• Artykuły
  • Forum
  • Ciekawostki
  • Encyklopedia
  • Brazylijskie jiu-jitsu



    Podstrony: 1 [2] [3]
    Przeczytaj także...
    Trening przekrojowy – forma treningu sportowego polegającego na praktykowaniu kilku dyscyplin sportu lub różnorodnych ćwiczeń w celu wszechstronnego rozwoju zawodnika.Jigorō Kanō (jap. 嘉納治五郎, Kanō Jigorō, ur. 28 października 1860 w prowincji Hyogo, Japonia, zm. 4 maja 1938) – twórca judo.
    LUCAS LEPRI vs GREGOR GRACIE.jpg

    Brazylijskie jiu-jitsu (BJJ, nazywane też Gracie Jiu-Jitsu lub po prostu jiu-jitsu, choć jest to określenie nieprecyzyjne i może być mylone z japońskim pierwowzorem) − brazylijski sport walki wywodzący się z ju-jitsu, zapasów i judo, który wyróżnia się naciskiem na walkę w parterze.

    Charakterystyka dyscypliny[ | edytuj kod]

    BJJ obejmuje walkę w stójce, zwarciu i parterze. Podstawowe dwie formuły walki w BJJ to:

    Royce Gracie (ur. 12 grudnia 1966 w Rio de Janeiro) – brazylijski zawodnik brazylijskiego jiu-jitsu (7 Dan) oraz mieszanych sztuk walki (MMA). Członek rodziny Gracie.Submission fighting (także submission wrestling lub submission grappling) – powstała w latach 90. XX wieku formuła walki zapaśniczej z "wykończeniami" (ang. submission), tj. technikami kończącymi, takimi jak dźwignie i duszenia (zob. też grappling).
  • walka w gi (kimonie),
  • walka no gi (submission fighting)
  • Brazylijskie jiu-jitsu koncentruje się na walce z jednym przeciwnikiem. Celem walki jest przejęcie kontroli nad przeciwnikiem poprzez zadawanie mu kontrolowanego bólu (dźwignie) bądź pod groźbą utraty przytomności – z bólu lub od duszenia. Walka w brazylijskim jiu-jitsu odbywa się głównie w parterze. Taktyka polega na sprowadzeniu przeciwnika do parteru, unieruchomieniu go i wykonaniu techniki kończącej – dźwigni bądź duszenia, zmuszającej przeciwnika do poddania się bądź pozbawiającej go przytomności. Zawodnicy brazylijskiego jiu-jitsu walczą w zwarciu, co dodatkowo utrudnia ich przeciwnikom wykonywanie uderzeń.

    Sztuki walki (niekiedy błędnie utożsamiane ze sportami walki i systemami walki) są sposobami walki wręcz, czasami z użyciem broni białej. Podstawą nauki wszelkich sztuk walki jest trening, który zazwyczaj uczy umiejętności samokontroli wybuchów agresji, samoobrony, poprawia wydolność organizmu oraz redukuje poziom strachu.Dan (jap. 段, dan) – termin oznaczający stopień, poziom. Ma na celu dokładne określenie rangi wskazującej na osiągnięty poziom mistrzowski (w odróżnieniu od stopnia kyū, który określa osiągnięty poziom uczniowski).

    Brazylijskie jiu-jitsu opiera się na chwytach. Dominują w tej dyscyplinie dźwignie, duszenia oraz inne techniki unieruchamiania przeciwnika. Uderzeń się nie stosuje. Ćwiczą je jednak zawodnicy przygotowujący się do turniejów mieszanych sztuk walki. Stosuje się też rzuty mające na celu sprowadzenie przeciwnika do parteru. Chwyty w parterze często wykonuje się nogami poprzez zahaczenie lub objęcie części ciała przeciwnika. Jednym z elementów charakterystycznych dla brazylijskiego jiu-jitsu jest tzw. garda. Garda polega na objęciu nogami przeciwnika stojącego lub klęczącego przez zawodnika leżącego. Stosuje się też tzw. dosiad, który polega na siedzeniu okrakiem na leżącym przeciwniku.

    Mieszane sztuki walki (MMA, Mixed Martial Arts) – dyscyplina sportowa, w której zawodnicy sztuk i sportów walki walczą wręcz przy dużym zakresie dozwolonych technik (w zasadzie dopuszcza się wszystkie techniki dozwolone w innych sportach walki bez broni). Mieszane sztuki walki wyrażają jeden ze współczesnych kierunków rozwoju sztuk walki – zapewnienie widowiska sportowego, w którym walka toczy się przy jak najmniejszych ograniczeniach, ale jednoczesnym zminimalizowaniu ryzyka śmierci i poważnych, trwałych obrażeń ciała.Hélio Gracie (ur. 1 października 1913, zm. 29 stycznia 2009) – brazylijski mistrz sztuk walki, wraz z bratem Carlosem Gracie współtworzył Gracie Jiu-Jitsu, sztukę walki znaną na świecie jako brazylijskie jiu-jitsu (BJJ). Do swojej śmierci w 2009 roku był jedynym żyjącym mistrzem 10 stopnia tej dyscypliny. Posiadał też szósty dan w judo.

    Ponieważ brazylijskie jiu-jitsu opiera się na chwytach, koncentruje się na walce z jednym nieuzbrojonym przeciwnikiem. Przydaje się, gdy zachodzi potrzeba unieruchomienia przeciwnika i pokonania go bez wyrządzenia mu poważnego uszczerbku na zdrowiu (duszenia, dźwignie). Brazylijskie jiu-jitsu cały czas się rozwija i dostosowuje do realiów dzisiejszych zagrożeń. System opracowany przez Graciech powstał również z myślą o samoobronie. Nie ogranicza się jedynie do chwytów i dźwigni w parterze, ale również przygotowuje do obrony przeciwko uderzeniom ostrym narzędziem (walory tego systemu doceniła policja i wojsko). Jednakże zawodnicy ćwiczący pod kątem rywalizacji sportowej nie ćwiczą pewnych technik, które, choć brutalne (np. kopnięcie w krocze, cios w oczy, ciosy kantem dłoni), znajdują zastosowanie w samoobronie. Nie trenują też walki z wieloma przeciwnikami.

    Library of Congress Control Number (LCCN) – numer nadawany elementom skatalogowanym przez Bibliotekę Kongresu wykorzystywany przez amerykańskie biblioteki do wyszukiwania rekordów bibliograficznych w bazach danych i zamawiania kart katalogowych w Bibliotece Kongresu lub u innych komercyjnych dostawców. Wolnoamerykanka (ang. catch-as-catch-can - dosł. "chwytaj, jak możesz chwycić" lub catch wrestling) − popularne określenie walk zapaśniczych, w których wszystkie chwyty są dozwolone (z wyjątkiem uderzeń i chwytów zagrażających życiu). Zmagania tego typu wywodzą się z Anglii, na przełomie XIX i XX wieku zdobyły znaczną popularność na terenie Stanów Zjednoczonych. Wywarły wpływ na powstanie wrestlingu oraz pośrednio na ukształtowanie się japońskiego nurtu mieszanych sztuk walki.

    W BJJ obowiązuje podział na biały, niebieski, purpurowy, brązowy i czarny pas. Niektóre szkoły umieszczają na pasach pomocniczy podział w postaci belek.

    Brazylijskie jiu-jitsu wykształciło własną tradycję. Tradycję japońską się odrzuca, istnieją natomiast elementy charakterystyczne dla kultury Brazylii: naszywki z symbolami narodowymi Brazylii, używanie tatuaży będących wyrazem specyficznej religijności Brazylijczyków. Często nie ćwiczy się w tradycyjnym stroju do jiu-jitsu (tzw. gi), a w spodenkach i w koszulce. Nie ma znanej ze stylów tradycyjnych pracy nad doskonaleniem jednej techniki oraz rozwojem duchowym (ćwiczenia koncentracji etc.).

    Judo, dżudo (jap. 柔道, jūdō, "łagodna droga, łagodny sposób"; "droga miękkości, szlachetna droga") – sztuka walki powstała w Japonii.Carlos Gracie (ur. 14 września 1902, zm. 7 października 1994) był członkiem rodziny Gracie, który nauczył się judo od Mitsuyo Maedy. Carlos i jego bracia założyli pierwszą szkołę sztuki walki zwanej później brazylijskim jiu-jitsu (BJJ). Był starszym bratem Hélio Gracie i miał 21 dzieci, z których 13 dotarło do poziomu czarnego pasa w BJJ. Jest też twórcą oryginalnej diety zwanej dietą Gracie. W 2009 roku została wydana w języku portugalskim książka o jego życiu – "Carlos Gracie – O Criador De Uma Dinastia", co w wolnym tłumaczeniu znaczy "Carlos Gracie – twórca dynastii".

    Brazylijskie jiu-jitsu zawdzięcza swą obecną popularność kilku czynnikom. Przede wszystkim, ważną rolę odegrała skuteczność zawodników tej dyscypliny w walkach MMA (stąd zaczęła ona stanowić jeden z podstawowych elementów treningu przekrojowego również zawodników MMA nie wywodzących się z BJJ). Ponadto brazylijskie jiu-jitsu nie kultywuje wschodniej tradycji ani ceremoniału, przyciągając tym samym osoby, które nie są nimi zainteresowane. Techniki brazylijskiego jiu-jitsu stwarzają złudzenie prostych. Także przeznaczenie na walkę dużej części treningu znajduje uznanie u młodzieży, która może się wykazać w bezpośredniej rywalizacji.

    Virtual International Authority File (VIAF) – międzynarodowa kartoteka haseł wzorcowych. Jej celem jest ujednolicenie zapisu nazw osobowych (haseł), dlatego zbiera z bibliotek z całego świata – ich różne wersje i prezentuje je razem, pod jednym, unikatowym identyfikatorem numerycznym. Pozwala to obniżyć koszty i zwiększyć użyteczność danych gromadzonych przez biblioteki. Informacje po dopasowaniu i połączaniu są udostępniane online bibliotekom na całym świecie. Sporty walki to ogólne określenie sportowych wersji technik walki, w odróżnieniu od sztuk walki − które są nieusportowionymi systemami samoobrony, niekiedy połączonymi z dążeniem do psychofizycznego samodoskonalenia. Niektóre sztuki walki zostały przystosowane do celów rywalizacji sportowej i są uznawane również za sporty walki (np. judo czy savate).


    Podstrony: 1 [2] [3]




    Warto wiedzieć że... beta

    Rodzina Gracie (port. família Gracie) − brazylijska rodzina, z której wywodzą się utytułowani zawodnicy sportów walki. Jej członkowie są twórcami brazylijskiego jiu-jitsu.
    Rickson Gracie (wym. /ˈʁiksõ ˈɡɾejsi/; ur. 20 listopada 1958 w Rio de Janeiro) – członek rodziny Gracie, syn Hélio Gracie, współtwórcy brazylijskiego jiu-jitsu (BJJ). Absolutny mistrz świata BJJ w kategorii średniej i open, instruktor SWAT, FBI i Navy SEALs. Stoczył 11 udokumentowanych walk w formule MMA. Zwycięzca prestiżowych Japan Vale Tudo Open 1994 i 1995. Posiada kilka akademii BJJ w Kalifornii. Ma dwóch rodzonych braci Roriona i Relsona, a także dwóch przyrodnich Royce’a i Roylera.
    Jujutsu lub jujitsu (jap. 柔術, jūjutsu, dosł. "sztuka ustępliwości", "sztuka łagodności, miękkości"; jū – miękkość, łagodność, giętkość, elastyczność, jutsu - sztuka, technika, umiejętność) - tradycyjna japońska sztuka walki lub metoda walki wręcz, bez broni lub z użyciem małego oręża, stosowana w ataku i obronie, w starciu z jednym albo kilkoma uzbrojonymi lub nieuzbrojonymi przeciwnikami.
    Rorion Gracie (ur. 10 stycznia 1952 w Rio de Janeiro) – brazylijski mistrz sztuk walki. Jest najstarszym synem Hélio Gracie, twórcy Gracie jiu-jitsu. Posiadacz czerwonego pasa w brazylijskim jiu-jitsu w stopniu mistrzowskim (IX dan). Współzałożyciel Ultimate Fighting Championship.
    Rio de Janeiro [ˈʁi.u dʒi ʒaˈnejɾu] (port. Rzeka Styczniowa) – miasto w południowo-wschodniej części Brazylii nad Atlantykiem. Położone na wyżynie, wśród wzgórz, m.in. znana "Głowa Cukru" - Pão de Açúcar, nad zatoką Guanabara. Stolica stanu Rio de Janeiro. Od 1808 do 1821 roku faktyczna stolica Portugalii - rodzina królewska z Janem VI na czele schroniła się tutaj przed inwazją wojsk napoleońskich. W latach 1822-1960 Rio de Janeiro było stolicą niepodległej Brazylii, zanim powstała Brasilia.
    Walka w parterze − walka wręcz, która ma miejsce, gdy obaj zawodnicy znajdują się na podłożu (klęczą lub leżą), zwykle stosując chwyty lub zadając uderzenia.
    Zapasy – sport walki, polegający na fizycznym zmaganiu dwóch zawodników - walka odbywa się wręcz przez stosowanie chwytów.

    Reklama

    Czas generowania strony: 0.023 sek.