• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Bressay

    Przeczytaj także...
    Szetlandy (ang. Shetland, wym. [ˈʃɛtlənd], od średnioszkockiego Ȝetland; gael. Sealtainn) – archipelag na Oceanie Atlantyckim, około 200 km na północ od wybrzeży Wielkiej Brytanii. Stanowią odrębną jednostkę administracyjną Wielkiej Brytanii z ośrodkiem administracyjnym w Lerwick. Archipelag (z stgr. Ἀρχιπέλαγος Archipelagos - nazwa prowincji bizantyjskiej obejmującej główne wyspy Morza Egejskiego) - grupa wysp położonych blisko siebie, najczęściej o wspólnej genezie i podobnej budowie geologicznej. Ze względu na ułożenie wysp można wyróżnić roje wysp - archipelagi składające się z bezładnie rozmieszczonych niedużych wysp oraz łańcuchy wysp, w których wyspy rozmieszczone są rzędem obok siebie.
    Wielka Brytania (ang. Great Britain) – wyspa na północy Oceanu Atlantyckiego, położona na północny zachód od kontynentalnej Europy. W całości wchodzi w skład państwa Wielka Brytania, stanowiąc większość jego powierzchni. Jest największą wyspą w archipelagu Wysp Brytyjskich i zarazem największą wyspą Europy, jej powierzchnia wynosi 209 331,1 km², co czyni ją także 9. wyspą pod względem powierzchni na świecie.

    Bressay (staronord. Breiðey) – wyspa w archipelagu Szetlandy, położona na zachodnim wybrzeżu Wielkiej Brytanii, należąca do Szkocji.

    Opis[ | edytuj kod]

    Prom z Mainland do Bressay

    Szkocka wyspa Bressay należy do archipelagu Szetlandy. Jest oddzielona zaledwie kilkaset metrów od wschodniego wybrzeża głównej wyspy Mainland. Między wyspami kursuje regularnie prom, a podróż zajmuje kilka minut. Ma powierzchnię 28 km², około 9 km długości i do 5 km szerokości. Teren jest praktycznie bezdrzewny. Najwyższym punktem na wyspie jest Ward of Bressay, który wznosi się na 226 m (741 stóp).

    Piktowie (łac. picti – "pomalowani", ze względu na ciała pokryte tatuażami) – nazwa stosowana przez starożytnych Rzymian na określenie grupy plemion zamieszkujących ziemie obecnej Szkocji (na północ od rzek Forth i Clyde) w okresie między przybyciem Rzymian do północnej Brytanii (ok. 100 roku n.e.) a połową IX wieku. W okresie panowania rzymskiego dwoma ważnymi plemionami piktyjskimi byli Werturionowie (Verturiones), którzy mieszkali nad górnym Forth i rzeką Earn, oraz Kaledończycy. Źródła piktyjskie używają nazwy Cruithin jako nazwy własnej.Pismo ogamiczne – pismo alfabetyczne używane do zapisu języków celtyckich. W jezykach celtyckich i po angielsku pismo nazywa się ogham.

    Większość osad znajduje się na osłoniętym zachodnim wybrzeżu. Największą jest osada Mail (staronord. Mel), w której znajduje się szkoła, kościół, poczta i sklep. Wioska Glebe składa się z kilku porozrzucanych zagród, wraz z niewielką osłoniętą zabudową socjalną zbudowaną w 1975 r., znaną jako Glebe Park i Upper Glebe. Również na zachodnim wybrzeżu wyspy znajduje się kolejna osada Heogan, gdzie znajduje się zakład przetwórstwa ryb, wytwarzający mączkę rybną.

    Szkocja (gael. Alba, wym. [ˈalˠ̪apə]; sco. i ang. Scotland) – kraj stanowiący część Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. W przeszłości był niezależnym królestwem. Obejmuje północną część wyspy Wielkiej Brytanii oraz archipelagi: Hebrydy, Orkady i Szetlandy. Na południu graniczy z Anglią. Krajobraz w przeważającej części wyżynny i górski. Klimat umiarkowanie ciepły, wybitnie morski. Stolicą Szkocji jest Edynburg, a największym miastem Glasgow. Język staronordyjski (staronordycki, staroislandzki, norse) – wymarły język z grupy języków germańskich, którym posługiwali się Wikingowie od VIII wieku do ok. 1300. Powstał z pranordyckiego w VIII w.

    Latarnia morska Bressay, położona jest na Kirkabister Ness na zachodnim wybrzeżu wyspy. Wybudowana została w 1858 r. przez inżynierów Davida (1815–86) i Thomas Stevensonów (1818–87). Budowa trwała 2,5 roku. Została zelektryfikowana w 1967 r. i zautomatyzowana w 1988 r..

    Zabytki[ | edytuj kod]

    Bressay Stone

    Na wyspie znajduje się Bressay Stone, płyta z IX wieku, będąca dziełem Piktów. Znajduje się na cmentarzu opuszczonego XII-wiecznego kościoła St. Mary's Church w Cullingsburgh na północno-wschodnim wybrzeżu wyspy Bressay. Kamień został tu znaleziony przez robotnika w 1852 r. Ozdobiony jest ozdobną głową krzyżową, jeźdźcem między dwoma mnichami, różnymi bestiami, wizerunkiem dzika i wieloma ozdobnymi symbolami. Zawiera także napis wykonany pismem ogamicznym, który łączy nordyckie słowa z gaelickimi, co może dowodzić, że nordyckie osadnictwo w Szkocji nie było tak gwałtowne, jak zakładano a przebiegało stopniowo.

    W 1864 r. kamień został przeniesiony do Narodowego Muzeum Starożytności w Edynburgu (obecnie Muzeum Narodowe Szkocji), a replika została wzniesiona na cmentarzu przez Szetlandzką Radę Kościołów w 2000 r.

    Populacja[ | edytuj kod]

    W 1841 r. na wyspie mieszkało 904 osób, do 1961 r. populacja spadła do 269, a następnie systematycznie wzrastała do 352 w 1991 r. i 384 w 2001 r. W 2011 r. nieznacznie spadała – do 368.

    Galeria[ | edytuj kod]

  • Bressay
  • Bressay Aith Voe Aith Ness.jpg
  • Bressay Bard Head 1.jpg
  • Bressay Loch of Grimsetter Noss.jpg
  • Bressay Score Minni.jpg
  • Cliffs East of The Bard - geograph.org.uk - 937800.jpg
  • Przypisy[ | edytuj kod]

    1. Balta, Shetland (ang.). Mapcarta.com. [dostęp 2020-06-11].
    2. Bressay (ang.). Gazetteer for Scotland. [dostęp 2020-06-12].
    3. Mail (ang.). Gazetteer for Scotland. [dostęp 2020-06-12].
    4. Glebe (ang.). Gazetteer for Scotland. [dostęp 2020-06-12].
    5. Heogan (ang.). Gazetteer for Scotland. [dostęp 2020-06-12].
    6. Bressay Lighthouse (ang.). Lighthousedigest.com. [dostęp 2020-06-12].
    7. Bressay Stone (ang.). Gazetteer for Scotland. [dostęp 2020-06-12].
    8. Bressay, Cullingsburgh (ang.). Historic Environment Scotland. [dostęp 2020-06-12].




    Reklama

    Czas generowania strony: 0.014 sek.