasta moc silnika, większy jest też stopień sprężania dzięki czemu rośnie sprawność.

    Samochód ścigał się ponownie w lipcu 1951, kiedy podczas Grand Prix Wielkiej Brytanii prowadzili go Reg Parnell i Peter Walker. Mimo że Parnell stracił do zwycięzcy sześć okrążeń, to wyścig ukończył na punktowanym piątym miejscu.

    W 1952 roku zespół został przejęty przez sir Alfreda Owena i jego oficjalna nazwa została zmieniona na Owen Racing Organisation; jednakże samochody nadal nazywały się BRM.

    Mimo wielu testów, w których uczestniczyli między innymi Juan Manuel Fangio czy José Froilán González, BRM nie wystawił własnego samochodu w oficjalnych wyścigach Formuły 1 aż do roku 1956. Wówczas to modelem P25 w Grand Prix Wielkiej Brytanii ścigali się Mike Hawthorn, Tony Brooks i Ron Flockhart. Pojazd był wyposażony w zupełnie nowy, 2,5-litrowy silnik projektu Stuarta Tresiliana oraz zawieszenie zaprojektowane przez Colina Chapmana. W 1957 roku model P25 został zgłoszony do trzech Grand Prix, ale nie ukończył żadnego. Jean Behra wygrał jednak nieoficjalne Grand Prix Caen oraz International Trophy.

    Joakim „Jo” Bonnier (ur. 31 stycznia 1930 w Sztokholmie, zm. 11 czerwca 1972 w Le Mans) – szwedzki kierowca wyścigowy.Peter Douglas Conyers Walker (ur. 7 października 1912 roku w Leeds, zm. 1 marca 1984 roku w Newtown) – brytyjski kierowca wyścigowy.

    W sezonie 1958 następował rozwój modelu wraz z takimi kierowcami, jak Behra, Schell, Flockhart, Bonnier i in. Był to pierwszy regularny sezon BRM. Mimo braku zwycięstw BRM zdobył kilka dobrych miejsc i czwarte miejsce w klasyfikacji konstruktorów.

    Rok później BRM odniósł pierwsze zwycięstwo, kiedy to Bonnier wygrał Grand Prix Holandii. Sir Alfred Owen udostępnił także model P25 zespołowi British Racing Partnership.

    Na rok 1960 BRM skonstruował nowy model P48, który okazał się nieudaną, awaryjną konstrukcją, zdolną do zdobycia jedynie kilku punktów. Sytuacja powtórzyła się w sezonie 1961.

    Silverstone Circuit – tor Formuły 1 położony na granicy hrabstw Northamptonshire i Buckinghamshire. Odbywa się na nim Grand Prix Wielkiej Brytanii. Rekord okrążenia obecnej wersji toru został ustanowiony w 2010 r. przez Fernando Alonso i wynosi 1:30,874.Sezon 1961 był dwunastym sezonem w tej dyscyplinie. Mistrzem Świata został Phil Hill, który zwyciężył głównie dzięki śmierci kolegi z zespołu, a zarazem najgroźniejszego przeciwnika – Niemca Wolfganga von Tripsa, który zginął w wypadku podczas GP Włoch na torze w Monzie. W cieniu tragedii tytuł mistrza konstruktorów po raz pierwszy zdobyła stajnie Ferrari (prócz wspomnianych Hilla i Tripsa punkty dla Ferrari zdobywali: Amerykanin Ginther, Włoch Baghetti oraz Belg Gendebien).

    Pod koniec 1961 roku sir Owen zażądał zwycięstwa w sezonie 1962, grożąc w przeciwnym wypadku likwidacją zespołu. By osiągnąć ten cel, stworzono samochód BRM P57 zaprojektowany przez Tony'ego Rudda. Napędzający ten pojazd silnik V8 był zaprojektowany przez Petera Berthona i rozwijany przez Aubreya Woodsa. Kierowcami byli Graham Hill i Richie Ginther. Hill wygrał Grand Prix Holandii, Niemiec, Włoch i RPA i zdobył tytuł mistrza świata w klasyfikacji kierowców. BRM natomiast triumfował w klasyfikacji konstruktorów.

    Grand Prix Wielkiej Brytanii 1956 – wyścig będący szóstą rundą Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 1956. Odbył się w 1956 roku na torze Silverstone. Było to szóste Grand Prix Wielkiej Brytanii w historii.Język francuski (fr. langue française lub français) – język pochodzenia indoeuropejskiego z grupy języków romańskich. Jako językiem ojczystym posługuje się nim ok. 80 mln ludzi: ok. 65 mln Francuzów, ok. 4,5 mln Belgów (czyli 42%), ok. 1,5 mln Szwajcarów (czyli 20%), a także ok. 8 mln mieszkańców kanadyjskich prowincji Québec, Ontario i Nowy Brunszwik. Ok. 201 milionów osób na całym świecie używa francuskiego jako języka głównego (oszacowanie z 2009 r. według Organisation mondiale de la Francophonie), a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, w których francuski jest jednym z języków urzędowych, bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego, jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, w których jest jedynym językiem urzędowym.

    W sezonie 1963 BRM zaczął dostarczać silniki innym zespołom, szczególnie British Racing Partnership, Scuderia Centro Sud, Scuderia Filipinetti czy Scirocco-Powell. Hill wygrał eliminacje w Monako i USA, ale w klasyfikacji generalnej kierowców zakończył sezon na drugim miejscu, ustępując Jimowi Clarkowi w Lotusie.

    Scirocco-Powell – brytyjski, w 1964 belgijski konstruktor i zespół wyścigowy, uczestniczący w Formule 1 w 1963 i 1964 roku.Grand Prix RPA 1962 (oficjalnie 1962 South African Grand Prix) – pierwsze historii Grand Prix RPA w Formule 1 i ostatnia eliminacja Mistrzostw Świata sezonu 1962.
    W 1962 roku Graham Hill i BRM zdobyli tytuły mistrzowskie

    W roku 1964 kierowcami fabrycznego zespołu pozostali Hill i Ginther, a BRM nadal dostarczał klientom silniki. Tony Rudd zaprojektował model P261, który był na tyle konkurencyjny, aby pozwolić Hillowi wygrać wyścigi o Grand Prix Monako i Stanów Zjednoczonych. Brytyjczyk ponownie ukończył mistrzostwa na drugim miejscu, za Johnem Surteesem.

    Michael Henderson „Mike” Spence (ur. 30 grudnia 1936 roku w Croydon, zm. 7 maja 1968 roku w Indianapolis) – brytyjski kierowca wyścigowy.Jackie Stewart, właśc. John Young Stewart (ur. 11 czerwca 1939 w Milton) – brytyjski kierowca Formuły 1, trzykrotny mistrz świata. Określany przydomkiem The Flying Scot.

    Na sezon 1965 zespołowym partnerem Hilla został Jackie Stewart. Stewart wygrał Grand Prix Włoch, a Hill ponownie Grand Prix Monako i Stanów Zjednoczonych. Hill ukończył mistrzostwa kierowców na drugiej pozycji (za Clarkiem), a BRM wśród konstruktorów także był drugi (za Lotusem).

    Bourne – miasto w Anglii, w hrabstwie Lincolnshire, w dystrykcie South Kesteven. Leży 53 km na południe od miasta Lincoln i 141 km na północ od Londynu. W 2001 miasto liczyło 11 933 mieszkańców.English Racing Automobiles lub ERA – brytyjski konstruktor Formuły 1 w latach 1950–1952 oraz dostawca silników dla Formuły 1.

    W roku 1966 wchodziły w życie nowe przepisy, zmieniające pojemność silników do trzech litrów. BRM eksperymentował z ciężkim i nieudanym silnikiem H16 umieszczonym w modelu P83. BRM dostarczał silniki Lotusowi. Fabryczny zespół odniósł jedno zwycięstwo za sprawą Jackiego Stewarta, który wygrał Grand Prix Monako.

    Raymond Sommer (ur. 31 sierpnia 1908 roku w Mouzon, zm. 9 października 1950 roku w Cadours) – francuski kierowca wyścigowy.Paul Richard „Richie” Ginther (ur. 5 sierpnia 1930 roku w Hollywood, zm. 20 września 1989 roku w Bordeaux) – był amerykańskim kierowcą wyścigowym.

    Przed sezonem 1967 Hill odszedł do Lotusa, a zastąpił go Mike Spence. BRM dostarczał stare samochody zespołowi Reg Parnell Racing. Fabryczny zespół zakończył rok bez zwycięstwa. W sezonie 1968 BRM wprowadził zaprojektowany przez Lena Terry'ego model P126, w którym zastosowano zaprojektowany przez Geoffa Johnsona silnik V12. Pedro Rodríguez szybko zaczął korzystać z nowocześniejszego modelu P133, którym zajął drugie miejsce w Grand Prix Belgii. Pod koniec sezonu wprowadzono modelu P138, który nie odnosił sukcesów.

    Reg Parnell Racing – zespół Formuły 1 utworzony w 1959 r. przez Rega Parnella jako R H H Parnell. Zespół nie budował własnych samochodów, tylko korzystał z bolidów Cooper, Lola, Lotus, Ferrari i BRM.José Froilán González (ur. 5 października 1922 w Arrecifes, zm. 15 czerwca 2013 w Buenos Aires) – argentyński kierowca wyścigowy. Wicemistrz świata Formuły 1 z 1954 roku.

    Kierowcami w sezonie 1969 byli John Surtees i Jackie Oliver. Nowy model P139 był niekonkurencyjny. W połowie sezonu do BRM z Eagle'a przyszedł Tony Southgate, który stanął na czele działu projektowego wraz z Alekiem Osbornem i Peterem Wrightem. Aubrey Woods i Geoff Johnson stali zaś na czele departamentu silników.

    Ron Flockhart (ur. 16 czerwca 1923 Edynburg- zm. 1 maja 1955 Góry Dandenong) - brytyjski kierowca wyścigowy wyścigów formuły 1 w latach 1954, 1956-1960. Jeździł w bolidzie zespołów BRM, Connaught, Team Lotus, Cooper Car Company. Wystartował w 14 wyścigach formuły 1, raz stawając na podium, lecz nigdy nie wygrywając.John Michael Hawthorn (ur. 10 kwietnia 1929 w Mexborough, zm. 22 stycznia 1959) – brytyjski kierowca wyścigowy; mistrz Formuły 1 z sezonu 1958 oraz zwycięzca wyścigu 24h Le Mans w 1955 roku.

    Efektem tej reorganizacji był BRM P153 z nowym silnikiem V12. Sponsorem zespołu została firma Yardley. Kierowcami byli Rodríguez i Oliver. Rodríguez wygrał Grand Prix Belgii. W tym okresie Alfred Owen przekazał kontrolę nad zespołem siostrze Jean.

    W roku 1971 BRM korzystał z modelu P160, który za sprawą Jo Sifferta i Petera Gethina wygrał odpowiednio Grand Prix Austrii i Włoch. Jednak obaj ci kierowcy zginęli w tamtym roku w wypadkach, a Siffert został jedynym kierowcą, który zginął za kierownicą BRM. Zespół zakończył sezon na drugim miejscu w klasyfikacji konstruktorów.

    Juan Manuel Fangio (ur. 24 czerwca 1911 w Balcarce, zm. 17 lipca 1995 w Buenos Aires) – argentyński kierowca Formuły 1, pięciokrotny mistrz świata. Odnosił sukcesy nie tylko na torze, ale także w wyścigach drogowych.BRM Type 15 – samochód Formuły 1 projektu Petera Berthona, skonstruowany przez British Racing Motors. Uczestniczył w jednym oficjalnym wyścigu Formuły 1 w 1951 roku. Model wyróżniał się zastosowaniem doładowanego silnika V16.

    W sezonie 1972 nowym sponsorem została firma Marlboro. Model P180 okazał się nieudany i konstruktor zastosował ulepszoną wersję P160, którą Jean-Pierre Beltoise wygrał Grand Prix Monako.

    Ulepszone wersje modelu P160 rywalizowały do roku 1974. W tym okresie finansowany przez Rubery Owen BRM odnotowywał coraz gorsze rezultaty. Po śmierci Owena w 1974 roku BRM został postawiony w stan likwidacji, ale przetrwał i kontynuował działalność jako Stanley-BRM. Do zaprojektowania BRM P201 został zatrudniony Mike Pilbeam. Zespół okazyjnie ścigał się w sezonie 1976, a uczestniczył w większości eliminacji sezonu 1977, kiedy jego kierowcami byli Larry Perkins i Teddy Pilette. Kierowcy zazwyczaj nie kwalifikowali się do wyścigów i pod koniec roku zespół upadł.

    Joseph „Jo” Siffert (ur. 7 lipca 1936 roku we Fryburgu, zm. 24 października 1971 roku na torze Brands Hatch) – szwajcarski motocyklista i kierowca wyścigowy. Znany również pod przydomkiem Seppi.Jean-Pierre Maurice Georges Beltoise (ur. 26 kwietnia 1937 w Boulogne-Billancourt) – francuski kierowca motocyklowy i wyścigowy.

    W 1979 roku nastąpiły plany powrotu konstruktora do Formuły 1 za sprawą modelu P230, ale nie zostały one zrealizowane. BRM powrócił podczas 24h Le Mans 1992, ale żaden samochód nie ukończył tego wyścigu.

    Wyniki[edytuj kod]

    Bibliografia[edytuj kod]

  • CONSTRUCTORS: BRM (BRITISH RACING MOTORS) (ang.). grandprix.com. [dostęp 2013-09-01].
  • BRM (fr.). statsf1.com. [dostęp 2013-09-01].



  • w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

    Warto wiedzieć że... beta

    V12 – silnik widlasty o dwunastu cylindrach w dwóch rzędach zamontowanych we wspólnej skrzyni korbowej. Zazwyczaj kąt rozwarcia między cylindrami wynosi 60°, wszystkie tłoki napędzają wspólny wał korbowy. Kolejność zapłonu dla silnika V12 to 1-10-5-7-3-11-6-9-2-12-4-8 lub rzadziej 1-9-2-7-4-8-6-10-5-12-3-11.
    V8 – silnik widlasty o ośmiu cylindrach umieszczonych w dwóch rzędach w skrzyni korbowej, kąt rozwarcia między nimi wynosi najczęściej 90°, istnieją także konstrukcję o mniejszym rozwarciu. Wszystkie osiem tłoków przekazuje siłę nacisku na wspólny wał korbowy. Kolejność zapłonu dla czterosuwowego silnika V8 to 1-5-4-8-6-3-7-2.
    Sezon 1962 był po rok wcześniej wywalczonym mistrzostwie bardzo nieudanym sezonem dla włoskiej stajni Ferrari. Stało się to częściowo dzięki wewnętrznym wstrząsom, a częściowo dzięki wielkiemu postępowi jaki poczyniły Brytyjskie zespoły. Ostatecznie mistrzostwo konstruktorów zdobył zespół BRM, z mistrzem kierowców Grahamem Hillem. Jack Brabham stworzył własny zespół w którym także startował zdobywając 9 punktów. Meksykanin Ricardo Rodríguez w swoim debiucie zdobył 4 miejsce mając 20 lat i 123 dni, tym samym stał się najmłodszym zdobywcą punktów w F1. Rekord ten został pobity dopiero 38 lat później przez Jensona Buttona, który swoje punkty zdobył w wieku 20 lat i 67 dni. Pod koniec sezonu podczas kwalifikacji do niezaliczanej do mistrzostw świata Grand Prix Meksyku Ricardo zginął w wypadku.
    15 sezon Formuły 1 – 15 sezon Mistrzostw Świat Formuły 1. Rozpoczął się 10 maja 1964 roku w Monte Carlo, a zakończył 25 października w mieście Meksyk.
    James „Jim” Clark Jr OBE (ur. 4 marca 1936 w Kilmany, Szkocja; zm. 7 kwietnia 1968 w Hockenheim, Niemcy) – był brytyjskim kierowcą wyścigowym, dwukrotnym mistrzem świata Formuły 1.
    John Surtees (ur. 11 lutego 1934 roku w Tatsfield w hrabstwie Surrey) – brytyjski kierowca wyścigowy i motocyklista. Wielokrotny Mistrz Świata.
    Sezon 1971 Formuły 1 – 22. sezon Formuły 1 organizowanej przez Fédération Internationale de l’Automobile. Rozpoczął się 6 marca 1971, i zakończył 3 października po jedenastu wyścigach.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.061 sek.