• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Brian Jones



    Podstrony: 1 [2] [3] [4]
    Przeczytaj także...
    Białaczka (łac. leucaemia) – nazwa grupy chorób nowotworowych układu krwiotwórczego. Nazwa historycznie wywodzi się od białawego koloru próbki krwi chorego na ostrą białaczkę. Białaczka charakteryzuje się ilościowymi i jakościowymi zmianami leukocytów we krwi, szpiku i narządach wewnętrznych (śledzionie, węzłach chłonnych). Występuje częściej u mężczyzn niż u kobiet w proporcji 3:2.Marek Dutkiewicz (ur. 26 marca 1949 w Warszawie) – polski autor tekstów piosenek, także scenarzysta, dziennikarz i wydawca, a także osobowość telewizyjna.

    UWAGA: TA PODSTRONA MOŻE ZAWIERAĆ TREŚCI PRZEZNACZONE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH



    Lewis Brian Hopkin Jones (ur. 28 lutego 1942, zm. 3 lipca 1969) – brytyjski muzyk, wokalista i kompozytor. Założyciel i pierwszy lider angielskiego zespołu The Rolling Stones, był również pomysłodawcą nazwy zespołu oraz autorem koncepcji muzycznej i dużej części dorobku grupy. Jones był multiinstrumentalistą: grał na gitarze, fortepianie, harmonijce ustnej, mandolinie, organach, klawesynie, sitarze, saksofonie, flecie, cytrze, oboju, klarnecie i różnych instrumentach perkusyjnych. Muzykowi poświęcono film Stoned z 2005 roku. Był przyjacielem Jimiego Hendrixa, Johna Lennona i Boba Dylana.

    The Rolling Stones [ðɘ rɘʊlɪŋ stɘʊnz] – brytyjski zespół rockowy, założony 12 lipca 1962 w Londynie. Są czwartym zespołem rockowym z największą liczbą sprzedanych wydawnictw muzycznych w historii. Łącznie sprzedali ok. 250 milionów egzemplarzy albumów na całym świecie. The Rolling Stones Rock and Roll Circus – album The Rolling Stones nagrany w dniach 11-12 grudnia 1968, a wydany w 1996.

    Życiorys[ | edytuj kod]

    Wczesne dzieciństwo 1942–1948[ | edytuj kod]

    Lewis Brian Hopkin Jones urodził się w sobotę 28 lutego 1942 roku w Park Nursing Home w Cheltenham, w hrabstwie Gloucestershire, w średnio zamożnej rodzinie. Jego ojciec Lewis Blount Jones, którego rodzice byli nauczycielami ukończył studia na wydziale inżynierii lotniczej Uniwersytetu w Leeds. W 1938 roku poślubił w Walii, Louisę Beatrice Simmonds, której ojciec był mistrzem budowlanym i organistą w kościele w pobliżu Cardiff. Rok później młodzi małżonkowie przenieśli się do Cheltenham, mieszkali w dzielnicy Rosemead przy Eldorado Road, i tam właśnie przyszedł na świat ich syn – Brian. Matka Jonesa dawała lekcje gry na pianinie, a ojciec pracował dla Dowty Group jako inżynier. Podobnie jak żona interesował się muzyką, grał na pianinie i na organach oraz prowadził chór w pobliskim kościele. Pamela, siostra Briana, zmarła w wieku dwóch lat na leukemię. Druga siostra, Barbara, urodziła się w 1946 roku. W 1948 roku Brian Jones nabawił się krupu, co z kolei spowodowało astmę, na którą chorował już do śmierci. W 1948 roku matka zaczęła uczyć Jonesa gry na pianinie, nauka trwała do 14 roku życia.

    Andrew Loog Oldham (ur. 28 stycznia 1944) – angielski producent muzyczny, od maja 1963 do sierpnia 1967 menedżer i producent grupy The Rolling Stones.Wielka Brytania, Zjednoczone Królestwo (ang. United Kingdom), Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (ang. United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland) – unitarne państwo wyspiarskie położone w Europie Zachodniej. W skład Wielkiej Brytanii wchodzą: Anglia, Walia i Szkocja położone na wyspie Wielka Brytania oraz Irlandia Północna leżąca w północnej części wyspy Irlandia. Na wyspie tej znajduje się jedyna granica lądowa Zjednoczonego Królestwa z innym państwem – Irlandią. Poza nią, Wielka Brytania otoczona jest przez Ocean Atlantycki na zachodzie i północy, Morze Północne na wschodzie, kanał La Manche na południu i Morze Irlandzkie na zachodzie.

    Szkoła 1948–1959[ | edytuj kod]

    W 1948 roku rozpoczął naukę szkolną, we wrześniu 1949 roku Jones przeszedł do płatnej prestiżowej szkoły Dean Close Junior w Chelteham. Miał dobre wyniki w nauce muzyki i angielskiego. W czerwcu 1953 roku zdał wstępne egzaminy i we wrześniu zaczął uczęszczać do szkoły średniej w Cheltenham. W 1956 roku, został pierwszym klarnecistą w szkolnej orkiestrze. W wieku piętnastu lat zdał siedem egzaminów i przeszedł od razu do szóstej klasy. Jeszcze w szóstej klasie zdał dwa zaległe egzaminy, a potem dwa wyższe z fizyki i z chemii. W 1957 roku zainteresował się muzyką Charliego Parkera, pod jego wpływem przekonał rodziców by kupili mu saksofon. Następnie na siedemnaste urodziny rodzice kupili mu gitarę akustyczną.

    Chris Barber, właśc. Donald Christopher Barber (ur. 17 kwietnia 1930 w Welwyn Garden City) – angielski muzyk jazzowy, puzonista, saksofonista (tenor), basista i kierownik zespołu.Nanker Phelge – jest to pseudonim autorski, którym w latach 1963–1965 posługiwał się zespół The Rolling Stones.

    Rozstanie ze szkołą, praca i początek fascynacji bluesem 1959–1962[ | edytuj kod]

    W roku 1959 przyszło na świat jego pierwsze nieślubne dziecko, które urodziła czternastoletnia uczennica Valerie z Chaltenham. Jones nie chciał by dziecko się urodziło, dlatego Valerie zarwała z nim a dziecko oddała do adopcji. W sierpniu 1959 roku rozpoczął pracę w londyńskim zakładzie optycznym, zaczął wtedy bywać w klubach jazzowych, jednak po jakimś czasie porzucił tę pracę i powrócił do Cheltenham. We wrześniu 1959 roku by uniknąć problemów z rodzicami Valerie, wybrał się z przyjaciółmi na podróż po Skandynawii, gdzie podróżował autostopem i zarabiał graniem na gitarze na ulicy. W listopadzie 1959 roku poznał Angelinę, która niedługo potem zaszła z nim w ciążę, ta zdecydowała się urodzić drugie dziecko Jonesa (córkę). Jones nie wiedział o jej narodzinach. Pod koniec 1959 roku Jones zaczął pracować w fabryce w Brockworth, wkrótce podczas dojazdu do pracy miał wypadek samochodowy. Następnie został konduktorem autobusowym, w tym czasie Brian wyprowadził się z domu i zamieszkał razem z kilkoma przyjaciółmi. Niedługo potem dowiedział się że został kolejny raz ojcem, tym razem z Pat Andrews, jednak i tym razem nie zdecydował się na zamieszkanie z dziewczyną. Niedługo potem podjął pracę jako młodszy architekt w miejskim biurze w Gloucester, pomagając w projektowaniu szkół. Następnie Jones został sprzedawcą w sklepie i węglarzem.

    Sir Mick Jagger, właśc. Michael Philip Jagger (ur. 26 lipca 1943, Dartford, Anglia) – brytyjski wokalista i współzałożyciel zespołu rockowego The Rolling Stones. Jagger jest współtwórcą większości repertuaru grupy (wraz z gitarzystą Keithem Richardsem).Blues Incorporated – pierwszy brytyjski zespół R&B działający w latach 1961–1966, założony i prowadzony przez Alexisa Kornera. W różnych okresach w zespole grali tacy muzycy jak Jack Bruce, Charlie Watts, Terry Cox, Ginger Baker, Long John Baldry, Danny Thompson, Graham Bond, Cyril Davies, Malcolm Cecil i Dick Heckstall-Smith. Blues Incorporated nigdy nie odniósł dużego sukcesu komercyjnego, jednak miał bardzo duży wpływ na rozwój brytyjskiej muzyki rockowej w latach 60. XX wieku i później.

    Na początku roku 1960 Brian Jones zaistniał na lokalnej scenie jazzu tradycyjnego. W marcu 1960 roku grał na lokalnych potańcówkach z zespołami John Keen's Trad Band i Jock Henderson's Dixielanders, grał też z Bill Nile's Delta Jazzmen. Muzycy grający jazz lubili też bluesa, dlatego Brian wybrał się w Cheltenham na koncert zespołu The Chris Barber Band z udziałem amerykańskiego bluesowego harmonijkarza Sonny’ego Boya Williamsona. Od tego czasu Jones poważnie zainteresował się chicagowskim bluesem i wkrótce potem zaczął poszukiwać płyt Sonny’ego Boya i Muddy'ego Watersa. Trzecie dziecko Briana, tym razem chłopca, Pat Andrews urodziła 23 października 1961 roku, otrzymał imię Julian Mark, Pat w tym czasie regularnie odwiedzała Briana. Wkrótce potem Jones wybrał się na koncert do ratusza w Cheltenham, gdzie w części bluesowej koncertu grał jeden z pierwszych brytyjskich bluesmanów – Alexis Korner. Jones szybko nawiązał kontakt z Kornerem, kupił sobie gitarę elektryczną marki Harmony Stratotone z jedną przystawką (jako wzmacniacza używał przerobionego magnetofonu) i cały czas ćwiczył granie na gitarze techniką slide słuchając każdej dostępnej płyty Elmore’a Jamesa, Roberta Johnsona i Howlin'a Wolfa. Od tego zdarzenia zaczął często jeździć do Londynu, gdzie w krótkim czasie dobrze poznał, w tym czasie jeszcze bardzo wąskie środowisko bluesowe. W styczniu 1962 roku Jones będąc w Londynie zaprzyjaźnił się z Paulem Poundem, który mieszkał w Oxfordzie. Pound, który prowadził w tym czasie grupę bluesową Thunder Odin's Secret, bezskutecznie namawiał Briana Jonesa, aby ten dołączył do jego zespołu. Niedługo później Pound zmienił nazwisko na Paul Jones i dołączył do grupy Manfred Mann, z którą zyskał światową sławę.

    Beggars Banquet – siódmy w Wielkiej Brytanii i dwunasty w Stanach Zjednoczonych album grupy The Rolling Stones. Był to ostatni album z udziałem Briana Jonesa przed jego śmiercią.Hyde Park – jeden z kilku królewskich parków w Londynie, położony na obszarze 390 akrów (ok. 159 ha). Podzielony na dwie części przez jezioro Serpentine.

    The Ealing Club i narodziny The Rolling Stones 1962–1963[ | edytuj kod]

    Na początku 1962 roku Brian Jones razem ze swoim przyjacielem Dickiem Hattrellem przyjechali z Chaltenham do londyńskiego Ealing Jazz Club by zobaczyć pierwszy występ Alexisa Kornera z jego nowo powstałym zespołem Blues Incorporated (w zespole tym na perkusji grał Charlie Watts, późniejszy perkusista The Rolling Stones). Jones dał Alexisowi taśmę którą nagrał z Paulem Pondem i poprosił o możliwość zagrania w Ealing Jazz Club. Klub ten zyskiwał słuchaczy i już niedługo po otwarciu cieszył się popularnością. W drugim tygodniu istnienia zespołu Jones zadebiutował na gitarze jako kolejny muzyk Blues Incorporated, wtedy też po raz pierwszy rozmawiał z Charliem Wattsem. Od tego czasu przyjeżdżał do Ealing co weekend w piątek, a w niedzielę ostatnim pociągiem wracał do Chaltenham do pracy. Na początku kwietnia 1962 roku w Ealing Jazz Club zjawili się Mick Jagger i Keith Richards, którzy w tym czasie również byli pod dużym wpływem bluesa. Zobaczyli wtedy Jonesa, który grał na gitarze metodą slide, byli pod wrażeniem, obaj stwierdzili, że jest niesamowitym gitarzystą. Po koncercie Jagger rozmawiał z Jonesem, który podczas rozmowy wspomniał że tworzy zespół. Mick Jagger jednak od maja 1962 dołączył jako wokalista do Blues Incorporated. Jones chcąc założyć zespół w kwietniu przeprowadził się do Londynu, zamieszkał przy Weech Road w Hampstead, gdzie niedługo potem dołączyła do niego Pat Andrews z dzieckiem, niedługo potem znaleźli sobie nowe mieszkanie w Notting Hill, Brian pracował wtedy w sklepie sportowym. 2 maja 1962 roku Brian Jones zamieścił ogłoszenie w czasopiśmie muzycznym „Jazz News”, że powstaje nowy zespół i poszukuje do niego gitarzystów i wokalistów, a także saksofonistę, pianistę, basistę i perkusistę. Pierwszy zgłosił się pianista Ian Stewart, następnie Geoff Bradford (gitarzysta), nie mieli w tym czasie stałego perkusisty. W czerwcu Mick Jagger i Keith Richards wybrali się na jedną z prób zespołu Jonesa, wkrótce potem przyłączyli się do jego zespołu, zastępując Geoffa. W lipcu nadarzyła się okazja zagrania koncertu w Marquee Club w zastępstwie za Blues Incorporated, w tym czasie zespół jeszcze nie miał nazwy – dlatego Jones specjalnie na tę okazję zdecydował, że wystąpią pod nazwą The Rollin' Stones (inspirował się utworem Muddy'ego Watersa o podobnym tytule). Wystąpili w składzie Mick Jagger (wokal), Keith Richards i Brian Jones (gitary), Dick Taylor (gitara basowa), Ian Stewart (piano) oraz Mick Avory (perkusja), (według innych źródeł grał wtedy Tony Chapman, który był pierwszym perkusistą Stones). Występ w Marquee Club okazał się sukcesem, zespół zaczął następnie grywać we wspomnianym Ealing Jazz Club. Muzycy nadal poszukiwali perkusisty, gdyż Jones uważał, że tylko z bardzo dobrym perkusistą będą dobrze brzmieć, tymczasowo wykorzystywali do tego celu Tony’ego Chapmana, z którego jednak nie byli zadowoleni. W sierpniu 1962 do Jonesa, który samotnie wynajmował mieszkanie w londyńskiej Chelsea przy Edith Grove 102 (w tym czasie mieszkał z Pat Andrews i dzieckiem), wprowadził się Mick Jagger, niedługo potem Keith Richards. Było to mieszkanie bez łazienki z tylko jedną żarówką w dużym pokoju (wynajęte za 16 funtów tygodniowo). Zarobione pieniądze Jones przeznaczał na struny gitarowe i sprzęt, pieniądze Pat Andrews były na życie. W wolnych chwilach Jones, Jagger i Richards słuchali płyt, najczęściej Muddy'go Watersa oraz grali i śpiewali bluesa, poza tym Jones nadal pracował w sklepie, Jagger uczył się w londyńskim LSE, a Richards szukał pracy. We wrześniu 1962 roku Pat z dzieckiem wróciła do Cheltenham. Wspólne zamieszkiwanie umożliwiło Jonesowi i Richardsowi perfekcyjne zgranie swoich gitar, codziennie przez wiele godzin grali razem na gitarach synchronizując je i doskonaląc wzajemne przeplatanie się ich dźwięków. Intensywność ćwiczeń nasiliła się jeszcze bardziej późną jesienią i zimą (kiedy Jones stracił pracę). Te wspólne domowe sesje trwające często po kilkanaście i więcej godzin na dobę zaowocowały w przyszłości własnym stylem (perfekcyjnego uzupełniania się ich gitar), który stał się znakiem firmowym The Rolling Stones. W tym czasie muzycy występowali sporadycznie, więc Jones z różnym skutkiem próbował samodzielnie organizować koncerty. W październiku The Rolling Stones zagrali po raz pierwszy poza Ealing Jazz Club i Marquee Club, było to w Woodstock w Cheam. Niedługo potem z powodu braku perspektyw koncertowych zespół opuścił Dick Taylor. 26 października w prywatnym studio gitarzysty jazzowego Curly'ego Claytona, muzycy nagrali za swoje pieniądze pierwsze trzy bluesowe piosenki („You Can't Judge a Book by the Cover” Bo Diddleya, „Soon Forgotten” Muddy'ego Watersa i „Close Together” Jimmy’ego Reeda). Nagrania zrealizowane bez partii gitary basowej, kilka dni później zostały przesłane do EMI Records, jednak bez odpowiedzi ze strony wytwórni muzycznej. W listopadzie 1962 roku zaczęli grać za kilka funtów w londyńskim klubie Flamingo. Ciągły brak pieniędzy skutkował tym, iż muzycy musieli ratować się zbieraniem i sprzedażą pustych butelek. Z początkiem zimy życie w nieogrzewanym mieszkaniu stało się jeszcze trudniejsze – Jones i Richards grali na gitarach siedząc pod kocami, sytuacja zmusiła ich nawet do wyszukiwania resztek jedzenia z okolicznych śmietników. Na początku grudnia perkusista Tony Chapman zaprosił na próbę zespołu Williama Perksa – basistę (zmienił potem nazwisko na Bill Wyman), który posiadał dobry sprzęt kupiony na raty, jednak nie słuchał bluesa. Wyman, który miał w tym czasie ma utrzymaniu żonę i dziecko, początkowo grywał z The Stones tylko na imprezach, za które były pieniądze. Na początku stycznia 1963, z trudnościami, muzycy namówili Charlie Wattsa do przystąpienia do The Stones.

    Out of Our Heads – trzeci w Wielkiej Brytanii i czwarty w Stanach Zjednoczonych album brytyjskiej grupy rockowej The Rolling Stones.Skandynawia – region północnej Europy, obejmujący kraje: Szwecję, Norwegię oraz Danię. Obejmuje część z krajów nordyckich.

    Brian Jones – założyciel i lider The Rolling Stones 1963–1965[ | edytuj kod]

    Brian Jones jako założyciel The Rolling Stones w pierwszym okresie jego funkcjonowania był jedynym i niekwestionowanym liderem zespołu, sam wybierał repertuar (przeważnie bluesowy), organizował koncerty, umawiał zespół na pierwsze sesje nagraniowe.

    Harmonijka ustna to instrument muzyczny z grupy aerofonów. Dźwięk wydobywa się podczas ruchu powietrza w szczelinach, przy których znajdują się metalowe blaszki zwane stroikami (pot. języczkami), które wprawione w drgania wydają dźwięki zależne od ich długości. Harmonijka ustna była pierwszym instrumentem Jimiego Hendrixa.Tanger albo Tangier (arab. طنجة, łac. Tingis z tamazight tingis = "bagna") – miasto w północno-zachodnim Maroku w Zatoce Tangerskiej, ośrodek administracyjny prowincji Tangeru, port nad Cieśniną Gibraltarską. Liczy około 670 tys. mieszkańców.

    To Jones decydował podczas sesji nagraniowych o brzmieniu zespołu, uczestniczył w realizacji nagrań, zgrywaniu ścieżek, miksowaniu dźwięku, w krótkim czasie zdołał zyskać duże doświadczenie w tym zakresie. Podczas sesji nagraniowych osobiście nagrywał partie kilku instrumentów do poszczególnych utworów. W tym czasie zajmował się organizacją koncertów oraz finansami zespołu (płacił za udział w koncertach pozostałym członkom zespołu). Pierwszym profesjonalnym managerem The Rolling Stones był Giorgio Gomelsky (od lutego do końca kwietnia 1963), który prowadził The Richmond Jazz Klub, był fanem muzyki bluesowej i miał rozległe kontakty w świecie klubów muzycznych londyńskiej dzielnicy Richmond. Gomelsky silnie zaangażował się w promocję zespołu (rozwieszanie plakatów, załatwianie koncertów), jednak nie mógł zagwarantować dalszego rozwoju zespołu (profesjonalnego kontraktu płytowego, tras koncertowych, odpowiedniej promocji w mediach). Dlatego Brian Jones, skorzystał z propozycji i szybko podpisał kontrakt w imieniu zespołu z nowym z managerem Andrew Loogem Oldhamem (maj 1963).

    Elmore James, właśc. Elmore Brooks (ur. 27 stycznia 1918 w Richland, zm. 24 maja 1963 w Chicago) – amerykański muzyk bluesowy, innowacyjny gitarzysta i kompozytor. Autor wielu standardów gatunku. Znany jako "król gitary slide".The Beatles – zespół rockowy z Liverpoolu, istniejący od 1960 (jako The Quarrymen od 1957) do 1970 roku. Według RIAA, jego członkowie są najpopularniejszymi muzykami wszech czasów. W historii amerykańskiego rynku fonograficznego nikt nie sprzedał więcej płyt niż oni.

    Od dnia podpisania kontraktu z Oldhamem w zespole zaczęła rosnąć rola Jaggera i Richardsa, początkowo pozostali muzycy zespołu uniezależnili się od Jonesa przede wszystkim finansowo (chociaż wyższe stawki honorarium Jones otrzymywał jeszcze przez pewien czas po podpisaniu kontaktu). Jagger i Richards którzy w podpisaniu kontraktu z Oldhamem szybko zaczęli upatrywać szansę na uniezależnienie się od Briana Jonesa, w krótkim czasie weszli z nowym managerem w bardzo dobre stosunki koleżeńskie. Skutkowało to tym że już pod koniec roku 1964 Jagger i Richards stali się mocno faworyzowani w zespole, przejawiało się to między innymi forsowaniem przez Oldhama spółki autorskiej Jagger/Richards. Efektem tych zabiegów było powstanie nieprawdziwego wizerunku grupy, który pomniejszał faktyczny wkład Briana Jonesa (również Wymana i Wattsa) w twórczość zespołu. Pomimo takiej polityki managera, Brian Jones do końca 1965 roku zachowywał status „nieformalnego” lidera grupy. Pozycja ta jednak stale słabła, w latach 1963 i 1964 – Brian Jones był najczęściej udzielającym wywiadów mediom członkiem zespołu reprezentował grupę na zewnątrz, on również był widoczny podczas występów telewizyjnych na pierwszym planie obok Jaggera. W tym czasie Jones razem z Wymanem był etatowym wokalistą wspierającym. Pomimo początkowych problemów – wynikających z tego że Jagger i Richards byli znacznie mniej kontaktowi od Jonesa, Jones wskutek zabiegów Oldhama stracił również dominującą pozycję w zakresie kontaktów z mediami. Brian Jones nadal pełnił rolę lidera grupy w studio nagrań, dopiero po nagraniu płyty December's Children pod koniec roku 1965 sytuacja w zespole uległa dalszym zmianom, po tej sesji Jones coraz rzadziej uczestniczył w nagraniach jako wokalista wspierający co z wyjątkami trwało już do końca jego udziału w zespole, miejsce Jonesa na tym polu powoli przejmował Richards.

    Blues chicagowski (ang. Chicago blues) – gatunek muzyki bluesowej powstały w Stanach Zjednoczonych w Chicago. Jego zaistnienie było wynikiem wielkiej migracji biednych robotników z południa do bardziej uprzemysłowionych miast północnych Stanów Zjednoczonych w pierwszej połowie XX wieku. Blues chicagowski rodził się z prostego bluesa Delty, wzbogacanego brzmieniami gitary elektrycznej, perkusji, instrumentów klawiszowych, gitary basowej, harmonijki ustnej i czasami saksofonu.Adopcja (łac. adoptio), przysposobienie, usynowienie – forma przyjęcia do rodziny osoby obcej, stwarzająca stosunek podobny do pokrewieństwa. Jest to przybranie dziecka (często w wieku dziecięcym) za swoje.

    Udział Briana Jonesa w sesjach nagraniowych w latach 1963–1965 (kolejność według daty wydania):

    1964

    Come On – wokal wspierający, harmonijka ustna (nagrano 10 maja 1963)

    I Want To Be Loved – harmonijka, gitara elektryczna (nagrano 10 maja 1963)

    I Wanna Be Your Man – wokal wspierający, gitara prowadząca slide(nagrano 7 listopada 1963)

    Stoned – gitara elektryczna, harmonijka ? (nagrano 7 listopada 1963)

    Ian Andrew Robert Stewart (ur. 18 lipca 1938 w Pittenweem, zm. 12 grudnia 1985 w Londynie) – szkocki pianista i jeden z twórców (obok Briana Jonesa) zespołu The Rolling Stones. Stu, jak go nazywano, jako pierwszy bo już w maju 1962 zgłosił się do nowo powstającego zespołu Briana Jonesa, który 2 maja 1962 zamieścił ogłoszenie w czasopiśmie muzycznym "Jazz News", że powstaje nowy zespół i poszukuje do niego gitarzystów i wokalistów, a także saksofonistę, pianistę, basistę i perkusistę. W maju 1963 Stewart został wykluczony z zespołu przez menadżera zespołu Andrew Looga Oldhama, jednak Stu pozostał nadal menadżerem tras koncertowych i klawiszowcem The Rolling Stones.Manfred Mann – brytyjski zespół rhythmandbluesowy działający w latach 60. XX wieku, którego twórcą był Manfred Lubowitz.

    Bye Bye Johnny – wokal wspierający, elektryczna gitara rytmiczna (nagrano 8 sierpnia 1963)

    Money – harmonijka (nagrano 14 listopada 1963)

    Poison Ivy – wokal wspierający, gitara elektryczna (nagrano 14 listopada 1963)

    Fortune Teller – wokal wspierający, gitara elektryczna, tamburyn (16 sierpnia 1963)

    Don’t Lie To Me – gitara elektryczna (nagrano 3 lutego 1964)

    International Standard Name Identifier (ISNI) – unikalny identyfikator służący wystandaryzowanej identyfikacji obiektów, podmiotów, autorów dzieł, utworów i publikacji. Keith Richards (ur. 18 grudnia 1943 w Dartford) – współzałożyciel i gitarzysta zespołu The Rolling Stones, autor tekstów, sporadycznie wokalista.

    I Can’t Be Satisfied – gitara Slide (nagrano 10 czerwca 1964)

    Not Fade Away – gitara, harmonijka, instrumenty perkusyjne (10 stycznia 1964)

    Route 66 – elektryczna gitara rytmiczna (nagrano: styczeń/luty 1964)

    I Just Wanna Make Love To You – harmonijka, tamburyn (nagrano: styczeń/luty 1964)

    Honest I Do – gitara elektryczna (nagrano: styczeń/luty 1964)

    Biblioteka Narodowa Izraela (hebr. הספרייה הלאומית; dawniej: Żydowska Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, hebr. בית הספרים הלאומי והאוניברסיטאי) – izraelska biblioteka narodowa w Jerozolimie.Dictionary of National Biography (DNB) – słownik biograficzny stanowiący standardowy punkt odniesienia w dziedzinie biografii znanych postaci brytyjskiej historii, publikowany od 1885. W 1996 Uniwersytet Londyński opublikował wolumin korekcji zebranych na podstawie Biuletynu Instytutu Badań Historycznych. Zaktualizowany Oxford Dictionary of National Biography (ODNB) został opublikowany 23 września 2004 jako 60-tomowe wydawnictwo i publikacja on-line.

    Now I’ve Got A Witness – harmonijka (nagrano: styczeń/luty 1964)

    Little By Little – gitara elektryczna (nagrano: styczeń/luty 1964)

    I’m A King Bee – elektryczna gitara Slide (nagrano: styczeń/luty 1964)

    Carol – elektryczna gitara rytmiczna (nagrano: styczeń/luty 1964)

    Tell Me – wokal wspierający, gitara elektryczna,tamburyn (24 lutego 1964)

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Alexis Korner (ur. 19 kwietnia 1928 roku, zm. 1 stycznia 1984 roku) – wokalista, kompozytor tworzący muzykę z gatunku bluesa. Nazywany był "ojcem" brytyjskiego bluesa.

    Can I Get A Witness – wokal wspierający, gitara elektryczna ?,tamburyn (nagrano: styczeń/luty 1964)

    You Can Make It If You Try – wokal wspierający, gitara, tamburyn (nagrano: styczeń/luty 1964)

    Walking The Dog – wokal wspierający, gwizdy,elektryczna gitara rytmiczna, harmonijka ?(nagrano: styczeń/luty 1964)

    Around and Around – elektryczna gitara rytmiczna (nagrano 11 czerwca 1964)

    Srebro (Ag, łac. argentum) – pierwiastek chemiczny z grupy metali przejściowych w układzie okresowym. Jest srebrzystobiałym metalem, o największej przewodności elektrycznej i termicznej. W przyrodzie występuje w stanie wolnym, a także w minerałach, takich jak argentyt czy chlorargyryt. Większość wydobywanego srebra występuje jako domieszka rud miedzi, złota, ołowiu i cynku.Anita Pallenberg (ur. 25 stycznia 1944 w Rzymie) – włoska aktorka i modelka, stała się znana głównie dzięki swoim związkom ze sławnymi muzykami z zespołu The Rolling Stones: w latach 1965–1967 Pallenberg była dziewczyną Briana Jonesa (założyciela i pierwszego lidera The Rolling Stones), jednak w 1967 zostawiła Jonesa i związała się z innym członkiem zespołu – Keithem Richardsem, z którym była w latach 1967–1977.

    Confessin’ the Blues – gitara elektryczna (nagrano 11 czerwca 1964)

    Empty Heart – harmonijka (nagrano 11 czerwca 1964)

    Time Is On My Side – wokal wspierający, gitara elektryczna (nagrano 10 czerwca 1964)

    Good Times, Bad Times – harmonijka (nagrano 25 lutego 1964)

    It’s All Over Now – wokal wspierający, gitara elektryczna (nagrano 10 czerwca 1964)

    WorldCat – katalog rozproszony łączący zbiory 71 000 bibliotek ze 112 krajów, które są uczestnikami serwisu Online Computer Library Center. Katalog jest tworzony i prowadzony przez biblioteki, których zbiory są w nim ujęte.Londyn (ang. London) – miasto w południowo-wschodniej części Wielkiej Brytanii, stolica tego państwa, a także stolica Anglii.

    2120 South Michigan Avenue – harfa, gitara elektryczna (?) (nagrano 11 czerwca 1964)

    Under The Boardwalk – gitara akustyczna, instrumenty perkusyjne (nagrano 2 września 1964)

    Congratulations – wokal wspierający, gitara elektryczna (nagrano 12 maja 1964)

    Grown Up Wrong – elektryczna gitara slide, harmonijka (nagrano 28–29 września 1964)

    If You Need Me – organy, wokal wspierający?, gitara elektryczna?, tamburyn? (nagrano 11 czerwca 1964)

    James Patrick Page, OBE (ur. 9 stycznia 1944) – gitarzysta rockowy, współtwórca zespołu Led Zeppelin. W plebiscycie magazynu Rolling Stone zajął 9. miejsce na liście 100 największych gitarzystów wszech czasów w roku 2003, a w roku 2011 został sklasyfikowany na 3. pozycji. Z kolei w 2004 roku muzyk został sklasyfikowany na 6. miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów heavymetalowych wszech czasów według magazynu Guitar World.Charles "Charlie" Robert Watts (ur. 2 czerwca 1941 w Londynie) – brytyjski muzyk rockowy, perkusista zespołu The Rolling Stones od 1963. Zanim został członkiem grupy był grafikiem w firmie wydawniczej i grał w zespole Alexisa Kornera. Watts współpracował ponadto z takimi muzykami jak: Jim Keltner, Dave Green, Anthony Kerr, Brian Lemon, Luis Jardim, Peter King, Julian Arguelles, Henry Lowther, Gerard Presencer czy Mark Nightingale.

    Susie Q – gitara elektryczna (nagrano 11 czerwca 1964)

    Bright Light Big City – gitara (nagrano w marcu 1962) wydano w Niemczech w roku 1983

    High Heel Sneakers – harmonijka (nagrano 10 kwietnia i 16 czerwca 1964)

    Highway Child – gitara elektryczna (nagrano w czerwcu 1964) nigdy nie wydano

    Memphis Tennessee – wokal wspierający, gitara (nagrano we wrześniu 1963)

    John Winston Ono Lennon (ur. 9 października 1940 w Liverpoolu, zm. 8 grudnia 1980 w Nowym Jorku) – brytyjski muzyk, kompozytor, wokalista i autor tekstów, jeden z Beatlesów.Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie.

    Wake Up In The Morning -elektryczna gitara, harmonijka (nagrano we wrześniu 1963) – reklama Rice Crispies Jingle , muzyka Brian Jones

    Roll Over Beethoven – elektryczna gitara (nagrano we wrześniu 1963) – nigdy nie wydano

    Will You Be My Lover Tonight – gitara (nagrano w listopadzie 1963) – nigdy nie wydano

    Little Queenie – gitara (nagrano w marcu 1962)

    Romuald Lipko (ur. 3 kwietnia 1950 w Lublinie) – polski kompozytor i multiinstrumentalista (instrumenty klawiszowe, trąbka, gitara basowa).Stoned – brytyjski film biograficzny z 2005 roku na podstawie książki Geoffreya Giuliano Paint It Black: The Murder of Brian Jones.

    Leave Me Alone – elektryczna gitara prowadząca (nagrano: listopad/grudzień 1963) – nigdy nie wydano

    Key to the Highway – harfa (nagrano w listopadzie 1963) – nigdy nie wydano

    Goodbye Girl – elektryczna gitara prowadząca (nagrano 8 listopada 1964) – nigdy nie wydano

    Go Home Girl – wokal wspierający, gitara elektryczna (nagrano 14 listopada 1964) – nigdy nie wydano

    Notting Hill – dzielnica Londynu, leżąca w gminie Royal Borough of Kensington and Chelsea. Uważana jest ona za stosunkowo zamożną i modną, znana z wysokiej klasy restauracji oraz markowych sklepów, a także second-handów muzycznych. Inną atrakcją turystyczną jest targ na Portobello Road.Melotron (ang. mellotron) – to, obok organów Hammonda, najpowszechniej używany instrument muzyczny z grupy elektrofonów elektromechanicznych ery przedsyntezatorowej.

    Diddley Daddy – wokal wspierający, harmonijka (nagrano 11 marca 1963) – nigdy nie wydano

    Cops And Robbers – harmonijka (nagrano 19 marca 1964) – nigdy nie wydano

    Beautiful Delilah – gitara (nagrano w marcu 1962) – nigdy nie wydano

    Andrew’s Blues – gitara elektryczna (nagrano 4 lutego 1964)

    1965

    Bob Dylan, właśc. Robert Allen Zimmerman (ur. 24 maja 1941 w Duluth) – amerykański piosenkarz, kompozytor, autor tekstów, pisarz i poeta.Marianne Faithfull (ur. 29 grudnia 1946 w Hampstead w Londynie) – brytyjska piosenkarka, autorka tekstów piosenek, aktorka.

    Everybody Needs Somebody To Love – wokal wspierający, gitara elektryczna, tamburyn (nagrano 2 listopada 1964)

    Down Home Girl – gitara elektryczna (nagrano 2 listopada 1964)

    You Can’t Catch Me – gitara elektryczna (nagrano 28–29 września 1964)

    Heart Of Stone – wokal wspierający, gitara elektryczna, tamburyn (nagrano 2 listopada 1964)

    What A Shame – gitara elektryczna prowadząca, gitara slide (nagrano 8 listopada 1964)

    Bill Wyman, właściwie William George Perks (ur. 24 października 1936 w Lewisham w Londynie w Wielkiej Brytanii) – brytyjski muzyk rockowy, basista. Od grudnia 1962 do grudnia 1992 był basistą w zespole rockowym The Rolling Stones.Charles Michael "Mick" Avory (ur. 15 lutego 1944 r., East Molesey, Surrey) - angielski muzyk, znany jako długoletni perkusista brytyjskiego zespołu rockowego The Kinks.

    Mona – gitara elektryczna (nagrano 3 stycznia 1964)

    Down The Road Apiece – elektryczna gitara rytmiczna (nagrano 11 czerwca 1964)

    Off The Hook – gitara elektryczna (nagrano 2 września 1964)

    Pain In My Heart – elektryczna gitara rytmiczna, pianino (nagrano 2 listopada 1964)

    Oh Baby We Got A Good Thing Goin’ – gitara elektryczna, pianino (nagrano 2 listopada 1964)

    Brązy – stopy miedzi z cyną lub innymi metalami i ewentualnie innymi pierwiastkami, w których zawartość miedzi zawiera się w granicach 80-90% wagowych (stopy miedzi, które nie noszą nazwy "brąz", to mosiądze – stopy miedzi i cynku oraz miedzionikiel – stop miedzi z niklem). Składy brązów specyfikuje Polska Norma PN-xx/H-87050.Paul Jones (ur. 24 lutego 1942 jako Paul Pond w Portsmouth, Anglia) – brytyjski piosenkarz, aktor, osobowość radiowa i prezenter telewizyjny.

    Little Red Rooster – gitara Slide, harfa (nagrano 2 września 1964)

    Surprise, Surprise – elektryczna gitara rytmiczna (nagrano 29 września 1964)

    Mercy Mercy – gitara elektryczna prowadząca (nagrano 10 maja 1965)

    Hitch Hike – gitara elektryczna (nagrano 2 listopada 1964)

    The Last Time – elektryczna gitara prowadząca (nagrano 18 stycznia/18 lutego 1965)

    Biblioteka Narodowa Francji (fr. Bibliothèque nationale de France, BnF) – francuska biblioteka narodowa, znajdująca się w Paryżu. Przewidziana jest jako repozytorium dla wszystkich materiałów bibliotecznych, wydawanych we Francji. Obecnym dyrektorem Biblioteki jest Bruno Racine.Astma oskrzelowa, dychawica oskrzelowa (łac. asthma bronchiale) – przewlekła, zapalna choroba dróg oddechowych, u podłoża której leży nadreaktywność oskrzeli, która prowadzi do nawracających napadów duszności i kaszlu, występujących szczególnie w nocy i nad ranem. U podłoża tych napadów leży wydzielanie przez komórki układu oddechowego licznych mediatorów doprowadzających do rozlanego, zmiennego ograniczenia przepływu powietrza w drogach oddechowych, które często ustępuje samoistnie lub pod wpływem leczenia. Astma oskrzelowa zaliczana jest do chorób psychosomatycznych. Może być spowodowana przez przewlekły alergiczny nieżyt nosa (katar sienny), który wymaga leczenia.

    I Cant'Get No) Satisfaction – gitara elektryczna (nagrano 12 maja 1965)

    Good Times – gitara akustyczna (nagrano 13 maja 1965)

    I’m All Right – elektryczna gitara prowadząca (nagrano w marcu 1965)

    That's How Strong My Love Is – elektryczna gitara (nagrano 10 maja 1965)

    Cry To Me – gitara elektryczna (nagrano 13 maja 1965)

    Yellow Submarine - piosenka zespołu The Beatles, napisana przez Paula McCartneya (oficjalnie Lennon/McCartney), zaśpiewana przez Ringo Starra. Utwór został umieszczony na płycie Revolver oraz na albumie o tej samej nazwie Yellow Submarine.McKinley Morganfield znany jako Muddy Waters (ur. 4 kwietnia 1915 w Rolling Fork w Mississippi, zm. 30 kwietnia 1983 w Westmont w Illinois) – amerykański bluesman, przedstawiciel bluesa chicagowskiego i bluesa Delty.

    The Under Assistant West Coast Promotion Man – harmonijka (nagrano 10 maja 1965)

    The Spider And The Fly – gitara elektryczna (nagrano 13 maja 1965)

    One More Try – gitara elektryczna, harmonijka (nagrano 13 maja 1965)

    She Said Yeah – wokal wspierający, gitara elektryczna (nagrano 5 września 1965)

    Talkin’ Bout You – elektryczna gitara rytmiczna (nagrano 5 września 1965)

    Aftermath – czwarty w Wielkiej Brytanii i siódmy w Stanach Zjednoczonych album brytyjskiego zespołu rockowego The Rolling Stones. Anna Wohlin (ur. 1946 w Sztokholmie) - szwedzka modelka i tancerka, była ostatnią dziewczyną Briana Jonesa - założyciela i członka zespołu The Rolling Stones.

    You Better Move On – wokal wspierający, gitara akustyczna (nagrano 14 listopada 1963)

    Look What You’ve Done – harmonijka (nagrano 11 września 1965)

    The Singer Not The Song – gitara akustyczna (nagrano 5 września 1965)

    Get Off My Cloud – elektryczna gitara prowadząca (nagrano 5 września 1965)

    I’m Free – gitara elektryczna, organy (nagrano 6 września 1965)

    Sitar – tradycyjny indyjsko-perski instrument muzyczny. Sitar ma długą historię. Jest bardzo popularny w regionie i jest często modyfikowany. Zasadniczo składa się z długiego gryfu, gruszkowato wypukłego pudła rezonansowego, najczęściej od sześciu do ośmiu strun melodycznych (dawniej jelitowych, dziś metalowych) szarpanych metalowym plektronem, oraz kilkunastu strun burdonowych (ich liczba podlega znacznym modyfikacjom w zależności od upodobań solisty). Struny burdonowe strojone są do tonacji utworu i choć niedostępne, grają rezonując ze sobą i strunami podstawowymi.Universal Music Group (UMG), wcześniej MCA Music Entertainment Group – największa grupa biznesowa oraz rodzina wytwórni płytowych w przemyśle muzycznym. Jest jedną z wielkiej czwórki wytwórni płytowych.

    Gotta Get Away – gitara akustyczna (nagrano 5 września 1965)

    Blue Turns To Grey – gitara elektryczna (nagrano 5–6 września 1965)

    I’m Moving On – elektryczna gitara Slide (nagrano w marcu 1965)

    Looking Tired – gitara akustyczna, pianino (wrzesień/grudzień 1965) – nigdy nie wydano

    Hey Crawdaddy – elektryczna gitara prowadząca (nagrano 17 kwietnia 1965) – nigdy nie wydano

    Jimi Hendrix, właśc. James Marshall Hendrix (ur. 27 listopada 1942 w Seattle w stanie Waszyngton w USA, zm. 18 września 1970 w Londynie w Anglii) – amerykański gitarzysta, wokalista, kompozytor, autor tekstów.Blues (ang. smutek, rozpacz) – gatunek muzyczny wywodzący się ze śpiewów Afroamerykanów z południa USA, z pewnymi wpływami muzyki folk.

    Fanny Mae – harmonijka (nagrano 20 sierpnia 1965) – nigdy nie wydano

    Brian Jones – największe sukcesy i konflikt w zespole 1965–1967[ | edytuj kod]

    W latach 1965–67 The Rolling Stones święcili największe triumfy, stali się obok The Beatles najpopularniejszym zespołem rockowym świata, sukces ten zespół w dużej mierze zawdzięczał Brianowi Jonesowi, jednak pod koniec tego okresu konflikt pomiędzy Jonesem a Jaggerem i Richardsem (również na tle osobistym), doprowadził do izolacji, osamotnienia i niechęci wobec niedawnych kolegów z zespołu. Siłą muzyki The Rolling Stones były niezwykle bogate aranżacje utworów, które wirtuozerią wykonania i różnorodnością dźwięków przewyższały wszystkie inne grupy w tym czasie. W latach 1965, 1966 i w początkach 1967 Brian Jones pomimo odsunięcia go od kierowania zespołem, nadal był jego filarem, w większości utworów które powstały w tym czasie słychać jego gitarę lub inne instrumenty na których gra (podczas sesji nagraniowych łącznie grał na kilkunastu instrumentach). W tym czasie Jones był najbardziej lubianym przez fanów Stonesem, podczas koncertów, które często były przerywane przez młodzieżowe zamieszki – zazwyczaj jako ostatni schodził ze sceny (czasami był do tego zmuszany siłą przez ochronę). Popularność sprawiała mu dużą satysfakcję i bardzo lubił entuzjazm fanów podczas koncertów. We wrześniu 1965 podczas europejskiej trasy koncertowej, Jones poznał w Monachium Anitę Pallenberg – włoską aktorkę, która niedługo później została jego dziewczyną. Brian bardzo zaangażował się w ten związek, Anita szybko zyskała na niego duży wpływ, również negatywny – za jej namową Brian Jones zaczął eksperymentować z narkotykami. Brian Jones w tym czasie zaczął coraz częściej opuszczać lub spóźniać się na koncerty podczas tras, spóźniał się też na sesje nagraniowe, co złościło zwłaszcza Micka Jaggera. W marcu 1967 podczas wspólnych wakacji w Maroku (Tanger), Anita Pallenberg odeszła od Briana Jonesa, a nowym jej wybrankiem został Keith Richards (Keith i Anita uciekli razem z Maroka zostawiając tam zaskoczonego Jonesa). Dla Briana był to ciężki cios, tym bardziej, że był on w tym okresie w dobrych stosunkach z Keithem. Zdarzenie to spowodowało u Jonesa żal i niechęć w stosunku do Richardsa. W drugiej połowie 1967 problemy Jonesa z narkotykami były szeroko opisywane w mediach. Artysta był kilkakrotnie aresztowany i sądzony w związku z posiadaniem i używaniem środków niedozwolonych, jednak ze względu na znikomą szkodliwość uczynków, publiczne okazanie skruchy oraz bardzo zły stan psychiczny związany z widmem wyroku sądowego został on ostatecznie zwolniony, skończyło się jedynie na niewysokiej karze pieniężnej. Podobne problemy z wymiarem sprawiedliwości w związku z narkotykami mieli w tym czasie Richards i Jagger, co miało związek z dużą kampanią antynarkotykową przeprowadzoną wspólnie przez policję i brytyjskie media w 1967. Jej rezultatem były pokazowe procesy sądowe trzech Stonesów oraz znaczne pogorszenie się klimatu medialnego wokół zespołu. Rok 1967 dla Brian Jonesa to koniec przyjaźni z Keithem Richardsem i wyraźne pogorszenie się relacji z Mickiem Jaggerem. Pozycja Briana w zespole osłabła jeszcze bardziej wskutek odmownej decyzji amerykańskiego urzędu emigracyjnego w sprawie wizy mającej umożliwić muzykowi udział w trasie koncertowej w USA. Odmowa była uzasadniona wcześniejszymi konfliktami Jonesa z prawem w związku z posiadaniem narkotyków. Problemy w relacjach z Jaggerem i Richardsem skutkowały drastycznym obniżeniem aktywności muzycznej Briana Jonesa w The Rolling Stones – przykładowo w latach 1963, 1964, 1965 i 1966 każdego roku Jones brał udział w nagraniach około trzydziestu utworów (wydanych), natomiast w roku 1967 brał udział w nagraniach tylko około 10 utworów zespołu.

    Jimmy Reed (ur. 6 września 1925, zm. 29 sierpnia 1976) – amerykański, czarnoskóry muzyk bluesowy – śpiewak i gitarzysta, grający także na harmonijce ustnej.Giorgio Sergio Alessandro Gomelsky (ur. 28 lutego 1934 w Tbilisi, zm. 13 stycznia 2016 w Nowym Jorku) – brytyjski impresario, realizator i producent muzyczny.

    Udział Briana Jonesa w sesjach nagraniowych w latach 1965–1967 (kolejność według , daty wydania):

    1966

    19th Nervous Breakdown – gitara elektryczna, saksofon (nagrano 8 grudnia 1965)

    Sad Day – gitara elektryczna (nagrano 3 grudnia 1965)

    Mother’s Little Helper – gitara elektryczna (vox mando), sitar (nagrano 8–10 grudnia 1965)

    Stupid Girl – gitara elektryczna, gitara akustyczna (nagrano 6–9 marca 1966)

    Obój – Instrument dęty drewniany z grupy aerofonów dwustroikowych. Obój należy do grupy instrumentów z podwójnym trzcinowym stroikiem. Do tej samej rodziny należą także rożek angielski, fagot i kontrafagot. Powszechnie skala (zakres dźwięków muzycznych) instrumentu wynosi od b do g3, rzadziej do a3. Osiągnięcie wysokości dźwięków wyższych (do c4) wymaga dużych umiejętności grającego. Instrument ten to podłużna rura, lekko stożkowa, zakończona lejkowatym rozszerzeniem. Otwory nawiercone na długości instrumentu otwierane i zamykane są klapami. W instrument dmie się za pośrednictwem cienkiej, metalowej rurki (otoczonej korkiem, na którą nawija się podwójną trzcinkę) ze stosunkowo dużym ciśnieniem, a jednocześnie niewielką ilością powietrza. Stroik umieszczony u wylotu rurki, składa się z dwóch listków wykonanych z trzciny o nazwie Arundo donax – i złożonych ze sobą. Powietrze przepływając pomiędzy nimi wywołuje ich wibrację, drganie. Korpus instrumentu tradycyjnie wykonywany jest z drewna, najczęściej afrykańskiego blackwoodu (Dalbergia melanoxylon), istnieją także egzemplarze wykonane z drewna rosewood (Dalbergia nigra). Standardowa długość instrumentu wynosi ok. 60 cm. Obój charakteryzuje się melancholijnym, śpiewnym i dość przenikliwym brzmieniem, co predestynuje go do roli instrumentu solowego. Świetnie sprawdza się także w muzyce filmowej.Saksofon – instrument dęty drewniany z grupy aerofonów stroikowych. Klasyfikację tę zawdzięcza swojej budowie i stroikowi. Występuje w siedmiu odmianach różniących się wielkością i zakresem dźwięków. Najczęściej stosowanymi odmianami saksofonów są:

    Paint It Black – Sitar, gitara akustyczna, tamburyn (nagrano 6–9 marca 1966)

    Long, Long While – gitara elektryczna (nagrano 6–9 marca 1966)

    Have You Seen Your Mother, Baby, Standing In The Shadow – gitara elektryczna, trąbka (nagrano: 3–11 sierpnia/31 sierpnia/8 września 1966)

    Who’s Driving Your Plane – gitara elektryczna, harmonijka (nagrano 3–11 sierpnia 1966)

    Dick Taylor (ur. 28 stycznia 1943 w Dartford jako Richard Clifford Taylor) - brytyjski muzyk, przez pewien czas grał na gitarze basowej w zespole The Rolling Stones.SUDOC (fr. Système Universitaire de Documentation, pol. Uniwersytecki System Dokumentacji) – centralny katalog informacji bibliograficznej francuskiego szkolnictwa wyższego.

    If You Let Me – dulcimer (nagrano: listopad/grudzień 1966)

    I’ve Been Loving You Too Long – gitara elektryczna (nagrano 12 maja 1965)

    Back Street Girl – akordeon, organy (nagrano 3–11 sierpnia 1966)

    Please Go Home – gitara elektryczna, melotron, elektrofon, instrumenty perkusyjne (nagrano 31 sierpnia–2 września 1966)

    My Girl – gitara elektryczna (nagrano 3–11 sierpnia 1966)

    Biblioteka Narodowa Republiki Czeskiej (cz. Národní knihovna České republiky) – biblioteka narodowa Czech z siedzibą w Pradze. Biblioteka znajduje się w gmachu Clementinum. Jedna z najstarszych bibliotek na terenie Czech, której zbiory obejmują ponad 6,5 miliona woluminów.Got Live If You Want It to tytuł dwóch płyt koncertowych The Rolling Stones: brytyjskiego minialbumu z 1965 i amerykańskiego albumu z 1966 roku. Tytuł tych płyt nawiązuje do tytułu standardu rhythmandbluesowego "Got Love If You Want It". Tytuł brytyjskiego minialbumu wydrukowany był na oryginalnej okładce ze słowem LIVE pisanym wielkimi literami.

    Ride On Baby – wokal wspierający, harfa, marimba, Koto, kongi (nagrano 4/8–10 grudnia 1965)

    Sittin’ On A Fence – gitara akustyczna, harfa, instrumenty perkusyjne, tamburyn (nagrano 8–10 grudnia 1965)

    Lady Jane – dulcimer, gitara akustyczna, harfa (nagrano 6–9 marca 1966)

    Under My Thumb – marimba, pianino, gitara akustyczna, gitara elektryczna (nagrano 6–9 marca 1966)

    Cheltenham – miasto w Wielkiej Brytanii (Anglia), w hrabstwie Gloucestershire, w dystrykcie Cheltenham, nad rzeką Chelt (dopływ Severn). W 2011 roku dystrykt liczył 115 732 mieszkańców.3 lipca jest 184. (w latach przestępnych 185.) dniem w kalendarzu gregoriańskim. Do końca roku pozostaje 181 dni. Jest to środkowy dzień roku w latach przestępnych.

    Doncha Bother Me – gitara Slide, gitara elektryczna, harmonijka (nagrano 3–8 marca 1966)

    Going Home – harmonijka (nagrano 3–8 marca 1966)

    Flight 505 – gitara elektryczna, saksofon (nagrano 6–9 marca 1966)

    High And Dry – harmonijka (nagrano 6–9 marca 1966)

    Out Of Time – wokal wspierający, marimba, pianino (nagrano 6–9 marca 1966)

    Marimba (marimbafon) - instrument muzyczny z grupy idiofonów. W wersji etniczej - prymitywna odmiana ksylofonu z rezonatorami, używana w południowej i środkowej Afryce oraz Ameryce Środkowej; w wersji używanej przez klasycznych perkusistów - instrument o bardzo dużych możliwościach barwowych i dynamicznych, używany do gry solo, w zespołach oraz do występów z orkiestrami symfonicznymi.Olympic Studios było jednym z najbardziej znanych londyńskich studiów nagrań. Znajdowało się ono się w 117 Church Road, Barnes, południowo-zachodni Londyn, Anglia. Olympic Studios znane jest na całym świecie dzięki wielu nagraniom, które dokonały w nim światowe gwiazdy muzyki poważnej, popu i rocka.

    It’s Not Easy – gitara elektryczna, organy (nagrano 6–9 marca 1966)

    I Am Waiting – dulcimer (nagrano 6–9 marca 1966)

    Take It Or Leave It – harfa, instrumenty perkusyjne (nagrano w grudniu 1965)

    Think – gitara elektryczna, saksofon? (nagrano 8–10 grudnia 1965)

    What To Do – gitara elektryczna, pianino (nagrano 6–9 marca 1966)

    Robert Leroy Johnson (ur. 8 maja 1911 w Hazlehurst, USA, zm. 16 sierpnia 1938) – amerykański muzyk, gitarzysta, wokalista, autor tekstów. Jest autorem zaledwie dwudziestu dziewięciu utworów. Wypracował własny, dobrze rozpoznawalny styl. Do grania na swej gitarze akustycznej wykorzystywał techniki flażoletu i bottleneck. Teksty jego piosenek mówiły o alkoholu, kobietach, szatanie i śmierci. Określany mianem króla gitary bluesowej, jego twórczość miała ogromny wpływ na wielu muzyków, min. Erica Claptona, The Rolling Stones, Bob Dylana, Red Hot Chili Peppers i Jimiego Hendrixa. Bardzo mała ilość faktów na temat jego życia i wczesna śmierć w wieku 27 lat spowodowały, że na temat Johnsona powstały różne historie, z których najsłynniejsza to legenda, według której sprzedał swoją duszę diabłu w zamian za osiągnięcie sukcesu. W ciągu całego swojego życia, Johnson jednak nie zasłynął tak bardzo jak po swojej śmierci.Atlas - najwyższe pasmo górskie w Afryce. Rozciąga się na przestrzeni ponad 2000 km od wybrzeży Oceanu Atlantyckiego po Zatokę Kabiską na Morzu Śródziemnym. Znajduje się na teryturium trzech państw: Maroka, Algierii oraz Tunezji. Dzieli się na dwie części, zewnętrzną (nadbrzeżną) i wewnętrzną, rozdzielone Wyżyną Szottów i Mesetą Marokańską. Zostało wypiętrzone podczas fałdowań alpejskich. Są to najmłodsze tektonicznie alpidy.

    I can See It – gitara (nagrano w sierpniu 1966)

    THE BEATLES – Yellow Submarine – efekty specjalne, wokal wspierający (maj/czerwiec 1966)

    ścieżka dźwiękowa do filmu A Degree of Murder – nagrania dokonane z Jimmym Page’em i Kenneyem Jonesem (nagrano: koniec 1966/luty 1967).

    1967

    BIBSYS – katalog centralny dwóch norweskich bibliotek uniwersyteckich, przekształcony w organizację non-profit, która skupia norweskie biblioteki uniwersyteckie i naukowe wraz z Biblioteką Narodową. Ostre zapalenie krtani, tchawicy i oskrzeli (LTB)(krup wirusowy) (łac. laryngo – tracheo – bronchitis acuta) – choroba zapalna błony śluzowej krtani, tchawicy i oskrzeli. Najczęściej o etiologii wirusowej. Na powierzchni błony śluzowej powstają nadżerki oraz naloty włóknikowe zasychające w postaci błon. Występuje gęsta, lepka, trudna do odkrztuszenia wydzielina.

    Let’s Spend The Night Together – organy (nagrano 3–11 sierpnia/8–26 listopada 1966)

    Yesterday’s Papers – wokal wspierający, marimba, harfa, dzwonki (wibrafon) (nagrano 3–11 sierpnia 1966)

    My Obsession – gitara elektryczna (nagrano 3–11 sierpnia 1966)

    Ruby Tuesday – wokal wspierający, pianino, flet, nagranie (nagrano 16 listopada 1966)

    Connection – gitara elektryczna (nagrano 3–11 sierpnia 1966)

    Narodowy Uniwersalny Katalog Centralny (NUKAT) – katalog centralny polskich bibliotek naukowych i akademickich funkcjonujący od lipca 2002 roku. Katalog obejmuje pozycje ze wszystkich katalogów rozproszonych naukowych bibliotek uniwersyteckich tworzących NUKAT. Obecnie jest to 130 bibliotek naukowych, w tym 37 z Warszawy oraz 17 z Krakowa, w dalszej kolejności są biblioteki gdańskie (10), wrocławskie (10) oraz łódzkie (9).Hiszpańska Biblioteka Narodowa (Biblioteca Nacional de España) – największa biblioteka w Hiszpanii i jedną z największych na świecie. Znajduje się w Madrycie, a dokładnie przy Paseo de Recoletos.

    She Smiled Sweetly – organy (nagrano 3–11 sierpnia 1966)

    Cool, Calm, Collected – sitar, banjo, kazoo, harmonijka (nagrano 3–11 sierpnia 1966)

    All Sold Out – wokal wspierający, nagranie, elektryczna gitara, gitara slide (nagrano 3–11 sierpnia 1966)

    Who’s Been Sleeping Here – harmonijka, pianino (nagrano 3–11 sierpnia 1966)

    Complicated – marakasy, organy (nagrano 3–11 sierpnia 1966)

    Charles Christopher Parker Jr., pseud. „Bird” (ur. 29 sierpnia 1920 w Kansas City, zm. 12 marca 1955 w Nowym Jorku) – amerykański saksofonista i kompozytor jazzowy, który wywarł znaczący wpływ na jazz. Uważany za ojca bebopuKlawesyn (fr. clavecin, wł. (clavi)cembalo) – znany powszechnie w Europie od XV wieku instrument strunowy szarpany, wyposażony w klawiaturę, zaliczany do rodziny cytr.

    Miss Amanda Jones – gitara elektryczna (nagrano 3–11 sierpnia 1966)

    Something Happened To Me Yesterday – trąbka, tamburyn, pianino (nagrano 3–11 sierpnia 1966)

    We love You – mellotron, pianino, instrumenty dęte (nagrano: czerwiec/lipiec 1967)

    Sing This All Together – mellotron, flet, trąbka i inne instrumenty dęte (nagrano 7–22 lipca 1967)

    Citadel – harfa, melotron, instrumenty dęte (nagrano 9 czerwca/2–5 października 1967)

    Brian Jones Presents the Pipes of Pan at Joujouka – album z muzyką etniczną wyprodukowany przez Briana Jonesa, członka i założyciela zespołu The Rolling Stones.Czas ołowiu - piosenka zespołu Budka Suflera z 1982 r. (z wokalistą Felicjanem Andrzejczakiem) z tekstem Marka Dutkiewicza, poświęcona postaciom estrady i filmu zmarłym, najczęściej tragicznie, w latach 70. i na początku lat 80.

    In Another Land – melotron (nagrano 13 lipca 1967)

    She’s A Rainbow – wokal wspierający, melotron, instrumenty perkusyjne (nagrano 18 maja 1967)

    The Lantern – gitara akustyczna, instrumenty dęte (nagrano: lipiec/październik 1967)

    Gomper – nagranie, sitar, sarod, tamburyn, flet, organy, tabla i inne instrumenty perkusyjne (nagrano 10–12 sierpnia 1967)

    2000 Light Years From Home – melotron, pianino, instrumenty perkusyjne (nagrano w październiku 1967)

    Howlin’ Wolf, właśc. Chester Arthur Burnett (ur. 10 czerwca 1910, zm. 10 stycznia 1976) – amerykański bluesman związany z bluesem chicagowskim.Saksofon altowy – instrument dęty z grupy aerofonów o pojedynczym stroiku. Saksofon altowy budowany jest w stroju Es (jak saksofon barytonowy i saksofon kontrabasowy), zatem brzmi o sekstę wielką niżej, niż jego zapis nutowy. Najpopularniejszy z saksofonów. Jest niewielki, jego wysokość wynosi około 72 cm. To najlepszy saksofon do nauki gry.

    On With The Show – melotron, instrumenty perkusyjne (nagrano w lipcu 1967)

    2000 Man – organy (nagrano: sierpień/wrzesień 1967)

    Dandelion – harfa, saksofon, oboje (nagrano: czerwiec/lipiec 1967)

    Izolowanie i usunięcie Briana Jonesa z The Rolling Stones 1967–1969[ | edytuj kod]

    W latach 1967–1969 relacje Briana Jonesa z Mickiem Jaggerem i Keithem Richardsem były na tyle złe, że w konsekwencji doprowadziło to do jego izolacji w zespole, a następnie usunięcia go z The Rolling Stones. Od wiosny 1967 do lata 1969 Jones kilkakrotnie przebywał w szpitalach w związku z zasłabnięciami, utratami przytomności i napadami astmy (podejrzewano również zapalenie płuc). Już w tym czasie wśród dziennikarzy krążyła plotka o odejściu Briana Jonesa z zespołu, jednak szybko została ona zdementowana przez Jaggera. Wiosną i latem 1968 Brian Jones uczestniczył w sesjach nagraniowych płyty Beggars Banquet, album ten zawiera znacznie mniej muzyki Jonesa niż wcześniejsze płyty. Do prac nad albumem było zaangażowanych kilku muzyków sesyjnych, którzy starali się zastąpić coraz bardziej odsuwanego Jonesa. Charakterystyczne jest to, iż w niektórych utworach z albumu Beggars Banquet pierwotnie nagranych podczas sesji z udziałem Jonesa, usunięto jego partie gitary. W dniach 10–12 grudnia 1968 Brian Jones uczestniczył w realizacji widowiska telewizyjnego The Rolling Stones Rock and Roll Circus (był to projekt Micka Jaggera), Jagger jednak był nieusatysfakcjonowany efektem nagrań i ostatecznie ten kosztowny projekt (32 686 funtów) przeleżał w archiwum kilkadziesiąt lat (wydano go dopiero w 1996). Nagrania do The Rolling Stones Rock and Roll Circus były ostatnim publicznym występem Briana Jonesa z The Rolling Stones. Na początku roku 1969 faktem było, że Jones nie dostanie wizy wjazdowej do USA, przekreślało to możliwość zorganizowania dochodowej trasy koncertowej po Ameryce z jego udziałem. Było to dużym problemem, tym bardziej że zespół był w coraz większych kłopotach finansowych, Stonesi od miesięcy żyli na debecie, a ich nowy manager – Allen Klein (decyzją Jaggera został nim latem 1967) przestał regulować rachunki zespołu. Brian uczestniczył jeszcze w sesjach nagraniowych w lutym i marcu 1969, jednak problemy zdrowotne oraz wypadek motocyklowy, po którym Jones trafił do szpitala, spowodowały jego nieobecność w studio w drugiej połowie marca. Dla Jaggera i Richardsa stało się to tylko pretekstem do przeprowadzenia radykalnych zmian w zespole. Na początku kwietnia Brian Jones zaczął spotykać się ze szwedzką studentką i modelką Anną Wohlin, szybko zaangażował się w ten związek, wierząc, że szczęście w końcu uśmiechnęło się również do niego. W tym czasie Brian Jones nie był już integralną częścią zespołu, był niezadowolony ze współpracy z nim, nie było też szans na wspólną trasę The Rolling Stones z Brianem po USA z powodu jego kłopotów z biurem imigracyjnym, w związku z tym Jagger postanowił znaleźć nowego członka zespołu na miejsce Jonesa. Od 31 maja w sesjach The Rolling Stones uczestniczył Michael Kevin Taylor Mick Taylor, który miał zastąpić Briana. 8 czerwca przed południem Mick Jagger, Keith Richards i Charlie Watts odwiedzili Briana Jonesa w jego prywatnej posiadłości Cotchford Farm, po półgodzinnej rozmowie ustalili wspólnie, że Jones wyda oświadczenie dla mediów o odejściu z The Rolling Stones oraz o powodach tego odejścia, a sprawy związane z prawami do nazwy The Rolling Stones zostaną załatwione polubownie. Miało to być odszkodowanie finansowe dla Briana Jonesa jako założyciela zespołu za zrzeczenie się swoich praw do nazwy w wysokości 100 000 GBP rocznie przez wszystkie lata, w których zespół będzie istniał. Tego samego dnia biuro prasowe The Rolling Stones wydało oświadczenie przypisywane Jonesowi, jednak nie ma pewności co do tego, czy faktycznie był on jego autorem:

    Gloucestershire – hrabstwo ceremonialne i niemetropolitalne w Anglii, w regionie South West England, położone nad estuarium rzeki Severn, przy granicy z Walią.Gemeinsame Normdatei (GND) – kartoteka wzorcowa, stanowiąca element centralnego katalogu Niemieckiej Biblioteki Narodowej (DNB), utrzymywanego wspólnie przez niemieckie i austriackie sieci biblioteczne.
    .mw-parser-output div.cytat{display:table;padding:0}.mw-parser-output div.cytat.box{margin-top:0.5em;margin-bottom:0.8em;border:1px solid #aaa;background:#f9f9f9}.mw-parser-output div.cytat>blockquote{margin:0;padding:0.5em 1.5em}.mw-parser-output div.cytat-zrodlo{text-align:right;padding:0 1em 0.5em 1.5em}.mw-parser-output div.cytat-zrodlo::before{content:"— "}.mw-parser-output div.cytat.cudzysłów>blockquote{display:table}.mw-parser-output div.cytat.klasyczny::before{float:left;content:"";background-image:url("//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b9/Quote-alpha.png/20px-Quote-alpha.png");background-repeat:no-repeat;background-position:top right;width:2em;height:2em;margin:0.5em 0.5em 0.5em 0.5em}.mw-parser-output div.cytat.klasyczny>blockquote{border:1px solid #ccc;background:white;color:#333;padding-left:3em}.mw-parser-output div.cytat.cudzysłów>blockquote::before{display:table-cell;color:rgb(178,183,242);font:bold 40px"Times New Roman",serif;vertical-align:bottom;content:"„";padding-right:0.1em}.mw-parser-output div.cytat.cudzysłów>blockquote::after{display:table-cell;color:rgb(178,183,242);font:bold 40px"Times New Roman",serif;vertical-align:top;content:"”";padding-left:0.1em}.mw-parser-output div.cytat.środek{margin:0 auto}.mw-parser-output div.cytat.prawy{float:right;clear:right;margin-left:1.4em}.mw-parser-output div.cytat.lewy{float:left;clear:left;margin-right:1.4em}.mw-parser-output div.cytat.prawy:not([style]),.mw-parser-output div.cytat.lewy:not([style]){max-width:25em}

    (...) Nie spotykam się już z resztą zespołu, by rozmawiać o płytach, które nagrywamy. Nie rozumiemy się już muzycznie. Muzyka The Stones mi już nie odpowiada. Mam zamiar grać własną muzykę, a nie innych i to bez względu na to, jak bardzo mogą mi się podobać ich koncepcje muzyczne. Jedynym rozwiązaniem jest pójście swoimi drogami, choć nadal zostaniemy przyjaciółmi. Kocham tych facetów (...)

    Maroko, Królestwo Marokańskie (arab. المملكة المغربية Al-Mamlaka al-Maghribijja, berb. ⵜⴰⴳⵍⴷⵉⵜ ⵏ ⵍⵎⵖⵔⵉⴱ Tagldit N Lmaġrib) – państwo położone w północno-zachodniej Afryce nad Oceanem Atlantyckim i Morzem Śródziemnym. Graniczy z Algierią (na wschodzie), Saharą Zachodnią (na południu) i hiszpańskimi eksklawami w Afryce: Ceutą i Melillą (na północy). Należy do państw Maghrebu.Through the Past, Darkly (Big Hits Vol. 2) – trzeci album kompilacyjny brytyjskiej grupy The Rolling Stones został. Album został dedykowany zmarłemu Brianowi Jonesowi.

    Według niektórych źródeł w połowie czerwca Jones odwiedził dawnych kolegów z zespołu w Olympic Studios w Londynie, rozmawiali o przyszłości, Brian Jones był bardzo podekscytowany swoimi planami muzycznymi. Inne źródła podają, że Jones w tym czasie nie chciał spotykać się z dawnymi kolegami z zespołu, z którymi od dawna miał bardzo złe relacje. Niedługo później zaprosił do swojej posiadłości przyjaciela Alexisa Kornera, Brian Jones chciał przyłączyć się do jego zespołu, ale ten zachęcił Jonesa, by stworzył własny zespół. Brian Jones w tym czasie sporo komponował i nagrywał w swoim domowym studio nagrań, był również w stałym kontakcie z Jimim Hendrixem i Johnem Lennonem, z którymi planował w przyszłości stworzyć nowy zespół.

    Leeds – miasto w północnej Anglii (Wielka Brytania), w hrabstwie West Yorkshire. Miasto położone jest u podnóża Gór Pennińskich, nad rzeką Aire.Budka Suflera – polski zespół rockowy założony w Lublinie w 1974 roku przez Krzysztofa Cugowskiego i Romualda Lipkę, działający do dziś w wielokrotnie zmienianym składzie.

    Udział Briana Jonesa w sesjach nagraniowych w latach 1967–1969 (kolejność według daty wydania):

    1968

    Jumping Jack Flash – gitara elektryczna, marakasy, melotron (nagrano: marzec/kwiecień 1968)

    Child Of The Moon – saksofon (nagrano: lipiec/październik 1967)

    Sympathy For The Devil – wokal wspierający, (marakasy i gitara akustyczna w pierwszej wersji studyjnej) – nagrano w lipcu 1968

    No Expectations – gitara Slide, gitara akustyczna (nagrano: maj/czerwiec 1968)

    Ellas Otha Bates McDaniel, znany jako Bo Diddley (ur. 30 grudnia 1928 w McComb, zm. 2 czerwca 2008 w Archer) – afroamerykański muzyk, śpiewak, skrzypek i gitarzysta związany z takimi gatunkami jak elektryczny blues, rock and roll i rhythm and blues. Bo Diddley ma na swoim koncie zaledwie kilka przebojów, jednakże jego wkład w rozwój rock and rolla jest nie do przecenienia. Jego brzmienie wywarło wpływ na wielu brytyjskich gitarzystów. Był tym, który zdefiniował rolę sekcji rytmicznej. Od niego wywodzi się większość schematów rytmicznych (które naśladowali później niezliczeni gitarzyści mniejszego formatu) używanych w rocku do dziś. Używał produkowanych na zamówienie gitar, o prostokątnym pudle rezonansowym. Wywarł znaczący wpływ na twórczość Jimiego Hendriksa.

    Dear Doctor – harmonijka, gitara (nagrano w maju 1968)

    Parachute Woman – gitara, harmonijka (nagrano w marcu 1968)

    Jigsaw Puzzle – melotron, elektryczna gitara slide (nagrano w marcu 1968)

    Street Fighting Man – sitar, tamburyn (nagrano: marzec/kwiecień 1968)

    Prodigal Son – harmonijka (nagrano 24 czerwca 1968)

    Stray Cat Blues – gitara slide, organy (nagrano 3 kwietnia 1968)

    Factory Girl – melotron (nagrano w maju 1968)

    Blood Red Wine – gitara akustyczna (nagrano w maju 1968) – nigdy nie wydano

    Memo From Turner – gitara (nagrano 17 listopada 1968)

    Still A Fool – gitara slide, harmonijka (nagrano w czerwcu 1968)

    Downtown Suzie – wokal wspierający, elektryczna gitara slide (nagrano 13–18 maja 1968)

    Family – gitara, instrumenty perkusyjne (nagrano: maj/czerwiec 1968)

    1969

    Midnight Rambler – kongi (bębny kubańskie) (nagrano 9–10 lutego 1969)

    You Got The Silver – cytra (nagrano 18 lutego 1969)

    THE BEATLES – You Know My Name Look Up My Number – saksofon (maj/czerwiec 1967)

    Śmierć 1969[ | edytuj kod]

    Nocą z 2 na 3 lipca 1969 Brian Jones został znaleziony martwy we własnym basenie. Jedna z hipotez głosi, że Jones został utopiony przez Franka Thorogooda, robotnika modernizującego jego posiadłość. Thorogood miał przyznać się do tego czynu w 1993 roku na łożu śmierci Tomowi Keylockowi – kierowcy grupy, który jednak temu zaprzeczył. Tej samej nocy dom Jonesa został całkowicie okradziony z wyposażenia, również ze wszystkich pamiątek, a także nagrań, jakich dokonał z zespołem The Rolling Stones oraz z innymi wykonawcami, między innymi z prywatnej sesji z Johnem Lennonem.

    Następcą Jonesa w zespole został Mick Taylor. Grupa uczciła pamięć muzyka koncertem w londyńskim Hyde Parku udokumentowanym filmem telewizyjnym Stones in the Park w reżyserii Leslie Woodheada. Zadedykowano mu także kompilację utworów zespołu Through the Past, Darkly (Big Hits Vol. 2).

    Został pochowany 10 lipca 1969 roku w rodzinnym Cheltenham. Wykonaną ze srebra i brązu trumnę, w której złożono Jonesa, kupił i wysłał do Anglii Bob Dylan. Z dawnych kolegów z zespołu w ceremonii pogrzebowej uczestniczyli tylko Bill Wyman i Charlie Watts.

    Podstrony: 1 [2] [3] [4]




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.119 sek.